วันอังคารที่ 21 มิถุนายน พ.ศ. 2559

Tale of the demon and god novel Chapter 305 – Ye Clan of the Skyblaze Sect

Tale of the demon and god novel Chapter 305 – Ye Clan of the Skyblaze Sect

นิยาย พงศาวดารภูติ ตอนที่ 305 - ตระกูลเหย่ แห่งนิกายอัคคีสวรรค์


บทที่ 305 - ตระกูลเหย่ แห่งนิกายอัคคีสวรรค์

เหย่ ซวน ไม่รุ้ว่าทำไม แต่หัวใจของเขานั้นไม่หยุดเต้นได้เลยเมื่อเขาเห็นรอยยิ้มของเสี่ยวหนิงเอ๋อ

จากระยะไกลตา เนี่ยหลี่ก็ได้มองเห็นเสี่ยวหนิงเอ๋อและเสี่ยวเซี่ยเหมือนกัน ดูเหมือนว่าทั้งสองเติบโตและสวยงามมากยิ่งขึ้นกว่าเดิม!

ขณะที่เสี่ยวหนิงเอ๋อ เดินมุ่งไปหา เนี่ยหลี่เธอก้าวย่างออกมาเป็นระยะสองถึงสามก้าว

"หนิงเอ๋อ!" เนี่ยหลี่ยิ้มรับ  มันเป็นเวลาหลายเดือนนับตั้งแต่ที่พวกเขาแยกกันและหัวใจ เนี่ยหลี่คิดถึงพวกเธอมากมายนัก

ตาของเสี่ยวหนิงเอ๋อ นั้นนองไปด้วยน้ำตา ทันใดนั้นเธอก็พุ่งตัวไปกอดเนี่ยหลี่อย่างแน่นเคล้าเคลียด้วยน้ำตา เมื่อเธอได้รับรู้กลิ่นอายของเนี่ยหลี่นั้นมันก็ทำให้เธอรู้สึกที่สงบและสบายใจอย่างมาก

เนี่ยหลี่ตกตลึง แต่ก็ตั้งสติได้อย่างรวดเร็วและตบเบา ๆ บนไหล่ของบนไหล่ของเธอ เขาถาม ด้วยความเป็นห่วง "มีใครในนิกายอัคคีสวรรค์รังแกเจ้าหรือไม่? ถ้ามีใครที่รังแกเจ้า!ข้าคงต้องจัดการพวกมันเพื่อเจ้า! "


“ไม่” เสี่ยวหนิงเอ๋อเช็ดน้ำตาจากใบหน้าตัวเองพร้อมกับยกตัวเองขึ้น  เธอมองไปที่เนี่ยหลีตลอดเวลา เมื่อเธออยู่ที่นิกายบันทึกฟ้านั้นเธอมักจะคิดถึงเนี่ยหลี่บ่อยๆ เมื่อคิดถึงเขา หัวใจของเซี่ยวหนิงเอ๋อก็มีความสุขเอ่อล้นเข้ามาในจิตใจ

“พวกเจ้าเป็นอย่างไรบ้างทำอะไรบ้างที่นิกายขนนกแห่งทวยเทพ?”
“พวกเราสบายดี” เนี่ยหลียิ้ม เขาก็ยังไม่ค่อยแน่ใจว่าที่เผชิญอยู่นั้นมันดีหรือแย่อย่างไร เขามีประสบการณ์ผ่านความเป็นความตายมาในชีวิตก่อนหน้านี้ทุกๆอย่างที่เกิดขึ้นอยู่ ณตอนนี้นั้นเป็นเรื่องที่เล็กน้อยมาก
เสี่ยวหนิงเอ๋อดูมีเสน่ห์ยิ่งนักในชุดกระโปรงยาวสีขาว พวกเขานั้นไม่ได้ตระหนักถึงสายตาของคนอื่นที่จ้องมองพวกเข้าอย่างริษยาเลย




“เจ้าเด็กนั่นมันเป็นใครกัน ”
“เจ้าไม่รู้หรือ นั่นมันเป็นนักเรียนใหม่ยอดอัจฉริยะของปีนี้ เขาสามารถปราบหลงยู่หยิ๋นอย่างราบคาบยังไงล่ะ”


“นั้นคือเขาเองรึ”
ตั้งแต่เริ่มต้นแล้วที่เสี่ยว หนิงเอ๋อมาถึง เธอก็ดึงดูดความสนใจจากผู้ชายทั้งหมด เธอเปรียบเหมือนนางฟ้าลงมาจุติรัศมีเจิดจรัสยากที่จะมีหญิงอื่นใดมาเทียบเคียง และตอนนี้พวกเขาก็ได้รู้ว่าเธอมีเจ้าของแล้ว! เธอถูกเนี้ยหลี่แย่งชิงไป!


