วันพฤหัสบดีที่ 5 พฤษภาคม พ.ศ. 2559

Tale of the demon and god novel Chapter 164 – Raging Flames of Explosion

Tale of the demon and god novel Chapter 164 – Raging Flames of Explosion

นิยาย พงศาวดารภูติ ตอนที่ 164 - เปลวไฟระเบิดแห่งความเดือดดาล


บทที่ 164 - เปลวไฟระเบิดแห่งความเดือดดาล





   เหล่าสัตว์อสูรลมหิมะพวกนี้มีความแข็งแกร่งมากเป็นพิเศษ มันสามารถจะโยนก้อนหินขนาดมหึมาลอยเคว้งไปในอากาศได้อย่างง่ายดาย หากท้องฟ้าเต็มไปด้วยหินที่ถูกมันขว้างปามาแล้วคงจะเป็นสถานการณ์ที่ลำบากทีเดียว




     เมื่อเห็นสิ่งที่กำลังเกิดขึ้นนี้ เย่ ซ่งและพวก ถึงกับหน้าถอดสี แน่นอนสำหรับร่างทรงอสูรระดับเย่ ซ่ง นั้นไม่เป็นการลำบากอันใดเลยที่จะ จัดการกับหินขนาดยักษ์ที่ลอยเข้ามา แต่อย่างไรก็ตามด้วยจำนวนของผู้เชี่ยวชาญในตอนนี้ ยากที่จะปกป้องทั้งเมืองกลอรี่ให้ครอบคลุมพื้นที่ทั้งหมด ขอบเขตของเมืองกลอรี่ยังกว้างไปอีกมาก




   “นี่พวกเราควรทำอย่างไรกับสถานการณ์เช่นนี้ดี?”



   เหล่าผู้นำตระกูลต่างๆเริ่มลนลาน ความกลัวฝังลึกไปถึงภายในใจของ เสิ่นฮอง เหล่าสัตว์อสูรที่ถูกปลดปล่อยเหล่านี้จักร้ายกาจเพียงใด นับยังดีที่ว่าตัวเขานั้นชาญฉลาดเลือก ได้ยอมจำนนเข้ากับสมาคมทมิฬ เมื่อเมืองกลอรี่ถูกทำลายสิ้น ตระกูลศักดิ์สิทธิ์ของเขาก็ยังไม่นับว่าสิ้นที่อยู่อาศัย ยังสามารถย้ายถิ่นฐานไปอยู่กับสมาคมทมิฬที่ แดนจองจำแห่งนรก ได้ ตัวของเขาไม่สามารถยืนยันได้ว่าการดำรงอยู่ในแดนจองจำแห่งนรกนั้นสามารถทำได้ อย่างที่สมาคมทมิฬได้บอกมา แต่หากเหลือหนทางอื่นใดให้ตัวเขาเลือกได้อีกเล่า เย่ ซิว เร่งรีบรุดไปหาเนี่ยหลี่อย่างรวดเร็ว เมื่อพบกับเนี่ยหลี่จึงได้กล่าวถาม “เนี่ยหลี่ สิ่งที่เราควรจะทำในตอนนี้คือสิ่งใด?หากพวกมันเริ่มโจมตีมาอีกคราคงต้านไว้ไม่ไหวเป็นแน่!”



“ดูเหมือนว่าต้องทำอะไรสักอย่างแล้ว!”


เนี่ยหลี่พูด “ท่านเย่ ซิ่ว จำนวนหน้าไม้ขนาดใหญ่ที่ยิงได้รัศมีห้าพันเมตรเรามีจำนวนเท่าใด?”



