วันจันทร์ที่ 23 มกราคม พ.ศ. 2560

Tale of the demon and god novel Chapter 448 – Life As Such

Tale of the demon and god novel Chapter 448 – Life As Such

นิยาย พงศาวดารภูติ ตอนที่ 448 ชีวิตที่ถูกกำหนด



บทที่ 448 ชีวิตที่ถูกกำหนด



“No matter what the Sect Master instructs us, our Lingyun Sect will be by your side!” Ling Kong cupped his hands and said respectfully.
"ไม่ว่าเรื่องอะไรก็ตามขอให้ท่านประมุขชี้แนะพวกเราด้วย,นิกายหลิงหยุนของพวกเราจะทำตามที่ท่านต้องการแน่นอน!"หลิงคงยกมือขึ้นคารวะไปด้านหน้าอย่างเคารพ.

Nie Li laughed. “Since Young Master Ling Kong is willing to help us, then it’s even better. As long as the Lingyun Sect follows us, our Divine Feathers Sect will definitely not treat you badly!”
เนี่ยหลีหัวเราะก่อนที่จะกล่าวออมาว่า,"ในเมื่อนายน้อยหลิงคงยินดีที่จะช่วยเหลือ,นั่นถือว่าเป็นเรื่องน่ายินดีเป็นอย่างมาก,ตราบเท่าที่นิกายหลิงหยุนยินดีที่จะติดตามนิกายขนนกแห่งทวยเทพ,นิกายขนนกแห่งทวยเทพของพวกเราจะไม่ปฏิบัติอย่างไร้เหตุผลกับพวกท่านอย่างแน่นอน!"


“Thank you, Sect Master Nie!” Ling Kong immediately replied as he bowed. As for how the Divine Feathers Sect treats the Lingyun Sect, he didn’t dare to have any other thoughts. It was already good enough if the Divine Feathers Sect doesn’t deal with them.
"ขอบคุณท่านประมุขหลี!"หลิงคงเร่งรีบโค้งคำนับพร้อมกับกล่าวตอบรับ,นิกายหลิงหยุนนั้นจะต้องให้ความเคารพนิกายขนนกแห่งทวยเทพให้มาก,สำหรับสิ่งใดก็ตามที่นิกายขนนกแห่งทวยเทพจะปฏิบัติกับนิกายหลิงหยุนั้น,เขาก็ไม่กล้าที่จะคิดหรือเสนอความคิดอะไรออกมาเลย,มันคงจะเป็นเรื่องที่ดีมากพอแล้วถ้าหากว่านิกายขนนกแห่งทวยเทพไม่จัดการกับพวกเขา.


“I’ve heard that the Lingyun Sect has encountered some troubles these days.” Nie Li faintly smiled.
"ข้าได้ยินมาว่านิกายหลิงหยินกำลังประสบเข้ากับปัญหาบางอย่าง."เนี่ยหลียิ้มออกมาเล็กน้อย.


“Just some small problems, how could I dare trouble Sect Master Nie?” Ling Kong bitterly smiled.
"เป็นเพียงปัญหาเล็กน้อย,พวกเราจะกล้ารบกวนท่านประมุขหลีได้อย่างไร."หลิงคงยิ้มออกมาอย่างขมขื่น.


“Since the Lingyun Sect is a Subsidiary Sect of our Divine Feathers Sect, how can I, Nie Li do nothing and watch?” Nie Li smiled as he patted Ling Kong, “The amount of experts in my Divine Feathers Sect are like clouds in the sky. If I don’t deal with the trouble that our Subsidiary Sect has encountered, how can we convince the masses?”
"ในเมื่อนิกายหลิงหยุนนั้นเป็นนิกายสาขาของนิกายขนนกแห่งทวยเทพ,จะให้ข้าเนี่ยหลีนิ่งดูดายไม่ทำอะไรได้อย่างไรล่ะ?"เนี่ยหลีตบไปที่ไหล่ของหลิงคงพร้อมกับรอยยิ้ม,"เหล่าผู้เชี่ยวชาญจำนวนมากของนิกายขนนกแห่งทวยเทพนั้นมีมากมายเหมือนดั่งมวลเมฆบนท้องฟ้า.หากว่าข้าไม่ช่วยจัดการปัญหาของนิกายสาขาที่กำลังประสบอยู่,พวกเราจะยังสามารถทำให้พวกเขาอยู่ในโอวาทได้อีกรึ?"


