วันเสาร์ที่ 21 พฤษภาคม พ.ศ. 2559

Tale of the demon and god novel Chapter 251 – Jin Dan

Tale of the demon and god novel Chapter 251 – Jin Dan

นิยาย พงศาวดารภูติ ตอนที่ 251 - จิน แดน


บทที่ 251 - จิน แดน


เนี่ยหลี่ถึงกับต้องหันมาสนใจและพิจารณาสิ่งที่เกิดขึ้น

หลังจากเนี้ยหลี่บ่มเพาะพลังเสร็จในคราวนี่ เขาเตรียมที่จะทำลายไข่ใบนี้ซะ อันเนื่องจากมันปล่อยรังสีที่อันตรายออกมามากมายซะเหลือเกิน

 ในขณะที่เขากำลังคิดเกี่ยวกับมัน เปลือกไข่ก็ได้แตกออก ,เขาลืมตาขึ้นมาทันทีและนำมันออกมาพร้อมทั้งมองไปที่เปลือกไข่ที่นั้นแตก ทันที่ที่มันเปิดออก มันก็ปลดปล่อยพลังที่น่ากลัวออกมาโดยรอบ

"มันไม่เหลือเวลลาให้ข้าเลยรึ" เนี่ยหลี่ขมวดคิ้วเข้าหากันในทันที

สายตาของยู่ หยานมองไปที่ไข่ที่กำลังแตกออกมาในมือของเนี้ยหลี่

เปลือกไข่แตกและมีพลังงานที่น่ากลัวก็กระจายออกมา พร้อมมีบางอย่างตัวเล็กๆสีเหลืองอยู่ตรงนั้นและมีเมือกเหนียวปกคลุมไปทั่วร่างกายของมัน เนี้ยหลี่จ้องมองไปที่มัน

ทันใดนั้นมันก็กลิ้งตกลงมาและลุกขึ้นยืนพร้อมกับสะบัดร่างกายสีเหลืองเผยให้เห็นปีกคู่เล็กๆบนหลังของมัน หลังจากนั้นมันก็เดินไปซ้ายทีขวาที และเปิดตาขนาดใหญ่ขึ้น

"กรู๊ กรู๊"  มันร้องออกมาและเดินไปข้างๆเนี้ยหลี่ แล้วเอาหัวของมันถูกับขาของเนี้ยหลี่พร้อมจ้องมองด้วยดวงตากลมโต เนี้ยหลี่รวบรวมพลังแห่งสัจธรรมทั้งสามชนิดพร้อมที่จะปลิดชีวิตมันได้ทุกเมื่อ แต่เมื่อมองไปที่มัน ดูแล้วมันยังไร้เดียงสาและไม่มีกลิ่นอายที่อันตรายออกมาเลย เขาจึงหยุดการกระทำนั้น เจ้าตัวเล็กนี้ไม่ได้อันตรายอย่างที่เขาคิดและรู้สึกว่าขอบเขตจิตวิญญาณของเขามีการเชื่อมโยงกับมันเล็กน้อย

ระหว่างการฟักไข่ลึกลับใบนี้ ยู่ หยานรู้สึกไม่ดีกับมันเพราะพลังที่ปล่อยออกมามันช่างมหาศาลยิ่งนัก แต่เธอก็ตกตะลึงเมื่อเห็นสิ่งที่ออกมาเป็นแค่สัตว์ตัวเล็กๆ ยู่ หยานถามเนี้ยหลี่ว่าเจ้านี่มันคือตัวอะไร เนี้ยหลี่พยายามตรวจสอบมัน ซึ่งมีพลังงานที่แผ่ออกมาเพียงเล็กน้อย เขาคิดว่าใช่เจ้าตัวนี้จริงๆเหรอที่ออกมาจากไข่ ทั้งๆที่มันต้องใช้พลังวิญญาณมากมายขนาดนั้น แต่ถึงอย่างนั้นผ่พลังงานแผ่ออกมาตอนนี้มันมีเพียงเล็กน้อยเท่านั้นเอง



กรู๊ กรู๊ มันร้องออกมาและไปเดินหา ยู่ หยาน ยู่ หยานจ้องมองมันแบบไม่พอใจหลังจากนั้นก็ค่อยๆผ่อนคลายและบอกว่า "เจ้าตัวเล็กนี้ดูเหมือนจะไม่ได้อันตรายอย่างที่คิด"

