วันจันทร์ที่ 27 มิถุนายน พ.ศ. 2559

Tale of the demon and god novel Chapter 313 – Profound Understanding of Dao Intent

Tale of the demon and god novel Chapter 313 – Profound Understanding of Dao Intent

นิยาย พงศาวดารภูติ ตอนที่ 313 - ความเข้าใจอันลึกซึ้งแห่งเจตจำนง


บทที่ 313 - ความเข้าใจอันลึกซึ้งแห่งเจตจำนง

Long Tianming walked to the front, swept an eye over the crowd, and lightly smiled. “Just now, Qin Yue and Ye Xuan both displayed their talents, the zither and calligraphy, respectively. Since two are required for Go, then there is no point. I shall make a fool of myself and show my painting skills!”
หลงเทียนหมิงเดินออกมาด้านหน้าและกวาดตามองฝูงชนและเผยยิ้มออกมา."ตอนนี้,ฉิน หยู่และ เหย่ซวน ทั้งสองได้แสดงพรสวรรค์ออกมาทั้งเพลงพิณและ การเขียนอักษร,ตามลำดับ.งั้นก็ยังคงเหลือหมากล้อมที่ต้องเล่น 2 คน ดังนั้นจึงไม่มีเหตุผลสำหรับข้าที่จะเล่น.ข้าขอเลือกสิ่งที่ข้าอ่อนด้อยที่สุดสำหรับตัวข้านั้นคือความสามารถในการวาดรูปนั่นเอง


Long Tianming lifted a brush and dipped it into the ink as his eyes turned to the blank page before him.
หลงเทียนหมิงยกพู่กันขึ้นและจุ่มมันลงไปในหมึกขณะที่ตาของเขานั้นจ้องมองไปยังกระดาษเปล่า



Earlier, Long Tianming had been smiling and content. But suddenly, an expression that was a deep as water and towering as a mountain burst forth across his face, accompanied by a frighteningly overbearing aura. The audience at the foot of the stage couldn’t help gasping for breath.
ก่อนหน้านี้,หลงเทียนหมิง ได้ยิ้มอย่างสำราญใจ.แต่ตอนนี้,สีหน้าของเขาได้เปลี่ยนไปเป็นเหมือนสายน้ำที่ลึกเกินหยั่งถึงและเปลี่ยนเป็นดั่งภูผาที่สูงตะหง่านยากที่จะข้ามผ่านบนใบหน้าของเขา,ดูแล้วน่ากลัวแผ่ปราณออกมากดดันไปทั่ว,ผู้ชมด้านล่างเวทีแทบจะไม่สามารถหายใจได้


Long Tianming was like a treasured sword that had been unsheathed. It seemed as if he was trying to force the audience to submit to him through aura alone. The brush in his hand descended and coiled like snakes and dragons, leaving inky black patterns across the page. Slowly, but surely, a ferocious beast took form on the paper; it was a Celestial Blood Saint Dragon, landing with wings unfurled.
หลงเทียนหมิงเปรียบเหมือนดาบโบราณที่กำลังถูกดึงออกจากฝักมันดูเหมือนขณะที่เขาพยายามที่จะปล่อยพลังกดดันต่อผู้ชมผ่านปราณที่เขาปล่อยออกมาเท่านั้น.พู่กันในมือของเขานั้นค่อยๆตวัดและลากเหมือนกับงูและมังกร.ผ่านหมึกสีดำผ่านไปยังกระดาษที่เปลือยเปล่า.อย่างช้าๆแต่มั่นคง ,เขาได้นำสัตว์ดุร้ายลงไปในกระดาษ,มันต้องเป็นเทพมังกรสวรรค์ ที่ยืนตระหง่านและกำลังสยายปีก



From the dragon’s bones, scales, to wings, every part was composed of vigorous strokes.
จากกระดูกมังกร,เกล็ด,ไปถึงปีก,ทุกๆส่วนนั้นล้วนแล้วแต่หนักแน่นและมีจังหวะที่แข็งแรงในการลากเส้น


The Celestial Blood Saint Dragon appeared as if it was ready to leap out from the paper. Chilling rays of light emitted from its eyes, as though it was the overseer of all life.
เทพมังกรสวรรค์ที่ปรากฎนั้นมันพร้อมที่จะกระโดนออกมาจากกระดาษ.สายตาของมันเป็นประกายสองแสงออกมาจากตา ดูราวกับว่ามันกำลังจ้องเอาชีวิตอยู่


