วันพฤหัสบดีที่ 5 พฤษภาคม พ.ศ. 2559

Tale of the demon and god novel Chapter 139 – Blood Crystal

Tale of the demon and god novel Chapter 139 – Blood Crystal

นิยาย พงศาวดารภูติ ตอนที่ 139 - ผลึกโลหิต


บทที่ 139 - ผลึกโลหิต


           มิตินี้ช่างน่าพิศวงจริง ๆ

       ถึงแม้ว่าเนี่ยหลี่จะไม่ทราบถึงต้นกำเนิดของเหล่าอสูรปิศาจ ที่อยู่บนจุดสูงสุดของห่วงโซ่อาหารแต่สิ่งเหล่านี้ก็ทำให้เขาต้องระมัดระวังตัวให้มากขึ้น

     ทำไมคนพวกนั้นถึงเก็บพวกอสูรปิศาจพวกนี้ เอาไว้ในมิตินี้กันนะ ?

     เนี่ยหลี่รู้สึกได้ว่ามันจะต้องมีความลับที่ยิ่งใหญ่อะไรสักอย่างซ่อนอยู่ที่นี่แน่นอน เขาหยิบหน้าของตำราภูติห้วงกาลลี้ลับขึ้นมา แล้วมองไปที่ตู เซอ หลู่เปียวและพวกที่เหลือ แล้วก็พูดว่า “พวกเราจะเดินไปตามทางนี้”


       เนี่ยหลี่ชี้ไปยังทิศทางที่มีแสงสว่างส่องมา

  ทุกคนยังคงเดินทางต่อไป ถึงแม้ว่าแสงสว่างนั้นจะริบหรี่มาก จนดูเหมือนส่องมาจากที่ที่อยู่ห่างไกลแสนไกล


   เนี่ยหลี่และเสี่ยวหนิงเอ๋อเดินอยู่หน้าสุดของกลุ่ม ทั้งคู่ไม่ได้พูดอะไรต่อกัน แต่อย่างไรก็ตาม

    บรรยากาศระหว่างทั้งคู่นั้นค่อนข้างจะเต็มไปด้วยความเขินอาย

  “หนิงเอ๋อ, ข้า... ต้องขอโทษเจ้าด้วย สำหรับเรื่องก่อนหน้านี้ มันเป็นสถานการณ์คับขันน่ะ” เนี่ยหลี่พูดขอโทษ

    “ข้าเข้าใจ” ดวงตาของเสี่ยวหนิงเอ๋อ ฉายแววเศร้าออกมาแวบหนึ่ง, ทำไมเจ้าต้องขอโทษด้วย?




   ถ้าเนี่ยหลี่ไม่ขอโทษ เธออาจจะรู้สึกดีมากกว่านี้ ถึงแม้ว่าเธอจะรู้ว่าในหัวใจของเนี่ยหลี่นั้นจะมีใครอยู่แล้ว   แต่เธอมั่นใจว่าความตายก็ไม่อาจจะทำให้เธอยอมแพ้ได้

     เนี่ยหลี่ถอนหายใจยาว ๆ ออกมาครั้งหนึ่ง

     เขาไม่รู้ว่าจะปฏิบัติต่อหนิงเอ๋ออย่างไรดี เมื่อเทียบกับสิ่งที่หนิงเอ๋อทำให้เขา ทำให้เขารู้สึกหงุดหงิดและผิดหวังในตัวเองอย่างมาก เพราะในชีวิตที่แล้ว เขาก็ติดค้างจื้ออวิ้น ซึ่งยังไม่ได้ชดใช้คืนเลย แต่แล้วในชีวิตนี้เขาก็มาติดค้างเสี่ยวหนิงเอ๋ออีก


