วันเสาร์ที่ 21 พฤษภาคม พ.ศ. 2559

Tale of the demon and god novel Chapter 259 – Rage

Tale of the demon and god novel Chapter 259 – Rage

นิยาย พงศาวดารภูติ ตอนที่ 259 - ความโกรธ


บทบทที่ 259 - ความโกรธ



เนี่ยหลี่จับดาบเทพอสนีดาวตกอย่างแน่น  เมื่อเขามองเห็น เย่ ซ่งว่าทรมานสาหัส ความรู้สึกเจ็บปวดก็ปรากฏในหัวใจของเขา ความแข็งแกร่งของเขาในปัจจุบันนั้นสามารถที่จะต่อกรกับเจ้าอสูรได้อย่างสูสี ; แต่การจะฆ่าเขา ยังคงเป็นงานที่ยากอยู่

หลังจากที่ได้ใช้เวลาร่วมกันมานั้นทำให้เขารู้สึกว่าเย่ซ่งนั้นเปรียบเหมือนบิดาคนที่สองของเขาเลยทีเดียว

เย่ซ่งยังสามารถทนความเจ็บปวด แม้ว่าหนึ่งในแขนของเขาได้ถูกฉีกออกไปและเขากำลังสำลักอากาศแม้ว่าเขาจะแทบจะไม่หายใจ,เขานั้นยังคงมีความภาคภูมิใจในหัวใจที่แข็งแกร่งของเขา

เย่ซ่ง กล่าวอย่างเคร่งขรึม "เนี่ย หลี่ ไม่ต้องกังวลเกี่ยวกับฉัน จงรวมความแข็งแกร่งของทุกคนสังหารเขาซะ! แม้ว่าข้าจะจะล่วงหล่นไปในนรก, ข้าก็ยังมีความสุข! "สายตาของเขามองออกไปไปยังเย่ จื้อหวิ๋น  ตัวเขานั้นใช้เวลาทั้งชีวิตของเขาเพื่อปกป้อง เมืองกลอลี่จนลมหายใจสุดท้ายของเขา สิ่งเดียวที่เขาจะเสียใจนั้นมีเพียงต้องจากเย่ จื้อหวิ๋น  เพียงเท่านั้น

เมื่อเธอเห็นเย่ซ่งกำลังทุกข์ทรมานน้ำตาของเธอก็อาบไปทั้งแก้ม   เย่ จื้อหวิ๋น   เธอจำวัยเด็กของเธอได้ เมื่อบิดาของเธอจูงมือของเธอและพาเธอไปที่ต่างๆ พวกเขาพากันเฝ้าดูเมฆสีแดงเข้มที่ห่างไกลออกไปจากท้องฟ้าด้วยกัน

"หยุนเอ๋อ เจ้ารู้ใหม? เมืองกลอลี่เป็นสถานที่หนึ่งที่พวกเราสามารถเรียกมันว่าบ้าน บรรพบุรุษนับไม่ถ้วนเสียชีวิตเพื่อปกป้องบ้านหลังนี้ เลือดที่หกรั่วไหลของตระกูลวายุเหมันต์ ได้มีส่วนร่วมในเกียรติอันนี้ เจ้าควรจะรู้สึกภาคภูมิใจของบรรพบุรุษของตัวเอง หากเมืองกลอรี่พบกับอันตรายในวันใดวันหนึ่งข้าก็จักมอบชีวิตของข้าโดยไม่ลังเลเลย. "

สำหรับเย่ จื้อหวิ๋นแล้วเธอ ไม่สามารถเข้าใจคำพูดของบิดาของเธอสักเท่าไหร่  แต่ในขณะที่เธอเติบโตขึ้นมาและเริ่มที่จะเข้าใจ เธอพยายามอย่างดีที่สุดเพื่อที่จะะกลายเป็นคนที่แข็งแกร่งและช่วยบิดาของเธอ ในที่สุดเธอก็ได้ก้าวเข้าสู่ระดับตำนาน แต่ตอนนี้เธอกลับทำได้เพียงดู เย่ซ่งได้รับบาดเจ็บและกำลังจะตาย



