วันอังคารที่ 21 มิถุนายน พ.ศ. 2559

Tale of the demon and god novel Chapter 306 – Long Tianming

Tale of the demon and god novel Chapter 306 – Long Tianming

นิยาย พงศาวดารภูติ ตอนที่ 306 -หลงเทียนหมิง


บทที่ 306 -หลงเทียนหมิง

เห็นอาการที่ หหลี่ชิงหยุน แสดงออก เนียหลี่เข้าใจได้เลยว่าตัวตนของ เย่ซวนนั้นไม่ใช่คนธรรมดา


เนี่ยหลี่เองก็รู้เล็กน้อยเกี่ยวกับตระกูลเหย่ นิกายองค์การสวรรค์เกี่ยวกับ เหย่ซ่วน นั้น
เป็นลูกหลานสายตรงของตระกูลเหย่ เขาก็มีสถานะพิเศษ แต่ถึงอย่างนั้น แล้วมันจะยังไงล่ะ เขาก็เป็นเพียงแค่ลูกหลานสายตรงเท่านั้น เขายังไม่ได้เป็นผู้สืบทอดเลย
ดูเหมือนว่าเย่ซวนนั้นเป็นคนเถรตรง ไม่เหมือนกันมู่หลงยู่ เขาไม่ได้มีความพยายามที่
จะยั่วยุเนียหลี่ เนี่ยหลี่แค่วางตัวเว้นระยะห่างกับเขาก็พอแล้ว
ในตอนนี้ เนี่ยหลี่ อยู่ภายใต้นิกายขนนกแห่งทวยเทพ ภายใต้นิกายนี้นั้น เขาสามารถที่จะผ่อนคลายความกังกลใดๆได้โดยเฉพาะอย่างยิ่งจะไม่มีใครมาทำอันตรายกันเขาได้นั่นเอง แต่ในอนาคต หลังจากที่เขาแข็งแกร่งขึ้นแล้ว แม้แต่เย่ซวนเองก็ไม่สามารถที่จะยืนอยู่ในระดับเดียวกับเขา
หลังจากที่เย่ซวนได้ประกาศชื่อออกไป มีเพียงหลี่ชิงหยุนเท่านั้นที่มีปฏิกิริยาโต้ตอบ คนอื่นๆก็ยังยุ่งกับส่วนของตนเองต่อเหมือนเดิม

เย่ซวนรู้สึกอึดอัดใจเมื่อเขาเห็นว่าแม้กระทั่งเสี่ยวหนิงเอ๋อยังไม่สนใจเขาเลย เธอยังคงพูดอย่างสนิดสนมกับเนียหลี่ และมีรอยยิ้มที่สดใสบนใบหน้าของเธอ
เย่ซวนไม่สามารถหักห้ามความรู้สึกเสียใจที่มีต่อเธอ นิกายทั้งหกในอาณาจักรซากมังกรนั้นจะถูกควบคุมโดยตระกูลใหญ่ๆ เพียงแค่มีตระกูลใดสักตระกูลหนึ่งหนุนหลังหนิงเอ๋อ พวกเขาก็จะสามารถช่วยดึงศักยภาพของเธอออกมาได้อย่างเต็มที่
แล้วอนาคตของเธอจะเป็นอย่างไรถ้าเธอยังผูกติดอยู่กับเนียหลี? หญิงเจ้ายังคงลุ่มหลงอยู่ในความรัก อย่างไรเสีย แม้ว่าเหย่ซวนจะไม่ได้อยู่ใกล้ชิดกับเธอ แต่นั่นก็ไม่ได้หมายความว่าเขาจะไม่สามารถเปลี่ยนใจเธอได้




เขาจะต้องยื่นมือเข้ามาทำอะไรสักอย่างกับเรื่องนี้แน่นอน
“เจ้าจะมาอยู่ที่นิกายขนนกแห่งทวยเทพนานเท่าใดหรือ? ” เนี่ยหลี่ถามเสี่ยวหนิงเอ๋อ ซึ่งนั่งอยุ่ข้างๆเขา กลิ่นอายของเธอข้างกายเขาช่างทำให้เขาผ่อนคลายและมีความสุข
“สองวันจ๊ะ” เสี่ยวหนิงเอ๋อพิงเข้ามาใกล้เนี่ยหลีมากขึ้น ทำให้เธอหน้าแดงเล็กน้อยและเธอก็รู้สึกสุขใจเมื่ออยุ่ใกล้ๆเขา