     ถึงแม้ว่าเขาจะสามารถจัดการให้ทุกอย่างเป็นไปตามแผนได้ แต่เรื่องของความรู้สึกมันเป็นเรื่องที่ควบคุมไม่ได้ความรู้สึกที่ติดค้างเสี่ยวหนิงเอ๋อ เขาคงสามารถตอบแทนได้ในโลกหน้าเท่านั้น


     เนี่ยหลี่มองไปที่ป่ารอบ ๆ แล้วพบว่า หลังจากที่พวกเขานั้นถูกไล่ล่าจนเกือบได้รับอันตราย เขาจึงคิดได้ว่า หากเดินทางแบบนี้ต่อไปเรื่อย ๆ พวกเขาอาจจะเจอกับพวกภูตโลหิต        อีกครั้งก็ได้   เพราะในป่านี้นั้น มีโอกาสที่จะพบกับภูติโลหิตได้ทุกเมื่อ และถ้าหากพวกเขาเจอภูติโลหิตอีกครั้ง
    นั่นคงหมายความว่าพวกเขาคงจะโดนไล่ล่าอีกครั้งอย่างแน่นอน

      เนี่ยหลี่จึงพยายามคิดถึงทางออกอื่น ๆ ที่เป็นไปได้

       แล้วเนี่ยหลี่ก็นึกถึงบางอย่างขึ้นมาได้ มันเรียกว่าเทคนิค ระเบิดโลหิต สามารถทำได้โดยการนำเลือดสด ๆ ของอสูรปิศาจมาใส่ไว้ในขวด แล้วร่ายอักขระมนตราลงไปที่ขวด แล้วมันจะกลายเป็น “ขวดระเบิดอสูรโลหิต”

      เมื่อขวดระเบิดอสูรโลหิตนี้ถูกขว้างออกไป จะทำให้เกิดระเบิดขึ้นเป็นวงกว้าง แต่ระเบิดนี้จะได้ผลเฉพาะกับอสูรปิศาจที่ต่ำกว่าระดับโกลด์เท่านั้น ซึ่งผลของมันก็นับว่ารุนแรงยิ่งนัก

      เนี่ยหลี่หยุดเดิน แล้วตบหน้าผากตัวเอง (แป๊ะ !!) , “ข้าเกือบลืมเรื่องนั้นไปได้ยังไงกัน !!”

       เมื่อได้ยินที่เนี่ยหลี่พูด ทุกคนต่างมองหน้ากันด้วยความงุนงง มองหน้าเนี่ยหลี่แล้วถามว่า “เจ้าลืมอะไรหรือ ?”

“ตูเซอ, หลู่เพียว, ในแหวนมิติของพวกเจ้า จะมีขวดคริสตัลจำนวนมาก ที่บรรจุยาเอาไว้ใช่หรือไม่ ?”

  “แน่นอน ข้าเตรียมของพวกนั้นไว้อยู่แล้ว” ตูเซอตอบ, พร้อมกับพยักหน้า

   “พวกเจ้าไปจับพวกภูติโลหิตมา แล้วจัดการนำเลือดของพวกมันมาบรรจุลงไปในขวดพวกนั้น”

   “เจ้าจะเอามันไปทำอะไร ?”

   เนี่ยหลี่ยิ้มแบบมีเลศนัย “ข้ามีวิธีใช้ประโยชน์จากมันแล้วกัน”

     “ตกลง พวกเราจะไปจัดการให้เอง” ตูเซอกับหลู่เพียวพูด แล้วพยักหน้า พร้อมกับปลีกตัวออกไปจากกลุ่ม เพื่อตามหาภูติโลหิต

    ไม่นานหลังจากนั้น ตูเซอและหลู่เพียวก็กลับมาพร้อมกับขวดที่บรรจุเลือดหลายสิบขวด เนี่ยหลี่นำขวดเหล่านั้นมาเขียนอักขระมนตราลงไป ทีละขวด ๆ

   “เอาล่ะ ทุกคนเอาไปถือไว้คนละสามขวดนะ ที่เหลือก็ให้ตูเซอกับหลูเปียวเก็บไว้” เนี่ยหลี่พูด

     “ถ้ามีโอกาส พวกเจ้าก็อย่าลืมเก็บเลือดจากพวกภูติโลหิตมาเพิ่มล่ะ จะได้มีสำรองไว้ใช้”หลู่เพียวหยิบขวดขึ้นมามองด้วยความสงสัย แล้วถามว่า “ไอ้ขวดนี้มันทำอะไรได้งั้นรึ ?”