Nie Li looked at Lu Piao and said, “Lu Piao, bring two Martial Ancestor Realm and five hundred Dao of Dragon Realm pinnacle experts. Deal with the troubles in the Lingyun Sect!”
เนี่ยหลี่จ้องมองไปยังหลู่เพียวที่อยู่ใกล้ๆ,"หลู่เพียว,เจ้าจงนำผู้เชี่ยวชาญระดับเทพสงครามสองคน,และระดับญาณรอบรู้แห่งมังกร 500 คน,ไปช่วยนิกายหลิงหยุนแก้ไขปัญหา!"


Hearing Nie Li’s words, Ling Kong was instantly frightened to the point that his legs softened. Two Martial Ancestor Realm level and five hundred Dao of Dragon Realm pinnacle experts. It was more than enough to deal with the entire Lingyun Sect!
ได้ยินคำพูดของเนี่ยหลี,หลิงคงถึงกับขวัญหนีดีฝ่อ ขาทั้งสองข้างสั่นไหวไปมาในทันที,ระดับเทพสงครามสองคน,พร้อมกับผู้เชี่ยวชาญระดับญาณรอบรู้แห่งมังกรอีก 500 คน,นี่ยิ่งกว่าเพียงพอที่จะทำลายล้ายนิกายหลิงหยุนให้แหลกละเอียดไม่เห็นฝุ่นได้เลย.


“Sect Master Nie, if there’s any place that I had offended you, please forgive me. My Lingyun Sect……” Ling Kong’s face was pale. He had no knowledge about Nie Li. If Nie Li was a man with a big smile and evil intentions, saying that he’ll deal with the trouble in Lingyun Sect and then suddenly turn hostile, wouldn’t that destroy the entire Lingyun Sect?
"ท่านประมุขเนี่ย,ก่อนหน้านี้หากว่าข้านั้นได้ล่วงเกินสิ่งใดต่อท่าน,ขอได้โปรดท่านประมุขเนี่ยให้อภัยข้า,นิกายหลิงหยุนของพวกเรา..."ใบหน้าของหลิงคงถึงกับขาวซีด,เขานั้นไม่รู้เรื่องอะไรเกี่ยวกับเนี่ยหลีเลย,หากว่าเนี่ยหลีนั้นเป็นคนหน้าเนื้อใจเสือ,ด้วยการพูดว่าจัดการปัญหาภายในนิกายหลิงหยุน,หากว่าคำดั่งกล่าวเกิดขณะที่พวกเขานั้นเป็นศัตรู,ไม่ใช่ว่าเป็นการทำลายล้างทั่วทั้งนิกายหลิงหยุนอย่างงั้นรึ?


This kind of thing was too common in the Draconic Ruins Realm. Therefore, how can Ling Kong not be afraid?
เรื่องเช่นนี้เกิดขึ้นอย่างมากมายในอาณาจักรซากมังกรแห่งนี้,หลิงคงเองจะไม่หวาดกลัวได้อย่างไรกัน?