“หน้าไม้ขนาดใหญ่? ของเหล่านั้นทางกองกำลังมีอยู่จำนวนมาก แต่หน้าไม้เหล่านั้นสามารถกำจัดสัตว์อสูรชั้นสามัญได้เพียงเท่านั้น อย่างมากที่สุดก็คงได้แต่เพียงสร้างรอยแผลให้กับพวกมันเท่านั้น โอกาสที่จะสังหารให้ถึงตายนั้นเรียกได้ว่าน้อยมาก มิหนำซ้ำเมื่อระยะของมันมากขึ้นความแรงของมันยิ่งน้อยลง”
 






  “ข้าไม่ได้ต้องการประสิทธิภาพความรุนแรงของมัน ผูกขวดเหล่านี้ติดปลายธนูยิงมันให้ได้ไกล ห้าพันเมตรให้ได้!” เนี่ยหลี่หยิบขวดระเบิดเลือดอสูรออกมาไว้ให้ ช่วงเวลาไม่กี่วันมานี้ สมาคมนักปรุงยาได้ทำการผลิตระเบิดเลือดอสูรให้จำนวนนับหมื่น เพื่อให้นำมาพร้อมใช้เผื่อสถานการณ์เช่นนี้



“เจ้าสิ่งนี้มันมีอานุภาพเพียงใดกันหรือ?” หลังจากได้เห็นการระเบิดแบบลูกโซ่ที่สังหารสัตว์อสูรมานับพัน เย่ ซิ่วไม่กล้าจะดูแคลนสิ่งที่ถูกเนี่ยหลี่นำมาใช้อีกต่อไป



   “พลังของมันแม้จักไม่มากแต่ก็นับว่าเพียงพอ ที่จะสังหารเหล่าสัตว์อสูรลมหิมะระดับเงินได้จำนวนเล็กจำนวนหนึ่ง!” เนี่ยหลี่กล่าว


“กลุ่มจำนวนเล็ก?”คิ้วของเย่ ซิ่วกระตุกอย่างห้ามไม่ได้ เย่ ซิ่ว หันมาตะโกนสั่งการเหล่าผู้เชี่ยวชาญของตระกูลวายุเหมันต์ “นำหน้าไม้ขนาดใหญ่ออกมาเร็วเข้า!”



  เพียงแค่พริบตาเดียวหน้าไม้ขนาดใหญ่เหล่านั้นได้ถูกเตรียมไว้ที่กำแพงในขณะที่สัตว์อสูรยังระดมขว้างหินมาอย่างต่อเนื่อง เห็นดังนั้นพวกเขาได้เร่งนำหน้าไม้ออกมาเตรียมไว้อย่างรวดเร็ว





     เมื่อกลุ่มของสัตว์อสูรลมหิมะได้เคลื่อนมาอยู่ในระยะหนึ่งพันเมตร และกำลังเตรียมจะขว้างก้อนหินอยู่ เย่ ซิ่วก็ได้เหนี่ยวไก ยิงหน้าไม้ออกมาอย่างรวดเร็ว ลูกธนูที่ถูกปล่อยออกมาเร็วประดุจสายฟ้า


ฟุ่บ ฟุ่บ ฟุ่บ(เสียงลูกธนู)



   ลูกศรจากธนูพุ่งโค้งยาวไปบนท้องฟ้า ในฐานะที่เป็นถึงร่างทรงอสูรระดับแบล็คโกลด์ งานนี้ถือเป็นเรื่องไม่คณามือสำหรับเย่ ซิ่ว ศรธนูพุ่งลงในกลุ่มของสัตว์อสูรลมหิมะ และขวดเลือดอสูรที่ผูกติดกับศรธนู นั้นแตกระเบิดออกทันที ทันใดนั้นก็ได้เกิดปรากฏการณ์เลือดที่แตกกระจายออกออกมาราวกับน้ำพุโดยเลือดเหล่านั้นเป็นของเหล่าสัตว์อสูร


   ส่วนที่น่ากลัวโดยแท้จริงของระเบิดเลือดอสูร คือเวลาที่มันได้ระเบิดออก เลือดที่สาดกระเซ็นออกมาจะกลายเป็นตัวจุดชนวนให้เลือดอื่นๆระเบิดตามไปด้วย โดยเฉพาะสัตว์อสูรลมหิมะที่มีรูปร่างขนาดใหญ่ จึงก่อให้เกิดผลสัมฤทธิ์ที่ชัดเจนมากอย่างหนึ่ง



  ทันใดนั้นเหล่าสัตว์อสูรลมหิมะได้กลายเป็นเศษเลือดในทันที แต่อย่างไรก็ตามระเบิดเลือดอสูรไม่ได้เป็นอันตรายต่อสัตว์อสูรระดับทองมากเท่าไหร่นัก




