วันเสาร์ที่ 7 พฤษภาคม พ.ศ. 2559

Tale of the demon and god novel Chapter 228 – Tian Ling

Tale of the demon and god novel Chapter 228 – Tian Ling

นิยาย พงศาวดารภูติ ตอนที่ 228 - เทียนหลิง


บทที่ 228 - เทียนหลิง

 หลังจากโล่บาเรียสีทองสลายไป เย่ จื้อหวิ๋นก็มองไปรอบๆ แถวๆนี้นั้นเละไปหมด คนจากตระกูล หวู่กุยหากไม่ตายก็เจ็บหนัก เหลือเพียงแต่หวู๋หยู๋ และ เย่ ฮั่นที่ยืนอยู่ไกลๆเท่านั้นที่ไม่เป็นอะไร

พอคิดๆดูแล้ว เย่ จื้อหวิ๋นจึงรู้ว่าทุกอย่างอยู่ในการคำนวณของเนี้ยหลี่หมดแล้ว

เหตุผลที่เนี้ยหลี่ไม่ยอมใช้ตำราต้องห้ามระดับตำนานตั้งแต่เนิ่นๆเป็นเพราะเขาต้องการรอให้สองนักสู้ระดับตำนานของตระกูลหวู่กุยเคลื่อนไหวก่อน ทั้งเขายังคิดไว้แล้วด้วยว่าอีกฝ่ายจะโจมตีมาแบบไหนจึงได้เตรียมโล่บาเรียสีทองไว้ได้ทัน ทั้งเขายังรู้ด้วยว่าอีกฝ่ายจะประเมินพลังของตนต่ำ และด้วยทั้งหมดนี้ทำให้เนี้ยหลี่ฆ่าพวกมันได้ภายในการโจมตีเดียว

หากให้เทียบความแข็งแกร่งกันจริงๆ เนี้ยหลี่คงไม่ใช่คู่ต่อสู้ของนักสู้ระดับตำนานแน่ แต่เป็นเพราะเขามีความสามารถในการประเมินคู่ต่อสู้ได้อย่างแม่นยำ และมีไม้เด็ดซ่อนอยู่มากมาย จึงทำให้เขาต่อกรกับคู่ต่อสู้ที่แข็งแกร่งกว่าได้ และต่อให้ลูกพลังหยินหยางฆ่าพวกนั้นในคราเดียวไม่ได้ เนี้ยหลี่ก็ยังคงมีระเบิดพลังมังกรหรืออีกหลายๆวิธีที่จะงัดมาจัดการกับพวกนี้ได้

หวู๋ หยู๋และเย่ ฮั่น ถึงกับยืนตะลึงเพราะไม่คิดว่าสถานการณ์จะเป็นแบบนี้ ลูกน้องทุกคนของเขาที่ได้เข้าจู่โจมเนี้ยหลี่บัดนี้ต่างนอนจมกองเลือดกันหมด ส่วนคนที่ยังรอดต่างก็ร้องโอดโอยกันไปทั่ว

เนี้ยหลี่หันไปมองทางด้านหวู๋ หยู๋และเย่ ฮั่น ก่อนจะเดินไปหาพวกนั้น

เมื่อเห็นเนี้ยหลี่เดินมาหาพวกตน ทั้งหวู๋ หยู๋และเย่ ฮั่นต่างก็ตัวเกร็ง หวู๋ หยู๋กระชับดาบในมือแน่นเตรียมที่จะต่อสู้ ทว่ามือไม้เขากลับสั่นเป็นเจ้าเข้าทั้งเหงื่อก็ไหลออกมาทั้งๆที่ไม่ได้ร้อน ทั้งๆที่เขาก็อยู่ระดับแบล็คโกลด์ขั้นสุดท้ายเช่นเดียวกับอีกฝ่าย

แต่ทำไมอีกฝ่ายถึงแข็งแกร่งได้ขนาดนี้!