Hearing Ling Kong’s words, Nie Li laughed loudly as he patted Ling Kong’s shoulders, “Young Sect Master Ling doesn’t have to be so nervous. Our Divine Feathers Sect is a righteous sect. How can we commit ourselves to destroying other sects? Just that there are many plans that the Divine Feathers Sect has in the future which requires Young Master Ling’s cooperation.”
ได้ยินคำพูดของหลิงคง,เนี่ยหลีก็หัวเราะ,พร้อมกับวางมือไปที่ไหล่ของหลิงคงแล้วกล่าวว่า,"นายน้อยนิกายหลิงหยุนไม่จำเป็นที่จะต้องตื่นเต้นไป,นิกายขนนกแห่งทวยเทพของพวกเรานั้นย่อมเดินไปบนเส้นทางแห่งความถูกต้อง,จะมีความตั้งใจที่จะทำลายล้างนิกายอื่นๆได้อย่างไรเล่า?เพื่ออนาคตที่ยิ่งใหญ่ในวันข้างหน้า,พวกเรานั้นมีแต่ต้องการที่จะผูกมิตรกับนายน้อยหลิงเท่านั้น"


“Yes, yes, yes. Definitely.” Ling Kong wiped his forehead, which was drenched in cold sweat.
"ใช่,ถูกแล้ว,ถูกต้องแล้ว,มันแน่อยู่แล้ว."ที่หน้าผากของหลิงคงนั้นเปียกชุ่มไปด้วยเหงื่อ.


The current Divine Feathers Sect was way too powerful. So powerful to the degree that others would revere it. Ling Kong was worried that if he wasn’t cautious with his words and made Nie Li upset, the entire Lingyun Sect would be done for.
นิกายขนนกแห่งทวยเทพในปัจจุบันนี้น่าสะพรึงกลัวจนเกินไป,ด้วยระดับความน่าเกรงขามคนอื่นๆมีแต่ต้องเทอดทูน,หลิงคงเองก็เป็นกังวลหากว่าสิ่งที่เขาพูดกล่าวอะไรออกมาอย่างไม่ระมัดระวัง,เกรงว่าจะทำให้เนี่ยหลีนั้นขุ่นเคืองได้,นั่นก็อาจจะทำให้นิกายหลิงหยุนจบสิ้นทันที.


Nie Li took a glance at Lu Piao as he smiled, “Lu Piao, from today on, you’ll be in charge of anything that’s related to the Lingyun Sect. Lead the entire Lingyun Sect towards the Myriad Dao Peak.”
เนี่ยหลีชำเลืองมองไปยังหลู่เพียวพร้อมกับรอยยิ้ม,"หลูเพียวนับจากวันนี้ไป,เจ้ารับหน้าที่ทุกอย่างเกี่ยวกับนิกายหลิงหยุน.จงนำนิกายหลิงหยุนทั้งหมดไปยังยอดเขาหมื่นวิถี."

“Okay!” Lu Piao nodded.
"เป็นไปตามที่เจ้าต้องการ!"หลูเพียวพยักหน้า.

Hearing Nie Li’s words, Ling Kong felt bitter in his heart. The Myriad Dao Peak was just a few hundred li1 away from the Divine Feathers Sect. It would take two days, at most, to reach it from the Divine Feathers Sect.
ได้ยินคำพูดของเนี่ยหลี,ภายในใจของหลิงคงนั้นรู้สึกขมขื่นเป็นอย่างมาก.ยอดเขาหมื่นวิถีนั้นอยู่ห่างจากนิกายขนนกแห่งทวยเทพเพียงสองถึงสามร้อยลี้เท่านั้น,ใช้เวลาสองวันอย่างมากสุด,ในการเดินทางจากนิกายขนนกแห่งทวยเทพ.

Furthermore, when Nie Li spoke, his tone was extremely firm, not bothering about Ling Kong’s thoughts at all. However, seeing Nie Li’s attitude, the moment Lingyun Sect resists, the consequences would be unthinkable.
นอกจากนี้,เมื่อเนี่ยหลีกล่าวออกมา,น้ำเสียงของเขานั้นดูหนักแน่นเป็นอย่างมาก,จะเป็นไปได้อย่างไรที่หลิงคงจะเสนอความคิดของเขาได้.อย่างไรก็ตาม,ด้วยความคิดเห็นของเนี่ยหลีในเวลานี้,หากว่านิกายหลิงหยุนทัดทานแล้วล่ะก็,ผลที่ตามมานั้นพวกเขาแทบไม่อยากจะคิดเลยทีเดียว.