เจ้าอสูรหัวเราะและกล่าวว่า "เย่ซ่ง, เจ้าคิดว่าถ้าเจ้ามีจำนวนมากกว่า จะสามารถร่วมมือกันเพื่อที่จะสังหารข้าได้รึ? มอบหินวิญญาณอสูรให้กับข้า มิฉะนั้นจะไม่ใช่เพียงเจ้าเท่านั้น ทุกคนที่นี่จักต้องตาย! "ในขณะที่เขาพูดจบเจ้าอสูรคว้าแขนอื่น ๆของ เย่ ซ่งและฉีกมันออก

เมื่แขนทั้งของเขาถูกแยกออก ใบหน้าของ เย่ ซ่ง ก็บูดเบี้ยวในความเจ็บปวด

แต่ตรงกันข้ามกับความทุกข์ทรมาน เจ้าอสูรกลับมีเพียงความสนุกและความสุข เขาจบลงบนคอของเย่ซ่ง และออกแรกยึดตัวของเขาเอาไว้ เขาจะฆ่าเย่ซ่งเมื่อใดก็ได้ตามที่เขาต้องการ เพียงแค่เขาออกแรงอีกเพียงนิดล่ะก็

เมื่อเห็นชีวิตของเย่ซ่งที่แขวนอยู่บนเส้นด้าย เย่ โม่ตะโกนอย่างเร่งรีบ "ช้าก่อนโปรดปล่อยเขาไปแล้วข้าจะให้หินวิญญาณอสูร!"

เย่ โม่เอาหินวิญญาณอสูรออกมา

เจ้าอสูรหัวเราะเย็นชา "โยนหินวิญญาณอสูรมาทางนี้!"

"ปล่อยเขาไปก่อน!" เย่ โม่กล่าว ในเสียงที่ขึงขัง

เจ้าอสูรยิ้มอย่างสยดสยอง และกล่าวว่า "เย่ โม่เจ้ามันไม่รู้และเข้าใจเกี่ยวกับสถานการณ์ในตอนนี้เลยนะ พวกเจ้าไม่มีทางเลือกอื่นใด! ถ้าเจ้าไม่ส่งหินวิญญาณอสูรมาให้ข้าตอนนี้ ข้าจะฆ่าเย่ซ่งก่อนแล้วเอามันจากมือของเจ้าเอง เจ้ามีความสามารถที่จะต่อกรกับข้ารึ "

เจ้าอสูรยังคงออกแรงบีบยังคับ เย่ซ่ง ที่ร่างกายไหลชโลมไปด้วยเลือด หากเขาไม่ได้รับการช่วยเหลือในทันทีมันอาจจะสายเกินไป!

สายตา เย่ โม่กว้างขึ้น แม้ว่าเขาจะเป็นมักจะเข้มงวดมากกับเย่ซ่ง   แต่เย่ซ่งก็ได้ทำให้เขาภาคภูมิใจเสมอ  ในขณะที่เขาเฝ้าดูลูกชายของเขาเองต้องทนทุกข์ทรมาน เขาต้องการจะให้เป็นตัวเองซะมากกว่าที่ได้รับการเจ็บปวดนั้นแทน

"นี่คือหินวิญญาณอสูรที่คุณต้องการ!" เย่ โม่โยนหินไป

* ป่า! *

เจ้าอสูรจับหินวิญญาณอสูรในมือข้างหนึ่งและตรวจสอบมัน

"ตอนนี้ให้เย่ซ่งไป!" เย่ โม่ กำหมัดแน่นและเตรียมที่จะเข้าเผชิญหน้า

"แน่นอน,ข้าจะคืนเขาให้พวกเจ้า!" รอยยิ้มที่โหดร้ายและน่ากลัวถูกฉาบบนใบหน้าของเจ้าอสูร แขนข้างหนึ่งของเขาแทงเข้าหน้าอกของเย่ซ่งและทำให้เลือดพ่นไปทุกที่ เจ้าอสูรเลียเลือดที่ได้สาดบนใบหน้าของเขา "ชิ, ชิ รสชาติดีมาก ! เย่ โม่ ทั้งเจ้าและข้าได้ต่อสู้กันมาหลายสิบปีที่ผ่านมาและในวันนี้ลูกชายของจ้าจักต้องตายในมือของข้า  แต่ไม่ต้องกังวลข้าจะไม่ปล่อยให้เขาตายคนเดียว ข้าจะจัดการชีวิตของเจ้าเป็นคนต่อไปและปล่อยให้เจ้าทั้งสองไปรวมตัวกันในนรก! "

