วันพฤหัสบดีที่ 5 พฤษภาคม พ.ศ. 2559

Tale of the demon and god novel Chapter 160 – Beast horde arrives

Tale of the demon and god novel Chapter 160 – Beast horde arrives

นิยาย พงศาวดารภูติ ตอนที่ 160 - ฝูงสัตว์อสูรบุก


บทที่ 160 - ฝูงสัตว์อสูรบุก


   ฝูงสัตว์อสูรทุกตัวเป็นดังกับฝันร้าย ทั่วทั้งเมืองกลอรี่อยู่ในสภาวะเตือนภัย


  ห้องโถงหลักของคฤหาสน์เจ้าเมือง



  ผู้เชี่ยวชาญด้านต่าง ๆจากตระกูลต่าง ๆมีการเตรียมพร้อมมากมาย มีเพียงตระกูลเทพศักดิ์สิทธิ์ที่ถูกทอดทิ้งไว้อย่างโดดเดี่ยวเย่ ซ่งและเสิ่นฮองต่างจ้องตากันเขม็ง พร้อมกับรังสีของความหนาวเย็นพุ่งปะทะกันผ่านสายตาของพวกเขาเสิ่นฮองยิ้มขณะที่มองดูเย่ ซ่งพลางพูดว่า “ข้าไม่ได้คาดหวังว่าเมืองกลอรี่จะเอาชนะฝูงสัตว์อสูรได้ ในฐานะสมาชิกของเมืองกลอรี่และเพื่อความปลอดภัยของเมือง ตระกูลเทพศักดิ์สิทธิ์ของข้าจะทำทุกวิถีทางเพื่อปกป้องมัน ข้าอยากรู้ว่าท่านเจ้าเมืองจะมอบหน้าที่อะไรให้ตระกูลของข้า ?”



 
  เย่ ซ่ง หรี่ตามองเสิ่นฮองพลางกล่าวว่า “ผู้เชี่ยวชาญของตระกูลเทพศักดิ์สิทธิ์ต้องไปป้องกันกำแพงเมืองทิศเหนือ เพียงแต่ข้าอยากถามท่านพี่เสิ่นว่าจะไปป้องกันกำแพงเมืองทิศใต้กับข้าได้หรือไม่”กับฝูงสัตว์อสูรที่กำลังมา ใครจะรู้ได้ว่าเสิ่นฮอง จะเล่นตุกติกอะไร ถ้าเย่ ซ่งปล่อยให้เขาคลาดสายตา คงเป็นธรรมดาที่เย่ ซ่งจะรู้สึกไม่สบายใจ




  “น้อมรับคำสั่ง ท่านเจ้าเมือง” เสิ่นฮองกล่าว ดวงตาของเขากำลังยิ้ม ทำไมเขาจะไม่รู้ว่าเย่ ซ่งคิดอะไรอยู่ ?



   “เช่นนั้น พี่เสิ่น ไปกันเถอะ”



 “ขอรับ ท่านเจ้าเมือง”





   เนี่ยหลี ตู เซอ หลู่เปียวและสมาชิกที่เหลือมาถึงกำแพงทิศใต้ก่อน ในนี้ฝูงสัตว์อสูรจะบุกมาทางกำแพง ทิศใต้ก่อน ด้วยเหตุนี้จึงเป็นที่ๆอันตรายที่สุด
มีเวลาอีก 5 ชั่วโมงก่อนที่ฝูงสัตว์อสูรจะบุกมา ภายใต้การสั่งการของเนี่ยหลี นักสู้นับพันคนได้ขุดหลุมไว้นอกเมือง เนื่องจากว่าฝูงสัตว์อสูรจำนวนมากใกล้จะบุกมา ทุกคนจึงกังวลใจมากและการเคลื่อนไหวของพวกเขาดูสับสน



 
  “แผนของเนี่ยหลี่คืออะไร ?” หลู่เปียวรู้สึกสงสัยมาก เนื่องจากนักสู้ขุดหลุมไว้รอบพื้นที่ ทำให้พื้นดินขรุขระมาก อย่างไรก็ตามหลุมเหล่านี้จะมีประโยชน์อะไรกับฝูงปีศาจลมหิมะที่ทรงพลัง




