วันเสาร์ที่ 18 มิถุนายน พ.ศ. 2559

Tale of the demon and god novel Chapter 289 – Confrontation!

Tale of the demon and god novel Chapter 289 – Confrontation!

นิยาย พงศาวดารภูติ ตอนที่ 289 - เผชิญหน้า


บทที่ 289 - เผชิญหน้า


หลงยู่หยิ๋นมุ่งเป้าเตะติดต่อกันสามครั้งติด ทำให้ความแข็งแกร่งและพลังของเธอลดลงและเผยให้เห็นถึงจุดอ่อน คนเราเมื่อใช้การเตะพวกเขาจะออกแรงผ่านน่องขาและปลายเท้า เนื่องจากคนส่วนใหญ่มักจะฝึกฝนทุกส่วนของร่างกายซึ่งเป็นเรื่องยากมากที่จะถูกโจมตีสวนกลับที่ตำแหน่งนี้ดังนั้นโคนขาด้านในจึงเป็นจุดอ่อนอย่างมาก

เนี้ยหลี่เพียงแค่ชกเบาๆ ไปที่โคนขาของหลงยู่หยิ๋นแต่ทำให้เหมือนเกิดกระแสไฟฟ้าวิ่งผ่านไปทั่วร่าง เป็นผลให้หลงยู่หยิ๋นสูญเสียการควบคุมร่างกายตัวเองและตกลงมาบนพื้น แม้ว่ามันจะเป็นเพียงการชกเบาๆ แต่พลังของมันก็กระทบโดยตรงต่อร่างกายของเธอ

หลงยู่หยิ๋นส่งเสียงครางในขณะที่เธอตกลงไปบนพื้นพร้อมใบหน้าที่ดูเจ็บปวดของเธอ อาการปวดและชามาจากโคนขาด้านในของเธอ ทำให้เธอไม่สามารถที่จะยืนขึ้นมาได้ เธอรู้สึกอับอายที่เนี้ยหลี่ชกถูกเธอ แต่เธอก็แปลกใจมากว่าเนี้ยหลี่ผู้ซึ่งมีความแข็งแกร่งน้อยกว่าเธอนั้นสามารถโจมตีเธอได้และทำไมเธอถึงได้รับความเสียหายมากจากหมัดที่เบาเช่นนั้น? เธอครอบครองสายเลือดมังกร! หมัดคนธรรมดาจะไม่สามารถทำเธอให้เกิดความเสียหายใด ๆ ได้! อย่างไรก็ตามความแข็งแกร่งของเนี้ยหลี่ได้ถูกพิสูจน์แล้ว ซึ่งจิตวิญญาณการต่อสู้ของเธอถูกเผาไหม้มากขึ้น เธอคือหลงยู่หยิ๋น! เธอจะไม่ยอมแพ้เด็ดขาด!ทันทีที่เธอร่วงลงพื้นไป เธอก็ได้ลุกขึ้นยืนอีกครั้งและเตะสบัดไปยังเนี้ยหลี่

เนี้ยหลี่รู้สึกว่าหลงยู่หยิ๋นได้ใช้พลังเพิ่มมากขึ้นและมีความโกรธแค้นผสมอยู่ด้วย ผู้หญิงคนนี้นี่จริงๆ แล้ว ไม่ได้รู้ว่าเมื่อไหร่ควรที่จะหยุด! เธอคิดว่าเขาไม่สามารถทำร้ายเธอได้เพียงเพราะเขาไม่มีความรุนแรงในการโจมตีหรือ?

ตอนนี้เกือบทุกคนได้หันมาสนใจการต่อสู้ของเนี้ยหลี่และหลงยู่หยิ๋นซึ่งหลงยู่หยิ๋นเป็นคนที่มีสายเลือดมังกร! คนทั้งหมดที่มองดูแต่เดิมคิดว่า เนี้ยหลี่จะถูกโจมตีอยู่ฝ่ายเดียว อย่างไรก็ตามในการต่อสู้ครั้งนี้เนี้ยหลี่มีเล่ห์เหลี่ยมในการโจมตีมากกว่า ซึ่งดูเหมือนว่าหลงยู่หยิ๋นจะได้รับความเสียหายมาก จากที่เห็นนี้เป็นสิ่งที่น่าตกใจเป็นอย่างมาก!