ขณะที่เจ้าอสูรแทงหน้าอกของเย่ซ่งอยู่นั้น ด้วยจิตใจที่มุ่งมั่นและแน่วแน่ที่แสดงออกมาบนใบหน้าของเย่ซ่ง   มีพลังงานที่แผ่กระจายไปทั่วป่าสภาพแวดล้อมที่เล็ดลอดออกมาจากร่างกายของเขา

กระดูกของเขากลายเป็นน้ำแข็งและกระจายความเย็นไปในอากาศรอบๆ

ปรากฏรอยยิ้มที่แสดงออกให้เห็นบนใบหน้าของเย่ซ่ง "เนี่ยหลี่ เจ้าจงดูแลหยุนเอ๋อให้ดี !"

ในหัวใจของเขามีความพึงพอใจแล้ว ที่ สามารถมอบหมายลูกสาวของเขาให้คนแบบเนี่ยหลี่เป็นคนดูแล เขาคงสามารถที่จากไปโดยสงบ

ร่างกายของ เย่ซ่ง กลายเป็นน้ำแข็งและมีน้ำค้างที่กำลังแข็งน่ากลัวขยายตัวออกไปทันทีเข้าสู่ร่างกายของเจ้าอสูร

* บูม! *

 แขนทั้งสองข้างของเจ้าอสูรระเบิดออกมา ทันทีเขาก็กรีดร้องอย่างอนาถ "ไอ้มดปลวก,แม้กระทั่งตอนตายของเจ้า ยังกล้าที่จะทำร้ายข้ารึ!" เจ้าอสูรคำราม  มันเป็นเทคนิคลับของเย่ ซ่งที่ทำให้เขาได้รับบาดเจ็บหนัก

"ท่านพ่อ!" เย่ จื้อหวิ๋น ร่ำไห้ออกมา
"เย่ซ่ง" เย่ โม่ตกตะลึงไปชั่วครู่ ในทันทีที่เห็น เขาทนไม่ได้กับผลกระทบทางอารมณ์ เขาไม่อาจจินตนาการได้ว่าเย่ ซ่ง กำลังจะตาย

คนอื่น ๆ ที่อยู่รอบๆก็ยังตกตะลึงไปตามๆกัน  พวกเขาไม่เคยคิดว่าเจ้าอสูรจะสังหารเย่ซ่ง จริงๆ หลังจากที่ได้รับหินวิญญาณอสูรมาในมือของเขา

เจ้าอสูรนั้นได้ทำการตัดสินใจของเขา โดยไม่คำนึงว่าเย่ โม่จะส่งมอบหินวิญญาณอสูรหรือไม่เขาก็ยังคงที่จะฆ่าเย่ซ่ง!

เย่ซ่งได้ใช้เทคนิคการทำลายตัวเองของตระกูลวายุเหมันต์ เมื่อเขาใช้เทคนิคนี้ วิญญาณของเขาจะถูกทำลายอย่างสิ้นเชิง ในขณะที่เขาเฝ้าดูการระเบิดของร่างกาย เย่ ซ่ง  ตา เนี่ยหลี่แดงเต็มไปด้วยน้ำตา ความโกรธอัดอั้นเต็มไปทั้งอกของเขาแม้เขาไม่เคยคิดเลยว่าเจ้าอสูรจะฆ่าเย่ซ่งโดยไม่มีเหตุผล

 ความหนาวเย็นแช่แข็งปกคลุมไปบนใบหน้า เนี่ยหลี่ซึ่งดูน่าสะพรึงกลัว จิตสังหารแพร่กระจายไปทั่วรอบตัวเขา ดาบเทพอสนีดาวตกในมือของเขาเปล่งประกายออกเป็นเงาที่เห็นได้ชัดและขยายไปเต็มท้องฟ้าด้วยสายฟ้า