Nie Li patted Ling Kong’s shoulders as he lightly smiled, “Young Sect Master Ling, we will soon wage war with the Demon God’s Sect. The Lingyun Sect is also an important link. As long as the Lingyun Sect is moved to the Myriad Dao Peak, our Divine Feathers Sect will be able to back it up. This was all done for the Lingyun Sect’s safety.”
เนี่ยหลีวางมือไปที่ไหล่ของหลิงคง,ขณะที่เขานั้นยิ้มออกมาเล็กน้อย,"นายน้อยหลิง,พวกเรากำลังจะก่อสงครามกับนิกายเทพอสูรในเร็ววันนี้.นิกายหลิงหยุนเองก็จะเป็นส่วนสำคัญในเรื่องดังกล่าว,ตราบเท่าที่นิกายหลิงหยุนนั้นย้ายถิ่นฐานไปอยู่ยอดเขาหมื่นวิถี,นิกายขนนกแห่งทวยเทพของพวกเราก็จะสามารถเกื้อหนุนพวกท่านได้,ที่ต้องทำเรื่องดังกล่าวก็เพื่อที่จะให้นิกายหลิงหยุนนั้นได้รับความปลอดภัย."
“Many thanks, Sect Master Nie.” Although Ling Kong wasn’t willing in his heart, he could only agree to it.
"ขอบคุณท่านประมุขเนี่ยเป็นอย่างมาก."แม้ว่าภายในใจของหลิงคงนั้นไม่ยินดีที่จะยอมรับ,เขาก็ทำได้แค่เพียงตอบตกลงเท่านั้น.

“Okay, Lu Piao, make some preparations to head out with Young Master Ling!” Said Nie Li.
"เอาล่ะ,หลู่เพียว,เจ้าก็เตรียมตัวให้พร้อมเดินทางไปพร้อมกับนายน้อยนิกายหลิงด้วยเลย!"เนี่ยหลีกล่าว.

“Okay.” Lu Piao nodded.
"ได้."หลู่เพียวพยักหน้า.

Nie Li took a glance at Lu Piao. He focused his voice and transmitted it over to Lu Piao, “Lu Piao, be cautious on this trip. Although the Lingyun Sect would be intimidated by our strength, they are, after all, a group that goes wherever way the wind blows. They’re not worth putting your trust in.”
เนี่ยหลีชำเลืองไปยังหลู่เพียว,พร้อมกับเพ่งส่งเสียงผ่านลมปราณไปยังหลู่เพียว,"หลู่เพียว,เจ้าจงระมัดระวังในการเดินทางในครั้งนี้ด้วย.แม้ว่านิกายหลิงหยุนจะไม่ได้มีความแข็งแกร่งเทียบกับพวกเราได้,อย่างไรก็ตาม,พวกเขานั้นพร้อมที่จะลอยไปตามกระแสลมไปอยู่ได้ทุกฝั่ง,พวกเขานั้นไม่ควรค่าที่จะให้พวกเราไว้วางใจได้.

Lu Piao transmitted his voice back in response, “Then, why did you still want to rope them in and move them to the Myriad Dao Peak?”
หลู่เพียวส่งเสียงผ่านลมปราณตอบกลับมา,"เช่นนั้นแล้ว,ทำไมพวกเรายังต้องผูกมิตรกับพวกเขาและยังย้ายพวกเขามายังยอดเขาหมื่นวิถีด้วยเล่า?"


Nie Li lightly smiled, “Rest assured. Even a puny person has his own use. As long as our Divine Feathers Sect remains powerful, the Lingyun Sect won’t be able to rebel. I, naturally, have my own plans to move them to the Myriad Dao Peak.”
เนี่ยหลีเผยยิ้มเล็กน้อย,"โปรดวางใจ,ถึงแม้ว่าจะเป็นพวกอ่อนแอไร้กำลังหากแต่ก็ยังมีวิธีที่จะใช้งาน,ตราบเท่าที่นิกายขนนกแห่งทวยเทพของพวกเรานั้นทรงพลัง,นิกายหลิงหยุนนั้นไม่มีความสามารถพอที่จะทรยศได้,แน่นอนว่าข้านั้นมีแผนการบางอย่างจึงได้ย้ายพวกเขาไปยังยอดเขาหมื่นวิถี."   

