วันพฤหัสบดีที่ 5 พฤษภาคม พ.ศ. 2559

Tale of the demon and god novel Chapter 125 – Gift

Tale of the demon and god novel Chapter 125 – Gift

นิยาย พงศาวดารภูติ ตอนที่ 125 - ของที่ระลึก


บทที่ 125 - ของที่ระลึก

จากความทรงจำในวัยเด็กเสิ่นเฟย กล่าวขึ้นพร้อมหัวเราะว่า "ข้าจำได้ว่าหลานเร่อได้สัญญาเกี่ยวกับการแต่งงานกับท่านพี่เย่ ฮั่นเมื่อครั้นยังเล็ก จนในตอนนี้หลานเร่อยังไม่พบคนที่นางชอบหรือว่าบางทีนางจะ ...... "
เย่ ฮั่นหัวเราะและกล่าวว่า "เจ้ายังจำเรื่องเมื่อครั้งยังเด็กได้อีกรึ?"

กลุ่มของพวกเขาหัวเราะเสียงดัง เสียงสะท้อนภายในห้องโถงดังจนถึงแผนกต้อนรับส่วนหน้า
"อันที่จริงเรื่องวัยเด็กก็มิน่ายึดถือเป็นเรื่องจริงจัง."

ฮูหยาน หลานเร่อขดริมฝีปากของเธอ คิ้วของเธอกระตุกขณะที่เธอจ้องมองมาที่เสิ่นเฟยและกล่าวว่า "นั่นคือเรื่องในอดีตที่ผ่านมาแล้ว แต่เจ้ายังคงขุดคุ้ยนำมันขึ้นมา เสิ่นเฟย, ข้ามิพอใจเจ้าในตอนนี้ หากเจ้าเห็นเรื่องข้าเป็นเรื่องสนุก ดูว่าเจ้ายังสนุกอยู่ไหมถ้าข้าระเบิดไข่ของเจ้าด้วยการเตะของข้า! "
อ้า...

เงียบเป็นป่าช้า




เสิ่นเฟย รู้สึกอึดอัดใจมาก ทำได้เพียงยิ้มอย่างหนาวเหน็บ
ความหนาวเย็นสุดพรรณาปรากฎขึ้นโดยรอบ
คำประกาศก้องของฮูหยาน หลานเร่อไม่ได้เข้ากับการแต่งกายของนางแม้แต่น้อย ในตอนนี้ ฮูหยาน หลานเร่อเป็นเหมือนดั่งราชินี นางมองกวาดไปยังคนที่หัวเราะเยาะของเธอก่อนหน้านี้ เมื่อเห็นสายตานางจ้องมองที่พวกเขาพวกเขาก็หัวเราะไม่ออก.
ตายละ!!ฮูหยาน หลานเร่อ นางเป็นดัง นังเสือร้าย ใครก็ตามที่แต่งงานกับนางก็เหมือนการลงนามในหนังสือรับรองการตายของตัวเอง


ไม่มีใครในบริเวณนั้นกล้าที่เอ่ยเสียง เย่ ฮั่นกระแอมเบาๆและกล่าวว่า "เราจะไม่พูดถึงเรื่องนั้นอีกต่อไป ปล่อยมันไปเถอะ"
เสิ่นเฟย ยิ้มอย่างอึดอัดพร้อมหัวเราะ "ฮ่า ๆ ..."


"เสิ่นเฟย!! ข้าได้ยินมาว่า เจ้าไม่ได้มีความสัมพันที่ดีนักกับ เนี่ยหลี่ของข้า !" ฮูหยาน หลานเร่อจ้องมองที่เสิ่นเฟยอย่างเย็นชา "ถ้าเจ้ากล้าที่จะสร้างปัญหาให้กับเนี่ยหลี่ของข้าอีกครั้งอย่าตำหนิข้า ถ้าข้าจะมี กริยาไม่สุภาพ! "

เนี่ยหลี่ของข้า? ตั้งแต่เมื่อไหร่ที่เนี่ยหลี่กลายเป็นของนาง?
คนรอบๆ ต่างมองหน้ากัน เมื่อเร็ว ๆ นี้ เนี่ยหลี่ได้ยืนอยู่บนความเจิศจรัสแห่งเมืองกลอลี่ พวกเขาไม่เคยได้ยินว่าฮูหยาน หลานเร่อและเนี่ยหลี่ได้อยู่ร่วมกัน


