วันอาทิตย์ที่ 24 เมษายน พ.ศ. 2559

Tale of the demon and god novel Chapter 59_Director Yang paying a visit

Tale of the demon and god novel Chapter 59_Director Yang paying a visit

นิยาย พงศาวดารภูติ ตอนที่ 59 - ผู้อำนวยการหยางมาเยือน



บทที่ 59 - ผู้อำนวยการหยางมาเยือน

        หลายปีที่ผ่านมา คนรุ่นใหม่ของตระกูลบันทึกสวรรค์ที่ได้เข้าสู่ชั้นเรียนอัจฉริยะมีจำนวนเพียงแค่ 12 คน ถึงแม้ว่าพวกเขานั้นจะไม่เข้าสู่ชั้นเรียนอัจฉริยะ ก็ไม่ได้หมายความว่าพวกเขาไม่มีคุณค่าสำหรับการคอยเลี้ยงดู  อย่างไรก็ตามพวกคนที่เข้าสู่ชั้นเรียนอัจฉริยะได้ เป็นพวกที่มีพรสวรรค์อย่างยิ่ง เป็นการประสบซึ่งความสำเร็จอย่างน่าตกใจสุด ๆ

       

        เนี้ยหลี่ เจ้าจะพูดอะไรแก้ต่างให้ตัวเจ้าเองหรือไม่ ทำไมเจ้าถึงได้ลบหลู่ตระกูลเทพศักดิ์สิทธิ์ ?” เนี้ยไฮ้ได้มองและทางเนี้ยหลี่และถามขึ้น ในมุมมองของเขานั้น ในหมู่คนรุ่นใหม่นี้ เนี้ยหลี่นั้นไม่ใช่คนที่จะเที่ยวไปมีเรื่องกับชาวบ้านโดยปราศจากซึ่งเหตุผล ยิ่งไปกว่านั้น ตอนนี้เนี้ยหลี่ยังได้รับเลือกให้เข้าสู่ชั้นเรียนอัจฉริยะที่สถาบันกล้วยไม้ศักดิ์สิทธิ์ เขานั้นมีคุณสมบัติเพียบพร้อมที่จะได้สนับสนุนอย่างเป็นพิเศษ



        ท่านหัวหน้าตระกูล มันเป็นเรื่องจริงที่ข้าได้รุกรานตระกูลเทพศักดิ์สิทธิ์และนำปัญหามาสู่ตระกูลบันทึกสวรรค์ของพวกเรา อย่างไรก็ตาม ข้านั้นไม่ได้แก้ไขมันแล้วหรอกหรือ?” เนี้ยหลี่ กล่าว เขานั้นทั้งไม่ประจบสอพลอและทำตัวเย่อหยิ่ง เขายังคงแสดงความเคารพต่อเนี้ยไฮ้ หลังจากได้กำเนิดใหม่ เขาไม่ได้เผชิญหน้ากับคนระดับสูงอย่างเนี้ยไฮ้เช่น คนขี้ขลาดอีกต่อไป สภาวะจิตใจของเนี้ยหลี่นั้นได้ก้าวสูงกว่าคนเหล่านี้ไปเรียบร้อยแล้ว




        เนี้ยไฮ้มองไปยังเนี้ยหลี่ ด้วยความตกใจเล็กน้อย เขามีความรู้สึกว่าวันนี้เนี้ยหลี่นั้นไม่เป็นเช่นที่เคยเป็นมา โดยเมื่อต้องเผชิญหน้ากับเขา เนี้ยหลี่ไม่ได้ ตระหนก ตื่นตกใจ เขาเผชิญหน้ากับผู้นำตระกูลด้วยความสูงส่งและสง่างาม



        “ห่ะ ห้ะ ห้า มันช่างตลกยิ่งนัก พวกเรานั้นถูกช่วยเหลือไว้โดยสมาคมนักปรุงยา และดังนั้นก็ได้ขจัดเสียซึ่งแรงกดดันจากตระกูลเทพศักดิ์สิทธิ์ สมาคมนักปรุงยาจำเป็นต้องการความช่วยเหลือของพวกเราซึ่งสมุนไพรหลายชนิดเพื่อแลกเปลี่ยนกับพวกเราชาวตระกูลบันทึกสวรรค์ มันไปเกี่ยวกับเจ้าเรื่องอะไรกันความสามารของเจ้าที่ได้อ้างว่าได้แก้ปัญหาให้แก่ตระกูลบันทึกสวรรค์มันช่างใหญ่โตเสียนี่กระไร” เนี้ยเสี่ยวหลี่ กล่าว  