“งั้นคืนนี้  มาที่ห้องของข้านะ” เนี่ยหลี่กล่าวหลังจากขบคิดชั่วระยะเวลาสั้นๆ
ระยะเวลาสองวันก็เพียงพอแล้ว
“อืม... ” ใบหน้าของเสี่ยวหนิงเอ๋อ เปลี่ยนเป็นสีแดงยาวไปจนถึงต้นคอของเธอ เธอพูดด้วยเสียงสั่นเกือบจะไม่ได้ยิน ใบหน้าของเธอร้อนฉ่าขึ้นมา เธอรีบคว้าน้ำมาดื่มทันที
“ข้าจะเอาวิญญาณอสูรสายเลือดมังกร ที่มีอัตราการเจริญเติบโตระดับพระเจ้าให้เจ้า
รวมเขาใหม่นะ “ เนี่ยหลี่ยิ้ม แน่นอนเรามีเวลามากพอที่จะสร้างจิตวิญญาณอสูรสายเลือดมังกรที่มีอัตราการเจริญเติบโตระดับพระเจ้าขึ้นมา
เอ๊ะ นั้นคือความหมายที่เนี้ยหลีจะ…… มันไม่ใช่…..เหรอ
เมื่อเสี่ยวหนิงเอ๋อ รู้ว่าเขาเข้าใจความหมายผิดเธอก็ยิ่งอายแทบจะมุดดินหนีไปข้างๆเลย
เนี่ยหลี่บ้าทีสุด พูดประโยคนั้นออกมาทำให้เธอคิดไปไกล

ผู้ที่เห็นเหตุการณ์ถึงกับมึนงงท่าทางของเสี่ยวหนิงเอ๋อที่กำลังเขินอายอยู่ พวกเขายอมรับว่าเธอนั้นเป็นคนที่งดงาม พวกเขาไม่สามารถห้ามสายตาตนเองที่จะจ้องมองเธอโดยตรง
หลงยู่หยิ๋น ไม่รู้ว่าทำไม เธอรู้สึกกระวนกระวายใจเล็กน้อยเมื่อเธอเห็นว่าเนียหลีและเซี่ยวหนิงเอ๋อแสดงออกอย่างนั้น เดิมทีเธอเป็นคนพูดน้อยอยู่แล้ว เธอจึงไม่ได้พูดอะไรออกไปและอย่างไรเสีย การที่เธอเคยถูกเนี่ยหลีตำหนิและเฆี่ยนตีเธอ มันกลับกลายเป็นว่าเธอค่อยๆมีความรู้สึกชอบพอในใจเกี่ยวกับเนียหลี่ แต่ไม่ไช่ว่าเธอชอบการถูกเฆียนตีแต่เธอชอบที่จะถูกสอนสั่งเหมือนดังครูสอนศิษย์ มันทำให้เธอรู้สึกถูกผิดและหายเหงา

ดังนั้นแน่นอนเธอสนใจแต่ยังไม่สามารถประติดประต่อกับสาวสวยด้านข้างของเนียหลี เธอรู้แค่ว่าเธอคนนั้นเกี่ยวข้องกับเขา แต่เธอผู้นี้เป็นอะไรกับเนียหลีล่ะ?
ในคำพูดบางคำของเนี้ยหลีที่บอกเธอนั้น เป็นเพราะเนี้ยหลีต้องการสลายความเกลียดชังระหว่างหลงยู่หยิ๋นกับ อญิ๋งหยู่เร่อเท่านั้น แต่สุดท้ายแล้ว หลงยู่หยิ๋นกลับคิดอะไรกับเขาได้

