วันอาทิตย์ที่ 13 พฤศจิกายน พ.ศ. 2559

Magic Chef of Ice and Fire novel Chapter 01-1 Hunt of the Ice and Snow Worshipper

Magic Chef of Ice and Fire novel Chapter 01-1 Hunt of the Ice and Snow Worshipper

นิยาย พ่อครัวจอมเวทย์ ตอนที่ 01-1 การไล่ล่าของสงฆ์สาวกหิมะเหมันต์


บทที่ 01-1 การไล่ล่าของสงฆ์สาวกหิมะเหมันต์

MCIF Chapter 1.1

Chapter 1.1 – Hunt of the Ice and Snow Worshipper
การไล่ล่าของสงฆ์สาวกหิมะเหมันต์
Under the blazing sun, a tall and high spirited male was slowly moving with a child. The male wore a fiery red magic robe. Near the area of his upper abdomen is a flame embroidered in gold. This represents his status as a magister. Golden hair draped behind him and a distinctively angular bronze face that seemed as if it were peeled with a knife and chiseled with a hatchet. However, his brown eyes revealed a faint sorrow.
ภายใต้ดวงตะวันที่สาดส่อง,ชายตัวสูงใหญ่พร้อมทั้งเปี่ยมไปด้วยพลังวิญญาณที่สูงส่งได้เดินไปช้าๆกับเด็กน้อยคนหนึ่ง,ชายคนนั้นสวมเสื้อคลุมเวทย์มนต์สีแดงเพลิง,ที่หน้าอกของเขามีลายปักเปลวเพลิงสีทอง,นี่เป็นการแสดงสถานะของเขาในระดับปรมาจารย์.เส้นผมสีทองจัดทรงชีไปด้านหลังและใบหน้าที่ดูเด่นเป็นเงาดูแล้วราวกับว่ามันถูกปลอกเปลือกด้วยมีดและถูกแกะสลักออกมาด้วยขวาน,แต่ทว่า,ดวงตาสีน้ำตาลของเขานั้นเผยออกมให้เห็นว่ามีร่องรอยของความเศร้าสร้อย.



“Nian Bing, are you tired yet?” The man lowered his head as he asked the child in front of him.
"เหนี่ยนปิง,เจ้าเหนื่อยหรือยัง?"ชายคนดังกล่าวได้ลดศีรษะของเขาลงพลางสอบถามเด็กน้อยที่อยู่ตรงหน้าของเขา.

The boy was only as tall as the man’s waist, together they had six points of resemblance. It was just that the boy’s facial lines were soft, yet they shared the same golden hair. Even though the boy’s age was still young, he still had a handsome appearance, even more eye-catching than the tall man. He possessed a pair of water blue eyes. His body appeared to be frail and weak. This is due to his tired, pale complexion.
เด็กน้อยคนนั้นสูงแค่เพียงเอวของชายคนดังกล่าว,พวกเขานั้นมีหกจุดหลักๆที่คล้ายคลึงกัน,เพียงแต่ว่าสายตาของเด็กน้อยดูจะอ่อนโยนกว่า,พวกเขานั้นยังมีผมสีทองเหมือนกัน,ถึงแม้ว่าเด็กน้อยจะมีอายุน้อยอยู่,เขาก็ดูหล่อเหลาทีเดียว,ดวงตาที่จับจ้องไปยังชายที่สูงใหญ่นั้น,ดวงตามีสีฟ้าคราม.ร่างกายขเขาดูอ่อนแอไม่แข็งแรง.จึงทำให้ดูเหนื่อยล้า,ผิวพรรณซีดเซียว.


He firmly shook his head, “Father, I’m not tired. Are we going to see Mom yet? I… I really miss Mom.”
เขาพยักหน้ายืนยัน,"ท่านพ่อ,ข้าไม่ได้เหนื่อยเลย,พวกเราจะไปพบท่านแม่หรือยัง?ข้า...ข้าคิดถึงท่านแม่จริงๆ."