ลืมความพ่ายแพ้ของหลงยู่หยิ๋นบนกระดานเทพวิญญาณไปได้เลย หญิงสาวผู้นี้เป็นคนที่มีความแข็งแกร่งในเรื่องความแข็งแรงทางกายภาพมากที่สุด แต่เนี้ยหลี่ก็ยังแข็งแกร่งกว่าเธอในแง่ที่ว่าอีกหรือ? ความสามารถของเขาข้ามเส้นเขตแดนของสวรรค์ไปแล้ว?ยังคงมีโอกาสให้คนอื่นๆ ได้แข่งขันอีกหรือ?

อย่างไรก็ตามเจ้าแห่งวิญญาณแดงได้เห็นว่าร่างกายของเนี้ยหลี่นั้นด้อยกว่าหลงยู่หยิ๋นอย่างไรนั้นเนี้ยหลี่ก็ได้ใช้วิถีแห่งเต๋าในการโจมตีหลงยู่หยิ๋น เนี้ยหลี่รู้หลักวิธีการใช้พลังอย่างมีประสิทธิภาพเพื่อให้ตัวเองบรรลุผลโดยใช้หลัก'อ่อนสยบแข็ง!

การโจมตีของหลงยู่หยิ๋นรวดเร็วมากและกดดันเนี้ยหลี่อย่างหนัก ซึ่งหลังจากที่เธอเรียนรู้วิธีการป้องกันจากหลักแห่งเต๋าได้ เธอก็ปรับตัวและได้รับการโจมตีจากเนี้ยหลี่น้อยลง หลงยู่หยิ๋นโจมตีอย่างต่อเนื่องด้วยความเร็วจนมองตามแทบไม่ทัน ตาของเนี้ยหลี่หรี่ลงเล็กน้อยในขณะที่เขาถอยห่างออกมาโดยที่ไม่ต้องกระทำการใดๆ จนกระทั่งหลงยู่หยิ๋นเตรียมเปลี่ยนรูปแบบการจู่โจมทันใดนั้นเนี้ยหลี่ก็เคลื่อนตัวไปด้านขวามือและคว้าขาของหลงยู่หยิ๋นไว้ เธอพยายามที่จะดึงขากลับแต่เธอก็ช้าเกินไปและถูกเนี้ยหลี่จับเอาไว้ ทำให้ไม่สามารถที่จะดึงขาออกมาได้
"ปล่อยข้า!" หลงยู่หยิ๋นกล่าวด้วยความลำบากใจ "ไม่งั้นอย่ามาว่าข้า ถ้าหากข้าโจมตีเจ้าอย่างรุนแรงนะ!"

ตั้งแต่รู้ว่ามันเป็นเพียงการซ้อมต่อสู้ หลงยู่หยิ๋นจึงยังไม่ได้ใช้พลังของสายเลือดมังกร เดิมที เธอคิดว่าเธอสามารถเอาชนะเนี้ยหลี่โดยไม่ต้องใช้พลังของสายเลือดมังกรแต่ความแข็งแกร่งของเขามีมากกว่าที่เธอได้จินตนาการเอาไว้ ในตอนนี้ขาของเธอถูกเขาจับเอาไว้ได้ เธอรู้สึกถึงความพ่ายแพ้เล็กน้อย ซึ่งเขากำลังจับขาของเธออยู่

"ให้ปล่อยเจ้า? ทำไมข้าต้องทำด้วย? ไหนเจ้าเคยบอกว่าเจ้าแข็งแกร่งมากไม่ใช่หรือ? " ความโกรธของเนี้ยหลี่ยังไม่ได้ลดลงเลย ไม่เพียงแต่เขายังไม่ปล่อยเธอเท่านั้น เขายังจับขาของหลงยู่หยิ๋นยกสูงขึ้น

"ปล่อยเดี๋ยวนี้นะ! ไม่งั้นอย่าหาว่าข้าไม่เตือน! "ขายาวของหลงยู่หยิ๋นถูกยกขึ้นสูงจนมันเกือบจะสัมผัสกับหน้าอกของเธอ บังคับให้เธอกระโดดถอยหลังออกไป หัวใจของเธอหวั่นไหวด้วยความรู้สึกอับอาย เมื่อทุกคนมองไปที่หลงยู่หยิ๋นแล้วเห็นใบหน้าของเธอดูซีดจางลง