นี่เป็นครั้งแรกที่หลงยู่หยิ๋น มีความรู้สึกไม่เข้าใจเกี่ยวกับอารมณ์เธอ

เธอจะรู้สึกขอบคุณถ้าการที่เสี่ยวหนิงเอ๋อซึ่งที่มาจากนิกายอัคคีสวรรค์และจะเดินทางกลับไปหลังจากมาเยี่ยมเยียนเพียงสองวัน
“หนิงเอ๋อ  เจ้าฟังที่ข้าพูดอยู่รึป่าว ” เนี่ยหลี่มองไปที่เสี่ยวหนิงเอ๋อ ด้วยความห่วงใย
และตระหนักว่าหัวของเธอนั้นเกือบจะมุดเข้าไปอยู่ตัวของเธอ เขารู้สึกประหลาดใจ
เล็กๆน้อยๆในหัวใจของเขาว่าทำไมไม่มีคำตอบใดๆจากหนิงเอ๋อเลย เขาก็บอกเธอไปหลายสิ่งหลายอย่างแล้วนิหน่า
“จ๊ะ” เสี่ยวหนิงเอ๋อตอบด้วยเสียงนุ่มนวล ในหัวใจของเธอ เนี่ยหลีคือคนที่สำคัญที่สุดของเธอ

มันไม่สำคัญเลยว่าเขาจะถามเธอยังไง เธอไม่มีทางที่จะปฏิเสธเขาอยู่แล้ว แม้ว่าเนี่ยหลี่เองจะไม่ได้เข้าใจจิตใจของเธอ แต่เสี่ยวหนิงเอ๋อเองก็ไม่ได้รู้สึกเสียใจอะไรเลย

ความวุ่นวายก็บังเกิดเมื่อในเหล่าอัจฉริยะเหล่านั้นถูกต้อนให้ไปหลบไปอยู่ที่ด้านข้างของห้องสักพักก็มีชายหนุ่มสวมเสื้อคลุมยาวเดินเข้ามาข้างใน เขาเป็นคนหล่อมากและก้าวเดินด้วยความมั่นใจ แม้อยู่ต่อหน้าเหล่าอัจฉริยะ จำนวนมาก เขาก็ยังเดินเข้ามายืนอย่างสง่าผ่าเผย
“ใครคนนั้นที่เดินเข้ามาจะเป็นใครไปไม่ได้เลย นกจากเขา หลงเทียนหมิง”
ความปั่นป่วนเกิดขึ้น เพราะ หลงเทียนหมิง ตัวเขาเองมีเอกลักษณ์ที่พิเศษ ปรกติเขาจะมุ่งมั่นอยู่กับการฝึกฝนและมันหาได้ยากมากที่เขาจะปรากฏตัวออกมาให้เห็น สิ่งหนึ่งที่รู้คือเขานั้นเป็นถึง ผู้สืบทอดลำดับที่หนึ่งของตระกูล ผนึกมังกร หนึ่งในผู้เข้าแข่งขันแย่งชิง
ตำแหน่ง ผู้นำนิกาย
หลงเทียนหมิงก้าวไปช้าๆพร้อมด้วยแสงเจิดจรัสรอบๆตัวเขา กลิ่นอายรอบตัวเขาส่งผลกระทบไปถึงทุกๆคน

ด้วยการฝึกฝนของเขานั้นได้บรรลุระดับดาราสวรรค์ขั้นที่ 9 ตั้งแต่อายุยี่สิบหก เขาเป็นคนหนึ่งที่
ฉายแววอัฉริยะมากที่สุด ในนิกายขนนกแห่งทวยเทพ
สายตาของเขากวาดไปทั่วและมองไปที่เย่ซวน เขายิ้มเล็กน้อยและเดินไปหาเขาและกล่าว
“ศิษย์น้องเย่ซวนสบายดีไหม”
เย่ซวนไม่อยากเชื่อเลยจริงๆว่า หลงเทียนหมิง ได้เข้ามาทักทายเขาก่อน เขาลุกขึ้นยืนและจับมือ “ศิษย์พี่หลง ท่านมาได้อย่างไร”
ถึงแม้ว่าเย่ซวนจะเป็นลูกหลานสายตรงของตระกูลเหย่ แต่เขาก็ยังไม่ได้เป็นผู้สืบทอด ยังมีอีกหลายคนในตระกูลเหย่ที่กำลังแย่งชิงตำแหน่งผู้สืบทอดอยู่
อย่างไรก็ตาม เขานั้นยังไม่ได้เป็นเหมือนกับ หลงเทียนหมิงที่เป็นถึงผู้สืบทอดลำดับที่หนึ่ง
จากตระกูลผนึกมังกร ยังไม่นับว่าเขานั้นมีโอกาสสูงมากที่จะกลายเป็นผู้นำนิกายขนนกแห่งทวยเทพในอนาคตอีกด้วย