This painting contained boundless intent and an overbearing quality. The crowd of students felt captivated and stifled simply by beholding that Celestial Blood Saint Dragon. It was clear that Qin Yue’s zither and Ye Xuan’s calligraphy were both far too inferior to this painting that contained supreme overbearing aura.
ภาพเขียนดังกล่าวเต็มไปด้วยพลังที่ไม่มีสิ้นสุดและการครอบงำอย่างสูง เหล่ากลุ่มนักเรียนต่างรู้สึกชื่นชมและหลงไหล แทบหยุดไม่ได้ที่จะชื่นชอบเทพมังกรสวรรค์.มันเป็นการชัดเจนเลยว่า การเล่นพิณของฉินหยู๋และ การเขียนอักษรของเหย่ซวนนั้นทั้งคู่ต่างด้อยกว่าภาพเขียนนี้เป็นอย่างมาก โดยที่มันมีปรานแห่งการควบคุมแผ่ออกมานับว่าสุดยอดมาก



Comparing Qin Yue and Ye Xuan’s understanding towards Dao to Long Tianming’s understanding was like comparing a firefly to the luminous moon. They stood worlds apart.
เมื่อเปรียบเทียบกับ เหย่ซวนและฉินหยู๋แล้วความเข้าใจในเจตจำนงแห่งญาณรอบรู้นั้นไม่สามารถที่จะเทียบกับหลงเทียนหมิงได้ มันเหมือนกับเปรียบเทียบระหว่างหิ่งห้อยกับดวงจันทร์เลยทีเดียว.พวกเขานั้นเหมือนกับอยู่กันคนละโลกเลยทีเดียว


“I have made a fool of myself.” Long Tianming halted his brush and put it aside. The powerful aura that had been emanating from him instantly retracted.
"ข้าได้สร้างความโง่เงาของตัวเองแล้ว"หลงเทียนหมิงได้หยุดพู่กันของเขาและดึงมันออกมา.ปราณที่ทรงพลังได้ถูกปลดปล่อยออกมาจากพู่กันของเขาทันทีที่เขาดึงมันออกมา


“Senior Brother Long Tianming’s painting is truly imposing, and filled with the Dao of the King. We can only exclaim in admiration!”
"ศิษย์พี่หลงเทียนหมิง,ภาพวาดของท่านเป็นสิ่งที่น่าประทับใจยิ่งนักและเต็มไปด้วยเจตจำนงแห่งราชันย์.พวกเรานั้นอดชื่นชมไม่ได้เลยทีเดียว"


Ye Xuan stood up and heaped on his own flattery. “Senior Brother Long Tianming’s Celestial Blood Saint Dragon reigns the land, far more prideful than any outstanding hero. From this painting, one can see Senior Brother Long Tianming’s broad mind!”
เย่ซวน ยืนขึ้นและพร้อมกับกล่าวคำเยินยออันสูงลิ่ว"ศิษย์พี่หลงเทียนหมิง เทพมังกรสวรรค์ของท่านทรงพลังอย่างมากในแดนดิน.ช่างน่าภาคภูมิใจเป็นอย่างมาก มากกว่าผู้กล้าที่โดดเด่นใดๆ ภาพวาดของท่านนั้น,ไม่ว่าใครได้เห็นล้วนแล้วแต่เห็นถึงจิตใจที่กว้างขวางของศิษย์พี่หลงเทียนหมิง"







Nie Li sneered at the flattery from people like Ye Xuan. The Dao intent in Long Tianming’s painting was at most “overbearing”; it was still far from the level of “Dao of the King”. This painting also had nothing to do with the broad mind that Ye Xuan had been praising about. You could only say that Long Tianming had strong and wild ambitions.
เนี่ยหลี่รู้สึกขำกับคำเยินยอของคนเช่น เหย่ซวน.เจตจำนงของหลงเทียนหมิงนั้นห่างไกลกับคำว่า"ครอบงำ"และยังไกลมากจากระดับ"เจตจำนงแห่งราชันย์" ภาพเขียนนี้ไม่ได้มีอะไรเลยเกี่ยวกับคำว่าจิตใจที่กว้างขวางที่เหย่ซวนนั้นได้ชื่นชมออกไป.มันสามารถกล่าวได้แค่ว่าหลงเทียนหมิงนั้นเป็นคนที่แข็งแกร่งและทะเยอทะยานเป็นอย่างมาก



It was true; Long Tianming was indeed someone with wild and deep ambitions. Furthermore, his talent was extraordinary. He’d be a troublesome enemy to run into.
มันเป็นความจริงที่ว่า,หลงเทียนหมิงนั้นจริงๆแล้วเป็นคนหนึ่งที่ดุร้ายและมักใหญ่ใฝ่สูง.อย่างไรก็ตาม,ด้วยพรสวรรค์ของเขาก็มหัศจรรย์ยิ่งนัก.เขาจึงเป็นศัตรูที่น่ารำคาญและไม่มีใครอยากพบเจอ


Long Tianming looked at Mingyue Wushuang and Yan Yang as he lightly smiled. “Among the four arts, only Go is left. Would the two of you be willing to reveal a little of your Go skills?”
หลงเทียนหมิงมองไปยัง หมิงหยู๋ วู่ชางและหยาน หยาง ขณะที่เขาเผยรอยยิ้มเล็กน้อย"ระหว่างศิลปะทั้ง 4 นั้น,ยังเหลือแค่ หมากล้อมเท่านั้น,พวกท่านทั้งสองคนจะช่วยเปิดเผยความสามารถเกี่ยวกับหมากล้อมสักเล็กน้อยได้ใหม?"



