วันอาทิตย์ที่ 24 เมษายน พ.ศ. 2559

Tale of the demon and god novel Chapter 64_Use it himself

Tale of the demon and god novel Chapter 64_Use it himself

นิยาย พงศาวดารภูติ ตอนที่ 64 - จะจ่ายมันเอง



บทที่ 64 - จะจ่ายมันเอง

                  เล่ยโซ่วมองไปรอบๆ ตัว เขาขี้เกียจที่จะเป็นวุ่นวายกับเนี่ยหลี่ อีกต่อไป ไม่อยากจะเถียงกับเด็กที่มีสถานะที่ต่ำต้อย กว่าเขา



                  เนี้ยหลี่ มองไปที่ เนี้ยไฮ้ และเนี้ยอิ้ง และ กล่าวว่า ของพวกนี้มีราคาเพียงเล็กน้อย ข้าจะจ่ายเงินซื้อพวกมันเอง



                   เนี้ยไฮ่ และ เนี้ยอิ้ง ยิ้มอย่างเศร้าๆ พวกเขามองของอย่างอื่น พวกเขาดูเหมือนไม่มีศักดิ์ศรีเลยเมื่ออยู่ต่อหน้าเนี่ยหลี่ พวกเขาบอกว่า เนี้ยหลี่ว่า ไม่ต้องมากพิธีสำหรับพวกเขา ในตระกูล เด็กปกติทั่วๆไปกลัวที่จะพูดกับพวกเขา แต่เนี้ยหลี่นั้นแตกต่างออกไป เขาสามารถจ้องหน้าพวกเขาและพูดคุยได้อย่างปกติ เมื่อชาติภพก่อนตอนเขายังมีชีวิต เมื่อเนี่ยหลี่มองเนี่ยไฮ้ และเนี่ยอิ้งเขามักจะกังวลอยู่เสมอเมื่อเจอพวกเขา อย่างไรก็ตามในชาติภพนี้ เนี้ยหลี่เป็นผู้ที่มีสติปัญญาสมบูรณ์แบบ แตกต่างไปจากเดิม พวกเขาไม่สามารถทำให้เนี่ยหลี่กลัวและกดดันในเรื่องใดๆได้เลย ไม่ว่าจะเป็น ปู่ของ เย่ เสี่ยวหยุน ซึ่งมีพลังอยู่ในระดับขั้นตำนาน ,เมื่อเนี่ยหลี่สนทนาเสร็จการประมูลก็เริ่มขึ้น




                  ท่านแขกผู้มีเกียรติที่รัก สนามประมูล ฮองหยู๋ ของเรา ได้เตรียมสมบัติพิเศษมากมาย ซึ่งได้มาจากการค้นพบที่ซากปรักหักพังในเมืองโบราณ เราหวังเป็นอย่างยิ่งว่าทุกท่านจะชอบมัน ต่อจากนั้นก็มีเสียงผู้หญิงคนหนึ่งออกมาพูดซึ่งเสียงที่พูดฟังไพเราะเหมือนเสียงของนางฟ้าซึ่งอยู่บนสวรรค์



                   “ สิ่งของที่จะถูกนำมาประมูลชิ้นแรก ได้ถูกค้นพบจากซากปรักหักพังของเมืองสายน้ำใส มันคือหยกที่แตกหัก เมื่อทำการตรวจสอบจากผู้เชี่ยวชาญแล้วพบว่าพวกมันมีรังสีแผ่ออกมาจากตัวหยกมากมาย เริ่มต้นประมูลที่เสนอราคา สามร้อยเหรียญจิตรมาร เท่านั้น



                   เมื่อสุภาพสตรีกล่าวเสร็จ พวกมันก็ถูกยกขึ้นมาวางบันถาด



                   “สามร้อยห้าสิบเหรียญจิตมาร



                   “สี่ร้อยเหรียญจิตมาร



                   “ห้าร้อยเหรียญจิตมาร



                  หลังจากราคาเพิ่มขึ้นถึงสองพันเหรียญจิตมาร ราคาของหยกที่แตกหักก็มาหยุดที่ตรงนี้ แม้ว่ามันจะมีพลังวิญญาณที่แผ่ออกมาจากตัวของมันมาก แต่มูลค่าของมันมีราคาค่อนข้างมาก  รายได้ต่อปีของชนชั้นสูง ซึ่งมีรายรับเพียงไม่กี่ล้านเหรียญจิตมารต่อปี เมื่อหักจากค่าใช้จ่ายจำเป็นพื้นฐานซึ่งค่าใช้จ่ายปริมาณมหาศาลประจำตระกูลแล้ว สองถึงสามพันเหรียญจิตมารสำหรับพวกเขาเป็นเงินที่มากอยู่