“นับตั้งแต่ที่พวกเราจากกันเมื่อสามปีก่อน มันก็ยาวนานมากแล้ว ศิษย์น้องเย่ซวน ฝึกฝนก้าวหน้าไปไม่น้อยเลย “ หลงเทียนหมิงกล่าวด้วยรอยยิ้ม
เย่ซวนยิ้มอย่างขมขื่น “ศิษย์พี่หลง ท่านก็พูดเกินไป เมื่อเอาไปเทียบกับการฝึกฝนของศิษย์พี่แล้ว ข้าเหย่ซวนรู้สึกละอายใจนัก”
ตอนที่พวกเขาได้พบเจอกันครั้งแรกเมือสามปีที่แล้ว เย่ซวนสัมผัสได้ว่าความแข็งแกร่งของหลงเทียนหมิงเป็นแค่นักสู้ระดับล่างเท่านั้น เทคนิคการฝึกฝนและ วิญญาณอสูรของหลงเทียนหมิงยังคงเป็นปริศนา


ตามข่าวลือจากโลกภายนอก หลงเทียนหมิงเป็นคนรุ่นใหม่ของนิกายขนนกแห่งทวยเทพที่รวมเข้ากับ จิตวิญญาณอสูรสายเลือดมังกรที่มีอัตราการเจริญเติบโตระดับพระเจ้าหลังจากที่หลงเทียนหมิงได้แสดงความฉลาดและเปิดเผยตัวตน ความก้าวหน้าในนิกายขนนกแหงทวยเทพก็รวดเร็วดังเช่นกับจิตวิญญาณอสูรที่เขารวมร่างด้วย
หลงเทียนหมิงยิ้มและกวาดสายตาไปมองที่ หลงยู่หยิ๋น “ศิษย์ผู้น้องก็อยู่ที่นี่งั้นหรือ”
หลงยู่หยิ๋น ถอนหายใจและหันหน้าหนีเมื่อเธอเห็นเขา เธอไม่กล้าที่จะสู้หน้าเขาเลย
อย่างไรก็ตาม หลงเทียนหมิง ยิ้มและไม่ได้ใส่ใจพฤติกรรมของเธอ เขากวาดสายตามองไปที่คนอื่น เช่น หลี่ชิงหยุน เสี่ยวหนิงเอ๋อ และส่วนที่เหลือ สำหรับเนี่ยหลี่และหลู่เพียว เขาไม่รู้จักพวกเขา