"เนี่ยหลี่?" เย่ ฮั่นมึนงงเล็กน้อย มันเป็นครั้งแรกที่เขาได้ยินชื่อนี้ นับตั้งแต่เขากลับมาเขาได้พบเฉพาะ เย่ ซ่งและไม่ได้ยินเสียงเย่ ซ่งกล่าวขวัญถึงเนี่ยหลี่


เด็กหนุ่มคนหนึ่งกระซิบเบา ๆข้างหูของเย่ ฮั่น "พี่ใหญ่เย่ ฮั่น เนี่ยหลี่เป็นอัจฉริยะที่ปรากฏตัวขึ้นเมื่อเร็ว ๆ นี้ .......... "
จากที่เย่ ฮั่นเข้าใจคร่าวๆก็คือเนี่ยหลี่เขาไปถึงระดับ 5 ดาวยศเงินเพียงด้วยอายุสิบสี่ปีความเร็วการบ่มเพาะนี้น่ากลัวเกินไป ถึงแม้ว่าเย่ ฮั่นอายุสิบหกเขาพึ่งจะได้มาถึงแล้วซึ่ง1 ดาวยศทองแต่เมื่อเขาอายุสิบสี่เขาก็ยังคงอยู่ที่อันดับบรอนซ์เท่านั้น
จนกว่าอายุจะแก่เกินวัยที่สามารถบ่มเพาะ ช่วงอายุที่ดีที่สุดสำหรับการบ่มเพาะคือราว14-22 ปี ในช่วงเวลานี้การบ่มเพาะของบุคคลจะเพิ่มสูงที่สุด แต่เนี่ยหลี่สามารถถึงระดับ 5 ดาวยศเงินก่อนสิบสี่ปี นอกจากการมีความสามารถเป็นพิเศษ เขายังต้องมีสติปัญญาเหนือกว่าคนทั่วไปมากอย่างแน่นอน
"โอ้? นี้ได้ทำให้ข้ามีความสนใจขึ้นเล็ก ๆ น้อย ๆ" เย่ ฮั่นกล่าวเบา ๆ และยิ้ม
"หลานเร่อ เจ้าไม่สามารถตำหนิข้าได้ในเรื่องนี้ เจ้าต้องตำหนิเนี่ยลี่ สำหรับการเจ้าชู้ของมัน มันล่อลวงคู่หมั้นของข้า มันทำให้หนิงเอ๋อไม่ได้เข้าสู่ครอบครัวของข้า ใครกันเล่าจะสามารถที่จะทนได้กับสิ่งที่มันทำ? "



เสิ่นเฟยมีความแค้นฝังลึกบนใบหน้าของเขา
ฮูหยาน หลานเร่อกล่าวอย่างเหยียดหยัน "ข้าไม่สนใจเกี่ยวกับเรื่องไร้สาระเหล่านี้ เจ้าแน่ใจแล้วหรือว่าเนี่ยหลี่ล่อลวงคู่หมั้นของเจ้า ไม่ใช่คู่หมั้นของเจ้าคอยตามตอแยเขา ? "
ทุกคนมองไปที่ฮูหยาน หลานเร่อด้วยความตกใจ จากการนินทาต่างๆนานา เกี่ยวกับเนี่ยหลี่และผู้หญิงทั้งหลายฮูหยาน หลานเร่อมิได้เป็นอะไรกับเนี่ยหลี่? ซ้ำยังนางยังออกรับแทนเขาอีก? ลูกสาวแห่งตระกูลฮูหยานช่างเป็นคนพิลึกนัก?


เสิ่นเฟยมองไปที่เย่ ฮั่น พลันก็เกิดแผนการที่ทำให้เกิดรอยยิ้มที่มุมปากของเขา กล่าวว่า "นอกเหนือจากหนิงเอ๋อข้ายังได้ยินมาว่าเนี่ยหลี่ยังได้ตามรบกวน อีกด้วย เขาได้ตามรบเร้า จื้ออวิ๋นหลายต่อหลายครั้งแล้ว และเมื่อเร็ว ๆ นี้เขาก็ยังได้ย้ายเข้าไปอยู่ในคฤหาสน์ของท่านเจ้าเมืองอีกด้วย. "
"แล้วทำไมละ? เสิ่นเฟย, ข้าไม่สนใจเรื่องไร้สาระพรรค์นั้น ข้าไม่ได้สนใจเกี่ยวกับว่าเนี่ยหลี่จะมีผู้หญิงมากน้อยเท่าใด   ที่ข้าจะบอกเจ้าคือถ้าเจ้ากล้าที่จะสัมผัสแม้เส้นผมของเนี้ยหลี่ เจ้าพึงระลึกไว้เลยว่า เมื่อนั้นข้าจะฆ่าเจ้าซะ "ฮูหยาน หลานเร่อกล่าวด้วยความภูมิใจ พร้อมจ้องมองไปยังเสิ่นเฟยด้วยแววตาที่เย็นชา