เย่ ฮั่นก้าวถอยหลังโดยไม่รู้ตัวพลางมองไปที่เนี้ยหลี่ สายตาของเย่ ฮั่นปรากฏชัดซึ่งความกลัว ทั้งๆที่เขาอยู่กับตระกูลหวู่กุยที่น่าจะสามารถลบล้างเมืองกลอรี่และเนี้ยหลี่ได้อย่างสบาย แต่ทำไม...ทำไมความคิดของเขาถึงล้มเหลวอีกแล้ว?

ไอ้เจ้าเนี้ยหลี่มันเป็นใครกันแน่? ด้วยอายุเพียงแค่นี้ทำไมมันถึงพลังที่น่ากลัวขนาดนี้ได้กัน!?

พอเห็นสายตาของเย่ จื้อหวิ๋นที่มองมาทางตนด้วยความเกลียดชัง เย่ ฮั่นก็รู้เลยว่าหากตนถูกจับตัวได้จะต้องเสร็จแน่ๆ

‘เย่ จื้อหวิ๋น เจ้ารู้มั้ยว่าทุกสิ่งที่ข้าทำน่ะ ก็เพื่อเจ้านะ!’ เย่ ฮั่นคิดในใจ เขายังไม่อยากตายและเริ่มมองหาหนทางหนี และสายตาของเขาก็ไปหยุดอยู่ที่ทางเข้าของหุบเหวไร้ก้นที่อยู่ไม่ไกลจากตน เย่ ฮั่นจึงเริ่มวิ่งอย่างบ้าคลั่งเพื่อไปยังหุบเหวนั้น เห็นท่าทางของเย่ ฮั่น

เนี้ยหลี่ก็เลิกคิ้วแล้วออกไปล่าจับตัวเย่ ฮั่นทันที

ถึงเขาจะรู้ว่าการกระโดดลงไปในเหวนั้นคงมีแต่ตายกับตาย แต่เนี้ยหลี่กลับไม่อยากให้เย่ ฮั่นตายง่ายๆแบบนี้ ใจจริงเขาอยากจับมันไปให้ เย่ ซ่งตัดสินโทษเสียมากกว่า!

เมื่อเห็นว่าเนี้ยหลี่วิ่งไล่เย่ ฮั่นไป หวู๋ หยู๋ก็เหลือบมามองเย่ จื้อหวิ๋นก่อนจะทะยานตัวหนีไปอีกทางทันที

เย่ จื้อหวิ๋นหันไปมองทางเย่ ฮั่น เธอกัดฟันกรอดแล้วหันกลับมาพร้อมกับสั่งให้ลมหิมะไล่โจมตีใส่หวู๋ หยู๋

“เจ้าอยากฆ่าข้าด้วยมือของเจ้างั้นเหรอ? ข้าไม่ยอมหรอก! ต่อให้ตายข้าก็ไม่ยอมให้เจ้าแตะแม้แต่ตัวหรอก! แม้นแต่ว่าหากข้าตายแล้วกลายเป็นวิญญาณอาฆาต เมื่อนั้นข้าจะกลับมาทวงทุกสิ่งที่ข้าเสียไป!” เย่ ฮั่นตะโกนอย่างกับคนบ้า ในมือของมันมีตัวต่อที่ค่อยๆก่อรูปขึ้นสามตัว ภายใต้คำสั่งของเย่ ฮั่น พวกมันก็พุ่งเข้าหาเนี้ยหลี่ทันที

“ต่อเหล็กพิษเหรอ?” สีหน้าของเนี้ยหลี่เปลี่ยนไปทันที ตัวต่อเหล็กพิษนั้นเป็นหนึ่งในสัตว์อสูรที่น่ากลัวที่สุด พิษของมันนั้นรุนแรงมาก ที่ต่อให้แป็นนักสู้ระดับแบล็คโกลด์ก็ถูกมันฆ่าเอาได้ง่ายๆ ยิ่งไปกว่านั้น เจ้าต่อเหล็กพิษนี้ยังแข็งแกร่งมาก ทั้งยังทนรับการโจมตีได้ทุกชนิดอีกด้วย ทำให้พวกมันรับมือยากสุดๆ

เนี้ยหลี่คิดไม่ออกจริงๆว่าเย่ ฮั่นไปหาต่อเหล็กพิษนี้มาจากไหน

เขาค่อยๆรวมพลังใส่ในหมัดแต่ละข้างแล้วซัดต่อเหล็กพิษทั้งสามตัว

ผัวะ! ผัวะ! ผัวะ!