Lu Piao smiled. Although there were many times where he couldn’t understand the reason behind Nie Li’s actions, he has absolute trust in Nie Li.
หลู่เพียวยิ้มออกมาเล็กน้อย.แม้ว่าหลายๆครั้งเลยที่เขานั้นไม่เข้าใจเหตุผลและการกระทำของเนี่ยหลี,หากแต่เขานั้นก็เชื่อใจเนี่ยหลีอย่างแน่นอน.

Lu Piao looked at Ling Kong as he said in a cold tone, “Let’s go!”
หลู่เพียวจ้องมองไปยังหลิงคงกล่าวออกมาด้วยน้ำเสียงที่แฝงไปด้วยความเย็นชา."ไปกันได้แล้ว!"

“Yes, Brother Lu, we will head out immediately. Sect Master Nie, we’ll bid our farewell!” Ling Kong cupped his hands towards Nie Li.
"ขอรับ,พี่หลู่,พวกเราจะไปในทันทีเลย,ประมุขเนี่ย,พวกเราขอลาท่านก่อน!"หลิงคงยกมือคารวะไปที่เนี่ยหลี.

A group of people followed behind Lu Piao as they left.
คนกลุ่มหนึ่งก็ตามหลังหลู่เพียวออกไป.

Several underlings of the Lingyun Sect secretly whispered into Ling Kong’s ears.
ผู้ใต้บังคับบัญชานิกายหลิงหยุนแอบที่จะกระซิบกระซาบไปยังหูของหลิงคง.

“Young Sect Master, are we really going to move the Lingyun Sect to the Myriad Dao Peak? Will the Senior Sect Master agree to it? Furthermore, once we move to the Myriad Dao Peak, that would be the same as being completely under the control of the Divine Feathers Sect!” One of the underling said in soft voice.
"นายน้อยผู้นำ,พวกเราจะต้องย้ายถิ่นฐานไปยังยอดเขาหมื่นวิถีจริงๆรึ?แล้วท่านผู้อาวุโสผู้นำจะเห็นด้วยกับเรื่องนี้รึอย่างไร?นอกจากนี้แล้ว,เมื่อพวกเราย้ายที่อยู่ไปที่ยอดเขาหมื่นวิถีแล้ว,นั่นก็จะหมายความว่าพวกเราจะต้องอยู่ภายใต้การควบคุมของนิกายขนนกแห่งทวยเทพทันที!"ผู้ใต้บังคับบัญชาคนหนึ่งกล่าวออกมาด้วยเสียงอันบางเบา.

Ling Kong’s face was solemn with a trace of rage. After a brief moment, he let out a long sigh. He doesn’t have the slightest thought of confronting the current Divine Feathers Sect. With the Divine Feathers Sect’s strength, annihilating the entire Lingyun Sect was easy. How could he not agree to their demands?
ใบหน้าของหลิงคงนั้นเปลี่ยนเป็นขึงขังพร้อมกับมีร่องรอยของความโกรธเกรี้ยว.หลังจากนั้นชั่วขณะ,เขาก็ต้องถอนหายใจออกมา.เขานั้นไม่มีความคิดที่จะเผชิญหน้ากับนิกายขนนกแห่งทวยเทพได้เลยในตอนนี้,ด้วยความแข็งแกร่งของนิกายขนนกแห่งทวยเทพ,การที่จะทำลายล้างนิกายหลิงหยุนนั้นเป็นเพียงเรื่องง่ายดาย,จะไม่ยอมรับในความต้องการของพวกเขาได้อย่างไรเล่า?