เขาแค่มองผ่านๆไปเท่านั้น
ระดับกลิ่นอายที่ออกมาจากตัวพวกเขายังอ่อนด้อยอยู่ เขาจึงไม่ใส่ใจที่จะถามอะไร เขาหันกลับมาหาเย่ซวนและกล่าวว่า “มันดูเหมือนว่าศิษย์น้อยเหย่ ยุ่งอยู่กับพวกเพื่อนๆสินะ หากมีเวลาภายในสองวันนี้ขอเชิญมาดื่มน้ำชาที่บ้านข้าด้วยล่ะกัน งั้นข้าขอลาไปก่อน แล้วเราคงได้พบกันนะสหาย”
“แน่นอน ข้าต้องไปแน่ ถ้ามันจะไม่เป็นการรบกวนเจ้า” เหย่ซวนกล่าว
หลงเทียนหมิงหมุนตัวออกและเดินจากไป
เนียหลี่มองไปที่หลงเทียนหมิง และจ้องมองเข้าไปในห้วงความคิด
ในชีวิตก่อนหน้านี้เขาเคยเขาเคยเข้ามาอาศัยในนิกายขนนกแห่งทวยเทพ
แน่นอนเขารู้จักหลงเทียนหมิงดีนอกเหนือจากนั้นหลงยู่หยิ๋นและตระกูลผนึกมังกรยังนำมาซึ่งความตายของอาจารย์ของเขา และยังมีสิ่งอื่นๆเกิดขึ้นมากมาย
จากประสบการณ์ทั้งหมด เนี่ยหลีนั้นต้องตกใจเมื่อรู้ว่าผู้ที่บงการ ที่อยู่เบื้องหลังทั้งหมดอาจเป็นฝีมือของหลงเทียนหมิง เขาประมาณได้ว่าหลังจากที่เขาขึ้นเป็นจ้าวนิกายไปได้แค่ช่วง
ระยะเวลาหนึ่งเท่านั้น เมื่อ่ืตอนที่จะเกิดการต่อสู้ขึ้นที่นิกายขนนกแห่งทวยเทพเขาก็ลาออกจากผุ้นำนิกายทำให้นิกายขนนกแห่งทวยเทพพินาศลง
ในชีวิตก่อนหน้านี้เนี่ยหลี่เป็นเพียงคนนอกของนิกายขนนกแห่งทวยเทพ ดังนั้นเขาจึงยังมองไม่เห็นถึงปัญหาที่แท้จริงที่ซ่อนอยู่ภายในนิกาย  แต่อย่างไรก็ตาม เขาเข้าใจได้ชัดเจนสุดว่าคนที่ได้รับผลประโยชน์สุดท้ายคือหลงเทียงหมิง เขาเป็นคนเจ้าเล่ห์เพทุบาย

หลงเทียนหมิงได้เขาไปพูดคุยกับคนอื่นๆของนิกายบันทึกฟ้าและนิกายองค์การสวรรค์  พร้อมชนแก้วไวน์และพูดคุยกัน หลงเทียนหมิงเต็มไปด้วยรอยยิ้ม มันดูเหมือนกับว่าเขานั้นเป็นคนที่โดดเด่นที่สุดของงาน
ท่ามกลางฝูงชน หลงเทียนหมิง นั้นเป็นคนที่ดึงดูดความสนใจของผู้คนมากที่สุด ผู้คนอยู่รอบๆตัวเขา สาวงามจากตระกูลบันทึกสวรรค์ยืนข้างๆเขา พวกเธอส่งสายตาเย้ายวนไปให้เขา  อย่างไรก็ตาม เขาก็ไม่ได้แสดงท่าทางตอบรับ เขาเพียงแสดงตาม
มารยาทและยิ้มให้เท่านั้น เขาไม่ได้หลงใหลในพวกเขาเลย

เนียหลีมองไปที่หลงเทียนหมิง เขาสังเกตุอย่างเงียบๆ ถ้าเขาเกิดทำอะไรออกไปอาจจะให้เขาหาข้อเท็จจริงเกี่ยวกับหลงเทียนหมิงได้ยากขึ้น เนี่ยหลีเองนั้นได้แต่หวังว่าหลงเทียนหมิง

อาจจะไม่เป็นศัตรูของเขา
เนี่ยหลีเกี่ยวกับเขาและมองออกไป ความน่าจะเป็นที่ตัวการสำคัญจะต้องเป็นหลงเทียนหมิงนั้นแน่อาจไม่มีหลักฐานมากนักในขณะนี้

เย่ซวนยังคงยิ้มและกลับไปนั่งที่ของเขา เขารู้สึกภาคภูมิใจที่หลงเทียนหมิงแสดงความ
สุภาพต่อเขา แม้แต่คนอื่นๆในนิกายขนนกแห่งทวยเทพ อย่าง หลี่ชิงหยุน ก็ยังมิอาจเข้าไปได้รับการต้อนรับจากหลงเทียนหมิงได้เลย
หลี่ชิงหยุน เช็ดปากของเขาหลังจากกระดกไวน์แสดงออกถึงการถูกเหยียดหยาม
ตามทัศนคติของเขา มันเป็นที่ชัดเจนว่าหลี่ชิงหยุนเกลียดหลงเทียนหมิง แต่อย่างไรเสีย ความแข็งแกร่งของหลี่ชิงหยุนนั้นยังห่างไกลจากหลงเทียนหมิงอยู่มาก ถึงแม้ว่าหลี่ชิงหยุนจะมีผู้คนที่รู้จักอย่างกว้างขวาง เขาสามารถรวบรวมกองกำลังภายในนิกายขนนกแห่งทวยเทพได้อย่าง มากมายแต่มันก็ยังด้อยกว่ากองกำลังของ หลงเทียงหมิง