เนี่ยหลี่ได้มองไปยังเจ้าตัวเล็กนี้,ขณะที่มันจะฟักออกมานนั้น,เนี่ยหลี่รุ้สึกถึงความกระหายเลือดที่น่ากลัวเป็นอย่างมาก แน่นอนมันมาจากสายเลือดและเผ่าพันธ์ของมันเป็นแน่.แต่เมื่อมองดูความไร้เดียงสาและบริสุทธิ์ของมันแล้ว,หัวใจของเขาดูเหมือนจะผ่อนคลายลง,ถึงแม้ว่ามันจะมีสายเลือดดุร้ายติดตัวมันมาก็ตาม แต่มันก็เพิ่งจะเกิดมาบนโลกใบนี้และยังไม่ได้ทำความผิดใดๆเลย
แต่ถึงอย่างไร,ในมุมมองของเนี่ยหลี่นั้น,มันไม่ใช่สิ่งที่จะไม่สามารถเปลี่ยนแปลงได้,
มันไม่น่าจะเป็นปัญหาอะไรมากหากเขาสามารถฝึกมัน  บางทีมันอาจจะไม่ได้ดุร้ายแบบบรรพบุรุษของมันเมื่อมันโตขึ้น "เราจะให้มันอยู่ต่อไป" เนี้ยหลี่บอกยู่ หยานเพราะเขามีแผนการที่จะฝึกมัน

กรู๊ กรู๊ เจ้าตัวเล็กยืนอยู่ตรงนั้น มันไม่เข้าใจสิ่งที่เนี้ยหลี่บอกกับยู่ หยาน ด้วยความน่ารักของมันทำให้ยู่ หยานบินลงมาอยู่ข้างๆมันและได้ตบไปที่หัวมันเบาๆแล้วบอกว่า "นายอยู่กับเราได้แต่นายต้องเชื่อฟังเราเข้าใจมั้ย เจ้าตัวเล็กดูเหมือนจะเข้าใจ" มันผงกหัวตอบรับ

เนี้ยหลี่มองและคิดว่ามันน่าจะเข้าใจนะ ยู่ หยานรู้สึกประหลาดใจเล็กน้อยเพราะไม่คิดว่ามันจะเข้าใจ เจ้าตัวเล็กอ้าปากและงับไปที่ชุดของยู่ หยาน ชุดของยู่ หยานสร้างมาจากพลังแห่งสัจธรรมมันเป็นไปไม่ได้ที่จะถูกทำลายจากสัตว์ธรรมดา แต่ตอนนี้มันถึงกับฉีกชุดเหมือนกับฉีกกระดาษ ทำให้ท่อนล่างของยู่ หยานเผยออกมาจนเห็นก้นกลมๆอวบอั๋นของเธอรางๆต่อหน้าของเนี้ยหลี่ ทำให้เขาพยายามกลั้นหัวเราะ

โดยปกติยู่ หยานจะยืนอย่างสง่างามแต่ตอนนี้ชุดนั้นถูกฉีกด้วยเจ้าตัวเล็ก โชคดีที่ไม่มีใครอยู่ที่นี่ มิฉะนั้นยู่ หยานจะต้องรู้สึกอายมากและไม่อยากจะออกมาอีกเลย ใบหน้าของยู่ หยานไม่พอใจอย่างมากและบินกลับไปที่ไหล่ของเนี้ยหลี่จากนั้นก็สร้างชุดขึ้นมาใหม่ "เจ้าช่างกล้านัก เราควรที่จะฆ่ามันซะ" ยู่ หยานบอกออกมาและปล่อยรังสีอำมหิตออกมาพร้อมความตั้งใจที่จะฆ่าเจ้าตัวเล็ก เจ้าตัวเล็กไม่ได้สนใจอะไรและก้มลงไปกินชุดของยู่ หยานที่โดนฉีกออกมา

