วันเสาร์ที่ 18 มิถุนายน พ.ศ. 2559

Tale of the demon and god novel Chapter 300 – Respect

Tale of the demon and god novel Chapter 300 – Respect

นิยาย พงศาวดารภูติ ตอนที่ 300 - ความเคารพ


บทที่ 300 - ความเคารพ


หลงยู่หยิ๋นยืนอยู่ที่นั่นเป็นเวลาชั่วขณะหนึ่ง,ก่อนที่จะเริ่มต้นเดินอย่างเงียบๆไปยังบ้านของ อญิ๋งหยู๋เร่อ.เธอนำคำพูดของเนี่ยหลี่กลับมาคิด.ชะตากรรมของ อญิ๋งอยู๋เร่อนั้นได้อยู่ในมือของเธอแล้ว,แต่เธอเองนั้นต้องการให้อญิ๋งหยู่เร่อตายจริงๆรึ?


เธอคิดว่ายังมีคำถามอีกมากที่ยังไม่มีคำตอบในเวลานี้,หลังจากที่อญิ๋งหยู๋เร่อเป็นศิษย์พี่ของเธอ,ขณะที่มีเรื่องที่เกี่ยวข้องกับอาจารย์ของเธอ,หลงยู่หยิ๋นเริ่มรู้สึกว่ามีอะไรอยู่เบื่องหลังอยู่

มันเป็นเพราะสิ่งเนี่ยหลี่พูดว่า,อญิ๋งหยู๋เร่อนั้นเป็นคนที่ยอมทำร้ายตัวเองดีกว่าทำร้ายผู้อื่น

เนี่ยหลี่กลับไปยังลานฝึกของเซี่ยหวหยู๋

เซี่ยวหยู๋มองเห็นเขาและถามว่า"เนี่ยหลี่,เจ้าไปใหนมารึ?"

เนี่ยหลี่ยิ้ม"ข้าไปพบเพื่อนเก่ามา"

"เพื่อนเก่า?"เซี่ยวหยู่รู้สึกงง เนี่ยหลี่เพิ่งเดินทางมายังสถาบันวิญญาณสวรรค์ไม่นานนี่เอง .เขามีเพื่อนเก่าแล้วงั้นรึ?

เนี่ยหลี่ไม่ได้รำคาญที่จะอธิบายให้เซี่ยวหยู๋ฟังนัก.เขาจึงทำอย่างอื่นแทน,ก่อนเข้ามาเขาเห็นเซี่ยวหยู่และ หวง อญิ๋งอยู่ด้วยกันก่อนแล้ว เขาจึงได้ทักไปที่เธอ" เจ้าก็อยู่ที่นี้ด้วยรึ?"

"เนี่ยหลี่,สวัสดีนะ!" หวงอญิ๋งอมยิ้มแสดงออกถึงความน่ารักพร้อมทั้งคว้าแขนของเซี่ยวหยู่ด้วยมือทั้งสองข้างเหมือนลูกนกที่น่ารักและทำอะไรไม่ถูก



เนี่ยหลี่ยิ้มอย่างมีเลิศนัยย์แล้วกล่าวว่า"ข้าต้องกลับไปบ่มเพาะพลังแล้ว.เจ้าคงจะไม่ว่าง"

ใบหน้าของเซี่ยวหยู่เปลี่ยนเป็นสีแดง"เนี่ยหลี่เจ้า,อย่าได้เข้าใจอะไรผิด"

เนี่ยหลี่หัวเราะในขณะที่เขาโบกมือลา"เข้าใจผิดรึ? พวกเจ้าเพียงแค่สนทนากันอย่างตรงไปตรงมาเท่านั้น,จริงมั้ย"เขากระพริบตาให้หวงอญิ๋งก่อนที่จะกลับไปที่ห้องของเขา

หวง อญิ๋ง เขินเล็กน้อย แต่เธอยังคล้องแขนของเซี่ยวหยู่อยู่ไม่ปล่อยถึงอย่างไรก็ทำให้มันดูช่วยไม่ได้และหดหู่ซะจริง

เมื่อเนี่ยหลี่เข้ามาในห้องของเขา เขาเห็นเทพธิดายู่หยาน บินไปมาในอากาศขณะที่เธอบ่มพลังอยู่ แต่มีสิ่งที่น่าประหลาดใจคือร่างกายของเธอนั้นถูกห่อหุ้มไปด้วยเปลวเพลิงสีทอง เปลวเพลิงหล่านั้นลุกไหม้อย่างต่อเนื่องทำให้อุณหภมิในห้องค่อยๆเพิ่มขึ้นจนน่ากลัว