      “ข้าจะสาธิตให้พวกเจ้าดูเอง แต่ระวังอย่าทำขวดหล่นล่ะ ไม่งั้นล่ะก็ ต่อให้เป็นเทพเจ้าก็ช่วยเจ้าไม่ได้หรอกนะ” เนี่ยหลี่พูดยิ้ม ๆหลู่เพียวรู้สึกตะลึง ไอ้ขวดนี้มันอันตรายถึงขนาดนั้นเชียวหรือ? มือของเขาค่อย ๆ หมดแรง

     แล้วขวดที่อยู่ในมือของเขาก็กำลังร่วงลงพื้น ...

      “แม่จ๋าาาาา !!” หลู่เพียวรีบชักมือลงไป แล้วหยิบขวดเอาไว้ได้ทันเวลาพอดี ตอนนี้หน้าของลู่เปียวซีดมาก เพราะความกลัวว่าขวดจะหล่นลงพื้นจริง ๆ


   ทุกคนต่างจ้องมาที่หลู่เปียวด้วยสายตาแปลก ๆ แล้วเขาก็ยิ้มแบบอาย ๆ “ข้าขอโทษ ข้าเผลอไปน่ะ”

    เนี่ยหลี่และพรรคพวกยังคงเดินทางต่อไปในป่าลึก หลังจากผ่านไปสักพัก พวกเขาก็พบกับฝูงภูติโลหิตอีกครั้ง พวกมันมีจำนวนนับร้อยตัว และดูท่าว่าจะเรียกพวกมาเพิ่มเรื่อย ๆ

   “ไอ้พวกบ้านี่ ยังกล้าที่จะโผล่หัวมาอีกนะ” น้ำเสียงของตูเซอกลายเป็นจริงจังขึ้นมาทันที

   “ป่านี้เป็นพื้นที่หากินของพวกมัน ตั้งแต่ที่พวกเราเข้ามาเดินในเขตของมัน มันคงจะได้กลิ่น แล้วเรียกพวกมา” เนี่ยหลี่พูด พร้อมกับโยนขวดระเบิดโลหิตขวดหนึ่งไปยังจุดที่มีภูติโลหิตอยู่กันหนาแน่นที่สุด

      ขวดลอยเป็นเส้นตรงไปในอากาศ .....

พวกภูติโลหิตยังคงกระโดดไปมา ..

      และมีภูติโลหิตตัวหนึ่ง กระโดดขึ้นมาจับขวดนั้นเอาไว้ แต่ด้วยแรงในการปาของเนี่ยหลี่ ทำให้ทั้งขวด และภูติโลหิตตัวนั้น ตกลงไปที่พื้นพร้อม ๆ กัน

        บูมม!!

   ขวดระเบิดออกในทันที มีรัศมีการระเบิดประมาน 5 เมตร โดยบริเวณที่โดนระเบิดนั้น โดนแรงระเบิดกวาดเรียบ ส่วนภูติโลหิตที่อยู่ในบริเวณนั้น ก็ถูกไฟจากการระเบิดเผาจนดำเป็นถ่าน

   เพียงระเบิดอสูรโลหิตนี้ขวดเดียวสามารถจัดการกับภูติโลหิตได้นับร้อย ๆ ตัว !!