The tall man raised his head and look at the blazing sun, it appeared as if the glaring sunshine didn’t have the slightest effect on him. “That’s right, We’re going to see your mother. It’s been ten years, and now you’re already ten as well. These ten past years, the world was big, but we’ve yet to find a place we can call home. Regardless, this time we must go see your mother. Even if the cost is my life.”
ชายที่สูงใหญ่นั้นได้เงยหน้าไปมองดวงตะวันที่ส่องแสง,ดูราวกับว่าแสงที่เจิดจ้านั้นไม่สามารถจะมีผลกระทบกับเขาแม้แต่น้อย."ถูกต้องแล้ว,พวกเราจะต้องไปพบแม่ของเจ้า.นี่ก็สิบปีแล้ว,และตอนนี้เจ้าก็สิบปีด้วยเหมือนกัน,เวลาสิบปีที่ผ่านมานี้,ในโลกนี้ถือว่าเป็นเรื่องใหญ่,แต่พวกเรายังคงต้องหาสถานที่สามารถเรียกว่าบ้านให้ได้,ไม่ต้องพูดถึงเลยว่า,เวลานี้พวกเราจะต้องไปพบแม่ของเจ้า,ถึงแม้ว่ามันจะต้องแลกด้วยชีวิตของข้า."


Nian Bing’s age was still young after all, and didn’t fully understand his own father, “Why didn’t they let us see Mom?”
ด้วยอายุของเหนี่ยนปิงนั้นยังเยาว์นัก,อย่างไรก็ตาม,เขาหาได้เข้าใจในตัวพ่อของเขาไม่,"ทำไมพวกเขาไม่ปล่อยพวกเราพบท่านแม่ล่ะ?"

The tall man let out a cold groan,  his eyes seemed to want to spout fire, “They, groan, They… Nian Bing, you are still young. Wait until you grow up, then you’ll understand. For your mother, father could pay everything. But I would hate to part with you, you are still so young. We’ve finally arrived at the village. Stay over there and wait for father, okay?”
ชายผู้สูงใหญ่คนนั้นได้ปล่อยเสียงครางออกมาอย่างเย็นชา,สายตาของเขานั้นดูเหมือนต้องการที่จะพ่นไฟออกมา,"พวกเขา,กรอด,พวกเขา...เหนี่ยนปิง,เจ้ายังเด็กนัก,รอเจ้าโตกว่านี้,เช่นนั้นแล้วเจ้าจะเข้าใจ,สำหรับแม่ของเจ้าแล้ว,พ่อของเจ้าสามารถแลกได้ทุกๆอย่าง,แต่ข้าไม่อยากให้ความเกลียดชังมีส่วนร่วมกับเจ้า,เจ้ายังคงเด็กนัก,เมื่อพวกเราไปถึงหมู่บ้าน,เจ้าจงอยู่ที่นั่นและรอพ่อที่ตรงนั้น,ตกลงมัย?"


“No, father, I want to go with you to find mother together. Mother doesn’t want me anymore. Could it be that you don’t want me either?” Nian Bing’s eye was a bit red. He tightly grasped his father’s hand.
"ไม่,ท่านพ่อ,ข้าต้องการไปกับท่านเพื่อที่จะไปพบท่านแม่ด้วยเหมือนกัน,ท่านแม่ไม่ต้องการข้าอีกแล้ว,อาจจะเป็นไปได้ว่าท่านจะไม่ต้องการข้าอีกคนด้วยหรือไม่?"ดวงตาของเหนี่ยนปิงแดงขึ้นเล็กน้อย,เขาจับแขนพ่อของเขาแน่น.