เพลิงที่ทรงพลังกระจายปั่นป่วนไปทั่วห้อง

เนี่ยหลี่ไม่คาดคิดเลยว่า ยู่หยานจะไปถึงระดับลิตสวรรค์ก่อนเขาซะอีก แต่ถึงอย่างนั้น ดินแดนลิขิตสวรรค์ของเธอจะแตกจากคนธรรมดาเล็กน้อย ดังนั้น เนี่ยหลี่จึงไม่มีความคิดเห็นใดๆเกี่ยวกับความแข็งแกร่งของเธอ,เพราะมันไม่สามารถเอาพื้นฐานระดับปรกติไปเปรียบเทียบได้

เปลวเพลิงสีทองดูเหมือนมันจะละลายอากาศรอบข้างได้

เมื่อเขาเห็นว่า ยู่หยาน อยู่ในช่วงของการบ่มเพาะพลังที่สำคัญเขาก็ไม่ได้รบกวนเธอ เขามองไปที่จินแดนที่ขดตัวอยู่ที่มุม ดูเหมือนกว่ากิจวัตรประจำวันของมันจะมีเพียงแค่กินและนอนเท่านั้น แต่สิ่งที่ทำให้เนี่ยหลี่ประหลาดใจก็คือ ทุกครั้งที่จินแดนนอนหลับจะค่อนข้างนานมากหลังจากที่มันกินอาหารไปทุกมื้อ ทุกครั้งที่ตื่นมาเขาจะรู้สึกถึงกลิ่นอายของความแข็งแกร่งในตัวมันเรื่อยๆ

เจ้าตัวน้อยนี้ เริ่มที่จะแข็งแกร่งจนน่ากลัวเป็นอย่างมาก

ภายในเขตแดนวิญญาณ,เนี่ยหลี่รับรู้ได้ถึงหลู่เปียวที่กำลังจะไปถึงระดับลิขิตสวรรค์ หลังจากที่เขาได้ดูดซับพลังงานสวรรค์จากหินจิตวิญญาณไปมากมาย อย่างไรก็ตาม เนี่ยหลี่เองนั้นก็ยังไม่สามารถที่จะก้าวผ่านประตูนี้ไปได้

โดยปรกติแล้วหลังจากการดูดซับพลังงานสวรรค์อย่างมากมาย การบ่มเพาะพลังของเขาควรที่จะเพิ่มในอัตราที่รวดเร็ว แต่พลังงานสวรรค์ที่เขาดูดซับเข้าไปนั้นส่วนมากแล้วจะไปหล่อเลี้ยงเถาว์พลังในเขตแดนวิญญาณของเขาซะมากกว่า จึงทำให้เหลือพลังไม่มากที่จะทำให้เขาข้ามผ่านได้


สิ่งเดียวที่เขาทำได้คือมุ่งสมาธิในการบ่มเพาะพลัง

เวลาได้ผ่านไปช้าๆ

แม้ว่ารุ่นของนักเรียนใหม่เป็นเหมือนคลื่นที่ซัดสาดในสถาบันวิญญาณสวรรค์ แต่สุดท้ายมันก็จะหายไปอย่างรวดเร็ว,การบ่มเพาะพลังจึงเป็นสิ่งที่สำคัญที่สุด

หลังจากได้รับการเตือนจากหลี่ชิงหยุน,ฮวาหลิน ก็แสดงอาการยับยั้งชั่งใจมากขึ้นและก็หมกมุ่นอยู่การบ่มเพาะพลังของเขาอย่างเดียว

มู่หลงยู่ หน้าตาบูดบึ้ง แม้ว่าความจริงเขาจะทำสถิติใหม่ในซากปรักหักพังของภูติผี.เขาไม่คาดคิดเลยว่าเนี่ยหลี่นั้นจะหนีจากเงื้อมมือของเขาไปได้ในซากปรักหักพังแห่งภูติผี.เนี่ยหลี่สามารถที่จะหลบหนี่ออกมาจากซากปรกัหักพังแห่งภูติผีได้.แม้ว่าเขานั้นต้องการจะสร้างปัญหาให้กับเนี่ยหลี่,แต่เขาก็ไม่มีโอกาสที่จะทำอย่างนั้นอีกแล้ว