                   เนี้ยไฮ้และเนี่ยอิ้งมองมาที่เนี่ยหลี่ เนี่ยหลี่พูดขึ้นมาว่าดูจากสีของหยกแล้ว มันคือ หยกก่อเกิดความมืด ซึ่งเป็นของที่คุณภาพของมันนับว่าไม่เลว ถ้าจะนำมันมาใช้เป็นส่วนประกอบที่สำคัญของอุปกรณ์ต่างๆ ราคาที่แท้จริงมันน่าจะอยู่ที่ สองถึงสามล้านเหรียญจิตมาร



                   เมื่อมองไปยังห้อง พิเศษไม่มีผู้ใดกล่าวสิ่งใน เนี่ยหลี่ยกป้ายเสนอราคาขึ้น

 ตระกูลบันทึกสวรรค์ สองพันห้าร้อยเหรียญจิตมาร สองพันห้าร้อยเหรียญจิตมาร ครั้งที่ 1



                  สองหันห้าร้อยเหรียญจิตมาร ครั้งที่ 2



                  สองพันห้าร้อยเหรียญจิตมาร ครั้งที่ 3



                  เหล่ย โซ่ว มองไปที่เนี่ยหลี่อยู่ ด้วยหน้าตาที่บูดเบี้ยวพร้อมทั้งบ่นเบาๆ “เขาจะมีเงินสองพันห้าร้อยเหรียญจิตมารสำหรับจ่ายค่าหยกที่แตกหักชิ้นนี้จริงหรือพวกเขาจะใช้มันทำอะไร?



                   เนี้ยไฮ้ และเนี่ยอิ้งก็ยังไม่เข้าใจ อย่างไรก็ตามเนี่ยหลี่ บอกพวกเขาว่าข้าจะจ่ายเอง พวกเขาเลยไม่ได้กล่าวว่าอะไร



                  ในการประมูลสมบัติชิ้นต่อไป มันคือแหวนเก็บของมหัศจรรย์ ทุกท่านโปรดมองมาที่นี่ ของที่จะประมูลชิ้นนี้ เขายกแหวนขึ้นอย่างช้าๆ “ นี่คือแหวนเก็บของ รูปร่างของมัน แพรวพราวสวยงามใสไร้ที่ติอย่างสมบูรณ์ และช่องเก็บของของมันก็มีพื้นที่ว่างมากกว่า 200 ตารางเมตรมีรัศมีเป็นรูปวงกลม มันสามารถที่จะเรียกได้ว่าเป็นสุดยอดของแหวนเก็บของที่ถูกสร้างขึ้น มันถูกนำมาจากนักรบระดับขั้นทองคำท่านหนึ่ง ที่ไปค้นพบจากซากปรักหักพังโบราณเมืองหนิงหยู๋  ซึ่งมันเป็นสถานทีที่อันตรายมากและมีซากปรักหักพังรายล้อมมากมาย มันคือสมบัติจากซากปรักหักพังเมืองโบราณที่ทรงคุณค่าเป็นอย่างมาก มีสมบัติมากมาย ถูกเก็บรักษาไว้ที่ปราสาทของท่านเจ้าเมือง….”