The tall man took a scroll out of his bosom and put it in Nian Bing’s hand. “Do you remember how to use the evacuation magic scroll? It possible for you to go with me but we’ve reached a desperate moment. You must remember how to use this scroll. It will help bring you to a safe place. The day before yesterday, father drew a magic array at that place.”
ชายตัวสูงใหญ่ดังกล่าวได้นำม้วนคัมภีร์ออกมาแล้วยื่นใส่ไว้ในมือของเหนี่ยนปิง."เจ้าวิธีที่จะเปิดใช้งานม้วนคาถานี้ได้หรือไม่?เป็นไปได้ว่าเจ้าไปกับข้าแล้วทว่าแต่พวกเราอาจจะเข้าไปในสถานการณ์ที่เข้าตาจนได้.เจ้าต้องจำไห้ได้ว่าจะต้องใช้ม้วนคำภีร์นี้ยังไง.มันจะช่วยนำเจ้าออกมายังสถานที่ปลอดภัยได้.เมื่อวันก่อนนี้,พ่อได้วางรูปแบบเวทมนต์เพื่อที่จะสามารถนำเจ้าไปยังสถานที่แห่งนั้นไว้แล้ว."



Nian Bing with magic scroll in hand, cutely nodded and said, “Father, I understand now.”
เหนี่ยนปิงถือม้วนเวทย์มนต์ในมือ,พยักหน้าอย่างว่าง่ายและกล่าวว่า"ท่านพ่อ,ตอนนี้ข้าทราบแล้ว."


The tall man sighed saying, “It is a shame the time we have is so brief, your talent is even greater than mine. If time had permitted I would have taught you much. Perhaps you could become the most powerful fire mage in the continent. However, time does not allow me to wait any longer. If we don’t hurry to the Ice God’s Castle, then we will never see your mother again.”
ชายตัวสูงใหญ่นั้นถอนหายใจพลางกล่าวออกมาว่า,"ช่างน่าอายนักเวลาพวกเรานั้นมีน้อยนัก,ด้วยพรสวรรค์ของเจ้านั้นเหนือยิ่งกว่าข้ามาก.หากว่าเวลาอำนวยล่ะก็ข้าจะต้องสอนเจ้ามากกว่านี้,บางทีเจ้าอาจจะเป็นนักเวทย์แห่งไฟที่ทรงพลังที่สุดในภาคพื้นทวีปเลยก็ได้,อย่างไรก็ตาม,เวลากลับไม่อำนวยข้าให้รอคอยอีกต่อไปแล้ว.ถ้าพวกเราไม่เร่งรีบไปยังปราสาทเทพน้ำแข็งล่ะก็,เช่นนั้นพวกเราจะไม่สามารถเห็นหน้าแม่ของเจ้าอีกครั้งได้."


Nian Bing seemed to understand yet didn’t but still nodded saying, “Father, from now on I must become a powerful fire mage like you.”
เหนี่ยนปิงเหมือนว่ายังไม่เข้าใจแต่ก็ยังพยักหน้ากล่าวออกมาว่า,"ท่านพ่อ,จากนี้เป็นต้นไปข้าจะต้องกลายเป็นนักเวทย์ที่ทรงพลังเหมือนดั่งเช่นท่านให้ได้."


Within the tall man’s eyes displayed a trace of haziness, “I remember years ago, when I was together with your mother, we had once discussed this. What kind of magic should our child practice? She wanted the child to be an ice mage, I wanted fire. Since fire and ice cannot merge with one another, our child could only choose one. At the time, your mother said, if the child were a boy, he’d then study under me to become a fire mage. Were the child a girl, she’d study under her mother to become an ice mage. Now I remember it, as if she were right there in front of me, her words still ringing in my ears, but she’s already gone. “
ในดวงตาของชายตัวสูงนั้นเผยให้เห็นร่องรอยแห่งความมืดมัว,"ข้าจำได้หลายปีมาแล้ว,เมื่อข้าได้อยู่กับแม่ของเจ้า,พวกเราต่างปรึกษากัน,เวทย์แบบใดกันที่จะให้บุตรของเราฝึกฝน?หล่อนนั้นต้องการที่จะให้บุตรได้เป็นนักเวทย์น้ำแข็ง,ข้าต้องการให้เป็นนักเวทย์เปลวเพลิง,ในเมื่อไฟและน้ำไม่สามารถที่จะรวมตัวกันได้,บุตรของพวกเราจึงสามารถเลือกได้เพียงแค่อย่างเดียว,ในเวลานั้น,แม่ของเจ้าก็กล่าวว่า,ถ้าบุตรของพวกเราเป็นเด็กชาย,เขาจะต้องเรียนรู้กับข้าให้กลายเป็นผู้ใช้เวทย์เปลวเพลิง,หากเป็นบุตรสาว,หล่อนก็จะเป็นคนสอนสั่งให้กลายเป็นผู้ใช้เวทย์น้ำแข็ง,ตอนนี้ข้าจำมันได้แล้ว,ราวกับว่าหล่อนนั้นอยู่ต่อหน้าของข้า,คำพูดของหล่อนนั้นยังดังก้องกังวานอยู่ในหูของข้า,ทว่าหล่อนกับไม่อยู่แล้ว."