คนอื่นๆในเวลานี้นั้นต่างสงบใจและตั้งหน้าตั้งตาฝึกฝนในการบ่มเพาะพลัง

วันหนี่งในอีกหลายๆวันก็ได้ผ่านไป

เนี่ยหลี่ต้องใช้หินจิตวิญญาณในหลายๆอย่างประมาณ 1-200 หินจิตวิญญาณต่อวัน อย่างไรก็ตามจำนวนหินของเขาในแหวนเก็บต่างมิติของเขาก็ได้เพิ่มขึ้นอย่างต่อเนือง นั่นเป็นเพาะว่าเขานั้นยังคงปรับแต่งจิตวิญญาณอสูรระดับเติบโตระดับพระเจ้าอยู่ทุกวัน เขาได้นำมันให้กู่เป่ยในการช่วยเขาไปขาย,หรือไม่เขาก็นำไปขายโดยตรงกับหลี่ชิงหยุน นอกจากนี้ก็ยังมีบางส่วนที่นำไปขายในตลาดอีกด้วย

ปริมาณหินจิตวิญญาณภายในแหวนเก็บของต่างมิติของเขายังคงเพิ่มขึ้นมากจนน่ากลัง และเนี่ยหลี่ยังคงซื้อจิตวิญญาณอสูรสายเลือดมังกร,แต่ทุกตัวนั้นเป็นเพียงแค่อัตราการเจริญเติบโตธรรมดาเท่านั้น

ด้วยจำนวนที่มากของจิตวิญญาณอสูรอัตราเติบโตระดับพระเจ้า,ทำให้หลี่ชิงหยุนสนิทกับเขายิ่งขึ้น,หลี่ชิงหยุนนั้นไม่เคยอยากรุ้คำตอบว่าเนี่ยหลี่นั้นได้จิตวิญญาณอสูรระดับพระเจ้าได้มาอย่างไร ไม่เคยแม้แต่จะถามเพื่อหาคำตอบ.ด้วยทั้งหมดนั้นมันต้องเก็บเป็นความลับ ดังนั้นมันอาจจะเป็นจุดที่ไปทำลายความสัมพันธ์ของธุรกิจของเขาได้

ฮู่หยง รู้สึกหวาดกลัวเนี่ยหลี่เล็กน้อยหลังจากที่เนี่ยหลี่นั้นมีการติดต่ออย่างใกล้ชิดกับกู่เป่ยและหลี่ชิงหยุน

_____

วันนี้,บทเรียนของจ้าวแห่งวิญญาณแดงก็มาถึงอีกครั้ง,มันเป็นหัวข้อเกี่ยวกับการฝึกความแข็งแกร่งทางร่างกาย

ทุกคนได้หันไปมองเนี่ยหลี่และหลงยู่หยิ๋น ในบทเรียนก่อนหน้านี้เนี่ยหลี่และหลงยู่หยิ๋นได้ต่อสู้กันอย่างรุนแรงทำให้พื้นบริเวณแถวนั้นถูกทำลาย พวกเขาทั้งสองคน คงจะไม่ทำมันอีกครั้งใช่ใหม?

หลงยู่หยิน ลังเลอยุ่ครู่หนึ่งก่อนที่จะก้าวและหยุดอยู่ชั่วขณะ แต่ในที่สุดเธอก็เดินเข้าไปใกล้กับเนี่ยหลี่ พร้อมกับใบหน้าที่แดงกล่ำ และถามออกไปด้วยเสียงที่อ่อนโยน "ข้าขอฝึกกับเจ้าได้หรือไม่?"

เครื่องแต่งกายของเธอนั้นดูทรงพลังและน่ากลัว นอกจากความงามของเธอ,รูปลักษณ์ของเธอนั้นต่างทำให้ทุกคนในชั้นเรียนนั้นตรึงใจ.ในอดีตนั้นหลงยู่หยิ๋นนั้นมีบุคลิคที่โมโหร้ายและคึกคะนองทำให้เธอนั้นพยายามที่จะออกให้ห่างจากคนอื่น แต่ตอนนี้เป็นความจริงที่หลงยุ่หยิ๋นนั้นพูดออกมาด้วยเสียงที่นุ่มนวลทำให้ขากรรไกรของคนรอบข้างแทบจะหลุดออกมา

นี่คือหลงยู่หยิ๋น ที่เป็นเสือตัวเมียที่พวกเขารู้จักอย่างนั้นรึ?ผู้หญิงคนนี้ผิดคนรึ่ป่าว?