    “ไม่ว่าเนี่ย หลีจะวางแผนอะไรไว้ก็ตาม เราจะปฏิบัติตามนั้น” ตู เซอ คว้าพลั่วและขุดดินอย่างต่อเนื่องทหารบนกำแพงเมืองมองลงมาดูด้านล่าง พวกเขาคิดไม่ออกว่าเนี่ยหลีและพรรคพวกของเขาวางแผนอะไรไว้ พวกเขาเห็นแค่หลุมลึก 2 หลุมถูกขุดใต้พื้นดินกับกลุ่มคนที่เทน้ำมันคล้ายของเหลวไว้ภายหลัง พื้นดินก็ถูกขุดยาวไปถึงจุดที่ขรุขระ พื้นดินเต็มไปด้วยหลุมขนาดเล็กมากมายขนาดเท่ากำปั้น




      มีคนอีกกลุ่มหนึ่งที่ตัดไม้ไผ่ลงมาหลายพันต้นแล้วเหลาปลายให้แหลมเหมือนหอก หลังจากนั้นก็เทอะไรบางอย่างลงไปข้างในไม้ไผ่นอกเหนือจากนั้น สมาคมปรุงยายังรีบมา ที่นี่จากทุกๆที่ พวกเขาทุกคนถือถังใส่สารเคมีมา เช่น ถังใส่น้ำยา


   “คนพวกนี้มาทำอะไรกัน ?”


“ไม่รู้สิ ข้าก็คิดไม่ออก”



  “ในถังน้ำมีน้ำยาอะไร ? ทำไมพวกเขาเทน้ำยาพวกนั้นลงในหลุม ?”



   “ใครจะไปรู้ล่ะ !”





   ทหารที่เฝ้ากำแพงเมืองเหล่านี้อดถามซอกแซกเกี่ยวกับการกระทำของเนี่ยหลีและพรรคพวกของเขาไม่ได้ เป็นการกระจายความกลัวต่อการบุกของฝูงสัตว์อสูรเวลาเดินผ่านไปนาทีต่อนาที ความกลัวภายในจิตใจของพวกเขายิ่งฝังลึกลงไป เพราะพวกเขารู้ว่าฝูงสัตว์อสูรจำนวนมากใกล้จะมาถึงแล้ว กลุ่มผู้เชี่ยวชาญจากตระกูลต่างๆรวมตัวกันบนกำแพงเมืองทำให้จิตใจของพวกเขาพอสงบลงได้บ้าง
กำแพงเมืองของเมืองกลอรี่ดูมืดมิดลงในเวลากลางคืน มันทำให้หัวใจของคนดูหนักอึ้งอย่างลี้ลับ




      มีบรรพบุรุษจำนวนนับไม่ถ้วนที่ตายบนกำแพงเมืองนี้ หินทุกก้อนบนกำแพงเมืองล้วนเปียกชุ่มไปด้วยเลือดของพวกเขาสำหรับยุคนี้ พวกเขาต่างตกอยู่ในการต่อสู้กับฝูงปีศาจไม่ว่างเว้น ไม่มีใครรู้ว่าฝูงปีศาจที่น่ากลัวมาถึงเมื่อไร ไม่มีใครรู้ว่าดินแดนแห่งสุดท้ายนี้ที่พวกเขาอาศัยอยู่จะถูกกลืนกินหรือไม่
นักรบหลายพันใต้กำแพงเมืองยังคงวุ่นวายมาก แม้ว่าพวกเขาไม่ได้มีความแข็งแกร่งมากนัก แต่ประสิทธิภาพของพวกเขายังคงสูงมาก สถานที่เสร็จสมบูรณ์นับว่าดีกว่าที่เนี่ยหลีคิดไว้มากและเนี่ยหลียังเตรียมการไว้ยิ่งกว่าป้อมปราการ




    ในขณะที่เนี่ยหลีกำลังยุ่งอยู่ เย่ จื้อหวิ๋นและเสี่ยว หนิ๋ง เอ๋อปฏิเสธที่จะอยู่เฉยๆ พวกนางหยิบพลั่วขึ้นมาแล้วเริ่มขุดเหมือนนักสู้ธรรมดาบนกำแพงเมือง เย่ ซ่ง  เสิ่นฮองและผู้เชี่ยวชาญหลายคนมาถึงแล้ว มองเห็นเย่ ซ่งยืนอย่างมั่นคงและเด็ดเดี่ยว หัวใจของพวกเขารู้สึกผ่อนคลายขึ้นมากอย่างบอกไม่ถูก ในหัวใจของพวกเขา เย่ ซ่งยังคงเป็นเช่นกับพระเจ้าที่ยังมีชีวิต


 
  คนๆนี้รองลงมาจากลอร์ดเย่ โม่ ผู้พิทักษ์เมืองกลอรี่ !