เนี้ยหลี่พยายามอย่างมากที่จะไม่ยิ้มและบอกว่า "พี่สาวยู่ หยานมันไม่มีเจตนาร้ายหรอกมันแค่คิดว่าชุดนั้นเป็นอาหาร ดูเหมือนว่าเจ้าตัวเล็กจะเป็นสัตว์ที่กินพลังวิญญาณเป็นอาหาร" ยู่ หยานรู้สึกไม่พอใจที่ร่างกายของเธอถูกเห็นแม้ว่าเนี้ยหลี่จะเคยเห็นมาแล้วก็ตามแต่ตอนนั้นร่างกายของเธอเป็นแค่รูปแบบ แต่ตอนนี้มันเป็นร่างกายของเธอจริงๆ เธอรู้สึกอายมากที่ถูกเนี้ยหลี่เห็น แต่เนี้ยหลี่ไม่ได้แสดงอาการอะไรออกมาทำให้ยู่ หยานค่อยรู้สึกผ่อนคลายบ้าง

มันคงเป็นแบบที่เนี้ยหลี่บอก เจ้าตัวเล็กคงไม่ได้ตั้งใจ แต่คิดว่าพลังแห่งสัจธรรมจากชุดเธอนั้นเป็นอาหารของมัน

เนี้ยหลี่นั่งลงและใช้มือแตะที่หน้าผากของมันและบอกว่า "เจ้าตัวเล็กแกไม่สามารถฉีกเสื้อผ้าของผู้หญิงได้เข้าใจมั้ย" เจ้าตัวเล็กพยักหน้าเหมือนมันจะเข้าใจที่เนี้ยหลี่พูด

มันมองไปรอบๆแล้วบินไปหายู่ หยานจ้องมองเธอด้วยดวงตาที่บริสุทธิ์และร้องออกมาพร้อมกับกระพริบตา เธอจ้องมองไปที่มันและไม่รู้ว่าจะแสดงสีหน้ายังไง ชุดของเธอมันไม่ง่ายเลยที่จะโดนทำให้เสียหายแม้จะถูกโจมตีจากอาวุธที่มีประสิทธิภาพก็ตาม เธอมองไปที่เจ้าตัวเล็กและคิดว่าถูกแค่ฟันของมันกัดชุดของเธอก็ขาดออกมาอย่างง่ายดาย ยู่ หยานรู้สึกหดหู่เป็นอย่างมาก

ทันใดนั้นเนี้ยหลี่ก็คิดอะไรได้และกล่าวว่า "ดูเหมือนมันจะไม่เข้าใจภาษามนุษย์ได้ทั้งหมด พี่สาวไม่เปลี่ยนไปใส่ชุดธรรมดาสามัญ ล่ะ"

เปลี่ยนเป็นชุดธรรมดาสามัญรึ? เธอรู้สึกเป็นกังวล  หากว่ามีการต่อสู้มันอาจจะถูกทำลายได้ตลอดเวลา

เนี้ยหลี่เสนอว่า "ในชีวิตประจำวันพี่สาวก็ใส่ชุดธรรมดา และเวลาต่อสู้ก็ค่อยสร้างชุดจากพลังแห่งสัจธรรมขึ้นมาก็ได้" ขณะที่เนี้ยหลี่และยู่ หยานคุยกันนั้น

เจ้าตัวเล็กก็เดินไปรอบๆพร้อมกับมีเสียงครางเบาๆมาจากท้องของมัน ทันใดนั้นมันก็อ้าปากและเริ่มดูดเปลวเพลิงทมิฬบนชั้นที่ 5 มารวมตัวกันอย่างรวดเร็วเป็นน้ำวนขนาดใหญ่ ตอนแรกท้องของมันแฟบแต่เมื่อมันดูดเปลวเพลิงทมิฬของชั้นที่ 5 เข้าไปจนหมดและตัวมันก็กลมเป็นลูกบอล มันแสดงความพอใจออกมาและตบพุงเบาๆด้วยปีกพร้อมกับเรอออกมาทีเดียว

ตอนนี้มันกลายเป็นลูกบอลกลมๆไม่สามารถเดินได้ก็เลยกลิ้งไปทั่วทั้งชั้น เนี้ยหลี่และยู่ หยาน ตกตะลึง และคิดว่าเปลวเพลิงทมิฬในชั้นที่ 5 ถูกดูดไปจนหมดจากสัตว์ตัวเล็กๆแบบนั้นได้อย่างไรกัน