                  แหวนวงนี้ เริ่มต้นประมูลที่สนนราคา ห้าหมื่นเหรียญจิตมาร



                   เมื่อสุภาพสตรีกล่าวเสร็จก็มีเสียงพูดอื้ออึงไปทั้งสถานที่ประมูล “ในที่สุดของดีก็ออกมาจนได้” “แต่ราคาของชิ้นนี้มันโคตรแพง พวกเขาสนทนากันซักถามความคุ้มค่า สำหรับราคาที่ตั้งไว้ห้าหมื่นเหรียญจิตมาร



                   “มันคือแหวนเก็บของ ที่มีขนาดเนื้อที่เก็บของความจุมากมายมหาศาล ในการขายราคา ห้าหมื่นเหรียญจิตมาร นั้นไม่แพงเกินความจริงไปเลย” รายรับต่อเดือนของตระกูลบันทึกสวรรค์นั้น แค่เกือบจะ หนึ่งแสนเหรียญจิตมาร นอกจากนี้มันยังถูกใช้เป็นค่าใช้จ่ายที่จำเป็นของตระกูล มันเป็นเรื่องที่เกินความสามารถที่เนี้ยไฮ้และเนี่ยอิ้งจะซื้อมันได้



                  บางตระกูลที่ร่ำรวยในชั้นล่างก็เริ่มเสนอราคา



                  ห้าหมื่นหนึ่งพันเหรียญจิตมาร!



                  ห้าหมื่นสามพันเหรียญจิตมาร! ………. ห้าหมื่นห้าพันเหรียญจิตมาร!



                  การเสนอราคากำลังเพิ่มมากขึ้นเรื่อยๆ เหล่ย โซวยิ้มและพูดขึ้นว่า “ ท่านผู้อาวุโสเนี้ยไฮ้ ไม่สนใจหรือ? “งั้นข้าจะเริ่มเรียกแล้วนะ “ เจ็ดหมื่นเหรียญจิตมาร ! เมื่อเหล่ย โซวพูดจบ ทั้งห้องก็เงียบลงในทันที หลังจากเวลาผ่านไปซักพัก ไม่มีผู้ใดเสนอราคามากไปกว่านี้



                   “ตระกูลพยัคฆ์เงิน ให้ เพิ่มอีกเจ็ดพันเหรียญจิตมารมีผู้ใดที่จะให้ราคาสูงกว่านี้อีกไหมคะ สุภาพสตรีถามด้วยเสียงที่ไพเราะ



                  ถึงแม้ว่าเนี่ยหลี่จะมีแหวนเก็บของเป็นของตัวเอง แต่พื้นที่ของมันค่อนข้างเล็ก มันมีพื้นที่เพียงสามารถใส่ การ์ดคริสตอลปิศาจก็เต็มหมดแล้ว ไม่มีที่ว่างเพียงพอที่จะใช้ใส่ของอย่างอื่น แต่แหวนวงนี้มีพื้นที่ว่างมาก เนี่ยหลี่จึงตัดสินในทันทีว่าจะไม่ยอมปล่อยมันให้ใคร



                  แหวนซึ่งมีพื้นที่ 200 ตารางเมตร มีรัศมีเป็นรูปวงกลม ถ้า เขาพลาด เขาต้องพยายามอย่างมากที่จะหามันมาให้ได้ในอนาคต และมันคงเป็นเรื่องที่ค่อนข้างยากที่จะพบมัน



                   “หนึ่งแสนเหรียญจิตมาร” เนี่ยหลี่พูดขึ้นพร้อมทั้งยกแขนชูป้ายราคาขึ้น เมื่อได้ยินเนี่ยหลี่พูด เนี้ยไฮ้ และเนี่ยอิ้ง รู้สึกตกใจเป็นอย่างมาก หัวใจแทบจะหลุดออกมาจากร่างกาย

มันราคาตั้งแสนเหรียญจิตมาร! พระเจ้าช่วย หนึ่งแสนเหรียญจิตมารนั้นมากกว่ารายได้ที่ตระกูลบันทึกสวรรค์ได้รับมาในแต่ละเดือนเสียอีก เนี่ยหลี่ต้องการมันจริงๆ จะต้องใช้รายได้ทั้งเดือนเพื่อซื้อแหวนเก็บของวงนั้นหรือ?



                   “ตระกูลบันทึกสวรรค์เสนอราคา มาหนึ่งแสนเหรียญจิตมาร มีผู้ใดที่จะให้ราคาสูงกว่านี้อีกไหมคะ?”