เจ้าต่อเหล็กพิษทั้งสามตัวระเบิดทันที เป็นเพราะเนี้ยหลี่รู้ว่าจุดอ่อนของพวกมันอยู่ตรงไหน เนี้ยหลี่เพียงแต่บีบอัดพลังให้เล็กเท่าเข็มเข้าไปในตัวมันและระเบิดจากภายใน เท่านี้เจ้าต่อเหล็กพิษทั้งสามก็ตัวระเบิดสิ้นชีวีอย่างรวดเร็ว

เนี้ยหลี่จัดการพวกต่ออย่างง่ายดาย แต่ในชั่วเวลานั้น เย่ ฮั่นก็ได้ทิ้งระยะห่างจากเนี้ยหลี่ไปไกลกว่าเดิมแล้ว

ขนาดต่อเหล็กพิษก็ยังไร้ผล...เย่ ฮั่นรีบวิ่งให้ไวกว่าเดิม

ไม่มีความคิดที่จะหันสวนเนี้ยหลี่เลยสักนิด พอเห็นว่าเย่ ฮั่นใกล้จะถึงปากเหวแล้ว เนี้ยหลี่ก็รู้ว่าตนตามไปยังไงก็คงไม่ทันแน่ๆ เขาจึงผสานร่างกับแพนด้าเขี้ยวแล้วปล่อยลูกพลังหยินหยางใส่เย่ ฮั่น

ลูกพลังหยินหยางลอยไปใส่เย่ ฮั่นและระเบิดทันที พลังที่มหาศาลกลืนกินร่างเย่ ฮั่น เย่ ฮั่นเลือดกระอักออกมาคำโตก่อนจะร่วงลงไปในเหวตามแรงระเบิด

เนี้ยหลี่หยุดยืนอยู่ที่ปากเหวแล้วจ้องลงไปข้างล่าง เขาไม่อยากจะเชื่อเลยว่าเย่ ฮั่นจะยอมตายจริงๆแทนที่จะถูกเขาจับตัว แต่ถึงยังไงเย่ ฮั่นก็คงจะตายแน่นอน ต่อให้มันไม่ตายด้วยระเบิดหยินหยางของเขา มันก็น่าจะเจ็บหนักแล้วตกลงไปตายที่ก้นเหวอยู่

ใครจะรู้ล่ะว่าข้างใต้นั้นจะมีสัตว์อสูรอะไรอาศัยอยู่? ศพเจ้าเย่ ฮั่นมันคงไม่มีกระดูกเหลือให้เผาเลยด้วยซ้ำ!

เนี้ยหลี่กลับมานิ่งเงียบอีกครั้ง เขามองไปยังเย่ จื้อหวิ๋นที่กำลังไล่ล่าหวู๋ หยู๋อยู่ห่างออกไป ถึงจะอย่างนั้นหวู๋ หยู๋ก็เป็นถึงนักสู้ระดับแบล็คโกลด์ขั้นที่ 5 ในช่วงเวลาสั้นๆแค่นี้เย่ จื้อหวิ๋นคงจะยังจัดการเจ้าหมอนั่นไม่ได้หรอก

เนี้ยหลี่พุ่งตัวไปหาพวกนั้นทันที

เขาจะปล่อยให้หวู๋ หยู๋หนีไปไม่ได้ ไม่งั้นเมืองกลอรี่จะต้องพินาศเป็นแน่

เย่ จื้อหวิ๋นแผดเสียงเบาๆพร้อมกับรวมพลังลมหิมะไว้ที่ฝ่ามือ พลังที่รวมไว้ถูกเปลี่ยนเป็นดาบน้ำแข็ง มันพุ่งตามหลังหวู๋ หยู๋อย่างกระชั้นชิด ดาบน้ำแข็งเล่มนี้เต็มไปด้วยพลังจากอัญมณีวิญญาณพายุหิมะ หากมันเข้าถึงตัวหวู๋ หยู๋ล่ะก็ หวู๋ หยู๋ก็คงไม่พ้นตัวเป็นรูเป็นแน่