  เมื่อได้เห็นเหตุการณ์อันน่าสะพรึง ทุกคนก็ต้องตกใจขึ้นมาทันที การระเบิดคราวนี้รุนแรงกว่าที่ผ่านมาเสียอีกหากพวกสัตว์อสูรลมหิมะจะขว้างหินมาละก็ต้องก้าวมาอยู่ในระยะ หนึ่งพันเมตร แต่หน้าไม้ขนาดใหญ่มีรัศมีขอบเขตการยิงถึง ห้าพันเมตรหรือมากกว่านั้น



เฟี้ยว! ฟุบ!!  ศรธนูยิงไปที่กลุ่มสัตว์อสูรอย่างต่อเนื่อง ไม่กี่วินาทีต่อมาก็มีการระเบิดแบบลูกโซ่ดังขึ้นมาอย่างต่อเนื่อง




  เหล่าสัตว์อสูรลมหิมะต่างส่งเสียงคำรามออกมาด้วยความเคียดแค้น สัตว์อสูรระดับทองบางตัวที่ไม่ตายจากระเบิดเลือดอสูรต่างวิ่งกรูเข้าไปเพื่อขว้างหินไปยังเมืองกลอรี่







   หินเหล่านั้นพุ่งตรงไปยังเมืองกลอรี่ เหล่าผู้เชี่ยวชาญระดับทองและแบล็คโกลด์ที่คอยป้องกัน ใช้ดาบใหญ่ฟาดฟันหินเหล่านั้นอย่างไม่หยุดยั้ง แต่ก็ยังมีบางส่วนที่หลุดรอดไปได้ ทำให้มีทหารยามบางส่วนตายจากการถูกหินโจมตี


   โชคดี ที่เป็นเพียงส่วนน้อย ของก้อนหินขนาดใหญ่ที่ถูกโยนมา ถ้าไม่ได้ระเบิดเลือดอสูรช่วยไว้ ทั่วทั้งท้องฟ้าของเมืองกลอรี่คงถูกปกคลุมด้วยหินจำนวนมหาศาล



   ความรุนแรงของการต่อสู้เพิ่มความวิตกกังวลยิ่งขึ้น ระรอกของคลื่นระเบิดเลือดอสูรที่เกิดขึ้นในกลุ่มสัตว์อสูรทำให้พวกมันล้มตายกัน นับหมื่นหลังจากผ่านไปหลายรอบแล้ว เหล่าสัตว์อสูรปีศาจต่างไม่สามารถทำการอันใดได้อีกต่อไป พวกมันต่างพากันถอยหนีไปหลายพันเมตร




   นับเป็นครั้งแรกของเมืองกลอรี่ ที่สามารถรับมือกับเหล่าสัตว์อสูรปีศาจได้ ในอดีตที่ผ่านมาเหล่าสัตว์อสูรมักจะฝ่ากำแพงเมืองเข้าไปทำให้เมืองเกิดความเสียหายมากเกินบรรยาย ผู้คนล้มตายกันนับหมื่นแสน แต่ในคราวนี้กลับสูญเสียเพียงแค่ไม่กี่พันคน ในการต่อกรกับ สัตว์อสูรจำนวนขนาดนี้ เป็นเรื่องที่น่าเหลือเชื่อเสียยิ่งนัก และทั้งหมดนี่เป็นผลงานของเนี่ยหลี่ หากไม่ได้วิธีการของเนี่ยหลี่ คงเป็นการยากที่จะรักษาเมืองกลอรี่ให้เป็นเช่นนี้ได้



   โฮกก !!!!