Two people are required for Go and the outcome of such a match could be easily determined. If one person’s Dao intent was stronger and suppressed the other person’s, then it’d make the loser rather difficult to exhibit their skills and embarrassed. Long Tianming was trying to pit Mingyue Wushuang and Yan Yang against each other.
ทั้งสองคนได้ถูกเรียกร้องให้เล่นหมากล้อมและผลที่ออกมานั้นจะได้ง่ายในการตัดสิน.ถ้าบุคคลใดมีเจตจำนงแห่งญาณรอบรู้แข็งแกร่งกว่าหรือเหนือกว่าอึกคนหนึ่ง.ดังนั้นมันจะทำให้อีกคนนั้นพ่ายแพ้ มันจึงเป็นการแสดงฝีมือที่น่าอึดอัดใจยิ่งนัก.หลงเทียนหมิงนั้นต้องการที่จะขุดหลุมฝังหมิงหยู๋ วู่ชางหรือ หยาน หยาง คนใดคนหนึ่ง



One of them was the Holy Son of the Skyblaze Sect, while the other one was the Holy Maiden of the Heavenly Note Sect. If the two of them competed, what would the outcome be? The members of the crowd couldn’t help having expectations of the match.
หนึ่งในนั้นคือเทพบุตรศักดิ์สิทธิ์แห่งนิกายอัคคีสวรรค์และอีกคนหนึ่งคือธิดาเทพศักดิ์สิทธิ์แห่งนิกายบันทึกฟ้า.ถ้าพวกเขาทั้งสองนั้นแข่งขันกัน,ผลลัพธ์ที่ได้จะเป็นอย่างไร? เหล่าฝูงชนทั้งหลายอดไม่ได้เลยที่จะคาดหวังกับการแข่งขันนี้



Yan Yang lightly said, “I’m fine with it.”
หยาน หยางเผยยิ้มออกมา"ข้ายินดีที่จะลอง"


Although he was well aware of Long Tianming’s schemes, Yan Yang wasn’t bothered by them; therefore, he didn’t reject the idea. Yan Yang definitely wouldn’t back off from a fight with anyone.
แม้ว่าเขาจะตระหนักได้ถึงแผนการของหลงเทียนหมิง,หยันหยานก็หาได้ใส่ใจกับมัน,ดังนั้นเขาจึงไม่คิดจะปฏิเสธเรื่องดังกล่าว.หยานหยางนั้นยินดีและจะไม่ถอยหลังจากการต่อสู้ไม่ว่ากับใครอย่างแน่นอน


Mingyue Wushuang couldn’t help smiling. “I’ve made a fool of myself. I rarely play Go, so I’m not very proficient in it. Therefore, my Dao intent on it isn’t comparable to Junior Brother Yan Yang’s. I’d rather not compete with Junior Brother Yan Yang to avoid making a joke out of myself. I’ll show my zither skills instead!”
หมิงหยู๋ วู่ชาง อดไม่ได้ที่จะยิ้มออกมา "ข้าคงจะกลายเป็นคนโง่เง่า, เพราะข้านั้นหาได้ชำนาญเรื่องหมากล้อมไม่,ดังนั้นข้าจึงไม่ได้เชี่ยวชาญมันมากนัก.ดังนั้นเจตจำนงแห่งญาณรอบรู้ของข้าจึงไม่สามารถเอาไปเปรียบเทียบกับศิษย์พี่หยาน หยางได้. ข้าคงไม่สามารถที่จะแข่งขันกับศิษย์พี่หยาน หยางได้ไม่งั้นคงไม่ต่างกับทำให้ทุกคนหัวเราะเยาะในตัวข้า.ข้าจึงขอแสดงเพลงพิณแทนแล้วกัน"