Saying it here, his voice unexpected sounded a bit proud, “I, a fire magister, swear to the heavens that I will stop the Ice Goddess’s sacrificial inheritance ceremony, and take back my wife.”
ด้วยคำปฏิญาณ,เสียงของเขาดังขึ้นอย่างไม่คาดคิด,ดังก้องด้วยความทรนงเล็กน้อย,"ข้าผู้ใช้เวทย์ระดับปรมาจารย์แห่งเปลวเพลิง,ขอสาบานต่อสวรรค์ว่าข้าจะต้องหยุดพิธีกรรมสืบทอดบวงสรวงเทพธิดา,และนำภรรยาของข้ากลับมา."

……
Three days later.
สามวันหลังจากนั้น.


It was a tall, hundred meter mountain peak. Although this precipitous mountain peak wasn’t that tall, it still gave one a feeling of great height. The azurish gray form of the mountain seemed to give off a sense of somberness and desolation. Although some vegetation grew, it was extremely sparse. Perhaps this was due to the precipitous topography of the mountain or perhaps it was due to the people walking up the foothills year round. If not for that, normal people would find great difficulty to climb such a precipitous mountain peak by foot. A large river surged from south to north. This is the Yang Guang Continent’s famous Mother River, people call it the Azure River.
ความสูง,ร้อยเมตรของยอดเขา,แม้ว่านี่จะหาได้ใช่ยอดเขาที่สูงมาก,แต่ก็ยังให้ความรู้สึกว่าสูงอยู่ดี,สีฟ้าเทาจากภูเขาดูเหมือนจะให้ความรู้สึกมืดคลึมและวังเวง,แม้ว่าจะมีพืชพรรณเจริญเติบโตอยู่,ขึ้นเป็นห็อมแหร็มบางเบามาก,บางทีนี่อาจจะเป็นเพราะภูมิประเทศที่สูงชันของภูเขาหรือบางทีมันอาจจะเป็นเพราะมีการสัญจรของผู้คนขึ้นไปบนเนินเขาตลอดทั้งปี,หากไม่เป็นเช่นนั้นล่ะก็,คนธรรมดาสามัญคงจะยากลำบากอย่างที่สุดที่จะต้องปีนป่ายภูเขาที่สูงชันเช่นนี้โดยการเดินเท้าได้.แม่น้ำขนาดใหญ่สายหนึ่งทอดผ่านจากทิศใต้ไหลไปทางทิศเหนือ.นี่คือทวีปหยานกวงที่มีชื่อเสียงเรื่องมารดาแห่งสายน้ำ,ทุกๆคนต่างเรียกขานกันว่าแม่น้ำสีฟ้า.