  สัตว์อสูรระดับแบล็คโกลด์ วิ่งอย่างบ้าคลั่งหมายจะพุ่งเข้าใส่กำแพงเมือง ด้วยขนาดตัวของมันจึงทำให้เกิดแผ่นดินไหวทุกย่างก้าวที่มันเหยียบย่ำลงกับผืนดิน


  เหล่าสัตว์อสูรระดับสามัญไม่สามารถประชิดกำแพงเมืองได้ ดังนั้นตัวมันจึงต้องทำด้วยตัวมันเองความสูงของมันประมาณสิบถึงยี่สิบเมตร ราวกับป้อมปราการเคลื่อนที่ ระเบิดเลือดอสูรที่ระเบิดไปบนร่างกายของมัน ไม่ได้สร้างความเสียหายให้มันได้เลยแม้แต่น้อย ความเร็วของสัตว์อสูรแบล็คโกลด์ รวดเร็ววิ่งมาอย่างบ้าคลั่ง ใช้เวลาเพียงไม่นานพวกมันก็มาถึงด้านล่างของกำแพงเมืองเมื่อเห็นดังนั้น เย่ ซ่ง   เย่ ซิ่ว ฮูหยานเซียง และคนอื่นๆก็ชักดาบออกจากฝักเข้าห้ำหั่นกับสัตว์อสูรทันที



 บูมม..


สัตว์อสูรระดับแบล็คโกลด์กระโดดขึ้นมาบนกำแพงเมือง


บูมม..



     มันได้ฉีกกระจุยกำแพงเมือง พวกยามที่ถูกเหวี่ยงไปรอบๆต่างส่งเสียวกรีดร้องออกมาอย่างโหยหวน ผู้เชี่ยวชาญระดับแบล็คโกลด์ห้าคนได้ ฟันลงไปบนตัวสัตว์อสูร


เพ้ง.. เพ้ง.... เพ้ง..



    การต่อสู้เต็มไปด้วยความรุนแรงบนกำแพงเมือง
สัตว์อสูรระดับแบล็คโกลด์ยังกระโจนเข้ามายังต่อเนื่อง บ้างตกบนกำแพงเมือง บางตัวถึงกับตกลงไปในเมืองเลยก็มี ผู้เชี่ยวชาญระดับแบล็คโกลด์ จัดรูปแบบการต่อสู้ โดย ใช้รูปแบบกลุ่ม ห้าต่อหนึ่ง


  “หลบเร็วเข้า!!”



   เหล่าผู้มีระดับต่ำกว่าแบล็คโกลด์ถูกพัดปลิวกระเด็นเพราะแรงกดดัน ผู้ที่ถูกพัดออกมาต่างกระอักเลือดออกมาเป็นกองเศษของกำแพงที่แตกออกมาเพราะการต่อสู้ได้ทำลายบ้านเรือนไปบางส่วนสัตว์อสูรระดับแบล็คโกลด์นี้มีร่างกายที่ทนทานเป็นอย่างมาก ราวกับถูกสร้างมาจากโลหะแข็งๆเลยก็ว่าได้ แม้จะเป็นการโจมตีจากผู้เชี่ยวชาญแบล็คโกลด์ก็ทำได้แค่สะกิดให้พวกมันถลอกเพียงเท่านั้น




   “ล่อพวกมันเข้าไปที่ จวนเจ้าเมืองโดยเร็วเข้า!” เย่ ซ่ง ตะโกนสั่ง “เย่ ซิ่ว ฝากทางนี้ด้วย!” หลังจากนั้นเย่ ซ่ง ก็กระโจนตัวนำหน้าไปอย่างรวดเร็ว
เสิ่นฮอง ยืนลังเลอยู่ครู่หนึ่ง ในเมื่อตระกูลวายุเหมันต์ยังหาข้ออ้างเอาผิดกับตระกูลเทพศักดิ์สิทธิ์ไม่ได้เขาจึงได้แต่ทำหน้าที่อยู่ต่อไปเพื่อไม่ให้มีพิรุธ สัตว์อสูรแบล็คโกลด์ที่รวมกลุ่มกันสร้างบรรยากาศคล้ายคลึงกับ ป้อมปราการเคลื่อนที่ ที่ทำลายทุกสิ่งอย่างที่มันได้ผ่านทางไป



   เนี่ยหลี่รู้สึกคลุมเครือกับการโจมตีของเหล่าสัตว์อสูรลมหิมะพวกนี้อยู่ จากการที่มันได้โจมตีแบบสุ่มสี่สุ่มห้า เป็นเพราะวานรวายุเหมันต์ตัวนั้นแน่ๆ มันต้องเป็นตัวหัวหน้าคอยสั่งการเหล่าสัตว์อสูรตัวอื่นๆอยู่อย่างแน่นอน!