ไม่ใช่แค่นักเรียนคนอื่นๆ แม้แต่หลู่เปียวและกู่เป่ยยังตกตะลึง

หลู่เปียวถูตาตัวเอง"ข้าไม่คิดเลยว่าข้ายังไม่ตื่นนอน ข้ากำลังฝันอยู่แน่ๆ"

เนี่ยหลี่อดยิ้มไม่ได้เมื่อมองมายังหลงยู่หยิ๋นด้วยความโอนโยน"แน่นอน"

ทุกคนตกตะลึกในปฏิกิริยานี้ สมองของพวกเขาไม่สามารถที่จะประมวลผลได้ ขณะนี้มันเกิดอะไรขึ้น?

มันยังเป็นที่เดิมที่เนี่ยหลี่บอกกับหลงยู่หยิ๋นว่าอยู่ให้ไกลเขาเท่าที่จะเป็นไปได้

การเปลี่ยนแปลงนี้มันเกิดขึ้นรวดเร็วเหลือเกิน มันเกิดอะไรขึ้นเมื่อสักครู่นี้?มันต้องมีเรื่องอะไรซ่อนอยู่แน่!

"ข้ากำลังได้กลิ่นการนอกใจ,เนี่ยหลี่เจ้าไม่ได้กำลังที่จะทำอะไรลับหลังเทพธิดา เย่จื้อหวิ๋นและเสี่ยวหนิงเอ๋อ อยู่ใช่ใหม?"หลู่เปียวกำลังพินิจพิเคาะห์เนี่ยหลี่อยู่ แต่ก็ไม่ได้รับรู้อะไรเลยจากเนี่ยหลี่

แม้แต่จ้าวแห่งวิญญาณแดง ยังมึนงง ทั้งสองต่างกำลังโกรธแค้นกันอยู่ แต่ทำใมพวกเขาตอนนี้สงบลงได้? แต่ยังไงมันก็เป็นข่าวที่ดีสำหรับพวกเขา เขาเองก็ไม่อยากให้นักเรียนของเขาไม่ต้องขัดแย้งกันถึงแม้จะเป็นเรื่องปรกติของเหล่าอัจฉริยะที่ต้องไม่พอใจซึ่งกันและกัน แม้ว่าเขาจะไม่สามารถที่จะหยุดพวกเขาได้แต่มันคงเป็นการดีหากพวกเขาจะไม่เป็นเช่นนั้น


เริ่มฝึกซ้อมและให้ทุกคนเริ่มต่อสู้กันได้

หลงยู่หยิ๋นเปลี่ยนเป็นจริงจัง และเธอกระโจนและเตะขาออกเป็นวงกว้างไปยังเนี่ยหลี่

"เจ้าอาจจะได้ระยะโจมตีที่ไกลแต่มันยังมีข้อบกพร่องอยู่ เจ้านั้นช้าเกินไป"เนี่ยหลี่กล่าวขณะที่เขาหลบและสวนไปด้วยหมัดสามครั้ง หนึ่งบนน่องขาอีกหนึ่งบนต้นขวาด้านในและอีกหนึ่งช่องท้องของเธอ"ทั้งสามอย่างนี้ล้วนแล้วแต่เป็นจุดอ่อนของเจ้า"

ใบหน้าของหลงยู่หยิ๋นซีดลงเล็กน้อย ขณะที่เธอประสบกับการโจมตีสามครั้งและถอยหลังออกมาหลายก้าว.เธอรู้สึกมึนงงจากการถูกโจมตีสามครั้งและใจของเธอเริ่มสั่น.นั่นมันแสดงให้เห็นว่าเนี่ยหลี่นั้นแข็งแกร่งกว่าเธอนัก ก่อนหน้านี้เขาออมมือให้กับเธอแน่