     ทุกคนต่างก็ตกตะลึงเมื่อได้เห็นภาพนี้ พวกเขาไม่เคยคิดเลยว่าระเบิดอสูรโลหิตขวดเล็ก ๆ นี้จะสร้างความเสียหายได้รุนแรงขนาดนั้น

    หลู่เพียวแทบจะฉี่รดกางเกงของเขาด้วยความกลัว นี่ถ้าหากก่อนหน้านี้เขาทำเจ้าระเบิดขวดนี่หล่นลงพื้นจริง ๆ ล่ะก็ ? เขาไม่อยากจะคิดถึงมันเลย

“เอาล่ะ พวกเราไปต่อกันเถอะ”

     เนี่ยหลี่ยิ้มเล็กน้อย ถึงแม้ว่าภูติโลหิตจะน่ารำคาญ แต่พวกมันก็ไม่เป็นภัยต่อพวกเขาอีกแล้ว เพราะถ้าพวกภูติโลหิตโผล่มาอีก พวกเขาก็เพียงใช้ระเบิดอสูรโลหิตจัดการมันเสีย หรือหากเจอในจำนวนไม่มาก พวกเขาก็สามารถจัดการมันได้ง่าย ๆ เพราะภูติโลหิตเป็นเพียงอสูรระดับซิลเวอร์ 1 ดาวเท่านั้น

     ทันใดนั้นเอง เหว่ยหนานก็สังเกตเห็นบางอย่าง แล้วกระโดดเข้าไปที่กลางกองซากศพของภูติโลหิต

    วัตถุขนาดเล็กเท่าเม็ดถั่ว ทอประกายแวววับในความมืด ดึงดูดความสนใจของเขา เหว่ยหนานหยิบมันขึ้นมาด้วยความงุนงง แล้วถามเนี่ยหลี่ว่า

      “เนี่ยหลี่ ข้าเจออะไรบางอย่าง แต่ข้าก็ไม่รู้ว่ามันคืออะไร”

      เนี่ยหลี่หยิบของนั้นมาจากมือของเหว่ยหนาน แล้วพิจารณาสักครู่ แล้วสิ่งนี้ก็ต้องทำให้เขาตกใจมาก ..
 ทำไมสิ่งนี้ถึงมาอยู่ที่นี่ได้ ?

      “มันคืออะไรน่ะ ?” ตู เซอและพรรคพวกก็สงสัยด้วย

       “นี่คือผลึกโลหิต !!” เนี่ยหลี่หายใจเข้าลึก ๆ ก่อนจะพูดต่อว่า “ผลึกโลหิต เป็นแร่ที่หายากมากโดยหลังจากที่มันถูกกลืนเข้าไปโดยอสูรปิศาจ มันจะสามารถกลายเป็นแหล่งพลังอันมหาศาลได้
มันมีพลังถึงขนาดที่จะทำให้เลื่อนระดับได้เลย แล้วก็ยิ่งไปกว่านั้น ผลึกโลหิตยังมีประโยชน์อย่างอื่นอีก คือการฝังผลึกโลหิตนี้ลงไปในอสูรปิศาจระดับต่ำ ผลคือ อสูรปิศาจเหล่านั้นจะสามารถพัฒนาความแข็งแกร่งได้อย่างรวดเร็ว แต่อย่างไรก็ตามพวกอสูรปิศาจที่ผ่านวิธีการแบบนี้ จะดุร้ายขึ้นอย่างมาก”

      ไม่ต้องสงสัยเลยว่าทำไมภูติโลหิตที่นี่ถึงดุร้าย และบ้าคลั่งนัก เพราะโดยทั่วไปแล้วภูติโลหิตมักจะอยู่กันเป็นกลุ่มเพื่อคอยล่าเหยื่อ แต่ก็หมายถึงเหยื่อตัวเล็ก ๆ เท่านั้น
     เมื่อเจอเหยื่อที่มาเป็นกลุ่ม พวกมันจะต้องหลอกล่อจนเหยื่ออ่อนแรงลงก่อน จึงจะเข้าโจมตีแต่นี่กลับแปลกไป เพราะพวกมันเข้าโจมพวกเขาทันทีที่เห็น