   เนี่ยหลี่บอกกับหลู่เพียวกับตูเซอ และคนอื่นๆว่า “ พวกเจ้าทุกคนอยู่ที่นี่คอยป้องกันกำแพงเมืองเอาไว้!”


พูดจบเนี่ยหลี่ก็ทะยานตัวไปยัง วานรวายุเหมันต์ ตัวนั้นทันที



   วานรวายุเหมันต์ มีความแข็งแกร่งเป็นอย่างมาก มันคงเข้าใกล้เข้าสู่ระดับตำนานแล้ว มันบินผ่านกำแพงมาหาผู้เชี่ยวชาญระดับแบล็คโกลด์เย่ ซ่ง  ที่ได้เห็นความแข็งแกร่งของ วานรวายุเหมันต์ จึงได้แผดเสียงคำรามออกมา พร้อมรวมร่างเข้ากับมังกรพสุธาเกล็ดทมิฬ พุ่งเข้าหา วานรวายุเหมันต์ ทันที



  บูมม บูมม บูมม



   เมื่อปะทะกัน แรงพลังที่สะท้อนกระจายรั่วออกมา ส่งผลให้บ้านเรือนที่อยู่ในละแวกใกล้เคียงถึงกับพังพินาศลงในพริบตา วานรวายุเหมันต์ คำรามใส่ เย่ ซ่ง สายตาที่มันมองมาด้วยความอาฆาตแค้น ด้วยความที่มันอยากจะฉีกร่างเย่ ซ่งให้ขาดเป็นชิ้นๆ
เย่ ซ่ง ได้กระโจนตัวสู่การต่อสู้ที่น่าลำบากเสียแล้ว



   เสิ่นฮอง ยังคงตวัดดาบฟาดฟันเข้าใส่วานรวายุเหมันต์อย่างต่อเนื่อง เพียงแต่ว่าตัวของมันไม่ได้ใส่แรงลงอย่างเต็มที่ ที่จะต่อสู้กับ วานรวายุเหมันต์ แต่ในสายตาของมันแสร้งว่าได้ช่วย เย่ ซ่ง อย่างสุดกำลัง ถ้าเย่ ซ่งปราชัยในการต่อสู้นี้ มันคงจะปลื้มปิติยินดียิ่ง



    เนี่ยหลี่ ที่หลบซ่อนตัวอยู่เห็นเหตุการณ์ทั้งหมด ดวงตาแปรเปลี่ยนเป็นเยือกเย็นส่งแรงอาฆาตอย่างหนาวเหน็บ เสิ่นฮองมันกำลังคิดจะฉวยโอกาสสังหาร เย่ ซ่ง



    ทันใดนั้น ฝ่ามือใหญ่ยักษ์ของวานรวายุเหมันต์ ได้ฟาดถูกตัวเย่ ซ่งเข้าอย่างจัง เย่ ซ่ง เข้าปะทะกับวานรวายุเหมันต์ แบบตาต่อตาฟันต่อฟัน ด้วยระดับพลังที่ใกล้เคียงกันจึงทำให้ดูเหมือนสูสี แต่หาเป็นเช่นนั้นไม่ ด้วยร่างกายของสัตว์อสูรกับร่างกายของมนุษย์นั้นมีความแตกต่างกันเป็นอย่างมากแม้ เย่ ซ่งจะแข็งแกร่ง แต่ความแข็งแกร่งทางกายภาพยังตกเป็นรองวานรวายุเหมันต์เป็นอย่างมาก  พลันสังเกตเห็นเลือดที่ไหลออกจากมุมปากของเย่ ซ่งทันทีหลังจากการเข้าปะทะกัน ความแข็งแกร่งของวานรวายุเหมันต์มีมากเกินไปเสิ่นฮองที่ได้เห็นฉากที่ประทับใจเช่นนี้พลันแสยะยิ้มออกมาอย่างเลือดเย็น