หลังจากที่ได้ยินสิ่งที่เสิ่นเฟยกล่าวคิ้วของเย่ ฮั่นกระตุก  ประกายความสงสัยเกิดขึ้นในดวงตาของเขา ดูเหมือนว่าเขาจะต้องจับตาดูเนี่ยหลี่ว่าเขาเป็นคนอย่างไรซะแล้ว
จากการกระทำของฮูหยาน หลานเร่อทำให้บรรยากาศข้างในเจ้าหนุ่มรู้สึกประหลาด คนทั้งหลายยิ้มอย่างขมขื่น


"น้องสาม!!ลูกสาวของเจ้าคนนี้ดูเหมือนว่าจะมีความเอาแต่ใจเสียทีเดียว" เย่ ซ่งมองที่ฮูหยานเซียงหัวเราะและกล่าวว่า "นางเป็นเหมือนบิดาของนาง."


ฮูหยานเซียงรู้สึกอายขึ้นทันที  นางคล้ายกับบิดาของนาง? เห็นได้ชัดว่านางได้นิสัยของมารดาของนาง
เสิ่นฮองพ่นลมอย่างเย็นชาและกล่าวว่า "เป็นจริงที่นางเป็นดุจเดียวกับบิดาของนาง  ความเอาแต่ใจของนาง ที่นางพูดว่าจะฆ่าบุตรคนโตของฉัน. "

ฮูหยานเซียงจ้องอย่างเกรี้ยวกราดมายังเสิ่นฮอง "เสิ่นฮอง!!ไม่ต้องทำตัวประหลาดที่นี่ ถ้าหลานเร่อจะฆ่าเขาซะ ไอ้เด็กสารเลวของเจ้าที่ได้ล่อลวงบุตรสาวของตระกูลอื่น ๆ ที่เขาควรจะถูกฆ่ามานานแล้ว! ถ้าเจ้ามีความกล้าพอ มาประลองซักยกเป็นไง! "


เย่ ซ่งโบกมือและกล่าวว่า "หยุดเถิด!!!ท่านทั้งสอง."
หยางซิน รีดตาของนาง น้องเล็กเนี่ยหลี่จะรู้ว่าสาวตระกูลฮูหยานก่อความยุ่งยากให้เขาอยู่หรือไม่? น้องเล็กเนี่ยหลี่อาจจะไม่พบความสงบสุขเลยในอนาคตถ้าเขายุ่งเกี่ยวกับฮูหยาน หลานเร่อ
หยางซินตัดสินใจที่จะเพิ่มน้ำมันมากขึ้นไปในกองไฟ นางเม้มริมฝีปากและกล่าวว่า "ท่านเจ้าเมือง  เด็กๆเหล่านี้ดูเหมือนอยากจะพบกับอัจฉริยะเนี่ยหลี่ เนี่ยหลี่ไปอยู่ที่ใดกัน? "
เย่ ซ่งกล่าวอย่างใจ เย็นว่า "เนี่ยหลี่ได้รับบาดเจ็บก่อนหน้านี้และยังคงไม่ได้สติ ข้าเกรงว่าเขาอาจจะไม่สามารถที่จะเข้าร่วมงานฉลองนี้".


เนียหลี่ยังคงไม่ได้สติ? มันไม่ได้เป็นเพียงแค่ความอ่อนล้าแห่งจิตวิญญาณของเขาหรอกหรือ? หยางซินขมวดคิ้วดวงตาของเธอประกายด้วยความเป็นกังวล
ถึงแม้เราจะมีพวกของเหล่าร่างทรงอสูรระดับทองคำดำแต่พวกเขาก็ยังไม่สามารถทำอะไรได้กับอสูรอเวจี เธอสงสัยถึงวิธีการที่เนี่ยหลี่ใช้จัดการอสูรอเวจี ! เธอคาดไม่ถึงเลยว่าเนี่ยหลี่จะสามารถจัดการล้มอสูรอเวจีได้ แม้หยางซินก็ยังประหลาดใจ