“From now on, no one in the Lingyun Sect is allowed to have any conflicts with the Divine Feathers Sect. Those who disobey this order will be killed!” Ling Kong said solemnly.
"นับจากนี้ไป,ห้ามผู้ใดในนิกายหลิงหยุนไปสร้างความขัดแย้งกับนิกายขนนกแห่งทวยเทพโดยเด็ดขาด,หากว่ามีผู้ใดขัดคำสั่งจะต้องถูกประหาร!"หลิงคงกล่าวออกมาด้วยเสียงที่จริงจัง.

In the Draconic Ruins Realm, those with power are sovereigns. Provoking the Divine Feathers Sect was no different then seeking their own deaths!
ภายในอาณาจักรซากมังกรแห่งนี้,ผู้ที่มีพลังอำนาจถึงจะมีสิทธิ์เด็ดขาด,การยุแหย่นิกายขนนกแห่งทวยเทพนั้นก็ไม่ต่างกับการแสวงหาความตายให้กับตนเอง!

Ling Kong walked and saw a slender and graceful figure walking over. The surrounding scenery instantly lost its vigor compared to her. It was a beautiful girl with exquisite features. She was as beautiful as an angel. Her expression carried traces of cold pride, but that curvaceous figure contained boundless charm.
ขณะหลิงคงได้เดินอยู่นั้นได้มองเห็นหญิงสาวที่มีรูปร่างที่เพรียวบางและสง่างามผ่านมา.บรรยากาศที่อยู่รอบๆได้พังทลายลงไปเมื่อต้องไปเปรียบเทียบกับหล่อน,มันเป็นรูปร่างความงามของหญิงสาวที่วิจิตรบรรจง.เปรียบประหนึ่งดั่งความงามของเทพธิดา.ถึงแม้ว่ามันจะแฝงไปด้วยร่องรอยของความหยิ่งทรนงอันเย็นเยือบ,ทว่าด้วยรูปร่างที่โค้งเว้านั่นก็เต็มไปด้วยเสน่ห์ที่ไม่มีสิ้นสุด.

That girl was Long Yuyin.
หญิงสาวคนดั่งกล่าวคือหลงยู่หยิ่นนั่นเอง.

The instant Ling Kong saw Long Yuyin, his eyes lit up. However, a brief moment later, they dulled back down and he gave a ninety degree bow. He was extremely cautious as he walked past Long Yuyin.
ทันทีที่หลิงคงมองเห็นหลงยู่หยิ๋น,สายตาของเขาถึงกับเบิกกว้าง,แต่ถึงกระนั้น,ชั่วระยะเวลาถัดมา,เขาจำต้องยอมจำนนอย่างอ่อนแรงพร้อมทั้งก้มโค้งลงเก้าสิบองศาเลยทีเดียว,เขาจำเป็นต้องระมัดระวังตัวเป็นอย่างมากขณะที่เขาเดินผ่านหลงยู่หยิ๋น.

Ling Kong was indeed, a tactful person. He’s well aware that he wouldn’t be able to deserve Long Yuyin in this lifetime. Before Long Yuyin, he was not worth mentioning.
ความจริงแล้วหลิงคง,เป็นคนที่ฉลาดคนหนึ่ง,เขาตระหนักตัวเองได้ว่าเขานั้นไม่อาจเอื้อมและคู่ควรกับหลงยู่หยิ๋นตลอดชีวิตที่มีของเขาได้,ต่อหน้าของหลงยู่หยิ๋น,เขาไม่ควรค่าที่จะเอ่ยอ้างถึงเลยด้วยซ้ำ.

Long Yuyin faintly threw a glance as him, as though a stranger had walked past. Thereafter, she continued down her path.
หลงยู่หยิ๋นเองก็ชำเลืองมองผ่านมายังเขาเล็กน้อย,ราวกับว่าได้เดินผ่านคนแปลกหน้าแล้วก็เดินผ่านไป,ภายหลังจากนั้นหล่อนก็เดินไปยังทิศทางของหล่อนต่อไป.

