วันอาทิตย์ที่ 24 เมษายน พ.ศ. 2559

Tale of the demon and god novel Chapter 67_Competing auction

Tale of the demon and god novel Chapter 67_Competing auction

นิยาย พงศาวดารภูติ ตอนที่ 67 - การแข่งขัน การประมูล


บทที่ 67 - การแข่งขัน การประมูล

หลังจากที่ เนี้ยอิ้ง ได้รับขวดยามาจาก เนี้ยหลี่ , เนี้ยอิ้ง ไม่รีรอที่จะเปิดขวดดูทันที แล้วก็พบว่า ในขวดมันเต็มไปด้วย ยาเม็ดบำรุงวิญญาณ, ยาเม็ดผสานวิญญาณ และยาเม็ดเสริมวิญญาณ !! ซึ่งยาทุกเม็ดอาจจะดูมีขนาดเล็ก แต่แน่นอนว่ามันเป็นของจริง
                  เนี้ยอิ้ง สามารถเห็นยาเม็ดเสริมวิญญาณเป็นร้อย ๆ เม็ดอยู่ในขวดนี้ด้วย ! ใคร ๆ ก็รู้ว่าสรรพคุณของยาเม็ดเสริมวิญญาณนั้น ได้ผลดีกว่า ยาเม็ดผสานวิญญาณเป็นสิบเท่า และ ยิ่งไปกว่านั้น เฉพาะตระกูลใหญ่ ๆ เท่านั้นที่จะสามารถหาซื้อยาชนิดนี้ได้ เพราะมันไม่มีขายในตลาดทั่ว ๆ ไป
                                       
              ร้านประมูลของตระกูลลมหิมะ (ตระกูลของเจ้าเมือง) เคยนำยาชนิดนี้ออกประมูล หนึ่งในยาพวกนั้นมีราคาขายสูงเทียมฟ้า ราคาอาจถึงหนึ่งแสนเหรียญจิตรมารเลยทีเดียว หากพวกเขามีเป็นร้อยก็มีมูลค่ามากถึง 10 ล้านเหรียญจิตมารก็เป็นได้

            แค่คิดถึงจำนวนเงินขนาดนี้ เนี้ยอิ้งก็อยากจะเป็นลมแล้ว ไม่ว่าจะรวยขนาดไหน ถ้าไม่มีวิธีการพิเศษมาก ๆ ก็ไม่มีทางที่จะหายาเม็ดเสริมวิญญาณจากในตลาดทั่ว ๆ ไปได้เลย

            “ยาพวกนี้มันแพง ก็เพราะว่ามันเพิ่งออกขายนั้นล่ะนะ จริง ๆ แล้วสมาคมนักปรุงยา ยังมียาพวกนี้เก็บไว้อีกมากมาย เพราะฉะนั้น ในภายภาคหน้า ราคาของยาจะต้องถูกลงอย่างแน่นอน แล้วยาจำนวนนี้ก็ไม่ได้ถือว่ามากมายอะไร เพื่อการพัฒนาของตระกูลของเรา มันก็เป็นหน้าที่ของพวกเราอยู่แล้ว !” เนี้ยหลี่พูดตรง ๆ

         




 ยิ่งได้ยินคำที่ เนี้ยหลี่ พูด, เนี้ยไฮ้ ยิ่งรู้สึกหดหู่มากกว่าเดิม, ก่อนหน้านี้เค้าถามเนี้ยหลี่ถึงการแบ่งยาให้ตระกูล แต่เนี้ยหลี่ก็ไม่มีท่าทีว่าจะให้มันกับเขาเลย ยิ่งไปกว่านั้น เนี้ยหลี่ ยังขู่อีกว่า ถ้าเนี้ยไฮ้จะเอายาไปจากเขา เขาจะฟ้องผู้อำนวยการหยาง เนี้ยหลี่ดูไม่ได้มีความตั้งใจที่จะมอบมันให้ตระกูลแม้แต่น้อย แต่เมื่อเนี้ยอิ้งเอ่ยปากขอ เนี้ยหลี่กลับหยิบยาออกมาให้อย่างมากมาย สิ่งเหล่านี้ทำให้เนี้ยไฮ้ที่เป็นถึงหัวหน้าตระกูล รู้สึกไร้ค่าไร้ประโยชน์สิ้นดีหลังจากที่เนี่ยหลี่พึ่งจะมอบ ยาเม็ดบำรุงวิญญาณ 5,000 เม็ด, ยาเม็ดผสานวิญญาณ 600 เม็ด, ยาเม็ดเสริมวิญญาณ 100 เม็ด แค่นึกถึงจำนวนยาเม็ดพวกนี้แล้วหัวใจของเนี้ยไฮ้ นั้นเต้นไม่เป็นจังหวะแล้ว เพราะยาจำนวนมากขนาดนี้ จะเพียงพอให้ทั้งตระกูลบันทึกสวรรค์ใช้ไปได้อีกนานเลย !