"หลงยู่หยิ๋นเจ้าคิดว่าสายเลือดมังกรของเจ้ามันแข็งแกร่งมากใช่ไหม? มันก็แค่พอใช้ได้! วิชาการต่อสู้ที่เจ้ามีล่ะ?ทำไมเจ้าไม่ใช้พวกมันทั้งหมดออกมาและแสดงให้ข้าเห็นถึงความสามารถทั้งหมดที่เจ้ามี! "เนี้ยหลี่ใช้มือข้างขวาของเขาจับสะกดจุดและยังจับไปที่จุดอ่อนของเธอเอาไว้ด้วย เธอไม่สามารถกระโดดเพื่อถอยหลังออกไปได้เลย หลงยู่หยิ๋นพยายามถอยห่างออกจากเนี้ยหลี่เพราะเธอได้อยู่ใกล้กับเนี้ยหลี่มากเกินไปแล้ว ใบหน้าของหลงยู่หยิ๋นดูซีดลงและเธอได้กัดริมฝีปากของเธอ เมื่อเธอได้ยินที่เนี้ยหลี่พูด เธอพยายามที่จะดึงขาของเธอกลับมาอีกครั้งแต่ไม่สามารถทำได้

หลังจากได้ต่อสู้อย่างยาวนานกับหลงยู่หยิ๋นไม่ได้ทำให้เนี้ยหลี่รู้สึกใจอ่อนเลยจากชีวิตของเขาก่อนหน้านี้เขาก็ตระหนักดีถึงนิสัยของเธอเช่นเดียวกันกับก่อนหน้านี้เมื่อเนี้ยหลี่ได้ออกมาจากพื้นที่ฝึกซ้อมของสนามเทพวิญญาณ หลงยู่หยิ๋นก็ได้ส่งคนจากตระกูลของเธอมาจัดการกับเขา  ผู้หญิงดั่งเช่นหลงยู่หยิ๋นจะต้องเจอตาต่อตาฟันต่อฟันเขาจะเอาชนะเธออย่างเด็ดขาดและทำให้เธอตกอยู่ในความหวาดกลัว วิธีการที่เขาใช้นั้นจะทำให้เธอไม่สามารถเป็นภัยคุกคามต่ออาจารย์ของเขาอีกต่อไป แน่นอนว่าเนี้ยหลี่จะไม่ใจอ่อนเมื่อต้องเผชิญหน้ากับศัตรู เขาจะทำให้หลงยู่หยิ๋นรู้สึกกลัวและเธอจะไม่กล้าที่จะหาเรื่องใครอีกต่อไป!

เนี้ยหลี่ขยับใบหน้าของเขาไปใกล้หูของหลงยู่หยิ๋นและหัวเราะอย่างเย็นชา "เจ้าเป็นเพียงขยะที่รู้จักแต่ใช้แต่อิทธิพลของตระกูล ถ้าไม่มีตระกูลคุ้มหัวเจ้าก็ไม่เหลืออะไรเลย! สายเลือดมังกรหรือ? มันเป็นเรื่องตลกมากถ้าเจ้าคิดว่าเจ้าเป็นคนสำคัญ! "

ดวงตาของหลงยู่หยิ๋นเต็มไปด้วยน้ำตา เนี้ยหลี่ว่าเธอต่อหน้าผู้คนจำนวนมาก เธอมองไปที่เขาและคิดว่าเธอไม่เคยรู้สึกถึงอัปยศมากขนาดนี้มาก่อน

"เนี้ยหลี่ เจ้ามากเกินไปแล้วนะ!" หลงยู่หยิ๋นระเบิดพลังออกมาทันที ด้วยพลังที่แข็งแกร่งเธอยกขาอีกข้างขึ้นและรัดลงบนคอของเนี้ยหลี่เธอ พลิกตัว360องศา ของเธอทำให้เธออ้อมมาล็อคคอด้านหลังของเนี้ยหลี่

ทำให้เนี้ยหลี่ถึงกับหงายหลังลงมากองอยู่บนพื้น

เนี้ยหลี่ไม่คิดว่าหลวงยู่หยินจะสามารถเรียกพลังออกมาได้อีก

เขาตั้งใจจะหลุดออกจากการถูกขาของเธอรัดไว้

แต่มันก้อสายเกินไป

ทางเดียวที่เหลือคือโต้กลับ!

ปังง!!