    “เจ้าจะพูดว่าภูติโลหิตเหล่านี้ถูกฝังผลึกโลหิตงั้นหรือ ? แล้วทำไมเราถึงเจอผลึกโลหิตเพียงแค่อันเดียวเองล่ะ”
       ตูเซอถามด้วยความสงสัย

       “คนที่สร้างมิติแห่งนี้ขึ้นมา คงจะจับภูติโลหิตมาจำนวนไม่มากนัก แล้วเขาก็ฝังผลึกโลหิตลงไป หลังจากนั้นพวกภูติโลหิตก็เกิดการขยายพันธุ์ไปเรื่อย ๆ และถ้าหากบรรพบุรุษของมันดุร้ายล่ะก็ รุ่นถัด ๆ ไปก็จะดุร้ายยิ่งกว่า” เนี่ยหลี่อธิบาย

       “นั่นคือเหตุผลที่ว่าทำไมทั้ง ๆ ที่เราเจอภูติโลหิตจำนวนมากมาย แต่เรากลับพบผลึกโลหิตเพียงชิ้นเดียวสินะ” ตูเซ่อและพรรคพวกเริ่มเข้าใจถึงสถานการณ์ว่าเกิดอะไรขึ้น

     ท่ามกลางภูติโลหิตนับร้อย ๆ ตัว มีเพียงตัวเดียวที่เป็นภูติโลหิตรุ่นแรก  หากเช่นนั้นแล้ว พวกภูติโลหิตเหล่านี้ อยู่ที่นี้มาเป็นเวลานานเท่าใดแล้วนะ ?

   เขาไม่เคยคิดเลยว่าจะเจอของดี อย่างผลึกโลหิตที่นี้ เพราะมันคือแร่ที่หายากยิ่งกว่าร่างทรงอสูรระดับตำนานเสียอีก

   ดูเหมือนกับว่าคนที่สร้างมิตินี้ขึ้นมาจะต้องมีทั้งอำนาจและเงินทองมากพอ ที่จะใช้ผลึกโลหิตกับภูติโลหิตพวกนั้น

   และยิ่งไปกว่าที่กล่าวไปข้างต้น ผลึกโลหิตยังมีประโยชน์พิเศษอีกอย่างหนึ่ง โดยการสกัดสิ่งเจือปนออกให้ผลึกบริสุทธิ์
     มันจะสามารถใช้ในการเพิ่มระดับพลัง และขยายเขตแดนพลังวิญญาณได้อีกด้วย ต่อให้เป็นร่างทรงอสูรระดับตำนานก็ยังคงรู้สึกได้ถึงผลลัพธ์ของพลัง จากผลึกนี้

    ในชีวิตที่แล้ว ลอร์ดเย่ โม่ อาจจะได้พบกับสิ่งนี้ที่นี่ และใช้ผลึกโลหิตจากที่นี่ก็เป็นได้!

     “พวกเราต้องทำระเบิดโลหิตอสูรเพิ่มแล้วล่ะ !” เนี่ยหลี่กล่าว

      ถ้าหากผลึกโลหิตสามารถหาได้จากที่นี่ เขาก็จะไม่เกรงใจอีกแล้ว นี่ถือเป็นโอกาสดีที่จะหาผลึกโลหิตได้ และโชคดีที่ในแหวนมิติของเขา มีขวดคริสตัลอยู่เป็นจำนวนมาก

    หลู่เพียวจับภูติโลหิตมาตรึงแขนตรึงขา แล้วจัดการทรมานมัน ภูติโลหิตตัวนั้นกรีดร้องเสียงแสบแก้วหูไปทั่ว ไม่นานหลังจากนั้น ฝูงของภูติโลหิตก็วิ่งมาทางที่พวกเขาอยู่

      บูมม !!  บูมม !! บูมม !!