            “ท่านผู้อาวุโส เก็บมันไว้ให้ดี ๆ ล่ะ เมื่อพวกเรากลับไป ท่านก็แจกยาพวกนี้ให้กับคนในกิ่งตระกูลของเราใช้นะ !” เนี้ยหลี่ เตือน เนี้ยอิ้ง

            (เนี้ยอิ้งกับเนี้ยหลี่ อยู่กิ่งตระกูลเดียวกัน)

            เมื่อได้ยินที่เนี้ยหลี่พูด เนี้ยอิ้งก็หายตกใจ   แล้วก็รีบเก็บยาทั้งหมดลงในแหวนมิติของเขา เนี้ยอิ้งมองไปรอบ ๆ ด้วยความกังวลว่าจะมีคนรู้เกี่ยวกับยาที่ได้มา แต่เมื่อเขารู้ว่าไม่มีใครสังเกตพวกเขาอยู่ จึงรู้สึกสบายใจ

            เมื่อเขาคิดถึงยาทั้งหลายในแหวนมิติของเขาแล้ว เนี้ยอิ้งก็อดรู้สึกดีใจไม่ได้ ด้วยยาเหล่านี้ มันมากพอที่จะทำให้กิ่งตระกูลของเขาเพิ่มระดับได้ เนื่องจากในตระกูลบันทึกสวรรค์นั้น มีทั้งหมด 8 กิ่งตระกูล โดยปกติแล้ว จะมีปัญหาไม่ลงรอยกันระหว่างกิ่งตระกูลอยู่แล้ว ดังนั้น เขาเองก็ไม่จำเป็นต้องแบ่งยาให้กิ่งตระกูลอื่นแต่อย่างใด

            “เนี้ยหลี่ และท่านผู้อาวุโสเนี้ยอิ้ง นี่มันไม่ถูกต้อง ตระกูลบันทึกสวรรค์คือครอบครัวของเรา เราจะเห็นแก่ตัวโดยการไม่สนใจกิ่งตระกูลอื่น ๆ ได้อย่างไร ?” เนี้ยไฮ้พูดอย่างร้อนรน เมื่อเห็นท่าทีของเนี้ยหลี่และเนี้ยอิง ที่จะไม่แบ่งยาพวกนั้น กับกิ่งตระกูลอื่น ๆ

            เนี้ยหลี่ กับเนี้ยอิ้งเหลือบมองกันแวบหนึ่ง แล้วเนี้ยหลี่ก็จ้องเนี้ยไฮ้ ตีหน้ามึนแล้วพูดว่า

            “ยาพวกนี้เป็นของข้า ข้าจะให้มันกับคนที่ข้าอยากให้ มันผิดตรงไหนล่ะ ? แล้วกิ่งตระกูลของข้าไม่ใช่ส่วนหนึ่งของตระกูลบันทึกสวรรค์งั้นหรือ ? ถ้ากิ่งตระกูลของข้าแข็งแกร่งขึ้น นั่นหมายความว่าตระกูลบันทึกสวรรค์ก็แข็งแกร่งขึ้นด้วยนะ !”



            “เจ้าจะเอาเรื่องนั้นมาเปรียบเทียบกันได้อย่างไร มันควรจะแบ่งยาไปให้ทุกกิ่งตระกูลสิ มันถึงจะได้ผลมากที่สุด !” เนี้ยไฮ้รีบตอบ “ด้วยยามากมายที่เจ้ามีนั้น เจ้าควรจะแบ่งให้กับกิ่งตระกูลอื่น ๆ บ้างสิ”

            ท่ามกลางเหล่าผู้อาวุโสของตระกูลบันทึกสวรรค์นั้น เนี้ยอิ้ง มีตำเหน่งต่ำที่สุด แต่เมื่อเนี้ยหลี่กลับมา เขากลายเป็นผู้อาวุโสคนสำคัญของตระกูล เพราะเนี้ยอิ้งมักจะปฏิบัติกับผู้อื่นดีเสมอ  แต่ก็เป็นคนที่ค่อนข้างขี้ขลาด ดังนั้นปกติ เขาจึงไม่ได้ต่อสู้เพื่อความต้องการของคนในกิ่งตระกูลของเขามากนัก แต่อย่างไรก็ตาม ในตอนนี้ ด้วยยาทั้งหมดที่มีอยู่ในมือของเขา เขากล้าที่จะลุกขึ้นสู้ เพื่อกิ่งตระกูลของเขา

            ยาพวกนี้มีจำนวนมากพอที่จะกำหนดอนาคตของทั้งตระกูลได้เลย !