        เมื่อได้ยินคำกล่าวของเนี้ยเสี่ยวหลี่ เนี่ยหลี่ค่อย ๆ มองไปยังเนี้ยเสี่ยวหลี่และเนี้ยเว่ย พร้อมกับกล่าวว่า “นั่นช่างเป็นเรื่องที่น่าขันนัก ตำแหน่งของสมาคมนักปรุงยาภายในเมืองกลอรี่นั้นไม่ธรรมดา ไม่สามารถเอาไปเทียบกับตระกูลหลักทั้งสามได้ ทำไมพวกเขาถึงได้ช่วยพวกที่อ่อนแอเช่นตระกูลเล็ก ๆ อย่างตระกูลบันทึกสวรรค์? ที่มันเป็นเช่นนี้เพราะว่าตระกูลบันทึกสวรรค์รู้วิธีการปลูกสมุนไพรเช่นนั้นหรือ ? ยังมีอีกหลายตระกูลมากมายข้างนอกนั่นที่รู้ถึงวิธีการปลูกสมุนไพรเช่นกัน ยิ่งไปกว่านั้น ทำไมพวกเขาถึงได้ให้ส่วนแบ่งถึง 30% ของผลผลิตแก่ตระกูลบันทึกสวรรค์กัน?



        เนี้ยไฮ้และผู้อื่นต่างก็สะดุ้งเล็กน้อย สิ่งนี้ก็เป็นคำถามที่แฝงอยุ่ในใจของพวกเขาเช่นกัน สมาคมนักปรุงยาไม่ได้เพียงแต่ช่วยเหลือตระกูลบันทึกสวรรค์ แต่พยายามให้พวกเขาอยู่ในด้านที่รับผลโยชน์สูงด้วย อย่างไรก็ตาม พวกเขาต่างก็สงสัยว่าทำไมสิ่งที่เก่าแก่และทรงอำนาจเช่นสมาคมนักปรุงยา จึงได้พยายามที่จะให้พวกเขาอยู่ในตำแหน่งที่ได้เปรียบเช่นนี้ ? มันไมค่อยสมเหตุสมผลเท่าใดนัก



        เมื่อได้เห็น ท่าทีสงบไม่เปลี่ยนไปของเนี้ยหลี่ ไม่ว่าทั้งเนี้ยไฮ้ เนี้ยเว่ย เนี้ยอิ้ง หรือ เหล่าวผู้อาวุโสของตระกูลบันทึกสวรรค์ พวกเขาต่างก็สงสัย เรื่องทั้งหมดสามารถเชื่อมโยงไปถึงเนี้ยหลี่ได้เช่นนั้นหรือ?



        พ่อของเนี้ยหลี่ เนี้ยหมิงที่อยู่ใกล้ ๆ ได้เห็นว่าเนี้ยหลี่ได้โต้เถียงกับท่านอาวุโส ผู้ควบคุมกฎ  และเขานั้นได้วิตกเป็นอย่างมากในตอนนี้ เขาไม่มีแม้กระทั่งการบ่มเพาะพลัง และเป็นเพียงสมาชิกคนหนึ่งของกิ่งของตระกูล ซึ่งตัวเขานั้นก็ไม่ได้ต่างไปจากชาวนาธรรมดาคนหนึ่ง เมื่อเขาได้เห็นภาพเบื้องหน้าเขา เขารีบคุกเข่าลงโดยเร็วและพูดว่า ท่านผู้นำตระกูล เนี้ยหลี่ยังเยาว์นัก เขานั้นไม่รู้เรื่องอะไรหรอก ข้าเต็มใจที่จะรับการลงโทษของเขาครึ่งหนึ่งเอง กรุณาเมตตาต่อเขาด้วย



        “ท่านพ่อ ลุกขึ้น !” เนี้ยหลี่พูดขึ้น เมื่อเขามองไปยัง เนี้ยหมิง ที่คุกเข่าอยู่นั้น เขามีสีหน้าบึ้งตึง เขารีบตรงไปยังพ่อของเขาและช่วยพยุงเขาขึ้นมา พ่อของเขาเป็นคนซื่อคนหนึ่ง ท่านพ่อ ท่านไม่จำเป็นต้องคุกเขาแก่ผู้ใดทั้งนั้น !