“จิตริษยาออกมาจากใบหน้าของทุกๆคนในห้องโถง อย่างทันทีทันใด”
หลงยู่หยิ๋น ยืนมองเหตุการณ์ทั้งหมดจากระยะไกล เมื่อเห็นเสี่ยวหนิงเอ๋อออกมาตอนแรกเธอนั้นมีความคิดว่า เสี่ยวหนิงเอ๋อคนนี้นั้นสวยงามดุนางฟ้าเลย  เธอยอมรับว่าตนเองนั้นด้อยกว่าหนิงเอ๋อ  แต่นั่นใครล่ะที่อยู่กับเธอ นั่นมันคือเนียหลี่ ทำไมจึงเป็นอย่างนั้น เธอรู้สึกผิดหวังเข้าไปในหัวใจและยกแก้วไวน์และกระดกมันเข้าไปแก้วหนึ่ง.


หลี่ชิงหยุน เห็นเหตุการณ์ทั้งหมดและยิ้ม เนี่ยหลี่ได้ทำธุรกิจร่วมกันกับเขาและ
เสริมสร้างความแข็งแกร่งให้กับตระกูลของเขา เขาเริ่มที่จะให้ความสำคัญและความร่วมมือกับเนี่ยหลีมากขึ้น ตั้งแต่ที่เขารู้ว่าเนียหลี่นั้นมีความสามารถมากล้น แน่นอนเขาไม่แปลกใจเลยที่จะมีสาวงามอยู่ข้างกายเนียหลี่

เมื่อ มู่หลงยู่ เห็นว่าเขาคือเนี่ยหลีสายตาของเขาปล่อยรังสีอมหิตอันหนาวเหน็บออกมา เขาไม่เคยคิดเลยว่าจะเจอเนี่ยหลี่ที่นี่ “ศัตรูมักจะเดินบนเส้นทางสายเดียวกัน ไม่นานก็ต้องพานพบสินะ”
แน่นอนต่อหน้าผู้คนที่อยู่ที่นี่ ตอนนี้เขาทำอะไรเนี่ยหลี่ไม่ได้แม้ว่าเขานั้นพอจะคาดเดาได้ตั้งแต่เมื่อ
เขารู้ว่าเสี่ยวหนิงเอ๋อนั้นมาจากโลกใบเล็กเขาได้คาดเดาอะไรบางอย่างไว้บ้าง แต่ไม่ได้คาดคิดไว้เลยว่าเสี่ยวหนิงเอ๋อนั้นจะเป็นผู้หญิงของเนี่ยหลี่


เหย่ ซวน ยิ้มอย่างขมขื่น เขาเห็นเสี่ยวหนิงเอ๋ออยู่ในอ้อมกอดเนี่ยหลี่ ไม่แปลกใจเลยว่าทำไมตลอดระยะเวลาที่เดินทางมาถึงที่นี่ ตัวเขานั้นไม่ได้อยู่ในสายตาของเธอเลย มันเป็นเพราะว่าเธอมีใจอยู่แล้วกับชายอื่นอยู่แล้วนั้นเอง


มู่หลงยู่ยิ้มบอกไปทาง เหย่ซวน “นายน้อยเหย่ซวน ดูเหมือนเสี่ยวหนิงเอ๋อจะเป็นของ
ชายอื่นไปแล้วนะ”


เหย่ซวนกล่าวพร้อมถอดหายใจ “หากเป็นเช่นนั้น ข้าคงต้องลืมเธอให้ได้”
แม้ว่าเขานั้นชื่นชอบเสี่ยวหนิงเอ๋อ แต่เขาก็ไม่ได้ลุ่มหลงเธอแบบถอนตัวไม่ขึ้น หากเธอมีใจอยู่แล้วกับชายอื่น เขาทำได้แค่ต้องยอมถอนตัวออกมา