    ในช่วงเวลาปัจจุบันนี้ เย่ ซ่ง เสิ่นฮอง เย่ ซิ่วและพวกที่เหลือทั้งหมดมองเห็นกับดักและหลุมด้านล่างของกำแพงเมืองซึ่งเต็มไปด้วยสารของเหลวทุกชนิดก็รู้สึกสงสัย


  “เกิดอะไรขึ้น ?” เย่ ซ่งถามเย่ ซิ่ว
หางตาของเย่ ซิ่วเหล่มอง เสิ่นฮอง เขาส่ายหัวพลางกล่าวว่า “ข้าก็ไม่แน่ใจเหมือนกัน”
เย่ ซ่งเป็นคนแรกที่มีปฏิกิริยากับมัน ทั้งหมดนี้อาจจะเกี่ยวข้องกับเนี่ยหลี มีเนี่ยหลี คนเดียวเท่านั้นที่ชอบทำอะไรแปลกๆ เสิ่นฮองมองดูข้างล่างพลางถามด้วยความงุนงง




  “ฝูงสัตว์อสูรจะมาถึงแล้วไม่ใช่รึ ? เจ้าพวกนี้คิดอะไรอยู่ พวกเขาคิดว่า พวกเขาจะสามารถหยุดกองทัพอันยิ่งใหญ่ของฝูงปีศาจด้วยหลุมพวกนั้นน่ะรึ ? ช่างไร้สาระจริงๆ !”


 

   เย่ ซ่งและเย่ ซิ่วไม่ได้ห้ามอะไร รอเนี่ยหลีทำเรียบร้อยแล้ว พวกเขาได้แต่รอดูอย่างเดียว ไม่จำเป็นต้องถกเถียงกับ เสิ่นฮอง



  ณ จุดนี้ หัวหน้าตระกูลต่างๆปรากฏตัวออกมาหัวหน้าตระกูลปีกมังกร พูดพลางหัวเราะว่า “ระหว่างรอฝูงสัตว์อสูรบุกมา ดีกว่าไม่มีอะไรทำล่ะนะ !”





  “มันเป็นการกระทำที่ไร้ประโยชน์ของคนงาน เพื่อที่จะเอาชนะฝูงสัตว์อสูรพวกเราต้องพึ่งพาการใช้กำลังเข้าสู้ ! หมัดนี่แหละคือวิถีทางที่ถูกต้อง !” เสิ่นฮอง พูด อย่างภาคภูมิใจ เขายังไม่พอใจกับการกระทำของเย่ ซ่งตลอดเวลา สิ่งที่เกิดขึ้นด้านล่างอยู่ภายใต้การจัดการของเนี่ยหลี ดังนั้น เขาจึงได้ดูหมิ่นเหยียดหยาม ให้เรื่องนี้ดูเลวลงช่วงเวลาสั้นๆของความสงบ นอกจากเสียงขุดจากด้านล่างกำแพงเมือง ไม่มีใครพูดอะไรสักคำ
ครู่ต่อมา มีใครบางคนทำลายความเงียบขึ้นมาว่า



  “ฝูงสัตว์อสูรนั้นมีหลายระดับ พวกเราไม่ต้องกังวลมากนัก ! เราเคยต่อสู้กับฝูงสัตว์อสูรระดับสิบล้านตัวมาก่อน !”




     ในความเป็นจริง ฝูงสัตว์อสูรระดับล้านตัวยังสามารถถูกป้องกันไว้ได้ อย่างไรก็ตามเพื่อขับไล่ฝูงสัตว์อสูร จะต้องเกิดความเสียหายจำนวนมากมาย เมืองกลอรี่จำต้องจ่ายราคาที่แสนเจ็บปวด หลังจากที่ฝูงสัตว์อสูรมาถึง จะไม่มีอะไรนอกจากการทำลายล้าง 5 ชั่วโมงผ่านไปอย่างรวดเร็วฝูงสัตว์อสูรยังมาไม่ถึงเลย ทุกคนมองไกลออกไป ต่างก็งุนงงสงสัยว่าเกิดอะไรขึ้น



  “เป็นไปได้ไหมว่าฝูงสัตว์อสูรจะไม่มาบุก ?”