       

        “เนี้ยเสี่ยวหลี่ เจ้าได้ทำผิดร้ายแรง และยังไม่ยอมรับมันอีก!” เนี้ยหมิงดุเขา ในความคิดของเขา ถ้าเนี้ยหลี่ยอมรับในความผิดของเขา ยังมีโอกาสที่จะร้องขอความเมตตา อย่างไรตามเนี้ยหลี่ได้ต่อปากต่อคำกับท่านผู้นำตระกูลเช่นนี้แล้วยิ่งกลับทำให้เรื่องมันยุ่งขึ้นไปอีก



        เมื่อได้เห็น เนี้ยหมิง คุกเข่าลง ทำให้เนี้ยหลี่รู้สึกขมขื่นใจ ไม่ว่าจะเป็นในชีวิตนี้หรือชีวิตที่แล้วของเขา พ่อของเขาทำเพื่อเขาได้ทุกสิ่ง ในชีวิตที่แล้วนั้น เขาทำให้ท่านพ่อต้องเจ็บปวดมามากแล้ว ในชีวิตนี้ เขาจะไม่ทำให้ท่านพ่อต้องเจ็บปวดอีกแม้เพียงเล็กน้อย เนี้ยหลี่กำหมัดของเขาแน่น และจ้องด้วยความโกรธไปที่เนี้ยเว่ย เนี้ยเสี่ยวหลี่ เนี้ยเสี่ยวเฟิ่งและพวกของพวกเขา



        เนี้ยไฮ้มองไปยังเนี้ยหลี่ เขารู้สึกอยู่บ้างว่าการที่สมาคมปรุงยาได้เข้ามาอุ้มชูตระกูลบันทึกสวรรค์ต้องมีบางสิ่งบางอย่างเกี่ยวกับเนี้ยหลี่ เขาก้มลงหัวลงต่ำไปยัง เนี้ยหมิง และพูดว่า เนี้ยหมิง จงลุกขึ้นโดยเร็ว ก่อนที่เรื่องนี้จะกระจ่างแจ้ง จะไม่มีผู้ใดลงโทษเนี้ยหลี่ได้ แม้ว่า เนี้ยหลี่ได้ทำการลบหลู่ตระกูลเทพศักดิ์สิทธิ์จริง ตระกูลบันทึกสวรรค์ของพวกเราก็ไม่ได้รับความสูญเสียอันใด ดังนั้นจึงไม่มีผู้ใดจะลงโทษเนี้ยหลี่ตามใจชอบได้!”



        เมื่อได้ยินคำพูดของเนี้ยไฮ้ เนี้ยหมิงแสดงความประหลาดใจออกมา เขายืนขึ้นด้วยความสงสัย ท่านผู้นำตระกูลไม่ได้ดำเนินการอันใดเกี่ยวกับเรื่องนี้?’



        เกี่ยวกับเรื่องเหล่านี้ เขายังคงเต็มไปด้วยความคลุมเครือ

       

        “ท่านผู้นำ ถ้าพวกเราไม่จัดการกับเนี้ยหลี่ พวกเราจะไม่สามารถโน้มน้าวสาธารณะชนให้เชื่อได้ แม้ว่าเรื้องนี้ไม่ได้นำความสูญเสียอย่างถาวรมาสู่ตระกูลของพวกเรา เนี้ยหลี่ที่ได้ลบหลู่ตระกูลเทพศักดิ์สิทธิ์นั้นก็ยังคงเป็นเรื่องจริง ใครจะรู้ได้ว่าพวกตระกูลเทพศักดิ์สิทธิ์อาจจะหาทางสร้างปัญหาให้แก่พวกเราได้ในภายหน้า?” ท่านอาวุโสเนี้ยเว่ย พูดด้วยสีหน้าถมึงทึง



        ท่านอาวุโสผู้ยิ่งใหญ่ ท่านนั้นเป็นสมาชิกของตระกูลบันทึกสวรรค์หรือของตระกูลเทพศักดิ์สิทธิ์กันแน่?” เนี้ยหลี่แค่นเสียงในจมูกขณะถามกลับ