The crowd couldn’t help feeling a little disappointed at Mingyue Wushuang’s calm words. They didn’t dare jump to conclusions that Mingyue Wushuang was too scared to compete against Yan Yang. Even if the crowd couldn’t watch a Go battle between the two experts, they knew that Mingyue Wushuang’s zither was still something worth getting excited over.
ฝูงชนอดไม่ได้ที่จะรู้สึกผิดหวังเล็กน้อยที่ หมิงหยู๋ วู่ชาง พูดออกมาอย่างสงบ,พวกเขาไม่กล้าที่จะสรุปว่าการที่หมิงหยู๋ วู่ชางนั้นปฏิเสธและกลัวการที่จะแข่งขันกับหยาน หยาง แม้ว่าทุกคนจะไม่สามารถชมพวกเขาเล่นหมากล้อมจากสองสุดยอดผุ้เชี่ยวชาญได้.แต่พวกเขาก็รู้ดีว่า เพลงพิณของหมิงหยู๋ วู่ชางนั้นเป็นสิ่งที่คุ้มค่ามากกว่าจึงค่อนข้างรู้สึกตื่นเต้นเลยทีเดียว



Long Tianming’s brows slightly twitched. It looked like Mingyue Wushuang had cowered at the challenge and backed out. Indeed, whether it was Mingyue Wushuang or himself, neither had many thoughts about challenging Yan Yang. He was just too strong!
คิ้วของหลงเทียนหมิงถึงกับกระตุกเล็กน้อย.มันดูเหมือนว่า หมิงหยู๋ วู่ชางนั้นจะค่อนข้างที่จะกลัวต้องแข่งขันและถอยออกมา.ในความเป็นจริงแล้วไม่ว่าจะเป็นหมิงหยู๋ วู่ชางหรือเขาเอง,ก็ไม่มีใครที่จะกล้าไปแข่งขันกับหยาน หยางเหมือนกัน.เขานั้นค่อนข้างแข็งแกร่งเลยทีเดียว



Mingyue Wushuang walked towards the front. However, she didn’t sit when she reached the zither; instead, she only extended a slender jade finger and lightly strummed a string.
หมิงหยู๋ วู่ชางเดินไปข้างหน้า,อย่างไรก็ตาม,เธอไม่ได้นั่งเมื่อเธอไปถึงพิณ,เธอได้ขยายนิ้วมือที่เรียวงามเหมือนหยกและบรรจงดีดมันเบาๆที่สาย

*Zennnng*
*ซางง..*

A clear and melodious pitch flowed like a clear spring, slowly spreading throughout the entire chamber. The note lingered, unending.
เสียงที่สดใสและไพเราะไหลออกมาเหมือนกับฤดูใบไม้ผลิที่สดใส,มันค่อยๆดังออกไปทั่วทั้งห้อง.ท่วงทำนองอ้อยอิ่ง,ไม่มีที่สิ้นสุด



Instantly, the audience relaxed, as if they were sitting in a paradise. The ethereal sound relaxed their hearts and filled their faces with infatuated expressions. Even though Yan Yang and Long Tianming weren’t affected as much as the others, their hearts also did calm at the sound of the zither.
ทันทีที่พวกเขาได้ยินมันเหมือนกับได้ผ่อนคลายราวกับว่าพวกเขานั้นยืนอยู่บนสวรรค์ เสียงสวรรค์ดังกล่าวช่วยผ่อนคลายหัวใจและใบหน้าของพวกเขานั้นเต็มไปด้วยความรู้สึก.แม้ว่าหลงเทียนหมิงและหยาน หยางจะไม่ได้รับผลกระทบมากนักเท่ากับคนอื่นแต่หัวใจของเขาก็ไม่สามารถที่จะสงบได้ด้วยเสียงพิณเหมือนกัน



The sound of her zither brought tranquility to the hearts of all.
เสียงพิณของเธอนั้นได้มอบความสงบสุขเข้าไปในหัวใจของทุกคน



The listeners sank into the deep and mysterious profound intent that filled the zither’s note, and found themselves entirely unable to extricate themselves from it.
ผู้ฟังได้จมลึกลงไปในบทเพลงและค้นพบดินแดนลึกลับที่ลึกซึ้งอยู่ภายในด้วยท่วงทำนองของเพลงพิณ,และพวกเขาพบว่าไม่สามารถที่จะหลุดออกมาจากมันได้



Only after a long time had passed did the note cease. However, the aftertaste still remained in everyone’s hearts.
หลังจากเวลาผ่านไปเป็นเวลานานท่วงทำนองดังกล่าวค่อยๆหายไป.อย่างไรก็ตาม,หลังจากลิ้มบทเพลงดังกล่าวพวกเขายังจดจำมันได้อยู่ภายในหัวใจ



This single note from the zither was much more profound than Long Tianming’s painting. It was that emotionally moving force that mesmerised the crowd.
เพียงแค่ท่วงทำนองเดียวจากเพลงพิณนั้นก็ลึกซึ้งมากกว่าภาพเขียนของหลงเทียนหมิงยิ่งนัก.มันเป็นความลึกซึ้งที่กดเข้าไปในความทรงจำของผู้คน