และในจังหวะที่ดาบน้ำแข็งกำลังจะพุ่งถูกหลังของหวู๋ หยู๋ จู่ๆมันก็แตกออกกลายเป็นเศษเล็กเศษน้อย

ชายหนุ่มชุดขาวค่อยๆร่อนลงมายืนข้างๆหวู๋ หยู๋

“นายน้อยหวู๋ หยู๋ ทำไมท่านถึงมาอยู่ที่นี่?” พอเห็นว่าเป็นใคร หวู๋ หยู๋ก็ถอนหายใจแล้วหันกลับมายืนตั้งหลัก ทว่าในใจของเขากลับยังคงกลัวพลังในดาบน้ำแข็งเล่มนั้น หากมันแทงถูกเขาล่ะก็ ผลที่ตามมาคงจะน่ากลัวเกินกว่าจะคาดคิด

โชคดี ที่เทียนหลิงช่วยเขาไว้ได้ทัน

เทียนหลิงมองเย่ จื้อหวิ๋นแล้วเอ่ย “หญิงสาวชาวมนุษย์ ข้าอยากจะรู้ว่าท่านหวู๋ หยู๋ไปทำอะไรให้เจ้าแค้นเคืองจนต้องถึงกับจะฆ่าแกงกัน”

“ความขัดแย้งของพวกข้ามันไม่เกี่ยวอะไรกับเจ้า!” เนี้ยหลี่โผล่ออกมาและตอบคำถามครึ่งๆกลางๆแทนเย่ จื้อหวิ๋น เขากล้าพูดได้เลยว่าเทียนหลิงคนนี้ไม่ได้กระจอกเหมือนคนอื่นๆ เพราะงั้นเนี้ยหลี่จึงยังไม่กล้าทำอะไรผลีผลาม

ได้ยินเนี้ยหลี่กล่าว เย่ จื้อหวิ๋นจึงไม่กล้าผลีผลามพูดอะไรออกไป ทั้งเธอก็ไม่รู้อะไรเกี่ยวกับชายตรงหน้าเลย เธอนั้นเชื่อใจเนี้ยหลี่มาก ในเมื่อเนี้ยหลี่ยังไม่ทำอะไรเธอก็จะไม่ใจร้อนทำอะไรเช่นกัน

“ตระกูลหวู่กุยนั้นเป็นตระกูลรับใช้ของตระกูลแดนเหนือของพวกเรา หากพวกเจ้าอยากจะฆ่านายน้อยแห่งตระกูลหวู่กุย พวกเจ้าก็ต้องมาถามเอากับตระกูลแดนเหนือเสียก่อน” เทียนหลิงกล่าวพลางเหลือบมองทั้งเนี้ยหลี่และเย่ จื้อหวิ๋น

เนี้ยหลี่เงียบไปชั่วครู่ ถ้าเขากับเย่ จื้อหวิ๋นอยากจะจัดการเจ้าเทียนหลิงนี่ จะต้องลำบากมากแน่ ความแข็งแกร่งของเทียนหลิงนั้นยากจะคาดเดา ถ้าหากพวกเขายังดื้อรั้นต่อไป กำลังเสริมของเทียนหลิงจะต้องโผล่ออกมาอย่างแน่นอน

“ในเมื่อตระกูลหวู่ กุย เป็นตระกูลรับใช้ของตระกูลแดนเหนือเช่นนี้ งั้นเรื่องนี้ก็คงต้องจบลงแค่นี้ แล้วข้าจะมาจัดการเรื่องนี้ทีหลังในอนาคต”