มู่หลงยู่กล่าว “นายน้อยเหย่ ดูเหมือนเจ้าจะมองโลกในแง่ดีเกินไปแล้ว เนี้ยหลี่นั้นยังไม่บรรลุระดับลิขิตสวรรค์ซ้ำร้ายเขายังไม่มีชาติกำเนิดที่สูงส่ง สิ่งเดียวที่เขาทำได้คือใช้คารมหลอกล่อหญิงไร้เดียงสา นายน้อยยี่อย่าเพิ่งถอดใจตอนนี้สิ”


ด้วยคำพูดของมู่หลงยู่ เหย่ซวนเกิดความสนใจขึ้นมาทันที“ หืม เนี้ยหลี่ยังไม่บรรลุลิขิตสวรรค์อีกงั้นรึแล้วเด็กหนุ่มเช่นนั้นทำอย่างไรถึงหลอกให้สาวสวยอย่างเสี่ยวหนิงเอ๋อ ตกหลมรักได้?”
เขารู้สึกว่าเขานั้นไม่คู่ควรกับเธอเลย


เนี่ยหลี่รู้สึกได้ถึงสายตาที่จ้องมองแปลกๆรอบข้างตัวเขา แต่เขาก็ไม่ใส่ใจกับมัน สายตาของพวกมันเป็นได้เพียงแค่ตัวประกอบที่เดินผ่านไปผ่านมาเท่านั้น
เนี่ยหลี่มองไปที่ด้านข้าง เขาเห็นเสี่ยวเซี่ย กำลังดุหลู่เพียวอยู่ เขาเกิดรอยยิ้มขึ้นมาจากฉากที่เห็น คู่รักทั้งสองคู่ได้มาพบเจอกันในที่สุด

เนี่ยหลี่แนะนำเพื่อนข้างๆเขา “นี่คือเพื่อนของข้า กู่เป่ย”
“ยินดีที่ได้รู้จัก น้องสะใภ้“ กู่เป่ย หัวเราะ


ใบหน้าของเสี่ยวหนิงเอ๋อ นั้นเปลี่ยนเป็นสีแดงฉ่า แค่เพราะคำพูด ของกู่เป่ย เธอรีบถอนศีรษะและแอบอยู่ข้างไหล่เนี่ยหลี่ เธอแอบซ่อนแก้มของเธอที่ กำลังแดงจนเดือด แต่ก็ไม่ได้พูดแก้ตัวกับคำพูด ของกู่เป่ยออกไปและตอบว่า

“ยินดีที่ได้รู้จักเจ้าเช่นกัน”
ทันใดนั้น เธอก็ฉุกคิดกับคำพูด ของกู่เป่ยได้ ดูเหมือนว่ามันควรจะให้เป็นอย่างนั้นหรือไม่กันนะ
กลุ่มของพวกเขาก็เดินไปที่โต๊ะที่ว่างอยู่ในมุมห้องและนั่งลงพูดคุยกัน
เนี่ยหลี่มองไปที่เสี่ยวหนิงเอ๋อ และถาม "จื้อหวิ๋น ไม่ได้มาพร้อมกับพวกเจ้าหรอกหรือ”
“ตอนนี้เธอกำลังฝึกฝนในสถานที่เป็นความลับในนิกายบันทึกฟ้าก่อนมาที่นี่ข้า
ไม่สามารถติดต่อกับเธอได้เลย” เสี่ยวหนิงเอ๋ออธิบาย


“โอ้” เนี้ยหลีพยักหน้าตอบในขณะที่เขามองขึ้นไปอย่างสงสัยว่า การฝึกประเภทใดกันที่เป็นความลับเช่นนี้และเธอกำลังทำอะไรอยู่”
ทันใดนั้นเอง หลี่ชิงหยุน ก็เดินไปหาพวกเขาและมองไปทางเนี่ยหลี่และถามว่า
“ข้าขอนั่งที่นี่ด้วยได้ไหม”