เนี้ยหลี่ยตกลงมากระแทกกับพื้นอย่างจัง และคอของเข้าก้อยังคงอยู่ในวงขาอันเรียวงามของเธอ เขาจึงพลิกตัวเข้าหาเธอและคว้าคอของหลงยู่หยิ๋นไว้

พวกเขาทั้งสองได้อยู่ในตำแหน่งที่แปลกมาก

ขาทั้งสองของหลงยู่หยิ๋นรัดคอของเนี้ยหลี่เอาไว้ เมื่อมองไปจะเห็นได้ว่า
หน้าของเนี้ยหลี่แนบสัมผัสกับเรือนร่างของหลงยู่หยิ๋น

และลำคอของเธอก้อถูกจับด้วยมือของเนี้ยหลี่  คนอื่นๆ มองแล้วมันเป็นการแลกเปลี่ยนที่โง่มาก

หลู่เปียวและกู่เป่ยก็ตะลึงเช่นกัน พวกเขาสองคนกำลังทำอะไรอยู่เนี่ย? มันไม่ใช่ ว่าพวกเขาตั้งใจจะทำอะไรกัน ......ผู้หญิงคนอื่น ๆ ในห้องกรีดร้องอย่างเขินอายด้วยใบหน้าที่เป็นสีแดง เนี้ยหลี่และหลงอยู่หยินกำลังอยู่ในท่าที่ชวนให้คิดลึกจริงๆ ...

เนี้ยหลี่พูดอย่างเย็นชาพร้อมกับเพิ่มแรงในมือขวาของเขาอย่างช้า ๆ เพื่อออกแรงบีบคอของหลงยู่หยิ๋น"ปล่อยข้าซะ มิเช่นนั้นข้าจะฆ่าเจ้า!"

ใบหน้าของหลงยู่หยิ๋นอ่อนลงเล็กน้อยแต่เธอก็ไม่ยอมแพ้ เธอยังคงจ้องมองเนี้ยหลี่พร้อมทั้งน้ำตาที่เอ่อล้นมาจากดวงตาของเธอ "ข้าจะพาเจ้าไปกับข้าด้วย!"

เนี้ยหลี่คำรามและสาปแช่งอย่างเย็นชาว่า "เจ้าเสียสติไปแล้ว! ปล่อยข้าเดี๋ยวนี้! "เขาเกลียดหลงยู่หยิ๋นที่ชอบมารังควาญเขา ถึงเขาจะไม่ได้ใส่ใจในความแค้นของชาติก่อนแล้ว แต่ตอนนี้ผู้หญิงคนนี้ได้มายุ่งกับเขาอีกครั้งและยังสร้างปัญหาให้กับเขาอีกมากมาย ทำให้เขาค่อนข้างโกรธ

เนี้ยหลี่รู้สึกว่าเริ่มหายใจไม่ออกเพราะถูกหลงยู่หยิ๋นรัดเอาไว้ด้วยต้นขาของเธอทำให้เขาต้องบีบคอเธอแรงขึ้น"ปล่อยซะ!" เนี้ยหลี่คำราม เขาไม่ได้อยากจะตายพร้อมหญิงเสียสติผู้นี้ นอกจากนี้เขายังไม่สามารถฆ่าหลงยู่หยิ๋นได้ในตอนนี้ เพราะตอนนี้เขายังอ่อนแอเกินกว่าที่จะเผชิญหน้ากับตระกูลผนึกมังกร

ใบหน้าของหลงยู่หยิ๋นซีดลงขณะที่เธอไอหนักขึ้น ในที่สุดเธอก็ลดความโกรธลงและเริ่มที่จะลดแรงระหว่างขาของเธอ "เจ้าต้องปล่อยมือของเจ้าก่อน!" เนี้ยหลี่เอามือซ้ายของเขาตีก้นหลงยู่หยิ๋นด้วยเสียงดังฟังชัด "ถ้าเจ้าไม่ยอมปล่อยก็อย่ามาหาว่าข้าหยาบคายล่ะกัน!"

หลงยู่หยิ๋นหยุดชั่วขณะเธอรู้สึกเจ็บปวดที่ด้านหลังของเธอ ใบหน้าของเธอเปลี่ยนเป็นสีแดงและแผดเสียงลั่นออกมา "เนี้ยหลี่ เจ้ากล้าที่จะฉีกหน้าข้า!"

"ฉีกหน้าเจ้า? ปล่อยข้าเดี๋ยวนี้ ถ้าเจ้าไม่ปล่อย เจ้าสามารถเชื่อได้เลยว่าข้าจะฉีกเสื้อผ้าของเจ้าออกเป็นชิ้นๆ และให้ทุกคนได้ดูของดี?! "เนี้ยหลี่คำรามอย่างเย็นชา