เนี้ยหลี่กล่าวก่อนจะหันไปหาเย่ จื้อหวิ๋นและกล่าวว่า “เราไปกันเถอะ”

เนี้ยหลี่และเย่ จื้อหวิ๋นหันหลังกลับและเตรียมตัวที่จะจากไป เมื่อเห็นว่าทั้งสองกำลังจะไป เทียนหลิงก็ขมวดคิ้วและกำลังคิดจะหยุดพวกนั้นไว้

ทว่าหวู๋ หยู๋รีบเข้ามาขวางเขาไว้ก่อนและเอ่ยว่า “นายน้อยเทียนหลิง ถึงแม้ท่านจะเห็นว่าพวกนั้นอยู่เพียงระดับแบล็คโกลด์ แต่พวกนั้นสามารถฆ่าสองนักสู้ระดับตำนานจากตระกูลข้าได้เชียวนะ! ข้าว่ามันคงจะไม่ดีเท่าไหร่หากเราไปแหย่พวกเขา!” ตอนนี้หวู๋ หยู๋กลัวเนี้ยหลี่ซะเต็มประดาแล้ว

ได้ยินหวู๋ หยู๋กล่าว เทียนหลิงก็ถอยกลับและมองเนี้ยหลี่กับเย่ จื้อหวิ๋นเหมือนกับกำลังวิเคราะห์อีกฝ่าย “ท่านไปมีเรื่องกับพวกนั้นได้ยังไงหรือ” หวู๋ หยู๋คิดชั่วครู่ก่อนจะเอ่ยขึ้น “หนึ่งในลูกน้องของข้ามีปัญหากับพวกนั้น ตอนแรกข้าคิดว่าเรื่องแค่นี้ข้าน่าจะจัดการให้ได้ ทว่า ข้ากลับไม่คิดเลยว่าพวกมันจะแข็งแกร่งมาก!” หวู๋ หยู๋ตอบเลี่ยงๆ

หากไม่ได้รับการยินยอมจากหัวหน้าตระกูล เขาก็ไม่กล้าที่จะแพร่งพรายเรื่องเมืองกลอรี่ออกไปได้

หากตระกูลแดนเหนือรู้เรื่องเมืองกลอรี่เข้าล่ะก็ เมืองกลอรี่จะต้องตกอยู่ในเงื้อมมือของตระกูลแดนเหนืออย่างแน่นอน หากเป็นแบบนั้น ตระกูลเขาคงจะขาดทุนย่อยยับเป็นแน่

เทียนหลิงเหลือบมองหวู๋ หยู๋แต่ก็ไม่ได้พูดอะไร เรื่องแบบนี้เกิดขึ้นเป็นปกติภายในดินแดนใต้พิภพแห่งนี้ เพราะงั้นจึงเป็นเรื่องปกติที่หวู๋ หยู๋ไม่อยากจะพูดถึงมัน อย่างไรก็ตาม เทียนหลิงนั้นก็ได้แอบสงสัยเรื่องของเนี้ยหลี่และเย่ จื้อหวิ๋น หากทั้งสองแข็งแกร่งดั่งที่หวู๋ หยู๋ว่าด้วยวัยเพียงแค่นี้ พวกเขาก็น่าจะเป็นที่รู้จักในดินแดนใต้พิภพนี้ แล้วทำไมเขาถึงไม่เคยได้ยินเรื่องของพวกนั้นเลยล่ะ?

พอนึกถึงเนี้ยหลี่และเย่ จื้อหวิ๋น สายตาของหวู๋ หยู๋ก็เต็มไปด้วยความอาฆาต ครั้งนี้เขาเสียหายไปหนักมาก แต่ในเมื่อเหตุการณ์ครั้งนี้เกิดในระหว่างการรับเลือกศิษย์ของท่านเจ้าแห่งแดนใต้พิภพ เรื่องแบบนี้มันจึงหลีกเลี่ยงไม่ได้อยู่แล้ว หากเขากลับบ้านไปอย่างมากก็น่าจะแค่โดนตำหนิเท่านั้น

“สักวัน ข้าจะทำให้พวกเจ้ามาสยบแทบเท้าข้าให้ได้! โดยเฉพาะยัยเด็กนั่น เมื่อเวลามาถึงข้าจะย่ำยีเจ้า ให้สาสมใจเลยทีเดียวเชียว!”