“แน่นอนอยู่แล้ว” เนี่ยหลี่ยิ้ม

กู่เป่ยและหลี่ชิงหยุน มองทักทายกันเล็กน้อย ถึงแม้ว่า กู่เป่ยและหลี่ชิงหยุนต่างรู้เรื่องราวของกันและกันมาก่อน แต่พวกเขาไม่ได้มีความสัมพันธ์อันใดต่อกัน นี่คือการพบเจอกันครั้งแรกผ่านทางเนี่ยหลี่
“พวกข้านั่งด้วยได้หรือไม่” เหย่ซวนและมู่หลงยู่เดินไปหาพวกเขาและชี้ไปยังที่ว่างถัดไปจากเสี่ยวหนิงเอ๋อ


เสี่ยวหนิงเอ๋อ ขมวดคิ้วเล็กน้อย และเห็นสายตาทีส่งมาจากทางเหย่ซวน ในการเดินทางมานี้ของเธอ เหย่ซวนพยายามที่จะพูดคุยกับเธอ แต่ในขณะที่เธอไม่ได้ให้ความสนใจกับเขาเลย เหย่ซวนก็ยังวางตัวสุภาพมีมารยาท ดังนั้นเสี่ยวหนิงเอ๋อเองจึงไม่ปฏิเสธตามมารยาท



จนกระทั่งเหย่ซวนพยายามจะไปนั่งใกล้กับเสี่ยวหนิงเอ๋อนั้นเอง เธอก็เริ่มมีท่าทางกังวลว่าเนี้ยหลี่นั้นอาจจะเข้าใจผิดเกี่ยวกับตัวเธอได้


“ที่ของข้าคือตรงนี้” เสี่ยวเซี่ย รีบนั่งถัดไปจากเสี่ยวหนิงเอ๋อทันที
เสี่ยวหนิงเอ๋อ เธอมองไปที่เสี่ยวเซี่ยอย่างรู้สึกขอบคุณ เสี่ยวเซี่ยหันกับมายิ้มให้ทันทีตั้งแต่ที่พวกเธอเดินทางมาในครั้งนี้เธอเป็นคนที่เข้าใจจิตใจของเสี่ยวหนิงเอ๋อเป็นที่สุด
เหย่ซวน ยืนตะลึงไปชั่วขณะและกล่าวต่อว่า “ถ้าอย่างนั้น ข้าจะไปนั่งตรงนั้น” เขาเดินข้ามไปนั่งข้างมู่หลงยู่ด้านตรงข้ามแทน


ในขณะที่กู่เป่ยกำลังจะไปนังลงข้างๆเนี่ยห  หลงยู่หยิ๋นก็เดินมาแย่งที่นั่งนั้นก่อนทันที กู่เป่ยถึงกับยืนตกตะลึพักหนึ่งแล้วยิ้มอย่างขมขื่น ดูเหมือนว่าเขาจะต้องไปหาที่นั่งอื่นๆแล้ว หลงยู่หยิ๋นเปรียบเสมือนเสือร้าย ดังนั้นเขาไม่กล้ายั่วยุกับเธอด้วยเรื่องเล็กๆนี้

ห้องด้านข้างมีศิษย์จากนิกายทั้งสามกำลังพูดคุยแลกเปลี่ยนข้อมูลต่างๆและพูดคุยเกี่ยวกับวิธีแห่งการต่อสู้ เป็นธรรมดาที่พวกเขาจะพูดจากันด้วยหน้าตาด้วยน้ำเสียงจริงจัง  แต่หลังจากที่พวกเนียหลี่นั่งลง พวกเขาทั้งหมดกลับหยุดพูดโดยฉับพลันแล้วหันมามองพวกเขาด้วยความสนใจ


เสี่ยวหนิงเอ๋อมองไปที่หลงยู่หยิ๋น คนที่นั่งข้างๆเนี่ยหลี่ และประหลาดใจว่าเธอผู้นี้คือใคร
เหย่ซวนยกถ้วยไวน์ขึ้นอย่างมีมารยาทและกล่าว "งานเลี้ยงในวันนี้ พวกเราที่เป็นกลุ่มผู้นำและอัจฉริยะจากทั้งสามนิกายจะได้มารู้จักกัน เพื่อที่พวกเราจะได้ดูแลกันและกันในอนาคตเพื่อต่อสู้กับโลกภายนอก ข้า เหย่ซวน ขอดื่มให้กับทุกคนในที่นี่ ที่ได้เป็นมิตรสหายทีดีต่อกัน