The river traverses two-thirds of the Yang Guang Continent, close to two thousands kilometers. It’s source is located at the northmost province. Sixty percent of this province’s land is covered by a glacier. Every spring and summer, the glacier thaws and releases water into Azure River, reaching the distant ocean. The river is very wide, even the most narrow point is a hundred meters wide.
มีแม่น้ำตัดผ่านสองในสามส่วนของทวีป หยานกวง,ห่างกันสองพันกิโลเมตร.ต้นน้ำนั้นมาจากประเทศทางตอนเหนือ.หกสิบเปอร์เซ็นต์ของดินแดนแห่งนี้ปกคุลมไปด้วยธารน้ำแข็ง,ทุกๆฤดูใบไม้ผลิและฤดูร้อน,น้ำที่ละลายจากธารน้ำแข็งจะไหลลงสู่แม่น้ำสีฟ้า,ไปสิ้นสุดในมหาสมุทรที่ไกลออกไป,แม่น้ำสายนี้ยาวมาก,แม้แต่จุดที่เป็นช่องแคบยังกว้างกว่าร้อยเมตร.
The most wide point of the very is about a kilometer wide. The river was also known for it’s clear and rapid flowing river water. It had nurtured several countries, repeatedly provided for ten provinces worth of people. Although there were times a flood would break out, each country has administered appropriate countermeasures. The people living by the river bank could live a tranquil comfortable life relying on the river to survive.
จุดที่กว้างที่สุดนั้นยังกว้างราวกิโลเมตรทีเดียว,แม่น้ำสายนี้เป็นที่รู้กันว่ามีน้ำไหลเชี่ยวอย่างมาก.หล่อเลี้ยงหลายประเทศที่มันไหลผ่าน,สร้างคุณภาพชีวิตของคนสิบประเทศอยู่ร่ำไป.แม้ว่ามีน้ำท่วมล้นออกมาบ้าง,แต่ละประเทศก็มีการจัดการได้ดี,เหล่าประชาชนที่อาศัยอยู่ริมฝั่งแม่น้ำสามารถที่จะใช้ชีวิตได้อย่างสงบสะดวกสบายเพื่อใช้สารธารแห่งนี้เพื่อความอยู่รอด.

A precipitous mountain peak, with the summit only having an area of ten square meters. Suddenly, a fiery red rays of light appeared on the floor. There was a speck of light rapidly moving. In the blink of an eye, the outline of the speck became visible. It was a red hexagram. The summits temperature rapidly rose. Due to the increasingly scorching heat, the top of the red hexagram began rippling like water.
ยอดเขาที่สูงชัน,ที่จุดยอดมีพื้นที่เพียงแค่สิบตารางเมตรเท่านั้น,ทันใดนั้นมีแสงสีแดงเพลิงปรากฏบนพื้นที่ดังกล่าว,จุดเล็กๆของแสงหมุนวนรอบๆ,เพียงพริบตาเดียว,รูปร่างของแสงเล็กๆก็ได้หายไป.ประกายแสงสีแดง,ส่งผลให้อุณหภูมิเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว,อันเนืองมาจากความร้อนที่แผดเผาสว่างจ้าเป็นระลอกคลื่นแผ่ออกมาเหมือนดั่งสายธาร.

As the ripples slowly trembled, the red light abruptly suddenly grew in extensively. The surrounding magic elements seemed to cheerfully call out. Within the intense fluctuations within the elements, a gray figure quietly emerged.
ขณะที่ระลอกคลื่นค่อยๆสั่นช้าๆ,แสงสีแดงทันใดนั้นก็ขยายเติบโตขึ้นในทันที,ล้อมรอบไปด้วยเวทมนต์ธาตุไฟที่ถูกเรียกออกมาเริงระบำ.ภายใต้ความเข้มข้นขององค์ประกอบของธาตุดังกล่าว,ร่างสีเทาก็โผล่ออกมาเงียบๆ.


The staggering figure dropped out of the fiery red magic wave. It almost fell down on the floor. It turns out to be a child. He is the child that three days ago, followed his father to search for his mother, Rong Nian Bing.
ร่างที่ออกมาจากคลื่นเวทมนต์สีแดงนั้น,เขาแทบจะล้มลงไปนั่งกับพื้น.เผยออกมานั้นคือเด็กน้อยคนหนึ่ง,เขาเป็นเด็กในสามวันก่อน,คนที่ตามพ่อของเขาเพื่อค้นหาแม่,หรง เหนี่ยนปิง.