        ช่างคิดเอาเองอะไรทำให้เจ้ามีคุณสมบัติที่จะพูดกับข้าเยี่ยงนี้?”ทั้งไม่เคารพกฎและไม่อยู่ในระเบียบข้ากำลังบังคับใช้กฏตระกูลของพวกเรา!” เนี้ยเว่ยหายใจรุนแรงด้วยความโกรธ

       

        ท่านอาวุโสผู้ยิ่งใหญ่ ข้าไม่คิดว่าเรื่องนี้จะเป็นเรื่องเรียบง่ายเช่นนั้น เสี่ยวหลี่นั้นไม่ได้เป็นคนสร้างปัญหา เป็นไปได้ไหมว่าพวกตระกูลเทพศักดิ์สิทธิ์ เป็นผู้เริ่มก่อน? มันไม่จำเป็นเสมอไปที่ความผิดทั้งหมดจะอยู่กับเสี่ยวหลี่ เมื่อเรื่องนี้ได้ผ่านไปแล้ว ก็ขอให้ปล่อยมันไปแล้วกัน”  ท่านอาวุโสเนี้ยอิ้งกล่าว พยายามช่วยเหลือเนี้ยหลี่อย่างชัดแจ้ง ถ้าเนี้ยเว่ยได้ลงโทษเนี้ยหลี่ เมื่อนั้นความภูมิใจของเนี้ยอิ้งท่ามกลางเหล่าสมาชิกสาขาก็จะพลอยได้รับผลกระทบไปด้วย



        ท่านอาวุโสกำลังบังคับซึ่งกฎเหล่านี้จริงหรือ? เมื่อครั้งก่อน เมื่อเนี่ยเสี่ยวหลี่ได้ทุบตีสมาชิกคนหนึ่งของตระกูล เถียนหลิน ทั้งหมดที่ท่านทำคือได้ส่งของขวัญบางอย่างไปให้ ทำไมข้าไม่เห็นท่านอาวุโสเนี้ยเว่ยได้ลงโทษเนี้ยเสี่ยวหลี่เลยกันเล่า? ” เนี้ยหลี่กดดันเขา



        เรื่องทั้งสองนั้นไม่สามารถนำมาเทียบกันได้ ความขัดแย้งของเนี้ยเสี่ยวหลี่กับคนรุ่นใหม่ของตระกูล เถียนหลิง นั้นเป็นเพราะผลประโยชน์ของตระกูล ยิ่งไปกว่านั้น กำลังของตระกูลเถียนหลิง ก็ไม่สามารถเทียบได้กับตระกูลเทพศักดิ์สิทธิ์!” หน้าของเนี้ยเว่ยได้บึ้งตึง เนี้ยหลี่ได้แหย่ซึ่งหนวดเสือและกล้าเผชิญหน้ากับเขา แต่สิ่งนี้ทำให้เขาเศร้าใจเกี่ยวกับเรื่องนี้ก็คือ เนี้ยไฮ้ได้ยืนอยู่ข้างเนี้ยหลี่อย่างแท้จริง เขาไม่สามารถทำการเผชิญหน้ากับหัวหน้าตระกูลได้



        “ท่านอาวุโสไม่ได้ทำการสืบสวนใด ๆ เลย ท่านรู้ได้อย่างไรว่าข้านั้นไม่ได้ขัดแย้งกับตระกูลเทพศักดิ์สิทธิ์ซึ่งผลประโยชน์ของตระกูล?เพียงแค่เพราะท่านไม่กล้าที่จะเผชิญหน้ากับตระกูลเทพศักดิ์สิทธิ์ ท่านจึงได้จะลงโทษข้าเพื่อให้มีเหตุผลที่ตระกูลเทพศักดิ์สิทธิ์จะยอมปล่อยพวกเราไปถ้าตระกูลบันทึกสวรรค์ไม่สามารถปกป้องได้แม้กระทั่งคนของตัวเอง ถ้าเช่นนั้นคงไม่มีเหตุอันใดที่ควรอยู่ในตระกูลนี้อีกต่อไป!”เนี้ยหลี่กล่าวพร้อมมองอย่างเย็นชาไปที่เนี้ยเว่ย



        ทั่วทั้งห้องโถง ต่างรู้สึกตกใจ



        ทุก ๆ คนไม่เคยคาดคิดว่าเนี้ยหลี่จะได้พูดซึ่งคำเหล่านั้นออกมาได้ ไม่เพียงแต่เถียงกับท่านอาวุโส เนี้ยหลี่ยังหมายถึงว่าเขานั้นต้องการออกจากตระกูลบันทึกสวรรค์!