    เกิดการระเบิดจากระเบิดอสูรโลหิตดังอย่างต่อเนื่อง เพื่อใช้จัดการกับฝูงภูติโลหิตที่ยังคงเข้ามาอย่างต่อเนื่อง

      เนี่ยหลี่และพรรคพวกเจอผลึกโลหิตตกอยู่บนพื้นมากมาย โดยในภูติโลหิตหลายร้อยตัว
จะมีเพียงหนึ่งหรือสองตัวเท่านั้น ที่มีผลึกโลหิตฝังอยู่

    หลังจากได้ผลึกโลหิตมาหลายสิบอัน เนี่ยหลี่ก็ไม่รอช้า และจัดการสังเคราะห์สิ่งเจือปนออกจากผลึกทันที เนื่องจากส่วนประกอบอื่น ๆ นั้นเขาได้เตรียมพร้อมเอาในแหวนมิติของเขาแล้ว

      สิ่งเจือปนทั้งหลายที่อยู่ในผลึกโลหิต ค่อย ๆ ถูกแยกออกจากผลึกโลหิตโดยฝีมือของเนี่ยหลี่ ส่งผลให้ผลึกโลหิตนั้นใสขึ้น และกลายเป็นผลึกที่บริสุทธิ์

      “พวกเจ้าเอาไปคนละหนึ่งอัน” เนี่ยหลี่กล่าวพร้อมกับส่งผลึกโลหิตไปที่ตูเซอ หลู่เปียว และพรรคพวก เพื่อแจกจ่ายผลึกโลหิตให้คนละหนึ่งอัน

      จากคำแนะนำโดยเนี่ยหลี่ ทุกคนเก็บผลึกโลหิตเอาไว้กับตัว โดยเมื่อเวลาผ่านไป พวกเขาจะค่อย ๆ ดึงเอาพลังวิญญาณออกมาจากผลึกโลหิต โดยพลังบริสุทธิ์ที่ได้จากผลึกโลหิตจะช่วยทำให้พวกเขาแข็งแกร่งขึ้น

    เมื่อล่าภูติโลหิตเสร็จแล้ว ทั้งกลุ่มก็เดินทางไปยังทิศทางที่ดูเหมือนเป็นภูเขาและในภูเขานั้น มีไฟสองดวง ส่องขึ้นไปบนฟากฟ้า

  “นั่นอะไรน่ะ ?” ทุกคนต่างตกใจกับภาพที่เห็น

    เดิมทีพวกเขาคิดว่าไฟที่พวกเขาเห็นคือไฟจากหมู่บ้าน พวกเขาไม่เคยคิดเลยว่าไฟนั้นมันจะส่องขึ้นไปบนท้องฟ้า

      นี่มันเกิดบ้าอะไรขึ้นกันเนี่ย ?

  ตูเซอเดินมาข้าง ๆ เนี่ยหลี่แล้วถามว่า “เนี่ยหลี่ เราจะยังเดินไปข้างหน้าต่อหรือไม่ ?”

     เขารู้สึกได้ถึงอันตรายบางอย่าง หวังว่าแสงพวกนั้นคงจะไม่ใช่สัตว์ประหลาดแปลก ๆ อีกล่ะมั๊ง ?

     เสี่ยวหนิงเอ๋อ เงยหน้าขึ้นมา และก็อดไม่ได้ที่จะถามเนี้ยหลี่ด้วยคำถามเดียวกัน

    “เราจะเดินหน้าต่อไป” เนี่ยหลี่ยังยืนยันคำเดิม

ที่มาจาก http://www.wuxiaworld.com/


#นิยาย พงศาวดารภูติ#Tale of the demon god#นิยายแปลไทย
Author(s)

ไม่มีความคิดเห็น:

แสดงความคิดเห็น