 
     ฝูงสัตว์อสูรเกิดจากสัตว์อสูรจำนวนมาก พวกมันเป็นเหมือนคลื่นที่กลืนกินทุกๆสิ่งที่พวกมันผ่าน เหตุผลที่ฝูงสัตว์อสูรรวมตัวกันยังไม่แน่ชัด บางทีมันอาจจะเป็นการโยกย้ายถิ่นฐานหรือล่าเหยื่อ เส้นทางของพวกมันยิ่งไม่แน่นอน ดังนั้นใครจะรู้ถ้าพวกมันเกิดเปลี่ยนเส้นทาง




       ทุกคนรู้สึกโชคดีเล็กน้อยภายในใจของพวกเขา ถ้าฝูงสัตว์อสูรจะเปลี่ยนเส้นทางของพวกมัน เช่นนั้นเมืองกลอรี่คงจะรอดพ้นจากการต่อสู้ที่น่ากลัวครั้งนี้ เมื่อในใจของทุกคนรู้สึกผ่อนคลายขึ้นมาเล็กน้อย เสียงคำรามของสัตว์อสูรล่องลอยออกมาจากหุบเขา เสียงคำรามของสัตว์อสูรดูน่าหวาดหวั่นในค่ำคืนที่เงียบสงบ ได้ยินเสียงคำรามของสัตว์อสูรมาแต่ไกล ทุกคนถึงกับหน้าตาเปลี่ยนสี



“ฝูงสัตว์อสูรบุกแล้ว ทุกคน จัดการป้องกันเต็มรูปแบบ !”



   “เตรียมตัวป้องกัน !”



  “คนด้านล่าง ลุกขึ้นเตรียมตัว !”
ได้ยินเสียงสัตว์อสูรคำราม เนี่ยหลีและพรรคพวกที่เหลือได้หยุดทำงานและเข้าไปยังประตูเมืองอย่างรวดเร็ว ประตูเมืองหล่นลงมาปิดดังตูม เดิมทีทหารยืนอยู่เต็มทั้งสองด้านของประตูเตรียมเตือนภัยเกือบทุกครั้งเมื่อฝูงสัตว์อสูรมาถึง ประตูจะถูกดึงขึ้นมา สิ่งที่พวกเขากำลังเผชิญอยู่มีแต่เลือด เนื้อ เจตนาฆ่าฟัน ทหารใหม่ที่ถือหอกมือของเขาสั่นเล็กน้อย




“กลัวหรือไง ?” ทหารเก่าที่มีแผลเป็นบนใบหน้าเอ่ยถาม
ทหารใหม่พยักหน้าตอบ


   “ทำใจให้สบาย ทุกอย่างจะดีเองเมื่อการต่อสู้เริ่มขึ้น !” ใบหน้าที่มีแผลเป็นของทหารเก่าหัวเราะ “ดาบสีขาวแทงเข้าไป ดึงออกมากลายเป็นสีแดง เมื่อนั้นแหละ ไม่มีอะไรต้องกลัวแล้ว”




     เนี่ยหลีและพรรคพวกของเขากระโจนขึ้นกำแพงเมืองอย่างรวดเร็วและมองออกไป บนพื้นเรียบไกลออกไป จุดดำจุดหนึ่งปรากฏขึ้นและจุดอื่นๆปรากฏตามมาอย่างรวดเร็วอย่างหนาแน่นขึ้นจนกลายเป็นแถบหนาสีดำพื้นดินถึงกับสั่นสะเทือนเหมือนฟ้าร้อง




       ในภูเขาบรรพบุรุษมีจำนวนฝูงสัตว์อสูรลมหิมะ นับไม่ถ้วนอาศัยอยู่กับ เมื่อฝูงสัตว์อสูรลมหิมะเหล่านี้อยู่ด้วยกัน พวกมันจะกลายเป็นฝูงสัตว์อสูรที่น่ากลัวเส้นขอบฟ้าของท้องฟ้าสว่างด้วยสีเทา เมื่อมองไปบนท้องฟ้ามองไม่เห็นแม้แต่เส้นขอบฟ้า มีแต่ฝูงสัตว์อสูร ฝูงสัตว์อสูรเหล่านี้พากันคำราม พุ่งตรงมายังเมืองกลอรี่




      เย่ ซ่งและพวกที่เหลือต่างชักดาบออกจากฝักเตรียมพร้อมเข้าต่อสู้ ด้วยพลังของพวกเขา ตราบใดที่พวกเขาไม่พบสัตว์อสูรระดับแบล็คโกลด์ พวกเขาก็สามารถถอยได้อย่างปลอดภัยเนี่ยหลีเดินมาข้างเย่ ซิ่ว ชำเลืองมองเสิ่นฮองและพูดด้วยเสียงต่ำๆ “ท่านเย่ ซิ่ว อย่าเพิ่งให้ท่านพ่อตาทำอะไร รอจนกว่าฝูงสัตว์อสูรมาถึงกำแพงเมืองก่อน !”