        แต่ก่อนนั้น ภาพของเนี้ยหลี่สำหรับทุกคนต่างเห็นว่าเขาเป็นคนที่ขี้หวาดกลัว แต่ตอนนี้ เขาได้พูดเช่นนั้นจริง ๆ  โดยทำต่อหน้าหัวหน้าตระกูลและเหล่าอาวุโสทั้งหมด



        เนี้ยหมิงได้กลัวจนตัวสั่น เขาดุด้วยความจริงจัง  เสี่ยวหลี่ เจ้ากำลังพูดอะไรอยู่รีบไปขอโทษหัวหน้าตระกูลเร็วเข้า!”



        “ฮื้ม เจ้าปีกกล้าเสียจนกระทั่งต้องการออกจากตระกูลจริง ๆ เช่นนั้นรึอย่าลืมซะล่ะ มันเป็นเหมือนดั่งที่พักอาศัยและที่หล่อเลี้ยงที่ทำให้เจ้าได้เป็นมาเช่นทุกวันนี้!” อาวุโสเนี้ยเว่ยกล่าวอย่างเย็นชาเจ้าคนเลวที่ไม่รู้จักบุญคุณ!”



        ตระกูลบันทึกสวรรค์นั้นเป็นตระกูลของพวกเรา ดังนั้นจึงไม่มีสิ่งผิดอันใดเกี่ยวกับตระกูลบันทึกสวรรค์ที่ได้จัดหาซึ่งที่พักอาศัยให้แก่ข้า อย่างไรก็ตาม มันไม่ใช่ตระกูลบันทึกสวรรค์ที่ได้เลี้ยงดูข้า แต่เป็นท่านพ่อท่านแม่ต่างหากที่ได้ทำงานหนักอยู่ทุกวันและปลูกสมุนไพรเพื่อเลี้ยงดูข้า และพวกเขาก็ได้จ่าย(ส่วย)ให้แล้วแก่ตระกูลบันทึกสวรรค์ด้วยหยาดเหงื่อของพวกเขา ดังนั้นพวกเราไม่ได้ติดค้างผู้ใด ข้า เนี้ยหลี่ไม่ได้เป็นหนี้บุญคุณใครทั้งสิ้น!” เนี้ยหลี่ยืดตัวเขาออกและกล่าวปฏิเสธเช่นนั้น



        นี่เป็นการคิดเอาเองที่อุกอาจมาก ๆ !” เนี้ยเว่ยแสดงออกซึ่งความโกรธ(จนหน้าเขียว) เนี้ยเว่ยยังคงต้องการด่าว่าเนี้ยหลี่ต่อ อย่างไรก็ตาม เขาถูกหยุดไว้โดยเนี้ยไฮ้



        เนี้ยหมิงดึงเนี้ยหลี่มาอย่างกังวลใจ เขาไม่รู้เลยว่ามีสิ่งใดผิดปกติเกี่ยวกับเนี้ยหลี่ เนี้ยหลี่นั้นเป็นคนขี้กลัวเสมอมาในเมื่อก่อน แต่วันนี้ เขากำลังโต้เถียงกับท่านอาวุโสและหัวหน้าตระกูล



        เนี้ยไฮ้แว่บมองเล็กน้อยไปที่เนี้ยหลี่ วันนี้เนี้ยหลี่ได้ถกเถียงอย่างมีเหตุผลทำให้ตัวเขาต้องมองเนี้ยหลี่ด้วยมุมมองใหม่ เมื่อเขาต้องเผชิญหน้ากับท่านอาวุโสทั้งหลาย เขาไม่ได้แสดงอาการของความขี้ตื่นซึ่งเขามักทำในอดีตแต่อย่างใด เนี้ยไฮ้ได้ยิ้มและกล่าวว่า สิ่งที่เนี้ยหลี่พูดมานั้นถูกต้องแล้ว ตระกูลบันทึกสวรรค์เป็นของครอบครัวทุก ๆ คน ทุก ๆ คนได้ช่วยกันสร้างตระกูลนี้ขึ้นมา ดังนั้น การปกป้องสมาชิกจึงเป็นความรับผิดชอบของตระกูล ก่อนที่เรื่องนี้จะกระจ่างชัด จะไม่มีใครโดนลงโทษได้!”