อย่างไรก็ตาม ทุกคนๆก็ยังพูดคุยกับกลุ่มตนเองโดยที่ไม่ได้สนใจเหย่ซวนมากนัก เมื่อไม่มีใครใส่ใจกับเขา ก็เลยทำให้เขารู้สึกอักอ่วนยิ่งนัก


ที่โต๊ะนี้ไม่มีใครสนใจเขาเลย ไม่ว่าจะเป็น หลี่ชิงหยุน หลงยู่หยิ๋น หรือ กู่เป่ย เนี่ยหลี่ก็ยังคงพูดคุยกับเสี่ยวหนิงเอ๋อ ไม่แม้แต่จะเสียเวลามาทำความรู้จักกับเขาเลย นี่มันเป็นเรื่องบ้าอะไรกัน สำหรับเสี่ยวเซี่ย และ หลู่เปียว พวกเขาทั้งสองแลกแหวนแต่งงานกันเหมือนคู่บ่าวสาว


ที่มุมตะ มู่หลงยู่กำลังเบ้ปากเหมือนกับว่าเขากำลังยิ้ม สิ่งที่เขาอยากจะเห็นคือความขัดแย้งระหว่างเนี่ยหลี่และ เหย่ ซวน มู่หลงยู่ยกถ้วยของเขาไปหาเนียหลี่ “ก่อนหน้านี้ใน ซากปรักหักพังภูติโบราณ ข้าได้ทำผิดต่อเจ้า ข้าไม่ได้รู้จักว่าเจ้าคือใครมาก่อน วันนี้ข้าขออภัยสำหรับเรื่องที่ข้าได้ไปท้าทายเจ้าเอาไว้ ”
เนี้ยหลี่ขมวดคิ้วมองดูมู่หลงยู่ เขาไม่ได้เอ่ยถึงเหตุการณ์นั้นขึ้นมาเลย ไม่นึกเลยว่ามู่หลงยู่จะเป็นคนกล่าวถึงมันขึ้นมาก่อน แต่เมื่อเนี้ยหลี่มองเห็นรอยยิ้มของมู่หลงยู่ก็ต้องรู้สึกหงุดหงิด ‘นี่มันคำขอโทษประเภทไหนกัน นี่มันจงใจยั่วยุกันต่างหาก’


ส่วนหลู่เปียวกับกู่เป่ยต่างมีสีหน้าที่ไม่ดีนักเพราะทั้งคู่ตระหนักดีว่าเกิดอะไรขึ้นใน ซากปรักหักพังภูติโบราณนั้น


อย่างไรก็ตาม เนี่ยหลี่ยังอยู่ในความสงบและอดกลั้นเอาไว้แน่นอนว่าเขาจะไม่ปล่อยให้ตนเองเกิดความโกรธแค้นอย่างง่ายๆ “พี่มู่หลง ท่านคงพูดเล่นเป็นแน่ ระดับห้าลิขิตสวรรค์อย่างท่าน ท่านเพียงแค่ชี้แนะในสิ่งที่ข้าต้องการเท่านั้น ข้ายังหวังจะได้เจอกับท่านอีกสักครั้งหนึ่ง ซักวันหนึ่งเป็นอย่างไรเล่า ที่ซากปรักหักพังภูติโบราณ”เนี้ยหลี่ท้าทายอย่างโจ่งแจ้ง


มู่หลงยู่ หันไปหาเขาและยิ้มอย่างเย็นชา “แน่นอน ข้ายินดีเจอกับเจ้าได้ตลอดเวลา เจ้าต้องการที่จะลองดีอีกครั้งหรอ”


ณ จุดนี้หลี่ชิงหยุน พูดแทรกขึ้นมา “ มู่หลงยู่เจ้าก็เคยสู้กับข้ามาหลายครั้ง แต่เจ้าก็ยังแพ้ข้าอย่างง่ายดาย เจ้ายังจำครั้งสุดท้ายได้ไหม ที่ข้าบอกว่าอย่ามาให้ข้าเห็นหน้าอีก ดูเหมือนว่า เจ้าจะลืมเลือนมันไปแล้วสินะ จำไม่ได้สินที่ข้าบอกว่าอย่ากลับมาให้ข้าเห็นหน้าของเจ้าอีก คงจะต้องทำให้นึกได้อีกครั้งสินะ”