เนี่ยหลียิ้มเล็กน้อย “ ข้าได้ยินว่ากำลังจะมีการเปิดประมูลสมบัติที่มาจากทั้งสามนิกาย ข้าสงสัยเหลือเกินว่ามันมีอะไรที่น่าสนใจบ้าง”

“ทุกครั้งจะต้องมีสมบัติที่หาได้ยากมากๆจากนิกายทั้งสามมาประมูลกัน มิฉะนั้นแล้วเหล่าอัจฉริยะต่างๆนั้นคงจะไม่ให้ความสนใจกันขนาดนี้ “ หลี่ชิงหยุนอธิบาย ถึงแม้ว่าเขาจะไม่มีความสุขเพราะหลงเทียนหมิงที่มองข้ามเขาแต่เขาก็สามารถปรับอารมณ์กลับมาเป็นปรกติได้อย่างรวดเร็ว

มู่หลงยู่รีบขัดจังหวะ “ศิษย์น้องเนี่ยหลีเจ้าสนใจจะซื้อสมบัติบางอย่างนะหรือ? สมบัติทีจะนำมาประมูลมีแต่ของหายากทั้งนั้น ของราคาถูกที่สุดก็อย่างน้อยหลายพันหินจิตวิญญาณแล้ว ยิ่งของแพงๆราคาอาจมากเป็นหมื่นๆหินจิตวิญญาณเลยนะ”


เนียหลี่ คิดและกล่าว “โอ้ถ้ามันเป็นอย่างนั้น ข้าคงต้องเข้าไปลองดูซะแล้ว”
ที่มุมปากของมูหลงยู่ยิ้มและยกขึ้นแสดงถึงการดูถูก “เนี่ยหลีคงจะสติไม่ดี เขาจะมีความสามารถที่จะซื้อสมบัติหายากได้อย่างไร ”
หลี่ชิงหยุน มองไปที่เนียหลีและหัวเราะ เนียหลีตอบกลับ มู่หลงยู่ได้หน้าตายจริงๆ ถึงแม้ว่าหลี่ชิงหยุนจะไม่รู้แน่ชัดว่าเนียหลี่นั้นจะมีเงินอยู่เท่าไหร่ แต่เท่าที่เค้าคิด เนียหลีจะต้องมีอย่างน้อยหลายแสนหินจิตวิญญาณอย่างแน่นอน.ใช่แน่?


ที่มาจาก http://www.wuxiaworld.com/


#นิยาย พงศาวดารภูติ#Tale of the demon god#นิยายแปลไทย
Author(s)

36 ความคิดเห็น:

  1. คนแรกขอบคุณมากมายฟิน มวกๆ

    ตอบลบ
  2. คนแรกขอบคุณมากมายฟิน มวกๆ

    ตอบลบ
  3. ขอบคุณครับสนุกมาก

    ตอบลบ
  4. ขอบคุณค่ะ รอไม่ไหวเเล้ว ตื่นเต้นๆ

    ตอบลบ
  5. ออกวันละกี่ตอนหรือคับ ออกทุกวันไหนหรือยังไง

    ตอบลบ
  6. ออกวันละกี่ตอนหรือคับ ออกทุกวันไหนหรือยังไง

    ตอบลบ
  7. ออกวันละกี่ตอนหรือคับ ออกทุกวันไหนหรือยังไง

    ตอบลบ
  8. อยากรู้จิงๆว่าเนี่ยหลี่จะเขียนภาพดาบตอนไหน และขายได้เท่าไหร่

    ตอบลบ
  9. ขอบคุณ รอไม่ไหวเเล้ว ตื่นเต้นๆ

    ตอบลบ
  10. ขอบคุณครับ รอติดตามๆ

    ตอบลบ
  11. ขอบคุณคับสนุกมากคับ

    ตอบลบ
  12. ขอบคุณครับ รอติดตามๆ

    ตอบลบ
  13. วันใดที่เจ้าได้ทำงาน ขอให้เจ้าจงได้สิ่งที่เจ้าทำย้อนกลับไปยังตัวเจ้าเอง ขอให้เจ้าโดนก๊อปผลงาน ดังที่เจ้าก๊อปผลงานคนอื่นมาเป็นของตัวเจ้าเอง สิ่งใดที่เจ้าทำขอให้เจ้าได้รับกรรมนั้น เจ้ามีความสามารถ ไม่ว่าจะเรื่องทำ Blog , การแปล, หรือการเรียบเรียง เจ้านั้นล้วนสามารถ แต่เจ้าเลือกใช้วิธีที่ผิด จำไว้ว่าสักวัน หากเจ้าต้องการน้ำใจจากผู้คนรอบข้าง ขอให้เจ้านึกถึงความเห็นแก่ตัวในวันนี้"

    ตอบลบ
  14. วันใดที่เจ้าได้ทำงาน ขอให้เจ้าจงได้สิ่งที่เจ้าทำย้อนกลับไปยังตัวเจ้าเอง ขอให้เจ้าโดนก๊อปผลงาน ดังที่เจ้าก๊อปผลงานคนอื่นมาเป็นของตัวเจ้าเอง สิ่งใดที่เจ้าทำขอให้เจ้าได้รับกรรมนั้น เจ้ามีความสามารถ ไม่ว่าจะเรื่องทำ Blog , การแปล, หรือการเรียบเรียง เจ้านั้นล้วนสามารถ แต่เจ้าเลือกใช้วิธีที่ผิด จำไว้ว่าสักวัน หากเจ้าต้องการน้ำใจจากผู้คนรอบข้าง ขอให้เจ้านึกถึงความเห็นแก่ตัวในวันนี้"

    ตอบลบ
  15. วันใดที่เจ้าได้ทำงาน ขอให้เจ้าจงได้สิ่งที่เจ้าทำย้อนกลับไปยังตัวเจ้าเอง ขอให้เจ้าโดนก๊อปผลงาน ดังที่เจ้าก๊อปผลงานคนอื่นมาเป็นของตัวเจ้าเอง สิ่งใดที่เจ้าทำขอให้เจ้าได้รับกรรมนั้น เจ้ามีความสามารถ ไม่ว่าจะเรื่องทำ Blog , การแปล, หรือการเรียบเรียง เจ้านั้นล้วนสามารถ แต่เจ้าเลือกใช้วิธีที่ผิด จำไว้ว่าสักวัน หากเจ้าต้องการน้ำใจจากผู้คนรอบข้าง ขอให้เจ้านึกถึงความเห็นแก่ตัวในวันนี้"

    ตอบลบ
  16. "วันใดที่เจ้าได้ทำงาน ขอให้เจ้าจงได้สิ่งที่เจ้าทำย้อนกลับไปยังตัวเจ้าเอง ขอให้เจ้าโดนก๊อปผลงาน ดังที่เจ้าก๊อปผลงานคนอื่นมาเป็นของตัวเจ้าเอง สิ่งใดที่เจ้าทำขอให้เจ้าได้รับกรรมนั้น เจ้ามีความสามารถ ไม่ว่าจะเรื่องทำ Blog , การแปล, หรือการเรียบเรียง เจ้านั้นล้วนสามารถ แต่เจ้าเลือกใช้วิธีที่ผิด จำไว้ว่าสักวัน หากเจ้าต้องการน้ำใจจากผู้คนรอบข้าง ขอให้เจ้านึกถึงความเห็นแก่ตัวในวันนี้"

    ตอบลบ
  17. ความคิดเห็นนี้ถูกผู้เขียนลบ

    ตอบลบ
  18. ขอบคุณคับ สนุกมาก

    ตอบลบ
  19. ขอบคุณมากครับที่ทำให้อ่าน

    ตอบลบ