แต่ในความเป็นจริงนั้น,เนี่ยหลี่นั้นอ่อนแอกว่าหลงยู่หยิ๋นมาก ด้วยการที่หลงยู่หยิ๋นนั้นครอบครองสายเลือดมังกร ถึงอย่างไร,เนี่ยหลี่ก็มีความเชียวชาญอันถ่องแท้ในศิลปะการต่อสู้ที่มีระดับสูงกว่าหลงยู่หยิ๋นมากจึงไม่สามารถเอามาเปรียบเทียบกันได้กับเขา

ความรู้สึกของหลงยู่หยิ๋นนั้นค่อยๆกลายมาเป็นเคารพชื่นชมขณะที่เธอนั้นคิดอย่างรอบคอบแล้ว คำแนะนำของเนี่ยหลี่นั้น เธอค่อนข้างที่จะเริ่มเข้าใจเรื่อยๆ เธอเริ่มที่จะเข้าโจมตีเนี่ยหลี่อีกครั้ง

เสียงของเนี่ยหลี่นั้นเข็มงวดและเคร่งขรึม "ตรงนี้,ที่นี่,และตรงนั้น. ปฏิกิริยาของเจ้าช้าเกินไปและจุดโจมตีของเจ้าไม่ถูกต้อง! นั้นมันเป็นสิ่งที่ผิด!"

อีกครั้งและอีกครั้ง,หลงยู่หยิ๋นนั้นถูกจัดการให้ลงไปนอนอยู่กับพื้น อย่างไรก็ตามนั่นก็ทำให้เธอตื่นเต้นมากขึ้นและพร้อมจะลุกขึ้นมาทุกครั้ง แม้ว่าเนี่ยหลี่นั้นจะเข้มงวดกับเธอ แต่เธอรุ้สึกว่าเทคนิคการต่อสุ้ของเธอนั้นได้ถูกพัฒนาขึ้นอย่างต่อเนื่องภายใต้คำแนะนำของเขา เขาแนะนำและสอนดีกว่าอาจารย์คนอื่นๆเลยทีเดียว

นักเรียนคนอื่นๆต่างก็มองดูไปที่หลงยู่หยิ๋นที่แสดงสีหน้าตื่นเต้นและบ้าระห่ำ,ผู้หญิงคนนี้คงจะบ้าไปแล้วล่ะ

จ้าวแห่งวิญญาณแดงมองการต่อสู้ของพวกเขาแล้วรู้สึกตกใจอย่างที่สุดสีหน้าของเขาแสดงออกได้เลยว่า การอธิบายนั่นยอดเยี่ยมมากจนทำให้เขาละอายใจเลยทีเดียว เขารู้สึกเหมือนว่าเขานั้นไม่สามารถที่จะบอกอะไรพวกเขาได้เลย

แม้ว่าเขาจะไม่ได้มีความเข้าใจในเรื่องความแข็งแกร่งทางกายภาพเมื่อเทียบกับเนี่ยหลี่

แต่ในฐานผุ้ให้คำปรึกษาเขาก็รู้สึกว่าเขาไม่มีอะไรที่จะสอนเนี่ยหลี่ในเรื่องของการต่อสู้ด้วยความแข็งแกร่งของร่างกายเลย

เขาไม่สามารถที่จะทำเป็นไม่รู้อะไร,เมื่อนักเรียนคนอื่นๆนั้นไม่สามารถที่จะมองเห็นมัน

หัวใจของ หลงยู่หยิ๋นเต็มไปด้วยความเคารพชื่นชมเนี่ยหลี่ ทุกการโจมตีที่ทำให้การโจมตีของเธอนั้นสมบูรณ์แบบ ก่อนหน้านี้มันเต็มไปด้วยข้อบกพร่อง เมื่อได้รับคำแนะนำของเขาด้วยข้อมูลที่ลึกซึ้งโดยเฉพาะอย่างยิ่งเธอนั้นเป็นคนที่เรียนรุ้ได้อย่างรวดเร็ว เมื่อผ่านการต่อสู้แล้วจะทำให้ช่วยในการบ่มเพาะพลังที่สูงขึ้นสามารถที่จะผ่านไปยังเขตแดนวิญญาณอื่นๆได้

ในหัวใจของเธอเองก็ยังแอบสลดใจ ว่าเนี่ยหลี่นั้นเป็นศิษย์ของ อญิ๋งหยู๋เร่อจริงหรื่อไม่? มันไม่ได้หมายความว่า อญิ๋งหยู่เร่อนั้นมีความแข็งแกร่งกว่าที่เธอคิดหรอกรึ?