มุ่หลงยูเสียงเปลี่ยนไปเป็นเสียงสั่น เนียหลี่นั้นเป็นนักเรียนใหม่ที่มีความแข็งแกร่งที่สุดในปัจจุบันมู่หลงยู่ก็เป็นนักเรียนที่มีความแข็งแกร่งทีสุดในปีที่แล้ว ส่วนหลี่ชิงหยุน นั้นก็แข็งแกร่งที่สุดของปีก่อนหน้านั้น มู่หลงยู่ท้าสู้กับหลี่ชิงหยุนหลายครั้งแต่ก็ยังไม่สามารถเอาชนะได้เลยสักครั้ง มู่หลงยู่สามารถพูดแดกดันต่อเนี่ยหลี่ได้แต่ต่อหน้าหลี่ชิงหยุนแล้วเขาไม่สามารถสู้หน้าได้


เหย่ซวนยิ้มแล้วกล่าว “นี่จะต้องเป็นนายน้อยชิงหยุน ข้าเคยได้ยินพ่อของข้าพูดถึงท่านหลายครั้ง ตระกูลเหย่ของนิกายอัคคีสวรรค์และตระกูลเถ้าอัคคีแห่งนิกายขนนกแห่งทวยเทพ ตระกูลของพวกเราทั้งสองเกี่ยวดองเป็นเพื่อนกันมาอย่างยาวนาน”


หลี่ชิงหยุน ได้ยินคำพูดจากเหย่ซวน หัวใจแทบตกไปอยู่ตาตุ่ม เป็นไปได้ว่าเขาจะต้อง
เกี่ยวข้องกับตระกูลเหย่ ของนิกายอัคคีสวรรค์ ในนิการอัคคีสวรรค์นั้น ตระกูลเหย่เป็นตระกูลที่ยิ่งใหญ่ทีสุด นับกำลังพลทั้งหมดได้ถึง หกสิบเปอร์เซ็นต์จากทั้งนิกายเลยทีเดียว

หลี่ชิงหยุน เคาะนิ้วลงกับโต๊ะ และถาม “ข้าขอถามได้หรือไม่ ท่านมาจากตระกูลไหนรึ”


“ เหย่ซวน” เหย่ซวน บอกแบบภาคภูมิใจ

ตอนนี้หลี่ชิงหยุน เข้าใจสถานการณ์ได้ชัดเจนยิ่งชึ้นเข้าเคยได้ยินหนึ่งหรือ 2 เรื่องเกี่ยวกับตระกูลเหย่,เย่ซวนนั้นเป็นทายาทสายตกและสถานะของเขาแม้แต่หลี่ชิงหยุนก็ไม่อาจเทียบได้แต่ตอนนี้เขานั้นอยู่ในอาณาเขตของนิกายขนนกแห่งทวยเทพ.แน่นอนอยู่แล้วว่าหลี่ชิงหยุนนั้นไม่ได้เกรงกลัวเหย่ซวนแม้แต่น้อย อย่างไรก็ตามเขาอาจไม่ได้เหนือกว่าเขาเท่าใดนัก


ที่มาจาก http://www.wuxiaworld.com/


#นิยาย พงศาวดารภูติ#Tale of the demon god#นิยายแปลไทย
Author(s)

35 ความคิดเห็น:

  1. รวดเร็วทันใจ ขอบคุงงับ

    ตอบลบ
  2. รวดเร็วทันใจ ขอบคุงงับ

    ตอบลบ
  3. แปลเร็วงี้ รักเลยคับ

    ตอบลบ
  4. โอ้วขอบคุณหลายๆครับ

    ตอบลบ
  5. ใจดีจังขออิกสักตอน ได้มะ อิอิ

    ตอบลบ
  6. ขอกราบผู้แปลงามๆเบยครับ เพิ่มอาบจบตอน304มี มี305มาต่อเลย อิอิ

    ตอบลบ
  7. ความคิดเห็นนี้ถูกผู้เขียนลบ

    ตอบลบ
  8. มาไวเคลมไวจริงๆ ขอบคุณครับ

    ตอบลบ
  9. แนะนำชื่อ กู่บวร์ก น่าจะเป็น กู่เปย หรือ กู่ไป่ นะครับอ่านออกง่ายดีขอบคุณครับ