     แม้เย่ ซ่งจะแข็งแกร่งแต่ก็หาได้เป็นคู่มือของวานรวายุเหมันต์ ที่มีสติปัญญาตัวนี้ แค่แรงกดดันที่ได้รับก็สามารถทำให้เย่ ซ่งเจียนตายได้แล้วหากปล่อยให้วานรวายุเหมันต์ตัวนี้หลุดรอดไปได้ ผู้ใดจะรู้เล่าว่าจะมีสักกี่ชีวิตในเมืองกลอรี่ต้องล้มตาย ไม่ว่ายังไง เย่ ซ่ง จึงถอยไม่ได้เป็นอันขาด แววตาของเสิ่นฮอง ที่มองมานั้นเปรียบได้ดั่งเสือที่จ้องมองเหยื่อที่กำลังจะถูกขย้ำอย่างรื่นรมย์




    การจะสังหารวานรวายุเหมันต์ตัวนี้ยากเกินไปแม้จะต้องเสียสละตนยังไม่แน่ด้วยซ้ำไปที่จะสังหารมันได้ เย่ ซ่ง จึงต้องหลอกล่อมันเข้าไปที่ ลานเจ้าเมือง




      เมื่อวานรวายุเหมันต์ สังเกตเห็นเสาที่ตั้งอยู่บริเวณลานเจ้าเมือง มันสัมผัสได้ถึงบางอย่างที่ไม่ปกติ จึงได้แผดเสียงคำรามส่งผลให้ สัตว์อสูรระดับแบล็คโกลด์ตัวอื่น ถอยหนีออกจาก ลานเจ้าเมืองอย่างกะทันหัน



  นี่มันสังเกตเห็นด้วยงั้น รึนี่ ?




      สัตว์อสูรที่มีสติปัญญาช่างน่าหวาดหวั่นยิ่งนัก!
เย่ ซ่ง ระเบิดความโกรธคล้ายดังคนเสียสติ คำราม ฟาดฟันดาบออกไปอย่างบ้าคลั่งหมายจะไล่ต้อน วานรวายุเหมันต์ไปยัง ลานเจ้าเมืองให้จงได้ ค่ายกลหมื่นอสูรเปรียบดั่งกับทุกสิ่งมีเพียงสิ่งนี้เท่านั้นที่จะสังหารวานรวายุเหมันต์ลงได้ เย่ ซ่งในตอนนี้ไม่มีทางเลือกอื่นอีกแล้ว



    วานรวายุเหมันต์ที่รับคมดาบที่ฟาดฟันมาอย่างหนักหน่วงไม่คำนึงถึงบาดแผลของมัน มันได้คำรามแล้วพุ่งเข้าชนใส่เย่ ซ่ง


บูมม!!!


  ร่างมหึมาของวานรวายุเหมันต์กระทบใส่เย่ ซ่ง ทำให้เย่ ซ่งกระเด็นปลิวไปไกลหลายสิบเมตร พร้อมกับก้อนเลือดที่แผดพุ่งออกมาทางปาก



    “ท่านเจ้าเมือง ท่านเป็นอย่างไรบ้าง” เสิ่นฮองได้เข้ามาประชิดกับเย่ ซ่งแววตาของเย่ ซ่งส่งรังสีอัมหิตที่หนาวเหน็บออกมาอย่างรุนแรง มือกระชับดาบในมือไว้อย่างแน่นหนาพลันจ้องไปยังเสิ่นฮอง ตัวเขาถึงกับหยุดชะงัก ตัวเสิ่นฮองไม่โง่งมจนสติปัญญาถึงปานนั้น แม้เย่ ซ่งจะบาดเจ็บแต่ก็ยังแข็งแกร่งอยู่มาก ดังนั้นตัวเขาจึงไม่รีบร้อนที่จะจัดการในตอนนี้หลังจากที่วานรวายุเหมันต์ปะทะกับเย่ ซ่งตัวเขาได้กระเด็นไปโดนสิ่งก่อสร้างหลายอย่างพังพินาศด้วยแรงปะทะของเย่ ซ่ง