Upon his small handsome face, there was an expression of fear. His short golden hair was in disarray. With weak his weak footing, he sat his butt on the ground. He gasped for breath in big mouthfuls. “Father, Mother, why? Why has it come to this?” Tears unceasingly flowed down his face. No matter what, the pain of losing one’s kin is difficult to bear. Let alone the fact that he is a child of barely tens years of age.
ด้วยใบหน้าเล็กๆที่หล่อเหล่าของเขาแล้ว,มีท่าทางแห่งความหวาดกลัว.เส้นผมสีทองของเขานั้นยุ่งเหยิง,แขนขาที่อ่อนเปลี้ยเพลียแรง,เขานั่งลงที่ตรงพื้น.หายใจเข้าอึกใหญ่."ท่านพ่อ,ท่านแม่,ทำไมล่ะ?ทำไมต้องเป็นเช่นนี้ด้วย?"น้ำตาไหลเป็นทางจากใบหน้าของเขาไม่หยุด.ไม่ว่าอย่างไร,ความเจ็บปวดของการสูญเสียญาติคนเดียวที่เหลืออยู่จึงเป็นเรื่องที่จะทานทนได้.สำหรับตัวคนเดียวลำพังกับความจริงที่ว่าเขาเป็นเด็กชายที่มีอายุสิบปีเท่านั้น.

After crying for a while, the mentally fatigued Nian Bing curled up upon the hilltop’s boulder and fell asleep. With such a young age, his future prospects are vast and indistinct. He simply didn’t know what he should do with himself. Two radiant lights glowed within his heart, a dim red light and dim blue light. The surrounding fire element and ice element all began to gather toward his young body. This bizarre course of events continued for the period of a meal’s worth of time, before fading away.
หลังจากที่ร้องไห้ไปชั่วขณะ,จิตใจที่เหนื่อยล้าของเหนี่ยนปิงส่งผลให้เขานอนขดลงที่ก้อนหินบนยอดเขาและผล็อยหลับไป.ด้วยอายุยังเด็กเช่นนี้,อนาคตของเขานั้นช่างเวิ้งว้างและคลุมเครือนัก.เขาไม่รู้เลยว่าเขานั้นควรที่จะทำอย่างไรกับตัวเอง,แสงสว่างจ้าสองดวงส่องสว่างภายในใจของเขา.แสงสลัวสีแดงดวงหนึ่งและแสงสลัวๆสีน้ำเงินอีกดวง.ธาตุไฟและธาตุน้ำแข็งที่อยู่รอบๆทั้งหมดเริ่มมาสะสมที่ร่างกายของเขา.วิถีมหัศจรรย์ของเหตุการณ์นี้ได้ดำเนินไปชั่วระยะเวลาสำหรับอาหารมือหนึ่งที่คุ้มค่า,ก่อนที่จะจางหายไป.


Not knowing how long had passed, Nian Bing was waken up from his dreams by violent shaking and an aching body. Three slender figures were standing in front of him. From his stomach came an acute pain, he couldn’t help but cough. A bit of blood flowed from the corner of his mouth. From within the pit of the stomach area of the gray clothes, resided a footprint of yellow sand.
ไม่มีใครรู้ว่าผ่านมานานเท่าใด,เหนี่ยนปิงตื่นขึ้นมาจากความฝันด้วยการสั่นสะเทือนอย่างรุนแรงและร่างกายที่เจ็บปวด.ร่างสามร่างได้ยืนอยู่ข้างหน้าเขา.ที่ท้องของเขาปรากฏความเจ็บปวดที่สุด,เขาทนไม่ได้จนต้องไอออกมา,เลือดจำนวนเล็กน้อยไหลออกมาที่มุมปากของเขา,มีรอยบุ๋มเล็กน้อยเกิดขึ้นบริเวณท้องของเขาปรากฏบนชุดสีเทา,มีร้อยเท้าที่เต็มไปด้วยทรายสีเหลืองโผล่ขึ้น.