Ling Kong silently walked. He did not turn around to look at Long Yuyin’s silhouette. His eyes were filled with depression. Thereafter, he disappointedly smiled, concentrating his line of sight before him and walked.
หลิงคงเดินผ่านไปอย่างเงียบๆ,เขาไม่กล้าแม้แต่จะหันหลังกลับไปมองแผ่นหลังของหลงยู่หยิ๋น,ภายในดวงตาของเขานั้นเต็มไปด้วยความละเหี่ยใจ,ภายหลังจากนี้,เขาก็ยิ้มออกมาอย่างหดหู่,มุ่งสมาธิเดินไปยังทิศทางที่อยู่ข้างหน้าของเขา,แล้วเดินต่อไป.

That day, when he first came to the Divine Feathers Sect saw her for the first time, he was deeply captivated by her. The first daughter of the Dragonseal Family. This identity was something that he could not hope to reach in his entire lifetime. It was just that he still had that trace of dissatisfaction in his heart.
ในวันนั้น,เมื่อครั้งแรกที่เขาเดินทางมายังนิกายขนนกแห่งทวยเทพ,ครั้นเมื่อเขาได้พบเจอกับหล่อนเป็นครั้งแรก,เขาก็หลงเสน่ห์อย่างลึกล้ำในตัวหล่อน,บุตรสาวอันดับหนึ่งของตระกูลผนึกมังกร,นี่เป็นตัวตนที่เขานั้นไม่สามารถที่จะคาดหวังและปีนไปถึงตลอดชั่วชีวิตที่มีของเขา,มันเป็นได้แค่เพียงร่องรอยของรอยประทับบนหัวใจของเขาเท่านั้นเอง.

But at this moment, that trace of dissatisfaction was entirely dispersed from his heart.
ทว่าในเวลานี้,ร่องรอยรอยประทับดั่งกล่าวนั้นมันค่อยๆกระจายหายออกไปจากหัวใจของเขา.

“Young Sect Master, you’re not going to say hello to Long Yuyin……?” One of his men asked in dissatisfaction.
"นายน้อยผู้นำ,ท่านไม่กล่าวทักทายกับหลงยู่หยิ๋น...หรอกรึ?"หนึ่งในคนของเขาได้สอบถามด้วยความขุ่นข้องใจ.

Ling Kong sighed, “Life is such, since we’re not fated, why bother? All along, it was always one-sided. The greatest failure in life is to fall in love with someone you cannot hope to match. I should have some self-awareness.” Ling Kong remained silent for a brief moment before laughing. He made some big strides up ahead.
หลิงคงได้แต่ทอดถอนใจ,"ชีวิตที่ถูกกำหนด,ในเมื่อพวกเรานั้นหาได้มีชะตาต้องกัน,ทำไมต้องข้องเกี่ยวด้วยเล่า?ตลอดเวลาที่ผ่านมา,มันเป็นเพียงแค่ความรู้สึกข้างเดียว,มันเป็นเพียงความผิดพลาดที่ยิ่งใหญ่,กับชีวิตที่ตกหลุมรักในคนที่ไม่สามารถจะเคียงคู่ได้,ข้าเองก็ควรที่จะเจียมเนื้อเจียมตัว."หลิงคงได้แต่เงียบก่อนที่จะหัวเราะออกมา,ดูเหมือนว่าเรื่องในครานี้จะทำให้เขานั้นเติบโตขึ้นไปอีก.

The few underlings exchanged glance and fell into silence. After a brief moment, they all followed up as well.
เหล่าลูกน้องหลายคนต่างก็มองหน้ากันไปมาและตกไปอยู่ในความเงียบ,หลังจากนั้นชั่วระยะเวลาหนึ่ง,พวกเขาก็เดินตามไป.