เนี้ยหลี่พาเย่ จื้อหวิ๋นเดินหนีออกมาไกลจนกระทั่งแน่ใจแล้วว่าพวกเขารอดพ้นเทียนหลิงและหวู๋ หยู๋แล้ว เนี้ยหลี่รู้สึกได้ว่าความแข็งแกร่งของเทียนหลิงนั้นยากจะคาดเดาได้ หากพวกเขาสู้กันคงจะรุนแรงมากเป็นแน่ เพราะงั้นหากหลีกเลี่ยงได้พวกเขาก็ควรจะอยู่ให้ห่างๆเทียนหลิงเข้าไว้

เย่ จื้อหวิ๋นหันไปหาเนี้ยหลี่และถามว่า “เนี้ยหลี่ เกิดไรขึ้นกับเย่ ฮั่น?”

“เจ้านั่นถูกระเบิดหยิงหยางของข้า และน่าจะตายไปเรียบร้อยแล้วล่ะ” เนี้ยหลี่กล่าว

ได้ยินเช่นนั้น ประกายตาของเย่ จื้อหวิ๋นก็ฉายแววเศร้าออกมาแวบหนึ่ง ถึงยังไงเย่ ฮั่นก็เป็นลูกบุญธรรมของพ่อเธอ ถึงแม้สิ่งที่เขาได้รับจากเนี้ยหลี่จะสาสมแล้ว แต่เย่ จื้อหวิ๋นก็อดไม่ได้ที่จะรู้สึกสงสารเขา จนถึงตอนนี้เธอยังไม่เข้าใจเลยว่าทำไมเย่ ฮั่นถึงได้ทรยศเมืองกลอรี่และพยายามลอบสังหารพ่อของเธอ ทั้งๆที่พ่อเธอเลี้ยงดูเขาเหมือนลูกแท้ๆ!

“เนี้ยหลี่ อย่าบอกท่านพ่อเรื่องนี้นะ” เย่ จื้อหวิ๋นขอร้องเนี้ยหลี่หลังจากนิ่งคิดชั่วครู่

เนี้ยหลี่หันไปมองเย่ จื้อหวิ๋นแล้วพยักหน้าช้าๆ เขารู้อยู่แล้วว่าเย่ จื้อหวิ๋นนั้นเป็นคนยังไง เธอนั้นย่อมไม่อยากให้เย่ ซ่งเสียใจอยู่แล้ว ถึงแม้เย่ ฮั่นจะเป็นเพียงลูกบุญธรรมของเย่ ซ่ง แต่เย่ ซ่งก็เป็นคนที่เลี้ยงเย่ ฮั่นมากับมือตั้งแต่เด็กๆย่อมต้องรักเหมือนลูกแท้ๆอยู่แล้ว

“เย่ ฮั่นสมควรตาย เจ้าอย่าไปเสียใจให้กับคนแบบนั้นเลย” เนี้ยหลี่กล่าวพร้อมกับแตะไหล่ปลอบเย่ จื้อหวิ๋นเบาๆ จากนั้นเขาก็มองไปข้างหน้าและพบว่า การต่อสู้ที่ริมบึงโคลนยังคงไม่จบ พวกเขายังจัดการเจ้าผีดิบมังกรวารีไม่ได้


ที่มาจาก http://www.wuxiaworld.com/


#นิยาย พงศาวดารภูติ#Tale of the demon god#นิยายแปลไทย
Author(s)

1 ความคิดเห็น:

  1. ตายจริงเปล่าไม่รู้ไม่เห็นศพด้วย กลัวมันจะมีส่วนนึงตำราภูติกาลเวลา จากดินแดนทะเลทราย แล้วกลับมาแก้แค้นตอนหลังอะดิ

    ตอบลบ