ทันใดนั้นก็เกิดเสียงโกลาหล ในหมู่ของเด็กวัยรุ่น
เนี่ยหลี่ หนิงเอ๋อและจื้ออวิ๋นเดินมาพร้อมกัน เนี่ยหลี่เดินเข้ามาพร้อมมองไปรอบ ๆ แบบสบายใจ
" นี้เป็นครั้งแรกที่ข้าเข้าร่วมการจัดเลี้ยงคฤหาสน์ของเจ้าเมือง"


‘นี่มันอะไร’ สิ่งที่เนี่ยหลี่อยากจะบอกก็คือว่าห้องจัดเลี้ยงนี้ ...... มันช่างดูยากจนเกินไป  เนี่ยหลี่ได้พบเจอหลายสถานที่ในชีวิตของเขาก่อนหน้านี้เขามีประสบการณ์ที่กว้างขวางยิ่ง
เหล่าคนทั้งหมดเงียบไม่ส่งเสียงได้แต่คิดอยู่ในใจ


"เจ้าหนูนี้คือเนี่ยหลี่ที่สังหารปีศาจอเวจี? เขาอายุเพียงสิบสี่ปีและก็สามารถที่จะไปถึงอันดับเงิน 5 ดาว เขาเป็นคนที่น่ากลัวจริงๆ. "
"ดูเสื้อผ้าที่เขาใส่นั่นซิ!" เด็กคนหนึ่งพูดออกมาเผยให้เห็นความรังเกียจบนใบหน้าของเขา
เนี่ยหลี่ จื้ออวิ๋น และหนิงเอ๋อดึงดูดความสนใจของหลาย ๆคน ทั้งสองสาวมีเสน่ห์ที่แตกต่างกัน ทำให้สายตาของหลายคนไม่สามารถที่จะเปลี่ยนจากพวกนาง ทั้งจื้ออวิ๋น และ หนิงเอ๋อเป็นสาวในฝันของทุกหัวใจของหนุ่มๆ


มีพียงบางคนเท่านั้นที่ไม่ได้รู้สึกด้อยไปกว่าพวกนาง ฮูเหนียนหลานเร่อเชิดหน้าอกของนางขึ้นสูงความภาคภูมิใจดังหงส์ของนาง ยากที่จะยอมรับความพ่ายแพ้


ฮูหยาน หลานเร่อจ้องมองมาที่เนี่ยหลี่  แก้มที่มีเสน่ห์ของนางปรากฏเป็นสีแดงทั้งสองข้าง
เป็นเพราะ เนี่ยหลี่ มาพร้อมกับ จื้ออวิ๋นและหนิงเอ๋อทำให้ชายหนุ่มหลายคนรู้สึกอิจฉา ต่างรู้ดีว่า จื้ออวิ๋นและหนิงเอ๋อเป็นดั่งเทพธิดาในหัวใจของชายนับไม่ถ้วน อย่างไรก็ตามพวกนางถูกครอบครองโดย เนี่ยหลี่ไม่มีความยุติธรรมใด ๆ ในชั้นฟ้าทั้งหลายช่างไม่ยุติธรรม? และยิ่ง ฮูหยาน หลานเร่อประกาศตัวก่อนหน้านี้ว่านางเป็นผู้หญิง ของเนี่ยหลี่ด้วยแล้ว คนจำนวนมากที่ได้ยินก็ต่างแทบจะอาเจียนเป็นเลือด
พวกนางคอยตามพยาบาลอัจฉริยะ? ชายหนุ่มบางคนเกลียดตัวเอง เวลาที่ผ่านมาขี้เกียจและไม่ได้ฝึกฝน ถ้าพวกเขามีความสามารถดังเช่นเนี่ยหลี่แล้วไซร้พวกเขาอาจจะสามารถที่จะชนะความโปรดปรานของหนึ่งในเทพธิดา


ขณะที่ฮูหยาน หลานเร่อที่แต่งตัวหรูหราเดินไปยังเนี่ยหลี่
"เนี่ยหลี่!!ไม่เจอกันนานเลยนะ" เสียงของฮูหยาน หลานเร่ออ้อยอิ่งออดอ้อน
"อา!! ไม่เจอกันนาน แต่มันจะเป็นเรื่องที่ดีที่สุดถ้าเราจะไม่ต้องเจอกัน."
เนี้ยหลี่รู้สึกเสียวซ่านหนังศีรษะของเขาในเวลานี้ เมื่อเห็นหลานเร่อเขาต้องการที่จะซ่อนตัว แต่มันก็สายเกินไปเสียแล้ว ผู้หญิงคนนี้จะตามรบกวนเขา ถ้านางได้เกาะติดอยู่กับเขาแล้ว เขาจะไม่สามารถสลัดนางออกอีกต่อไป ในทางที่ดีเขาคงต้องรักษาระยะห่างอย่างน้อยสองพันเมตรจากนางในอนาคต!
ถ้าคนทุกคนที่นี้ได้ล่วงรู้ความคิดในปัจจุบันของเนี่ยหลี่ พวกเขาจะทำเช่นไร?