ประกายเรืองแสงที่สะท้อนไปบนใบหน้าของเนี่ย หลี่ ระยิบระยับสะท้อนไปบนใบหน้าของเขา

ความทรงจำนับไม่ถ้วนของของเวลาของเขากับเย่ซ่งประกายผ่านศีรษะของเขา ตั้งแต่ครั้งแรกที่พวกเขาได้พบกันและได้ต่อสู้ด้วยอคติของเย่ ซ่งที่มีต่อเขาและมันเริ่มเปลี่ยนแปลงอย่างช้าๆและค่อยๆให้การยอมรับความสัมพันธ์ของเขากับเย่ จื้อหวิ๋น ในหัวใจของเนี่ย หลี่ แม้ว่าเย่ซ่งเป็นคนที่เขาต่อล้อต่อเถียง แต่เย่ซ่งก็ยังคงเป็นคนมีน้ำใจและเป็นบิดาที่ใจดี

ภาพของเย่ซ่งที่ยังคงอยู่ในใจของเขา

ทันทีที่เย่ซ่งตายตาของทุกคนเปลี่ยนเป็นสีแดงเข้ม  และพร้อมที่จะเข้าต่อสู้กับเจ้าอสูร แต่แล้วพวกเขาก็รู้สึกถึงจิตสังหารที่น่าสะพรึงกลัวถึงกับทำให้เลือดในร่างกายของพวกเขาหยุดนิ่งเลยทีเดียว

พวกเขาหันหน้าของพวกเขาและมองไปที่ เนี่ยหลี่ เสื้อผ้าของเขาถูกกระพือไปทั่วร่างกายของเขากลายเป็นพลังแห่งสัจธรรมทั้งสามที่ห่อหุ้มไปทั่วร่างกาย ดาบเทพอสนีดาวตกในมือของเขายัง คงปลดปล่อยพลังที่มากมายไม่สามารถที่จะจิตนาการได้ออกมา

บูม * * * * * * * * * * * * บูม! * * * * * * * * บูม! *

จิตสังหารของ เนี่ยหลี่เพิ่มขึ้น ตอนนี้ดูเหมือนว่าเขาเป็นเหมือนเจ้าอสูรปิศาจที่ได้เสด็จขึ้นจากขุมนรก

เมื่อเขาได้กลับมาในชีวิตนี้ เนี่ยหลี่ตั้งใจที่จะเปลี่ยนชะตากรรมของทุกคน รวมทั้งเย่ซ่ง  แต่ตอนนี้เขารู้ว่าเขาไม่สามารถที่จะควบคุมชะตากรรมของทุกคนได้จริงๆ

ก่อนนั้น เนี่ยหลี่รู้สึกเห็นอกเห็นใจเล็ก ๆ น้อย ๆ สำหรับเจ้าอสูร หลังจากที่ บิดาบุญธรรมของเจ้าอสูรถูกฆ่าตาย; ดังนั้นเขาจึงทรยศ เมืองกลอลี่ อย่างไรก็ตาม เนี่ยหลี่ไม่เคยคิดว่าเจ้าอสูรจะบ้าขนาดนี้ เมื่อเขาคิดเกี่ยวกับการตายของเย่ซ่ง หัวใจของเนี่ยหลี่ก็ถูกเผาด้วยความโกรธอันไม่มีที่สิ้นสุด

"ตาย!"

พร้อมทั้งทะยานด้วยเจตนา ฆ่า เนี่ยหลี่กลายเป็นปีศาจกระหายเลือดไปแล้เขาเพ่งทุกทุกอย่างไปที่เจ้าอสูร แท่งสายฟ้านับไม่ถ้วนทั่วทองฟ้ากู้พุ่งไปยังเจ้าอสูร ราวกับว่ามันกำลังจะถูกฉีกท้องฟ้าออกมาจากความโกรธของเขา

เจ้าอสูรได้รับบาดเจ็บโดยเย่ซ่งและสองแขนของเขาก็หายไป ก่อนที่เขาจะรักษาให้กลับคืน เขาก็รู้สึกถึงจิตสังหารที่รามกับจะหอบเขาด้วยความรุนแรงดั่งทะเลที่ไม่มีที่สิ้นสุด เขาไม่เคยคิดว่า เนี่ยหลี่จะสามารถ จะระเบิดพลังที่แข็งแกร่งดังกล่าวออกมา!