        เนี้ยเว่ย นั้นไม่เข้าใจเลย มีสิ่งใดผิดไปเกี่ยวกับท่านผู้นำในวันนี้ เนี้ยหลี่ได้กล่าวถ้อยคำที่ช่างอุกอาจและเนี้ยไฮ้ก็ยังคงยืนอยู่ข้างเขาอีก ทำการปกป้องเนี้ยหลี่ มันหมายถึงอะไรกัน?



        เมื่อได้ยินคำของเนี้ยไฮ้ ทุก ๆ คนรวมถึงตัว เนี้ยหมิง ต่างก็พลอยงุนงง พวกเขาคิดในตอนแรกว่าการที่เนี้ยหลี่โต้เถียงกับท่านอาวุโสเช่นนี้ ถ้าเขาไม่ถูกเฉดหัวส่งออกจากตระกูล เขาก็คงหนีไม่พ้นจากการถูกลงโทษเป็นแน่ อย่างไรก็ตาม เนี้ยไฮ้ไม่ได้คิดอะไรที่เนียหลี่ได้พูดออกมาทั้งหมดนั่นเลย เขายังคงคอยช่วยเหลือเนี้ยหลี่



        เนี้ยเว่ยทำหน้าบึ้งตึง คิดอยู่ภายในในว่า ‘ เนี้ยไฮ้ เจ้าจิ้งจอกเฒ่า มันไม่ถูกต้อง เนี้ยไฮ้นั้นได้โอนอ่อนต่อเนี้ยหลี่มากเกินไปซึ่งมันไม่สมเหตุสมผลเอาเสียเลย!’



        ท่านอาวุโสเนี้ยอิ้งและคณะต่างมองไปที่เนี้ยหลี่ และกำลังคิดซึ่งบางสิ่ง



        หลังจากที่เขาได้ยินคำพูดของ เนี้ยไฮ้ อารมณ์ของเนี้ยหลี่เบิกบานขึ้น ต้องไม่ลืมว่า เขายังคงมีความผูกพันกับตระกูลบันทึกสวรรค์ เหตุที่เขากล่าวเช่นนั้นออกมาเป็นเพราะเขาไม่พอใจกับคนบางกลุ่มของตระกูลบันทึกสวรรค์ แต่เมื่อ หัวหน้าตระกูล เนี้ยไฮ้ได้มีความใจกว้างเกี่ยวกับเรื่องนี้ เมื่อนั้นทุก ๆ สิ่งก็เรียบร้อยดี



        เนี่ยหลี่ เจ้าเพิ่งกลับมาจากโรงเรียนและต้องประสบเรื่องราวมากมาย ก่อนอื่นเลย เจ้าจงกลับไปบ้านและพักผ่อนก่อน พรุ่งนี้ปู่คนนี้จะเป็นคนทดสอบเจ้าและดูว่าการบ่มเพาะพลังของเจ้าได้ก้าวหน้าไปเพียงไรแล้ว เนี้ยไฮ้ลุกขึ้นและยืดตัวออกพร้อมกับกล่าวเช่นนั้น



        ในตอนนี้ ทุก ๆ คนต่างตกใจ ไม่เพียงแต่ท่านผู้นำ เนี้ยไฮ้ จะไม่ลงโทษต่อความผิดของเนี้ยหลี่ เขายังทำแม้กระทั่งดึงตัวเขาเองให้สนิทกับเนี้ยหลี่มากขึ้น



        เมื่อได้ยินคำกล่าวของเนี้ยไฮ้ เนี้ยหมิงไม่สามารถกลั้นความรู้สึกสะเทือนอารมณ์เช่นนี้ไว้ได้ ท่านหัวหน้าตระกูล เนี้ยไฮ้ ต้องการทดสอบการเติบโตในการบ่มเพาะพลังของเนี้ยหลี่ด้วยตัวของเขาเองจริง ๆ   นี่มันถือเป็นเกียรติอย่างสูงต้องไม่ลืมว่า เนี้ยหลี่ไม่ได้เป็นผู้สืบสายเลือดของ เนี้ยไฮ้ ดังนั้น เนี้ยไฮ้ไม่ได้กำลังปฏิบัติกับเนี้ยหลี่อย่างดีมากเกินไปหน่อยหรือ?