These three people all wore blue magic robes and had long blue hair that seemed to combine to make up the whole of their appearance. It seems as if their body was successfully condensed from ice. They gave people the feeling a having unpleasant ice-cold words. These three have an appearance that seems to be about forty years old. The person in the middle had blue crystal carvings of three snowflakes the size of a fingernail on his magic robe to the left of the pit of his stomach. The two beside him followed him. Obviously his status was a bit higher than the other two, since they only had one snowflake.
ชายทั้งสามคนนั้นสวมชุดคลุมเวทมนต์สีน้ำเงินและมีเส้นผมยาวสีน้ำเงินซึ่งเหมือนว่าจะผสมผสานกับท่วงท่าที่พวกเขาแสดงออกมา.เหมือนราวกับว่าร่างกายของพวกเขานั้นได้ถูกควบแน่นมาจากน้ำแข็ง,พวกเขายังให้ความรู้สึกที่บอกได้เลยว่าเย็นยะเยือกไม่น่าพึงใจยิ่ง.ด้วยรูปร่างของพวกเขาท่าทางจะมีอายุราวๆสี่สิบปี.ชายคนที่อยู่ตรงกลางมีรูปสลักผลึกสีน้ำเงินเกล็ดหิมะขนาดเท่าเล็บมือสามเกล็ดบนชุดคลุมเวทย์มนต์ของเขาเป็นรอยบุ๋มลงไปที่บริเวณช่องท้อง.กับชายทั้งสองที่ติดตามเขามา,เป็นที่ชัดแจ้งว่าสถานะของเขานั้นสูงกว่าชายทั้งสองเล็กน้อย,เมือพวกเขาทั้งสองมีเกล็ดหิมะเพียงคนละดวงเท่านั้น.


“To use the fire based instant movement magic spell scroll, what a waste for a child to use. The odor left behind is too distinct.” Said faintly by the mage in the middle.
"ด้วยการใช้คัมภีร์เวทมนต์เคลื่อนย้ายทันทีทันใดด้วยเวทย์ไฟ.เป็นเด็กที่ใช้ของฟุ่มเฟือยชะมัด,กลิ่นอายที่ถูกทิ้งไว้ช่างแปลกหูแปลกตาเกินไปแล้ว."ผู้ใช้เวทมนต์ที่อยู่ตรงกลางกล่าวออกมาด้วยเสียงแผ่วเบา.


Seeing these three people, Nian Bing’s charming small face immediately became distorted. “Ah , it’s you! You villians. You killed my mother! You killed my father!” Not knowing how he gathered enough the strength, Nian Bing had just enough to jump off the ground and rush through them. He had already forgotten about his own abilities as an elementary mage. He had only an urge within, instinct.
เห็นเหล่าคนทั้งสาม,ใบหน้าน้อยๆที่มีเสน่ห์ทันใดนั้นก็เปลี่ยนเป็นบิดเบี้ยว."อา,พวกเจ้า!เจ้าพวกวายร้าย,เจ้าสังหารท่านพ่อของเข้า!พวกเจ้าสังหารท่านแม่ของข้า!" ไม่ได้คำนึงถึงความแข็งแกร่งเลยว่าเขามีเพียงพอ,เหนี่ยนปิงเพิ่งจะกระโดดขึ้นจากพื้นและพุ่งไปยังพวกเขา,เขาลืมทุกอย่างเกี่ยวกับความสามารถของเขาว่าเป็นเพียงแค่นักเวทย์ชั้นต้นเท่านั้น,เขาเพียงแค่ถูกกระตุ้นไปด้วยสัญชาตญาณเท่านั้น.