เนี่ยหลี่นั้นมีเทคนิคลับบางอย่างที่จะสามารถที่จะยกระดับความแข็งแกร่งของเขาให้เพิ่มขึ้นหลายเท่าได้

เป็นครั้งแรกที่เจ้าอสูรรู้สึกถึงอันตราย; พลังงานนี้มีเพียงพอที่จะทำลายเขาอย่างสิ้นซาก! ก่อนหน้านี้เขาไม่ได้รู้สีกกังวลอะไรเกี่ยวกับเนี่ยหลี่  ในมุมมองของเขาแม้ว่าเขาจะไม่สามารถฆ่า เนี่ยหลี่ได้ แต่พรรคพวกคนอื่นๆไม่จำเป็นต้องใช้พลังมากมายนัก  เขาสามารถใช้พวกเขาในการที่จะป้องกันไม่ให้เนี่ยหลี่สามารถที่จะคุกคามเขาได้

แต่เขานั้นคิดผิดถนัด เขาไม่เคยคิดว่า เนี่ยหลี่จะสามารถเรียกความแข็งแกร่งออกมาได้มากมายเพียงนี้

เนี่ยหลี่ คำรามด้วยความโกรธที่เขาคว้าดาบเทพอสนีดาวตกในมือของเขาและฟาดมันไปทีเจ้าอสูร สายฟ้าขนาดใหญ่เจาะท้องฟ้าและผ่าลงมาพร้อมนำความดันอย่างหนักหน่วงไปยังเจ้าอสูร

เจ้าอสูรในทันทีนั้นเขาได้นำอาวุธคู่ของเขา เป็นคฑาคู่ออกมา และใช้พลังงางแห่งสัจธรรมนรกเพื่อที่จะปล่อยพลังงานดังกล่าวต่อต้านกับสายฟ้า

* บูม! *

ท้องฟ้าเกือบแยกออกจากกัน พลังงานนั้นกระแทกกันและหายไปในทันที และทันใดนั้นได้ส่ง ตูเซอ หลูเปรียวและพวกที่เหลือกลิ้งออกไป พลังงานนี้มันเป็นสิ่งที่พวกเขาไม่สามารถจะทนได้แม้พวกเขาจะอยู่ที่อันดับตำนานแล้วก็ตาม พวกเขาเป็นเหมือนกับใบไม้ที่ถูกคลื่นสึนามิซัดสาด

"นี่มันพลังมหาศาลอะไรขนาดนี้!" ตูเซอ และพวกที่เหลือตกใจอย่างเต็มที่

สายฟ้ายักษ์ฟาดสายฟ้าลงมาอย่างหนักราวกับว่ามันกำลังพยายามที่จะทำลายล้างโลก

เจ้าอสูรไม่สามารถทนต่อการโจมตี ที่มีความรุ่นแรงและแข็งแกร่งด้วย คฑาคู่ ของเขาได้และมันถึงกับกระเด็นออกมาจากมือของเขาเลยทีเดียว ผลกระทบของสายฟ้ากินทั้งร่างกายของเขาและทำลายแขนบางส่วนของเขาในทันที

"ARGHH!" เจ้าอสูรกรีดร้องอย่างน่าสังเวช

สายฟ้าทำลายแขนเจ้าอสูร มันพุ่งผ่านไหลไปมาระหว่างอกของเขา,มันมีแสงระยับระยับบนออกของเขา พร้อมทั้งส่งเขาบินออกไปทันที

เจ้าอสูรถ่มน้ำลายออกมาคำหนึ่งซึ่งมันเต็มไปด้วยเลือด ความตกตะลึกประหลาดใจปรกกฎขึ้นมาในสายตาของเขา พลังของสายฟ้านี้มันเป็นสิ่งที่ยิ่งใหญ่มาก มันไม่ใช่สิ่งที่เขาจะทนได้  ถ้าหากเขาได้มีศิลปวัตถุ  เขาคงจะโดนทำลายไปด้วยสายฟ้าเรียบร้อยแล้ว

เนี่ยหลี่เป็นเหมือนเจ้าอสูรที่สืบเชื้อสายมาทำให้คนอื่น ๆ รู้สึกเหมือนคนธรรมดาที่ไม่สามารถทำอะไรได้