                  สุภาพสตรีกล่าวท่ามกลางเสียงที่ดัง “หนึ่งแสนเหรียญจิตมาร” เหล่ย โซ่วถอนหายใจอย่างแรง เขาตะลึงเล็กน้อย ด้วยราคาที่ตั้งมานี้เขาไม่สามารถที่จะแบบรับไหว มันเป็นจำนวนเงินตั้งหนึ่งแสนเหรียญจิตมาร! เขาอ้าปากค้าง แม้ต้องการจะยกป้ายราคาขึ้นสู้แต่ก็กังวลว่านั่นอาจจะเป็นกับดักของตระกูลบันทึกสวรรค์ได้ ดังนั้นเขาจึงไม่สู้ราคาของมันอีก



                   “ หนึ่งแสนเหรียญจิตมารครั้งที่หนึ่งผ่านไปคะ หนึ่งแสนเหรียญจิตมารครั้งที่สองนะคะ หนึ่งแสนเหรียญจิตมารครั้งที่สาม ขายคะ! สาวงามก็เคาะค้อนลงบนโต๊ะประมูลอย่างแรง หนึ่งแสนเหรียญจิตมารนั่นจะกลายเป็นราคาครั้งหนึ่งที่สร้างความตื่นตาตื่นใจ



                  เนี่ยหลี่ ชำเลืองมองไปที่เนี่ยอิ้งและกล่าวขึ้นว่า “ ท่านผู้อาวุโส ท่านสามารถที่จะช่วยนำสมบัติทั้งสองชิ้นมาให้ข้าได้หรือไม่ข้าอาจจะต้องใช้แหวนเก็บของนั่นหลังจากนี้นี่คือเงินท่านผู้อาวุโสโปรดช่วยเก็บไว้  เนี่ยหลี่นำการ์ดคริสตันอสูรออกมาสิบเอ็ดใบ



                  เนี่ยอิ้งดูมีความสุขมาก แม้ว่าเขาจะกลายเป็นคนที่ต้องเป็นผู้ที่ต้องประสานงานทำธุระให้เนี่ยหลี่ ถึงแม้ว่าในปัจจุบันเขาจะดำรงตำแหน่งเป็นผู้อาวุโสของตระกูลบันทึกสวรรค์! อย่างไรก็ตามหลังจากดึงการ์ดผลึกคริสตัลอสูรออกมา



                   เนี่ยอิ้งถอนหายใจ และลำพึงลำพันกับตัวเองว่า ลืมมันและอดทนไว้” การ์ดคริสตัลอสูรจำนวนสิบเอ็ดใบ มูลค่าหนึ่งแสนหนึ่งหมื่นเหรียญจิตมาร มากกว่าราคาของสมบัติทั้งสองชิ้น โดยสนามประมูลจะต้องทอนเงินมาเจ็ดพันห้าร้อยเหรียญจิตมาร หลังจากเขาวิ่งทำธุระเรียบร้อยแล้วเขาก็ได้รับเงินไปเจ็ดพันห้าร้อยเหรียญจิตมาร โดยที่เขาไม่ต้องเสียสิ่งใดเลย



                   ตั้งแต่ตระกูลบันทึกสวรรค์มีผู้อยู่อาศัยมากมาย ในแต่ละเดือนมีรายรับเพียงน้อยนิดประมาณหนึ่งแสนเหรียญจิตมารต่อเดือน แต่แค่วิ่งทำธุระกรรมให้เนี่ยหลี่แป๊บเดียวได้เงินมาถึงเจ็ดพันห้าร้อยเหรียญจิตมาร เนี้ยไฮ้เห็นอย่างนั้นก็ต้องการช่วยทำมันเหมือนกัน



                   “จนแท้.......เนี้ยไฮ้ถอนหายใจ อย่างเดียวที่เขารู้คือต้องเคร่งเครียดกับเรื่องวิกฤตการเงินของตระกูลบันทึกสวรรค์เป็นอย่างมากจริงๆ หลังจากที่หักค่าเล่าเรียนฝึกวิชาของเด็กๆรุ่นใหม่ ตระกูลบันทึกสวรรค์ยังเป็นหนี้อีกต่างหาก เนี่ยหลี่โคตรรวย และเป็นคนในตระกูลบันทึกสวรรค์ เขาจะต้องสร้างผลงานให้แก่ตระกูลแน่ อย่างไรก็ตามเนี้ยไฮ้ก็ไม่กล้าที่จะถามเนี่ยหลี่ว่าสิ่งใดกันที่ทำให้สมาคมนักปรุงยามาติดต่อค้าขายกับตระกูลบันทึกสวรรค์กัน ……