        ทุก ๆ คนต่างมองหน้ากัน แต่ยังไม่สามารถหาคำตอบว่ามันเกิดอะไรขึ้นได้



        หลังจากได้ยินคำพูดของ เนี้ยไฮ้ เนี้ยหลี่ก็เข้าใจ เนี้ยไฮ้น่าจะตระหนักถึงบางสิ่งได้ ต้องไม่ลืมว่า เนี้ยไฮ้นั้นเป็นร่างทรงอสูรระดับทอง ดังนั้นเขาอาจจะสัมผัสถึงพลังงานของจิตอสูรที่อยู่ภายในตัวเขาได้ และหลังจากเนี้ยหลี่ได้พูดเกี่ยวกับเรื่องสมาคมปรุงยา เขาก็รู้ว่าไม่ใช่เรื่องยากที่จะเชื่อมโยงถึงพวกมัน



        ต้องเป็นเช่นนั้นเป็นแน่ เนี้ยหลี่ไม่ตั้งใจที่จะซ่อนสิ่งเหล่านั้นอีกต่อไป  แต่ว่ามันไม่ใช่เพื่อตัวของเขาเองเอง เขาต้องสู่เพื่อผลประโยชน์ของครอบครัวเขา รวมถึงท่านลุงและท่านน้า



        เมื่อพวกเขาถูกทำให้ตกใจได้ไม่นาน สมาชิกคนหนึ่งของตระกูลได้วิ่งเข้ามาและพูดกับเนี้ยไฮ้ว่า ท่านหัวหน้าตระกูล ผู้อำนวยการหยางแห่งสมาคมปรุงยาได้มายังที่แห่งนี้



        ผู้อำนวยการหยาง ?” ไม่ว่าทั้งเนี้ยอิ้ง เนี้ยเว่ย หรือ เนี้ยไฮ้ พวกเขาทั้งหมดต่างแสดงอาการประหลาดใจออกมา



        พวกเขาไม่เคยคาดคิดว่าผู้อำนวยการหยางของสมาคมปรุงยาจะมาเป็นการส่วนตัวและทำการเยี่ยมเยียนตระกูลบันทึกสวรรค์ในยามค่ำคืนเช่นนี้ พวกเขามีการติดต่อเป็นจำนวนมากกับสมาคมปรุงยา เป็นเรื่องปกติที่พวกเขาจะรู้เกี่ยวกับสถานะของผู้อำนวยการหยางภายในสมาคมปรุงยา เธอเป็นคนที่มีอำนาจอย่างมากในสมาคมปรุงยานอกจากท่านประธานกู้เหยียนและท่านอาวุโส



                ผู้อำนวยการหยางคนนี้ เพียงแค่คำพูดธรรมดาไม่มีกี่คำของเธอก็สามารถทำลายล้างตระกูลขุนนางหนึ่งลงได้ และในเวลาเดียวกัน มันก็สามารถนำตระกูลขุนนางไปสู่ความมั่งคั่งได้เช่นกัน ในเวลานี้ ขณะที่ตระกูลเทพศักดิ์สิทธิ์กำลังกดดันตระกูลบันทึกสวรรค์อยู่ เป็นเหตุให้พวกเขาตกอยู่ในสถานการณ์ยากลำบาก แต่ผู้อำนวยการหยางเป็นผู้หนึ่งที่ได้มาช่วยแก้ปัญหาเหล่านั้น





        สมาคมปรุงยานั้นเป็นสมาคมที่ดำรงอยู่และเทียบได้กับตระกูลหลักทั้งสาม อิทธิพลของสมาคมปรุงยาในเมืองกลอรี่นั้นมีมากยิ่งกว่าตระกูลเทพศักดิ์สิทธิ์และตระกูลปราชญ์วิเศษเสียอีก เป็นรองก็เพียงแค่ตระกูลหิมะเหมันต์ ที่มีร่างทรงอสูรระดับตำนานและจ้าวเมืองของเมืองกลอรี่ ดังนั้นการพบกับผู้อำนวยการหยางเช่นนี้ทำให้เนี้ยไฮ้ต้องแสดงเคารพต่อเธอเป็นอย่างยิ่ง 





ที่มาจาก http://www.wuxiaworld.com/


#นิยาย พงศาวดารภูติ#Tale of the demon god#นิยายแปลไทย
Author(s)


ไม่มีความคิดเห็น:

แสดงความคิดเห็น