เธอยังคงดูดซับการสอนของเนี่ยหลี่เหมือนกับฟองน้ำ เธอรุ้สึกว่าเนี่ยหลี่นั้นเป็นเพียงคนเดียวที่สามารถให้คำแนะนำเพิ่มความแข็งของเธอให้เพิ่มขึ้นอย่างไม่มีที่สิ้นสุด

เนี่ยหลี่ตระหนักได้ว่าผู้หญิงคนนี่ควรที่จะได้รับการสั่งสอน   ตั้งแต่เธอยังเล็กนั้นไม่มีใครที่สามารถที่จะแนะนำเธอได้อย่างถูกต้อง,เป็นผลให้เกิดผลครอบงำเธอ อย่างไรก็ตามเธอนั้นต่างก็เคารพคนที่แข็งแกร่งกว่าตัวเอง แม้ว่าจะมีคนอื่นๆ เช่น มู่หลงยู่ ที่มีความสามารถพอที่จะอธิบายหลงยู่หยิ๋น แต่มันอาจเป็นเรื่องของอายุ อย่างไรก็ตาม เนี่ยหลี่ที่มีอายุวัยเดียวกับเธอและยังสามารถที่จะเอาชนะเธอในเรื่องของความแข็งแกร่งด้านกายภาพ นั่นคือเหตุผลที่ว่าทำใมเธอนั้นยอมรับเขา

ไม่ว่าเนี่ยหลี่นั้นจะตำหนิเธอยังไง เธอก็ยังคงเงียบและทน ซึ่งมันเป็นผลมากจากความเคารพในตัวเนี่ยหลี่อย่างมาก เช่นเดียวกับศิษย์ที่ขยันขันแข็งและเคารพในคำสอนของอาจารย์

นักเรียนคนอื่นๆถึงกับพูดไม่ออก.ไม่มีใครที่คิดออกได้ว่าเนี่ยหลี่นั้นใช้วิธีการใดจัดการกับแม่เสือสาวนี้ให้เชื่องได้ เมื่อหลงยู่หยิ๋นปฏิบัติกับคนอื่นเหมือนกับว่าเธอนั้นกระหายเลือดจึงทำให้คนอื่นๆกลัวเธอ แต่เธอตอนนี้อ่อนน้อมยังกับแกะเมื่ออยู่ต่อหน้าเนี่ยหลี่

ไม่นาน,บนเรียนนี้ก็ได้เสร็จสิ้น








ที่มาจาก http://www.wuxiaworld.com/


#นิยาย พงศาวดารภูติ#Tale of the demon god#นิยายแปลไทย
Author(s)

10 ความคิดเห็น:

  1. ความคิดเห็นนี้ถูกผู้เขียนลบ

    ตอบลบ
  2. โห...แอตมินฯเอามาทีเดียว 30 ตอนเลย ขอบคุณคับ สนุกมากเลย

    ตอบลบ
  3. ขอบคุณครับ สนุกมาก

    ตอบลบ
  4. แอดเอามาที่เดียว ผมก็อ่านทีเดียวเหมือนกัน ขอบคุณครับ

    ตอบลบ
  5. "วันใดที่เจ้าได้ทำงาน ขอให้เจ้าจงได้สิ่งที่เจ้าทำย้อนกลับไปยังตัวเจ้าเอง ขอให้เจ้าโดนก๊อปผลงาน ดังที่เจ้าก๊อปผลงานคนอื่นมาเป็นของตัวเจ้าเอง สิ่งใดที่เจ้าทำขอให้เจ้าได้รับกรรมนั้น เจ้ามีความสามารถ ไม่ว่าจะเรื่องทำ Blog , การแปล, หรือการเรียบเรียง เจ้านั้นล้วนสามารถ แต่เจ้าเลือกใช้วิธีที่ผิด จำไว้ว่าสักวัน หากเจ้าต้องการน้ำใจจากผู้คนรอบข้าง ขอให้เจ้านึกถึงความเห็นแก่ตัวในวันนี้"

    ตอบลบ
  6. แปลไวก็จริงอยู่นะครับแต่แปลผิดๆถูกๆมากไปหน่อยนะ

    ตอบลบ
  7. แปลไวก็จริงอยู่นะครับแต่แปลผิดๆถูกๆมากไปหน่อยนะ

    ตอบลบ