                  ของที่นำมาประมูลชิ้นต่อไปเป็นยาอายุวัฒนะ ที่ถูกเก็บลงในขวดหยก มันถูกสร้างบางส่วนจากหยกไฟ มันสามารถรักษาอาการต่างๆได้เป็นอย่างดี มีสนุนไพร จากพืชหลากหลายชนิด! ได้รับมันมาจากการกู้ซากเรือที่จม เป็นของ เมืองในตำนาน แม่น้ำน้ำแข็ง..........” ……

ตระกูลบันทึกสวรรค์ เสนอราคา หกพันเหรียญจิตมาร มีผู้ใดเสนอราคาอื่นอีกหรือไม่คะ



                  หกพันเหรียญจิตมารครั้งที่หนึ่งผ่านไป” หกพันเหรียญจิตมารครั้งที่สอง” หกพันเหรียญจิตมารครั้งที่สาม ขายคะ!



                  ในการประมูลครั้งต่อไปเป็นชุดสูทสวมใส่ระดับทองคำ มองดูลวดลายที่มาบนชุดมาจากยุคโบราณจากอาณาจักรยุค ลมหิมะ เกาะชุดนี้สร้างขึ้นจากหนังของอสรูปิศาจพยัคฆ์เพลิงอยู่ด้านใน ซึ่งมันสูญพันธ์จากอาณาจักรลมหิมะไปแล้ว ของชนิดนี้ระดับทอง ผู้ที่สามารถใช้มันได้ต้องเป็นระดับร่างทรงอสูรระดับทองเท่านั้นที่จะสามารถสวมใส่มันได้ เริ่มราคาประมูลที่ หกหมื่นเหรียญจิตมาร



                  เมื่อมองไปที่ชุดสูทระดับทองนั้น เนี่ยหลี่ตาลุกวาว เขายกป้ายราคาและกล่าวว่า หนึ่งล้าน.....



                  ทุกๆคนพากันตะลึง ทุกอย่างในห้องประมูลเงียบสงัดไปชั่วขณะหนึ่ง เขาคือผู้ไม่ยอมมอบโอกาสให้ใครสามารถสู้ราคาได้เลย!



                   เสี่ยวหลี่ นี่เจ้าซื้อมันมาให้ข้าหรือขอบคุณเจ้ามาก” เนี้ยไฮ้ ออกอาการประหม่าลูบมือของเขา นี่คือชุดสูระดับทอง เมื่อเขาสวมใส่มันจะต้องแข็งแกร่งขี้นอย่างน้อย 30 เปอร์เซ็นต์ หรือมากกว่านั้น เนี่ยหลี่หันมามองเนี่ยใฮ่และบอกว่า ใครบอกว่าซื้อให้ท่าน?”



                  แต่ฉันเป็นร่างทรงอสูรระดับทองเพียงคนเดียวในตระกูลบันทึกสวรรค์นะ!” เนี้ยไฮ้ ชะงักชั่วคราวก่อนที่จะพูด นอกจากเขาแล้วใครอื่นใดอีกเหรอที่สามารถสวมใส่ชุดระดับทองอีก



                   ข้า จะเอามันไปใช้เองเนี่ยหลี่ กล่าว เนี้ยไฮ้อ้าปากค้าง หลังจากได้ยินคำพูดเนี่ยหลี่ เนี้ยไฮ้ จากอารมณ์สนุกสนานก็ชะงักลง เนี้ยไฮ้เสียใจทำหน้าเหมือนคนอกหักโดนผู้หญิงทิ้ง 

ที่มาจาก http://www.wuxiaworld.com/


#นิยาย พงศาวดารภูติ#Tale of the demon god#นิยายแปลไทย
Author(s)


ไม่มีความคิดเห็น:

แสดงความคิดเห็น