 
      “จิ้งจอกเฒ่า เสิ่นฮอง ความคิดในการกระทำของมันช่างเจ้าเล่ห์ยิ่งนัก ปล่อยให้เป็นแบบนี้สถานการณ์มีแต่ทวีความอันตรายมากยิ่งขึ้นเท่านั้น ข้าต้องหาวิธีสังหารวานรวายุเหมันต์ก่อนสิ่งอื่นใด!” เนี่ยหลี่ที่ซ่อนอยู่ในความมืดได้หยิบม้วนจารึกระดับตำนานออกมา ไม่รอช้ากัดนิ้วตัวเองหยดเลือดตัวเองหลายหยดลงบนจารึก พลันปรากฏรังสีแสงสีแดงออกมาจากจารึกทันทีแสงสีแดงทำการแปรเปลี่ยนรูปลักษณ์เป็นเพลิงที่รวมตัวกันสร้างเป็นบอลเพลิงขนาดมหึมา

คลื่นความร้อนที่ปล่อยออกมาส่งผลกระทบไปทั่วทั้งเมืองกลอรี่ ราวกับว่ามันเต็มไปด้วยความรู้สึกที่อยากจะทำลายทุกสิ่งอย่างให้พินาศเป็นธุลีเสียให้สิ้น



    “เคล็ดวิชาต้องห้ามระดับตำนาน เปลวไฟระเบิดแห่งความเดือดดาล!”




   เนี่ยหลี่เอ่ยเสียงต่ำหากแต่เต็มไปด้วยความมุ่งมั่นและทรงพลัง เปลวไฟระเบิดแห่งความเดือดดาล พุ่งโค้งเป็นทางยาวมุ่งตรงไปที่วานรวายุเหมันต์  วานรวายุเหมันต์ที่ยังวุ่นกับการต่อสู้กับเย่ ซ่ง มันจึงไม่ได้อยู่ในสภาพที่ป้องกันตัวเองได้ พริบตาที่มันเห็น บอลเพลิงขนาดใหญ่พุ่งตรงมาที่มัน ด้วยความเร็วของมันแล้วไม่ใช่เรื่องยาก มันจึงม้วนตัวหลบบอลเพลิงได้ทัน หากแต่บอลเพลิงนี้ราวกับมีความสามารถติดตาม จึงได้เปลี่ยนทิศทางกลางอากาศพุ่งเข้าใส่ตัวมันอีกที


  โฮกกก!!!!


วานรวายุเหมันต์ คำรามแผดเสียงออกมาพลันปรากฏกำแพงน้ำแข็ง พุ่งขึ้นมารอบตัวของมันมาเป็นเกราะกำบังเอาไว้


บูมม! บูมม!


 

   เกิดการระเบิดที่น่าสะพรึงกลัวขึ้น ที่มาจากการระเบิดของบอลเพลิงขนาดยักษ์ที่พุ่งมานั่น แม้แต่ร่างทรงอสูรระดับแบล็คโกลด์ อย่างเย่ ซ่งหรือเสิ่นฮอง ยังโดนแรงระเบิดอัดกระเด็นปลิวออกมาไกลหลายสิบเมตร ขนาดแรงระเบิดที่ปล่อยออกมายังน่าหวั่นเกรง และน่ากลัวถึงเพียงนี้ ไม่ต้องพูดถึงจุดศูนย์กลางการระเบิดเลยว่าจะรุนแรงแค่ไหน ทันทีที่บอลเพลิงกระทบกับกำแพงน้ำแข็งที่มันสร้างขึ้นมากำบังกาย กำแพงน้ำแข็งพลันสลายไปในเสี้ยววินาที หลังการระเบิดร่างของวานุวายุเหมันต์กระเด็นลอยคว้างไปในอากาศ ร่างของมันกระเด็นไปชนบ้านเรือนเสียหายนานับไม่ถ้วน สิ่งก่อสร้างที่ถูกมันชนล้วนแต่พังพินาศลงอย่างน่าใจหาย ทั้งร่างของมันถูกเปลวเพลิงเผาไหม้จนเกรียม