Long Tianming gingerly cupped his hands with a bitter smile. “I never thought that Senior Sister Mingyue had succeeded in the Zither Note of Heavenly Peace. It’s truly extraordinary! Long Tianming admits defeat!”
หลงเทียนหมิงป้องมือคารวะพร้อมกับยิ้มอย่างขมขื่น"ข้าไม่เคยคิดเลยว่าศิษย์พี่ หมิงหยู๋ วู่ชางนั้นจะสำเร็จเพลงพิณ ท่วงทำนองแห่งสันติภาพสวรรค์.มันเป็นสิ่งทีมหัศจรรย์เป็นอย่างมาก หลงเทียนหมิงคนนี้ขอยอมแพ้"



Even though Long Tianming had vocally admitted defeat, there was still an underlying message in his words. He had mentioned that Mingyue Wushuang had played the Heavenly Peace; he was admitting that he’d been defeated by the technique, not by Mingyue Wushuang herself.
แม้ว่าหลงเทียนหมิงจะเอ่ยปากยอมรับว่าพ่ายแพ้,แต่เขาก็ยังทิ้งข้อความไว้ในคำพูด,เขานั้นหมายถึงว่าหมิงหยู๋ วู่ซางได้เล่นบทเพลงสันติภาพสวรรค์,เขาจึงได้ยอมรับมัน เขายอมแพ้บทเพลงดังกล่าวแต่ไม่ได้พ่ายแพ้ในตัวของหมิงหยู๋ วู่ชาง



Mingyue Wushuang wasn’t bothered by his words as she smiled. She had played that note to calm the competitive intentions within everyone’s hearts. She had no intention of gaining a superior position.
หมิงหยู๋ วู่ชาง ไม่ได้ใส่ใจในคำพูดดังนั้นเธอจึงยิ้ม.เธอเล่นเพลงนี้เพื่อให้จิตใจของทุกคนนั้นได้รับความสุขสงบใจเพื่อที่จะให้ทุกคนผ่อนคลายสบายใจ.เธอนั้นหาได้ตั้งใจที่จะให้ทุกคนรับรู้ว่าเธอนั้นอยู่ในตำแหน่งที่เหนือกว่าใคร



“That was indeed the Heavenly Peace. Junior Brother Long Tianming certainly have a good eyesight! Now that I have finished my piece, please, let us move on to the next performer.” Mingyue Wushuang finished her words, then calmly descended the stage with graceful steps
"นั่นคือ.บทเพลงสันติภาพสวรรค์ ศิษย์น้องหลงเทียนหมิงมีสายตาที่เฉียบแหลม ตอนนี้ข้าได้เสร็จสิ้นการแสดงของข้าแล้ว,เชิญคนอื่นมาแสดงเป็นคนต่อไปได้" หมิงหยู๋ วู่ชาง พูดเสร็จเธอก็เดินลงมาจากเวทีอย่างใจเย็นด้วยท่าทีที่สง่างาม



Only then did the audience awaken abruptly from their captivation. They looked at Mingyue Wushuang with exceptionally calm hearts. Although it was only a single zither note, its effect on their hearts had far surpassed the effect of Long Tianming’s painting.
ไม่เพียงแต่เพียงผู้ชมได้ตื่นจากการหยุดนิ่งในบทเพลงที่ไพเราะจับใจแล้ว.พวกเขามองไปยัง หมิงหยู๋ วู่ชาง ด้วยหัวใจที่สงบนิ่งเป็นพิเศษ.แม้ว่ามันจะเป็นเพลงพิณเพียงบทเพลงเดียวเท่านั้น,มันกับส่งผลกับหัวใจของพวกเขาเหนือกว่าภาพเขียนของหลงเทียนหมิงไปไกลเลยทีเดียว




Long Tianming’s painting suppressed others with power; Mingyue Wushuang’s zither note was like celestial music that imparted a profound comprehension.
ภาพเขียนของหลงเทียนหมิงนั้นเหนือกว่าคนอื่นด้วยพลัง,หากแต่ ท่วงทำนองพิณของหมิงหยู๋ วู่ชางนั้นเหมือนกับบทเพลงสวรรค์ที่บอกเล่าความรู้สึกความเข้าใจอย่างลึกซึ้ง



Even now, the disciples continued to reflect on that zither note.
แม้ว่าตอนนี้,เหล่าศิษย์ทั้งหลายต่างยังคงได้รับผลของท่วงทำนองพิณอยู่



Mingyue Wushuang’s mood of tranquility had been transferred to everyone else.
อารมณ์ความรู้สึกของสันติสุข ของหมิงหยู๋ วู่ชาง นั้นได้ถูกส่งต่อไปยังคนอื่นๆ



She was truly worthy of the name “Holy Maiden of the Heavenly Note Sect”. Her attainments on the zither had already reached an extraordinary realm.
เธอนั้นช่างเหมาะสมกับชื่อ"ธิดาเทพศักดิ์สิทธิ์ของนิกายบันทึกฟ้าเสียจริง" ความรอบรู้ในเพลงพิณของเธอนั้นไปถึงยังระดับมหัศจรรย์เป็นที่เรียบร้อยแล้ว