    ตอบลบ
  10. ฟินมากสะใจเนี่ยหลี่ฟาดเลียบ

    ตอบลบ
  11. ฟินมากสะใจเนี่ยหลี่ฟาดเลียบ

    ตอบลบ
  12. ไอบ บวร์ก มันอ่านว่าไงอะ งงมากออกเสียงไม่ถูก

    ตอบลบ
  13. มาไวเคลมไวจริงๆ ขอบคุณครับ

    ตอบลบ
  14. ขอบคุนคับแต่อีกซักตอนจะเจ๋งมาก :)

    ตอบลบ
  15. ขอบคุนคับแต่อีกซักตอนจะเจ๋งมาก :)

    ตอบลบ
  16. ขอบคุณคับ รัก@มากมาย

    ตอบลบ
  17. ไวจริงๆค่ะ ขอบคุณค่ะ

    ตอบลบ
  18. ขอบคุณค้าาาาาา จัดมาไวๆโลดดด

    ตอบลบ
  19. อ้าว...หลี่ชิงหยุน เสียท่าซะแระ เด๋วให้กู่บวกจัดการให้

    ตอบลบ
  20. ขอบคุณครับ และขอเป็นกำลังใจให้แปลต่ออีกสักตอน 5555

    ตอบลบ
  21. ขอบคุณมากๆครับ

    ตอบลบ
  22. ขอบคุณมากๆครับ

    ตอบลบ
  23. วันใดที่เจ้าได้ทำงาน ขอให้เจ้าจงได้สิ่งที่เจ้าทำย้อนกลับไปยังตัวเจ้าเอง ขอให้เจ้าโดนก๊อปผลงาน ดังที่เจ้าก๊อปผลงานคนอื่นมาเป็นของตัวเจ้าเอง สิ่งใดที่เจ้าทำขอให้เจ้าได้รับกรรมนั้น เจ้ามีความสามารถ ไม่ว่าจะเรื่องทำ Blog , การแปล, หรือการเรียบเรียง เจ้านั้นล้วนสามารถ แต่เจ้าเลือกใช้วิธีที่ผิด จำไว้ว่าสักวัน หากเจ้าต้องการน้ำใจจากผู้คนรอบข้าง ขอให้เจ้านึกถึงความเห็นแก่ตัวในวันนี้"

    ตอบลบ
  24. "วันใดที่เจ้าได้ทำงาน ขอให้เจ้าจงได้สิ่งที่เจ้าทำย้อนกลับไปยังตัวเจ้าเอง ขอให้เจ้าโดนก๊อปผลงาน ดังที่เจ้าก๊อปผลงานคนอื่นมาเป็นของตัวเจ้าเอง สิ่งใดที่เจ้าทำขอให้เจ้าได้รับกรรมนั้น เจ้ามีความสามารถ ไม่ว่าจะเรื่องทำ Blog , การแปล, หรือการเรียบเรียง เจ้านั้นล้วนสามารถ แต่เจ้าเลือกใช้วิธีที่ผิด จำไว้ว่าสักวัน หากเจ้าต้องการน้ำใจจากผู้คนรอบข้าง ขอให้เจ้านึกถึงความเห็นแก่ตัวในวันนี้"

    ตอบลบ
  25. "วันใดที่เจ้าได้ทำงาน ขอให้เจ้าจงได้สิ่งที่เจ้าทำย้อนกลับไปยังตัวเจ้าเอง ขอให้เจ้าโดนก๊อปผลงาน ดังที่เจ้าก๊อปผลงานคนอื่นมาเป็นของตัวเจ้าเอง สิ่งใดที่เจ้าทำขอให้เจ้าได้รับกรรมนั้น เจ้ามีความสามารถ ไม่ว่าจะเรื่องทำ Blog , การแปล, หรือการเรียบเรียง เจ้านั้นล้วนสามารถ แต่เจ้าเลือกใช้วิธีที่ผิด จำไว้ว่าสักวัน หากเจ้าต้องการน้ำใจจากผู้คนรอบข้าง ขอให้เจ้านึกถึงความเห็นแก่ตัวในวันนี้"

    ตอบลบ