     วานรวายุเหมันต์ส่งเสียงคร่ำครวญออกมาอย่างไม่เป็นศัพท์ ความทุกข์ทรมานจากวิชาต้องห้ามระดับตำนานทำให้มันได้รับบาดเจ็บสาหัสกล่าวได้ว่าเป็นวิชาที่น่ากลัวยิ่งนัก!เป็นไปได้รึไม่ ว่าลอร์ดเย่ โม่ กลับมาแล้ว? ร่างของเสิ่นฮอง สั่นสะท้านไปด้วยความกลัว




        ผู้ที่จะปล่อยพลังมหาศาลเช่นเมื่อครู่นี้ ต้องมีฝีมืออย่างน้อยระดับตำนานเป็นแน่ นับว่าเป็นโชคดีของ เสิ่นฮอง อย่างยิ่งที่ก่อนหน้านี้ ตัวเขาไม่ได้กระทำการใดต่อเย่ ซ่ง ไม่งั้นตัวเขาคงไม่สามารถมีชีวิตรอดเงื้อมมือของผู้ที่มีฝีมือระดับตำนานได้เป็นแน่




        เย่ ซ่ง กุมหน้าอกตัวเองไว้แน่น ในขณะที่ยันตัวขึ้นยืนอย่างช้าๆ วิชาระดับตำนานเมื่อสักครู่นี้ทำให้ตัวเขาเองแข้งขาไร้เรี่ยวแรงไปไม่น้อยดวงตาเหม่อมองไปยังความมืดมิด ไม่เห็นอันใดเลย มีแต่ผู้เชี่ยวชาญระดับตำนานเท่านั้นที่จะมีพลังปล่อยวิชานั้นเมื่อสักครู่นี้ในเมืองกลอรี่ จะมีผู้ใดกันที่ใช้วิชาต้องห้ามเช่นนี้ได้?



   ทันใดนั้นความคิดบางอย่างแล่นเข้ามาในหัวของ เย่ ซ่ง หรือจะเป็นท่านผู้นั้น? ผู้เชี่ยวชาญลึกลับ?



      เมื่อคิดเกี่ยวกับเรื่องนี้ นี่เป็นสิ่งที่สมเหตุสมผลแล้วที่จะสามารถอธิบายต่อเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นนี้ได้ เป็นไปได้สูงว่าผู้เชี่ยวชาญอาจจะยื่นมือเข้ามาช่วยตัวเขาไว้ ถ้าเป็นเช่นนั้นจริง นี่เป็นเรื่องที่น่าปิติยินดียิ่ง ที่ในเมืองกลอรี่มีผู้เชี่ยวชาญระดับตำนานอยู่ถึงสองคน ด้วยความสัมพันธ์ของเนี่ยหลี่กับหยุนเอ๋อ



     แม้นหากภายภาคหน้าเมืองกลอรี่เกิดปัญหาเช่นนี้ขึ้นอีกผู้เชี่ยวชาญท่านนี้ต้องยื่นมือมาช่วยด้วยเช่นกันในความเป็นจริงนั้นหลังจากที่ได้ใช้วิชา เปลวไฟระเบิดแห่งความเดือดดาลแล้ว เนี่ยหลี่ได้เร้นกายไปอย่างไร้ร่องรอย ทำเช่นนี้ เย่ ซ่งจะปลอดภัยกว่ามาก เมื่อถูกปล่อยให้คิดว่าเป็นฝีมือผู้เชี่ยวชาญระดับตำนาน เสิ่นฮองที่จ้องจะทำร้ายเย่ ซ่งอยู่ คงจะไม่กล้าลงมือผลีผลาม เสิ่นฮองมองมายังเย่ ซ่ง ยิ้มแหย่ปั้นหน้าไม่เป็น “ท่านเจ้าเมือง ท่านไม่เป็นไรนะ?”




    เย่ ซ่ง ยิ้มแล้วหันมาตอบอย่างรวดเร็ว “ขอบใจสำหรับความเป็นห่วงกังวลที่ท่านมอบให้ข้านะ พี่เสิ่น ข้าสบายดี”



ที่มาจาก http://www.wuxiaworld.com/


#นิยาย พงศาวดารภูติ#Tale of the demon god#นิยายแปลไทย
Author(s)

ไม่มีความคิดเห็น:

แสดงความคิดเห็น