หลังจากที่ได้ยินคำพูดของเนี่ยหลี่  จื้ออวิ่นและ หนิงเอ๋อ ก็ไม่สามารถที่จะห้ามเสียงหัวเราะของพวกนาง สำหรับฮูหยาน หลานเร่อ นางจ้องเขม็งมาที่เนี่ยหลี่ด้วยความโกรธ


คนที่มีอิทธิพลมากที่สุดในรุ่นน้องเดินไปในทิศทางของเนี่ยหลี่
เย่ ฮั่นจ้องมองกวาดผ่านเนี่ยหลี่และหยุดที่ลงที่เย่ จื้อหวิ๋น แววสายตาของเขาสว่างวาบขึ้น แสดงรอยยิ้มที่แสนหวานบนใบหน้ากล่าวว่า "น้องเล็กจื้ออวิ๋นเกือบสองปีแล้วซินะ ตั้งแต่ที่เราพบเจอกันครั้งสุดท้าย."
"เอิ่ม!!พี่ใหญ่เย่ ฮั่น ข้าขอแสดงความยินดีในการเข้าถึงระดับ 3 ดาวยศทอง" เย่ จื้อหวิ๋นกล่าวด้วยความจริงใจ


ดวงตาของพวกเย่ ฮั่นประกายความโศกเศร้า มันดูเหมือนว่าเย่ จื้อหวิ๋น นางจะไม่ได้คิดอะไรกับเขา
เย่จื้ออวิ๋นเป็นบุตรสาวในสายเลือดของเย่ ซ่ง แต่เป็นเพราะความสามารถและการบ่มเพาะของนางไม่ได้ใกล้เคียงกับบุตรชายบุญธรรม‘เย่ ฮั่น’เลยแม้แต่น้อย   อีกทั้งเย่ ซ่งยังได้เข้มงวดกับการเรียนการสอนให้แก่เย่ ฮั่นเมื่อครั้งยังเยาว์ นับตั้งแต่นางยังเด็ก นางเหมือนกับตกอยู่ในเงาของเย่ ฮั่น เย่ จื้อหวิ๋นใช้ความพยายามอย่างมากเพื่อจะไล่ตามรอยเท้าของเย่ ฮั่น  แต่นางก็ไม่สามารถที่จะไล่ตามทันการบ่มเพาะพลังของ เย่ ฮั่นได้ นางยังตามหลังเย่ ฮั่นต่อไป ซ้ำแย่ จื้อหวิ๋นไม่สามารถแม้ที่จะได้รับการชมซักคำเดียวจากเย่ ซ่ง  ทำให้นางมักจะร้องไห้อยู่อย่างโดดเดี่ยวในยามค่ำคืน


เย่ จื้อหวิ๋นได้รู้สึกว่าเย่ ซ่ง รักเย่ ฮั่นมากกว่านาง
ความจริงก็คือเย่ จื้อหวิ๋นนั้น โดดเด่นในหมู่เพื่อนของนาง แต่เมื่อเทียบกับเย่ ฮั่นแล้วนางยังคงด้อยกว่า
จนกระทั่งเมื่อเร็ว ๆ นี้หลังจากที่นางได้รับเทคนิคการบ่มเพาะจากเนี่ยหลี่ ในที่สุดนางก็สามารถที่จะแก้ปมในใจของนาง เมื่อต้องเผชิญกับเย่ ฮั่น

 “น้องเล็กจื้ออวิ๋น ข้านำของขวัญจากการเดินทางอันยาวนานของข้ามาฝาก ข้าหวังว่าเจ้าจะชอบมัน” เย่ ฮั่นดึงสร้อยข้อมือสีฟ้าที่เปล่งความมันวาวเยือกเย็นจากภายในแหวนห้วงมิติของเขา


ที่มาจาก http://www.wuxiaworld.com/


#นิยาย พงศาวดารภูติ#Tale of the demon god#นิยายแปลไทย
Author(s)

ไม่มีความคิดเห็น:

แสดงความคิดเห็น