เมื่อเขาตระหนักว่าเจ้าอสูรยังมีชีวิตอยู่ เนี่ยหลี่โบกมือดาบเทพอสนีดาวตกอีกครั้ง ปรากฏเป็นแสงโค้งไปยังเจ้าอสูร

* บูม! *

เจ้าอสูรถูกส่งลอยไปอีกครั้ง คราวนี้ขาทั้งสองข้างและแม้กระทั่งหัวของเขาของเขาได้ถูกทำลายโดยเสาหลักของฟ้าผ่า  อย่างไรก็ตามเครื่องรางที่เขามียังคงไห้การคุ้มครอง  ร่างกายของเขา ทำให้เกิดเป็นแนวแสงระยิบระยับไปทั่ว

"ฆ่า!" เนี่ยหลี่ก็ยังคงอยู่ในสภาพที่บ้าคลั่งในขณะที่เขาระดมเสาฟ้าผ่าของเขา ไล่ตามแนวหลังเป็นแนวของแสงที่ สายฟ้านับไม่ถ้านหล่นไปทั่วฟ้า

บูม * * * * * * * * * * * * บูม! * * * * * * * * บูม! *

สายฟ้านับไม่ถ้วนปกคลุมไปทั่ว; มันยังปล่อยออกมาอย่างต่อเนื่อง พร้อมที่จะฉีกผ่านท้องฟ้าออกจากกันและในที่สุดก็หายเข้าไปในขอบฟ้า

"เจ้าอสูรแม้ว่าเจ้าจะหลบหนีไปยังสุดปลายฟ้า ข้าก็ยังจะติดตามและสังหารเจ้าให้จงได้ ข้าจะติดตามเจ้าแม้เจ้าจะกลับมาเกิดอีกครั้งข้าก็จะติดตามเจ้าไปตลอด ! "เสียงโกรธ เนี่ยหลี่ดังก้องไปทั่วขอบฟ้า

ศิลปวัตถุของเจ้าอสูรเป็นอย่างน้อยเป็นถึงระดับ  3 ของสิ่งป้องกันในดินแดนซากมังกร ในโลกเล็ก ๆ นี้นอกเหนือจากผู้เชี่ยวชาญที่มีประสิทธิภาพเช่น  เจ้าแห่งดินแดนใต้พิภพ, ไม่มีใครสามารถฆ่าเจ้าอสูรได้ ตอนนี้นั้นเนี่ยหลี่นั้นยังไม่สามารถทำสังหารเจ้าอสูรได้!

เจ้าแห่งดินแดนใต้พิภพจะช่วย เนี่ยหลี่ฆ่าเจ้าอสูรรึ? นั่นเป็นไปไม่ได้เลย!

ในสายตาของผู้เชี่ยวชาญเช่น เจ้าแห่งดินแดนใต้พิภพทั้ง เนี่ยหลี่และเจ้าอสูรอยู่ในตำแหน่งเท่ากัน พวกเขามีความสามารถที่ดีนั่นคือทั้งหมดที่มี  โดยเฉพาะการไปยังดินแดนซากมังกรและสำหรับเขานั้นยังมีความแข็งแกร่งไม่เพียงพอ,ยังมีผู้เชียวชาญอีกหลายคนที่อาจจะต่อต้านและไม่เห็นด้วยในสิงที่เขาทำ

เนี่ยหลี่จ้องมองไปที่ขอบฟ้า ด้วยความประหลาดใจ จิตสังหารของเขาค่อยๆลดลง เย่ซ่งตายแล้ว?

เมื่อตอนเช้าก่อนหน้านี้เขายังพูดคุยและหัวเราะกับเย่ซ่ง แต่ตอนนี้เขาไม่ได้อยู่ที่นี่แล้ว เนี่ยหลี่นั้นยังไม่สามารถที่จะยอมรับความจริงที่ว่าได้



ที่มาจาก http://www.wuxiaworld.com/


#นิยาย พงศาวดารภูติ#Tale of the demon god#นิยายแปลไทย
Author(s)

ไม่มีความคิดเห็น:

แสดงความคิดเห็น