“Little bastard, Are you looking for death?”  The mage on the left waved his right hand. A water bullet with a diameter of three inches shot out and directly hit the child’s upper abdomen. Water bullet was a most common magic spell, it’s attack power was not at all strong. Nian Bing let out a suppressed grunted, staggered backwards and tripped on a small table. His hand reached out to his surroundings, in order to stabilize his body, but received a bloody mouth hitting the side of a rock.
"เจ้าเด็กไม่มีพ่อนี,เจ้ากำลังมองหาความตายอยู่งั้นรึ?"นักเวทย์คนดังกล่าวที่ยืนอยู่ด้านซ้ายได้โบกมือขวาออกไป,กระสุนน้ำขนาดเส้นผ่านศูนย์กลางสามนิ้วได้ถูกยิงออกไปและตรงเข้าไปชนเหนือหน้าท้องของเด็กน้อยคนนั้น,กระสุนน้ำนั้นเป็นเวทมนต์ที่ธรรมดาสามัญที่สุด,มันไม่ได้มีพลังในการโจมตีมากนัก.เหนี่ยนปิงถูกกระแทกออกไปส่งเสียงกรอด,โซซัดโซเซถอยหลังออกไปและล้มลงที่ตรงพื้น,ทว่ากลับมีเลือดไหลออกมาจากการชนกับหินด้านข้าง.


The mage in the middle glared at his companion for a bit, “That’s enough, he is but a child.  I don’t want this child to experience too much suffering.”
นักเวทย์ที่อยู่ตรงกลางชำเลืองไปมองคนในกลุ่มของเขาเล็กน้อย,"พอแล้ว,เขายังเป็นแค่เด็ก,ข้าไม่ต้องการที่จะให้เจ้าเด็กนี้ได้รับบาดเจ็บมากนัก."

“Yes, I respect the Ice and Snow Worshiper Elder.” He immediately gave a response to the mage, hurrying to retreat off to the side.
"ขอรับ,ข้าเคารพในการตัดสินใจของท่านผู้เฒ่าสาวกแห่งหิมะเหมันต์ "เขาตอบสนองต่อนักเวทย์คนดังกล่าวทันที,พลางเร่งรีบถอยออกไปอยู่ข้างๆ

The Ice and Snow Worshiper looked at Nian Bing and calmly said, “Child, I originally didn’t wish to harm you. But no longer.  You are their child. For the Ice God pagoda’s honor, you can no longer be allowed to exist. Hand over the Ice and Snow Goddess’s stone and I’ll give you a quick death.” Because of his status, he naturally wouldn’t use his hand to search but instead issue an order with an intangibly imposing manner.

สาวกแห่งหิมะเหมันต์ชำเลืองมองไปที่เหนี่ยนปิงและกล่าวอย่างใจเย็น."เด็กน้อย,ตอนแรกนั้นข้าไม่ได้ปรารถนาที่จะทำอันตรายต่อเจ้า,แต่คงไม่ได้แล้ว,เจ้าเป็นเด็กของพวกเขา.เพื่อเกียรติยศของป้อมปราการเทพเหมันต์,เจ้าจึงไม่สามารถที่จะมีชีวิตอยู่ได้.ส่งศิลาเทพธิดาหิมะเหมันต์และข้าจะให้เจ้าได้ตายอย่างรวดเร็ว."เพราะด้วยสถานะของเขานั้น,เป็นเรื่องปรกติที่เขาไม่สามารถที่จะยื่นมือค้นหาทว่าควรที่จะมอบออกมาเองด้วยคำขอร้องที่มีมารยาท



ที่มาจาก http://www.novelupdates.com/series/magic-chef-of-ice-and-fire/

#นิยาย พ่อครัวจอมเวทย์#Magic Chef of Ice and Fire#นิยายแปลไทย
Author(s)



5 ความคิดเห็น:

  1. น้ำตาจิใหล มิคนแปลซักทีเรื่องนี้ T_T
    ของคุณมากคร๊าบบบ

    ตอบลบ
    คำตอบ
    1. เอาให้ทันมังงะนะสู้ๆ
      (ตอนที่18)

      ลบ
  2. แปลยาวเลยน่ะครับ

    ตอบลบ
  3. อันนี้ 1 ตอนเท่ามังงะ 1 ตอนไหมครับ จะได้อ่านถูก

    ตอบลบ