"เจ้า... " เสียงสั่นของหลงยู่หยิ๋นเมื่อได้ยินคำพูดที่เย็นชาจากเนี้ยหลี่ เธอกลัวถ้าหากว่าเนี้ยหลี่ได้ทำมันจริงๆ มันจะทำให้เธอไม่กล้าพบหน้ากับคนอื่นๆ อีกได้เลยในชีวิตนี้ เธออาจจะฆ่าตัวตายถ้าเขาจะทำอย่างนั้นกับเธอ ในที่สุดเธอก็ได้คลายขาของเธอที่รัดรอบคอเนี้ยหลี่ไว้และปล่อยให้เขาไป เนี้ยหลี่ได้ดึงมือของเขาออกและไอออกมาเบาๆ นอกจากนี้เขายังไม่ต้องการที่จะเสียเวลามายุ่งเกี่ยวกับเธออีก

ขณะที่เนี้ยหลี่ปล่อยมือของเขาออกจากหลงยู่หยิ๋นจู่ ๆ เธอก็กระโดดเตะเข้าใส่หน้าอกของเขา ซึ่งเนี้ยหลี่ไม่ทันที่จะป้องกันลูกเตะที่ถูกเตะมายังเขาได้และแรงเตะได้ส่งเขากระเด็นไปกระแทกเกราะป้องกันอย่างแรง เนี้ยหลี่ได้รู้สึกถึงกลิ่นคาวเลือดที่อยู่ในลำคอและเกือบจะกระอักเลือดออกมา เนี้ยหลี่ไม่คิดว่าหลงยู่หยิ๋นจะลอบกัดเขา!

"เจ้าสมควรโดนแล้ว!" ดวงตาของหลงยู่หยิ๋นยังเต็มไปด้วยคราบน้ำตาเธอได้รับความอับอายจากเนี้ยหลี่ต่อหน้าผู้คนจำนวนมากเธอเกลียดเขามากที่สุด

พลังและเลือดได้โหมกระหน่ำในร่างกายของเนี้ยหลี่ เมื่อเขาเงยหน้าขึ้นไปมองที่หลงยู่หยิ๋นการแสดงออกของเขาดูเหมือนน้ำแข็งที่ไร้อารมณ์โดยสิ้นเชิง อันที่จริงเขาไม่ควรทำเล่นๆ กับคนอย่างหลงยู่หยิ๋น! เมื่อคิดว่าไม่มีอะไร ก็จะถูกผู้หญิงเอาคืนกลับอย่างรุนแรง!

หัวใจของหลงยู่หยิ๋นสั่นกลัวเมื่อเธอเห็นว่าท่าทางของเนี้ยหลี่เป็นดั่งเหมือนก้อนน้ำแข็งและมองเธอเหมือนซากศพ เธอรู้แล้วว่าเธอคิดผิดที่เตะเขาเมื่อเขาได้ปล่อยตัวเธออย่างไรก็ตามเนี้ยหลี่ได้รังแกเธอก่อนแล้วทำไมเธอจะเอาคืนบ้างไม่ได้? หลงยู่หยิ๋นกำหมัดของเธอแน่นทั้งเรื่องที่เกิดขึ้นในพื้นที่ฝึกฝนของสนามเทพวิญญาณและเรื่องในวันนี้เป็นความอับอายอย่างที่สุดในชีวิตของเธอ!แต่ก็ดูเหมือนตอนนี้เธอได้เอาคืนทั้งหมดแล้ว!

เนี้ยหลี่จับหน้าอกของเขาในขณะที่เขาลุกขึ้นยืนและมีประกายภายในดวงตาของเขา เกราะป้องกันได้ถูกยกเลิก เนี้ยหลี่เดินผ่านหลงยู่หยิ๋นและไม่ได้มองไปที่เธอเลย เนี้ยหลี่เดินตรงไปหาหลู่เปียวและกู่เป่ยเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น เนี้ยหลี่ไม่เหลือความสนใจใดๆ กับหลงยู่หยิ๋นอีกแล้ว!

หลงยู่หยิ๋นเปิดปากของเธอ เธออยากจะพูดอะไรบางอย่างกับเนี้ยหลี่ แต่ในท้ายที่สุดเธอก็ได้แต่กลืนคำพูดของเธอกลับลงไป เธอไม่รู้ว่าทำไมแต่เธอรู้สึกกลัวกับสิ่งที่เนี้ยหลี่แสดงออกมา


ที่มาจาก http://www.wuxiaworld.com/


#นิยาย พงศาวดารภูติ#Tale of the demon god#นิยายแปลไทย
Author(s)

4 ความคิดเห็น:

  1. เหมือนพระเอกเทพเราจะได้รับคนเข้าฮาเร็มเข้าอีก1โดยไม่รู้ตัว อิอิ ฟินเฟ่อ

    ตอบลบ
  2. อีมังกร เมิงอย่ในแก๊งฮาเรมแน่

    ตอบลบ