Nie Li watched Mingyue Wushuang’s back, while being absorbed in his own thoughts. Regardless of who was stronger between Long Tianming or Mingyue Wushuang, at least it was clear that Mingyue Wushuang’s mental strength had far surpassed Long Tianming’s. There was probably only one person who could win against Mingyue Wushuang in terms of attainments on mentality.
เนี่ยหลี่ ขณะที่ดู หมิงหยู๋ วู่ชางก่อนหน้านั้น.ขณะที่เข้าซึมซับบทเพลงเข้ามา.ไม่ต้องคิดเลยว่าใครระหว่าง หมิงหยู๋ วู่ชางหรือหยาน หยางที่จะแข็งแกร่งกว่ากัน,มันเป็นที่ชัดเจนแล้วว่า หมิงหยู๋ วู่ชางนั้น เป็นคนที่แข็งแกร่งทางเชาว์ปัญญามากกว่าหลงเทียนหมิงมากนัก บางทีอาจจะมีแค่เพียงคนเดียวเท่านั้นที่จะพอสามารถเทียบเคียงและเอาชนะ หมิงหยู๋ วู่ชาง ในรูปแบบของความรู้ในเชาว์ปัญญา



That person would be his Master, Ying Yueru!
บุคคลคนนั้นคืออาจารย์ของเขา,อญิ๋ง หยู๋เร่อ

Next was Yan Yang’s turn. He slowly walked towards the front.
ถัดไป ก็เป็นทีของหยาน หยาง.เขาเดินไปยังข้างหน้า



The crowd couldn’t help staring at him as they tried to guess which of the four arts he would perform.
ฝูงชนอดไม่ได้ที่จะจ้องมองไปยังเขาขณะที่พวกเขานั้นกำลังพยายามที่จะคาดเดาว่าในศิลปะทั้ง 4 นั้น เขาจะเลือกสิ่งใดกัน




“It’s regrettable that Senior Sister Mingyue was unwilling to compete with me in Go. Therefore, I can only give a casual performance!” Yan Yang said as he smiled and walked up to the Go board. He picked up a black Go piece and turned his attention to the board.
"มันเป็นเรื่องที่น่าเสียดายที่ศิษย์พี่ หมิงหยู๋ วู่ชาง ไม่พร้อมที่จะแข่งขันหมากล้อมกับข้า ดังนั้น ข้าจึงทำได้แค่เพียงเล่นคนเดียวเท่านั้น"หยาน หยางพูดขณะที่เขายิ้มและเดินไปยังกระดานหมากล้อม.เขาหยิบตัวหมากล้อมสีดำชิ้นหนึ่งขึ้นมาและมุ่งความสนใจไปที่กระดานหมากล้อม




The moment he picked up the Go piece, a strange thing occurred. Although Yan Yang was clearly standing on the stage, it felt as though he’d disappeared. No one could detect his presence.
ช่วงเวลาที่เขานั้นได้หยิบตัวหมากล้อมชิ้นหนึ่งขึ้นมาก็มีสิ่งที่แปลกเกิดขึ้น.แม้ว่าหยาน หยางนั้นจะยืนอยู่บนเวที.มันก็ราวกับว่าเขานั้นได้หายตัวไป.ไม่มีใคจะรับรู้และตรวจสอบเขาได้


At the same time, the Go board beneath his scrutiny turned vast and boundless, as though it became another world.
ในเวลาเดียวกันนั้น.กระดานหมากล้อมนั้นได้ขยายออกมากว้างใหญ่ไร้ซึ่งขอบเขต.ราวกับว่ามันเป็นอีกโลกหนึ่งเลยทีเดียว




It was as though mountains and rivers had appeared on the Go board. No life forms could be seen on these geological structures as Yan Yang slowly raised his Go piece and set it down.
มันราวกับว่ามีภูเขาและแม่น้ำปรากฏออกมาบนกระดานหมากล้อม.ไม่มีสิ่งมีชิวิตปรากฏให้เห็น พืนที่เหล่านั้นเป็นเพียงโครงสร้างเท่านั้น.ขณะที่หยาน หยางค่อยๆปรากฎตัวออกมาช้าและยกตัวของหมากล้อมและวางมันลงไป





The moment the piece landed, streams of life burst forth in the form of flowers and plants upon the mountain slopes and within the rivers. That overflowing and vigorous energy affected everyone’s hearts.
ขณะที่ชิ้นส่วนนั้นวางลงไป,ก็เกิดสายธารของต้นไม้และพืชเกิดขึ้นบนเนินเขาและใกล้กับแม่น้ำ.มีพลังที่มากมายไหลผ่านออกมาซึ่งส่งผลกับจิตใจของทุกคนเป็นอย่างมาก