     “ตกลง” เย่ ซิ่วพยักหน้า เขามีความเชื่อมั่นต่อเนี่ยหลี ดังนั้นเขาจึงไม่ถามเหตุผลกับเนี่ยหลีและนำคำพูดของเนี่ยหลีไปบอกเย่ ซ่งความเร็วของฝูงสัตว์อสูรนับว่ารวดเร็วอย่างที่สุด มันอยู่ห่างไปประมาณสามไมล์จากกำแพงเมือง มีสัตว์อสูรทุกประเภทขนาดสูงกว่า 5 เมตรแลดูน่ากลัว
หัวหน้าตระกูลทุกคนต่างชักดาบของพวกเขาออกมาตามลำดับ





     “ท่านเจ้าเมือง พวกเราควรลงมือได้แล้ว !”
ในการต่อสู้กับฝูงสัตว์อสูรครั้งก่อน ผู้เชี่ยวชาญอย่างพวกเขาจะบุกเข้าไปและสกัดกั้นการปะทะก่อน หลังจากที่พวกเขาเหนื่อยก็จะกลับมาพักแล้วให้ทหารบนกำแพงเมืองสลับเข้าไปปะทะต่อ ให้ผู้เชี่ยวชาญมีเวลาได้พักก่อนที่จะเข้าไปปะทะต่อ ทำแบบนี้เป็นการทำหน้าที่ของผู้เชี่ยวชาญได้อย่างมีประสิทธิภาพ



  “รอก่อน !” เย่ ซ่งยกมือขึ้นห้าม เนี่ยหลีให้เย่ ซิ่วส่งข้อความมาบอกยังไม่ให้เข้าโจมตี




   “ท่านเจ้าเมือง ท่านรออะไรอยู่ ?” เสิ่นฮองพูดออกมาอย่างเหลืออด เมื่อเย่ ซ่งและพวกที่เหลือกำลังต่อสู้ เขาสามารถหาโอกาสได้ และถ้าเขาทำให้เย่ ซ่งตายด้วยน้ำมือของสัตว์อสูรได้โดยไม่มีข้อผิดพลาด นั่นนับว่าสมบูรณ์แบบเย่ ซ่งส่ายหัวพลางกล่าวว่า “รอก่อน !”



    ได้ยินคำสั่งของเย่ ซ่ง ผู้เชี่ยวชาญทั้งหมดสงวนท่าทีของพวกเขา พวกเขาไม่เข้าใจว่าเย่ ซ่งเตรียมจะทำอะไรต่อไปความจริงคือ แม้แต่เย่ ซ่งก็ไม่รู้สิ่งที่ เนี่ยหลีกำลังทำฝูงสัตว์อสูรเข้าใกล้กำแพงเมืองมาเรื่อยๆ ภายในฝูงสัตว์อสูรส่วนใหญ่พวกมันเป็นสัตว์อสูรธรรมดาหรือระดับบรอนซ์กับสัตว์อสูรที่สูงประมาณ 2 เมตรซึ่งมีขนาดใหญ่ ปริมาณของระดับเงินและทองมีเล็กน้อย อย่างไรก็ตามปกติความสูงของพวกมันประมาณ 4-5 เมตร ภายในฝูงสัตว์อสูรมีสัตว์อสูรระดับแบล็คโกลด์ประมาณ 12 ตัว ขนาดของพวกมันใหญ่กว่าสัตว์อสูรรับเงินและทองหลายเท่า ดุจภูเขาขนาดเล็กและใหญ่



   สัตว์อสูรเหล่านี้ส่วนใหญ่จะเกิดจากสัตว์อสูรลมหิมะ ดังนั้นเมื่อพวกมันโจมตีพายุหิมะจะพัดมา อากาศรอบๆตัวดูเหมือนจะเย็นยะเยือกขึ้นมา



โฮกก ! โฮกก ! โฮกก !



  การค้นพบกำแพงเมืองมนุษย์ ฝูงสัตว์อสูรคำรามอย่างบ้าคลั่ง พวกมันทุกๆตัวเริ่มยิงสายฟ้าอย่างไม่ลืมหูลืมตาโจมตีตรงไปยังเมืองกลอรี่



ที่มาจาก http://www.wuxiaworld.com/


#นิยาย พงศาวดารภูติ#Tale of the demon god#นิยายแปลไทย
Author(s)

ไม่มีความคิดเห็น:

แสดงความคิดเห็น