เนี้ยหลี่เกาหัวและคิดว่า "มันเป็นสัตว์ที่กินพลังวิญญาณได้ทุกชนิด แม้มันจะเพิ่งเกิดมา แล้วในอนาคตจะเกิดอะไรขึ้นกับมันกัน" เจ้าตัวเล็กกลิ้งมาที่ข้างๆเนี้ยหลี่แล้วร้องออกมา กรู๊ๆ เหมือนว่ามันจะเชื่องกับเนี้ยหลี่มาก เนี้ยหลี่อึ้งไปชั่วขณะจากนั้นเขาก็สัมผัสได้ถึงจิตวิญญาณที่เชื่อมโยงกับเจ้าตัวเล็ก แล้วคิดว่าไม่ต้องใส่ใจให้มากในเมื่อข้ามีแผนที่จะฝึกมันอยู่"

ในเวลาเดียวกันบนชั้นที่ 9 ของหอคอยมรณะ

ผู้เชี่ยวชาญทั้งเจ็ดคนมองหน้ากันและแสดงสีหน้าตกตะลึงออกมา "มันเป็นเพียงแค่สัตว์ปีศาจตัวเล็กๆ แต่สามารถดูดซับเปลวเพลิงทมิฬจากชั้นที่ 5 ได้ทั้งหมด" ผู้อาวุโสเทียนฮุน รู้สึกตกใจเป็นอย่างมาก

จ้าวแห่งดินแดนใต้พิภพขมวดคิ้วเล็กน้อยและกล่าวว่า "พวกเราไม่มีใครเคยเห็นสิ่งมีชีวิตแบบนี้มาก่อนข้ากลัวว่ามันไม่ได้เป็นแค่สัตว์อสูร แต่เป็นอสูรวิญญาณ"

“อสูรวิญญาณ? เป็นสายเลือดโบราณรึ?” หลิงหยุนและทุกคนต่างตกตะลึงพวกเขารู้เพียงแต่ว่ามันเป็นอสูรวิญญาณที่แข็งแกร่งเลยทีเดียว

"อสูรวิญญาณจะเชื่อฟังเจ้านายของมันเพราะมันมีการเชื่อมต่อจิตวิญญาณกัน เจ้าหนูนี้มันช่างโชคดีจริงๆ" เทียนฮุนรู้สึกอิจฉา แม้แต่ผู้เชี่ยวชาญอย่างเรายังไม่มีกระทั่งอสูรวิญญาณระดับต่ำเลย

แม้แต่ในดินแดนซากมังกรอสูรวิญญาณนั้นหายากเป็นอย่างมาก

เนี้ยหลี่ก้มลงมองดูเจ้าตัวเล็ก "ในชีวิตก่อนเขาก็เป็นเจ้าของอสูรวิญญาณ และรู้ว่ามันจะเชื่อฟังผู้ที่ฟักมันออกมาเนื่องจากมีการทำพันธะสัญญาแห่งจิตวิญญาณกับเจ้านายของมัน" แม้ตอนนี้เนี้ยหลี่จะสัมผัสได้ว่ามีการเชื่อมโยงกันอย่างเบาบางแต่ว่าสายสัมพันธ์นี้จะไม่มีวันถูกทำลาย

เขารู้สึกว่ามันเป็นสัตว์ที่ไม่ธรรมดา


เมื่อเนี้ยหลี่เห็นการกระทำของมันเขาก็อดที่จะขำไม่ได้ เจ้าสัตว์ตัวเล็กๆแบบนี้มีภูมิปัญญาทางจิตวิญญาณสูงมากทีเดียว


จากนี้ไปเราจะเรียกเจ้าว่า  จินแดน(ไข่ทองคำ) ละกัน เขาหัวเราะออกมาอย่างช่วยไม่ได้ เจ้าตัวเล็กกลิ้งไปรอบๆชั้นที่ห้าและมีลักษณะไม่ต่างจากไข่ นอกจากนี้ร่างกายของมันยังเป็นสีเหลืองทองเหมาะสมกับชื่อนี้ที่สุดแล้ว


ที่มาจาก http://www.wuxiaworld.com/


#นิยาย พงศาวดารภูติ#Tale of the demon god#นิยายแปลไทย
Author(s)

2 ความคิดเห็น:

  1. อ่านมาดีหมดตายตอนจบ จินแดน = = จินตั้นอ้ะป่าวอ้ะ?

    ตอบลบ