The changes in this small world utterly shocked the viewers. They felt that the plants and flowers that flourished within that small realm were filled with the overflowing vitality of heaven and earth.
การเปลี่ยนแปลงในโลกขนาดเล็กนั้นสร้างความตื่นตระหนกตกใจแก่ผู้ชมเป็นอย่างมาก พวกเขารู้สึกเหมือนกับว่าพืชและดอกไม้นั้นเจริญเติบโตขึ้นภายในดินแดนเล็กๆนี้ที่เอ่อล้นออกมาด้วยพลังงานสวรรค์และโลก



That Go piece contained Yan Yang’s boundless Dao intent. It landed on the Tian Yuan position1 of the Go board.
หมากล้อมของหยาน หยางนั้นบรรจุด้วยเจตจำนงแห่งญาณรอบรู้ที่ไร้ขอบเขต.มันได้ถูกวางลงตรงจุดตรงกลางของกระดานหมากล้อม




For a long time, everyone remained immersed in that small world.
เป็นช่วงเวลาหนึ่ง,ทุกๆคนนั้นต่างก็ยังคงอยู่ภายในดินแดนขนาดเล็ก

After placing down the first Go piece, Yan Yang retracted his hand, stood still, and lightly smiled. “Since there’s no one to play against, I will place just this piece!”
หลังจากที่เขานั้นได้วางชิ้นส่วนของหมากล้อมลงชิ้นแรก.หยาน หยางก็ถอนมือของเขาออก.แต่เขายังคงยืนอยู่และเผยยิ้มออกมา"ในเมื่อไม่มีใครที่จะเล่นกับข้า,เข้าจึงขอวางมันลงแค่ 1 ตัว!"

Yan Yang kept a calm attitude as he slowly descended the stage.
หยาน หยางยังคงนิ่งสงบ ขณะที่เขาเดินลงมาจากเวทีช้าๆ


Nie Li looked at Yan Yang in astonishment. He never thought that Yan Yang’s insight towards the Dao would’ve reached such a level. Long Tianming’s comprehension could only be called “overbearing”. But Yan Yang comprehended the genuine Dao of the King. It’s no wonder that in his previous life, Yan Yang had led the Skyblaze Sect into a flourishing era.
เนี่ยหลี่มองหยาน หยางด้วยความประหลาดใจ.เขาไม่คาดคิดเลยว่าหยาน หยางนั้นได้เผยให้เห็นถึงเจตจำนงที่มีระดับอันลึกซึ้ง,หลงเทียนหมิงนั้นไม่สามารถที่จะเทียบเคียงได้.เขาอาจจะเรียกได้ว่า"ครอบงำได้"แต่หยาน หยางนั้นสามารถเปรียบเทียบได้กับคำว่าเจตจำนงแห่งราชันย์ได้ทีเดียว.ไม่น่าแปลกใจเลยว่าในชีวิตที่แล้วของเขานั้น,หยาน หยางได้เป็นผู้นำแห่งนิกายอัคคีสวรรค์ในยุคที่รุ่งเรืองเป็นอย่างมาก


Between Yan Yang, Mingyue Wushuang and Long Tianming, Yan Yang was obviously much stronger than the other two.
ระหว่าง หยาน หยาง หมิงหยู่ วู่ซาง และหลงเทียนหมิง  หยาน หยางนั้นเห็นได้ชัดว่าเขานั้นแข็งแกร่งกว่าทั้งสองคน


However, none of the three could influence the other two; they were incapable of affecting the others’ auras. This proved that even though Yan Yang stood above the other two, it wasn’t a total domination.
อย่างไรก็ตาม,หนึ่งในสามคนนั้นจะต้องเป็นผู้นำของสองคน,เจตจำนงของพวกเขานั้นสามารถที่จะมีผลกับคนอื่นๆได้,ในเรื่องดังกล่าวนี้จึงสามารถบอกได้ว่า หยาน หยางนั้นเหนือกว่าคนอื่น,แต่เขาก็ไม่คิดที่จะครอบงำคนอื่นเหมือนกัน


Only after Yan Yang exited the stage did the audience wake up from the shock. They were still in a stupor from the things they had just witnessed.
หลังจากที่หยาน หยางนั้นออกมาจากเวทีทำให้ผู้ชมอยู่ทั้งหมดก็ตื่นขึ้นจากอาการตกใจ.ในความคิดของพวกเขานั้นยังคงมีอาการมึนงงกับการที่ได้พบเห็นกับอะไรบางสิ่ง