ที่มาจาก http://www.wuxiaworld.com/

#นิยาย พงศาวดารภูติ#Tale of the demon god#นิยายแปลไทย
Author(s)



49 ความคิดเห็น:

  1. กว่าจะได้อ่าน(ขอบใจจ้า)

    ตอบลบ
  2. ความคิดเห็นนี้ถูกผู้เขียนลบ

    ตอบลบ
  3. เเมร่ง 2เทพสงคราม 500 มังกร หงอยเเดกไปเลย 555+

    ตอบลบ
  4. อร๊ายรอนานมากกกก ขอบคุณคร๊าบบ

    ตอบลบ
  5. สมกับที่รอคอยมานาน😪😪😪 ขอบคุณคับ

    ตอบลบ
  6. โถ่ๆตอนมาอย่างเท่กลับอย่างหมามองเคื่องบิน//คิดจะขโมยสาวของพี่เนี่ยหลี่ไม่มีทางหรอกกก

    ตอบลบ
    คำตอบ
    1. หมามองขี้ที่หล่นจากเครื่องบิน ความเป็นไปได้แทบจะไม่มีนั่นเอง

      ลบ
  7. 😎เนี่ยหลี่เติมบัตรทรูเยอะจัง5555ชอบพระเอกแบบนี้

    ตอบลบ
  8. ลองแปลเว็บนี้ดิ
    m.wuxiaworld.com/tdg-index/

    ตอบลบ
  9. ใจล่ะเหี่ยเลย

    ตอบลบ
  10. ถึงกับต้องกลับไปอ่านตอนที่แล้ว ขอบคุณครับ

    ตอบลบ
  11. ความคิดเห็นนี้ถูกผู้เขียนลบ

    ตอบลบ
  12. ตอนฉบับมาเดือนละ1ตอนใช่ไหมครับ (ขอบคุณที่แปล)

    ตอบลบ
  13. เดือนละตอนเลยหรือ

    ตอบลบ
  14. สมกับที่รอ ยังลุ้นกันต่อไปอีก ขอบคุณคนแปลมากคับ

    ตอบลบ
  15. รอสะเงื่อกแห้ง ตรุษจีนขอเพ่มหน่อยนะ

    ตอบลบ
  16. ขอบบบบบบบบบบบบบบบบบพระคุณ _/\_

    ตอบลบ
  17. อืมมมม ผู้นำคนนี้ก็ไม่ใช่คนไม่มีหัวคิดนะ แต่คนที่ไม่สำเหนียกตัวเองเลยคงเป็นเหล่าลูกน้อง / เนี่ยหลีจะทำอะไรน้ออออ / ขอบคุณจ้าาา

    ตอบลบ
  18. สนุกมากๆเลยครับเรื่องนี้ ตามอ่านมาโดยตลอดเลย ^^

    ตอบลบ
  19. ทำไม เรื่องนี้อยู่ๆ ถึงเขียนช้าลง เอ่ย

    ตอบลบ
    คำตอบ
    1. เห็นว่าทางผู้แต่งต้องวาดมังงะไปด้วยเลยทำให้เขียนช้าลงครับ เลยออกแค่เดือนละตอน

      ลบ
  20. เดือนละตอน รอจนลืมเนื้อเรื่องเก่าๆ เลยครับ

    ตอบลบ
  21. ได้แค่ไหนก้อเอาแค่นั้น เสียใจ แต่ไม่เสียด้าย

    ตอบลบ
  22. ความคิดเห็นนี้ถูกผู้เขียนลบ

    ตอบลบ
  23. ขอบคุณมาก รอต่อไป✌🏻✌🏻✌🏻

    ตอบลบ
  24. กราบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบ

    ตอบลบ
  25. มีใครได้อ่านเว็บนี้บ้างหรอ http://readtdg2.blogspot.com/p/blog-page_25.html?m=1 เราอ่านแล้วสนุกดีนะ

    ตอบลบ
  26. นานจนลืมตอนที่แล้ว ต้องกลับไปอ่านใหม่อีกรอบ
    ขอบคุณผู้แปลคับ

    ตอบลบ
  27. ขอบคุณค่า ในที่สุดจอนใหม่ก็มาแล้วว

    ตอบลบ
  28. รอมานาน อ่านเหมืือนกระพริบตาสองที

    ตอบลบ