Qin Yue lightly smiled. “The three Senior Brothers and Sister have opened our eyes to a new world. In my opinion, winning and losing doesn’t matter. What’s important is that these three Senior Brothers and Sister could impart a completely new comprehension towards the Martial Dao. Today is worth months of bitter cultivation. This trip truly has not been in vain!”
ฉินหยู๋เผยยิ้มออกมา."ศิษย์พี่ทั้งสามนั้น ทำให้ศิษย์น้องนั้นได้เปิดโลกทัศน์ใหม่ ในความคิดของข้านั้นไม่ว่าใครจะแพ้หรือชนะก็ตาม แต่สิ่งสำคัญที่ศิษย์พี่ทั้งสามนั้นได้มอบให้กับศิษย์น้องนั้นเป็นความเข้าใจที่สมบูรณ์แบบของเจตจำนงแห่งญาณต่อสู้ นับว่าวันนี้นั้นคุ้มค่าเป็นอย่างมากซึ่งมันจะมีผลต่อการเติบโตของการบ่มเพาะพลัง และการเดินทางมาครั้งนี้ของทุกท่านต่างได้รับประโยชน์อย่างแท้จริง


The disciples of the three major sects fully agreed to what Qin Yue had just said. Winning and losing weren’t important; their eyes had indeed become opened to a new world as they remained immersed in the three concepts displayed.
เหล่าศิษย์ของทั้งสามนิกาย ต่างเห็นด้วยกับความคิดของฉินหยู่ที่ได้พูดออกมาที่กล่าวว่า จะแพ้หรือชนะนั้นหาได้สำคัญไม่ พวกเขานั้นได้รับโลกทัศน์ใหม่และแนวความคิดของทั้งสามที่ได้แสดงออกมามันยังคงตราตรึงและอยู่ในความทรงจำของพวกเขา


The three of them would always be the focus of attention within this side chamber. Aside from gaining some comprehension, all the disciples felt a deep sense of inferiority to them. Their own concepts were simply far too below the three of theirs. Trying to reach the level of those three was simply too hard.
ทั้งสามผู้เชียวชาญที่ได้ออกมานั้นทุกคนได้ให้ความสนใจเป็นอย่างมากจากด้านล่างของห้อง.นอกจากจะได้รับผลประโยชน์จากความเข้าใจที่ลึกซึ้งแล้ว.เหล่าศิษย์ทั้งหลายนั้นต่างรู้สึกด้อยกว่าเป็นอย่างมาก.ด้วยความคิดและความรู้ของพวกเขาทั้งสามนั้นห่างใกล้กับระดับธรรมดาเป็นอย่างมาก.ไม่ว่าพวกเขาจะพยายามสักเท่าใดมันคงยากเกินไปที่จะไปถึงได้


Qin Yue smiled as she swept her eyes over the crowd. “Is there anyone else who wants to show us their skills?”
ฉินหยู๋ยิ้มและกวาดสายตาของเธอไปยังฝูงชน" มีใครคนอื่นอีกใหมที่ต้องการแสดงทักษะให้แก่พวกเราได้รับชม?"


Everyone exchanged looks. Those three had just finish displaying their skills. Who would still dare to go up? If anyone else went up, they’d just be displaying their pitiful skills after an expert!

ทุกคนต่างหันไปมองหน้ากัน.เมื่อทั้งสามคนที่เพิ่งแสดงจบไปนั้นสูงด้วยฝีมืออย่างมาก.ใครยังจะกล้าที่จะแสดงต่ออีกล่ะ?ถ้าใครคนนั้นออกไปล่ะก็,พวกเขาคงมีแต่แสดงความน่าสงสารออกมาให้เห็นเท่านั้นล่ะ




ที่มาจาก http://www.wuxiaworld.com/


#นิยาย พงศาวดารภูติ#Tale of the demon god#นิยายแปลไทย
Author(s)

17 ความคิดเห็น:

  1. ขอบคุณคับ สุดยอดมากคับ

    ตอบลบ
  2. ขอบคุณครับ เป็นกำลังใจให้แปลเร็วๆ แล้วยังเอื้อเฟื้อ ไม่งกด้วยครับ

    ตอบลบ
  3. ขอบคุณครับที่แปลให้อ่าน

    ตอบลบ
  4. ขอบคุณจ้า รออ่านต่อนะจ่ะ
    ^^

    ตอบลบ
  5. นุกมากๆ ครับ ขอบคุณครับ

    ตอบลบ
  6. อยากให้ช่วยแก้ตรงหมากรุกหน่อยครับ
    Go แปลว่า โกะ หรือ หมากล้อมครับ คำทางการคือ อิโกะ ที่มาจากภาษาญี่ปุ่นครับ

    ตอบลบ
    คำตอบ
    1. ขอบคุณที่แปลให้อ่านนะครับ

      ลบ
  7. ถึงตาพระเอกของเราได้ออกโรงแล้วเว้ย...

    ตอบลบ