            “ท่านผู้นำตระกูลเนี้ยไฮ้ ยาพวกนี้เนี้ยหลี่เป็นคนให้ข้ามา ดังนั้นข้าจะมอบมันให้คนที่เนี้ยหลี่อยากให้ ข้าไม่สามารถควบคุมได้เองหรอก” เนี้ยอิ้งพูดด้วยความเคารพ พร้อมกับโยนเรื่องไปให้เนี้ยหลี่ เนื่องจากในตอนนี้เนี้ยหลี่นั้น มีหยางซินคอยสนับสนุนอยู่ ดังนั้นแล้วเขา(เนี้ยไฮ้) จึงไม่สามารถจะไปรบกวนเนี้ยหลี่ได้

            “เจ้าทั้งคู่ ....” เนี้ยไฮ้สบถออกมาอย่างหมดหวัง เจ้าสองคนนี้เข้ากันได้ดีเป็นปี่เป็นขลุ่ย

            เนี้ยหลี่เองก็อดไม่ได้ที่จะทะเลาะกับเนี้ยไฮ้  สำหรับกิ่งตระกูลอื่น ๆ นั้น จริง ๆ แล้วเขาสามารถจะแบ่งยาให้ได้ เนื่องจากยาที่มีนั้นเยอะมาก กิ่งตระกูลของเขาเองก็ไม่สามารถใช้ได้หมดในเวลาอันสั้นอยู่แล้ว ไม่ต้องพูดถึงว่า เขายังจะได้รับยาพวกนี้มาอีกมากมายในอนาคต ดังนั้น เขาจึงไม่ได้สนใจเรื่องนี้นัก

            “ท่านผู้อาวุโสเนี้ยอิ้ง เราจะแบ่งยา สองในห้าส่วน ให้กับตระกูลก็แล้วกัน” เนี้ยหลี่พูดพร้อมกับมองไปที่เนี้ยอิ้ง

            “อืม งั้นก็ได้ ! ” เนี้ยอิ้งขานรับ พร้อมกับพยักหน้า เขาไม่ใช่คนใจร้ายใจดำขนาดนั้นอยู่แล้ว

            “สามในห้าส่วน !” เนี้ยไฮ้แย้ง

            “แค่สองในห้าส่วนเท่านั้น หากท่านผู้นำตระกูลเนี้ยไฮ้ไม่อยากได้ งั้นก็ลืมมันไปซะ” เนี้ยหลี่พูด

            ด้วยยาที่เขามีมากมายนั้น แค่สองในห้าส่วนก็มากพอที่จะให้ทั้งตระกูลบันทึกสวรรค์ใช้ไปได้อีกสักพักใหญ่ ๆ เลยทีเดียว

            “เอาแบบนี้ไหม เราจะแบ่งให้กับตระกูลครึ่งหนึ่ง” เนี้ยอิ้งพูด เป็นการประนีประนอมทั้งสองฝ่าย

            “ท่านผู้อาวุโสช่างฉลาดนัก !! ข้าน้อยเนี้ยไฮ้ขอคารวะ” เนี้ยไฮ้ป้องมือขึ้นทำท่าทางประกอบ

            ได้ครึ่งหนึ่งก็ดีมากแล้ว จำนวนยานั้นมากกว่าที่เขาจะจินตนาการได้

            “ท่านผู้นำตระกูลเนี้ยไฮ้ หมายความว่าข้านั้นไม่ฉลาดรึ ?” เนี้ยหลี่พูด พร้อมกับทำหน้ามุ่ย

            “ข้าไม่ได้หมายความอย่างนั้น หลานหลี่เข้าใจผิดแล้ว ข้าต้องขอโทษหลานหลี่ด้วย การที่หลานหลี่สามารถหายาบำรุงมาให้ตระกูลตั้งมากมายขนาดนี้ พิสูจน์ให้เห็นแล้วว่าหลานหลี่มีความเป็นห่วงตระกูลขนาดไหน !” เนี้ยไฮ้รีบขอโทษเนี้ยหลี่ทันที เพราะถ้าเนี้ยหลี่โกรธขึ้นมา แล้วเอายาทั้งหมดกลับไป เขาคงจะต้องร้องไห้แน่ ๆ

            ถ้าพูดให้ถูกแล้ว ในตอนนี้ตำแหน่งผู้นำตระกูลนั้นไม่มีความหมายเลย ต่อหน้าเนี้ยหลี่ ถ้าเนี้ยหลี่โกรธ เนี้ยไฮ้ต้องขอโทษทันที ถึงแม้ว่าเขาจะรู้สึกหดหู่อยู่บ้างที่ต้องทำแบบนี้ แต่เนี้ยไฮ้เองก็ไม่กล้าพูดอะไร เพราะเมื่อคิดถึงยาบำรุงพวกนั้นแล้ว เขาก็ไม่รู้สึกหดหู่อีกต่อไป ยาบำรุงจำนวนนั้น สามารถจะสร้างความเปลี่ยนแปลงที่มากมายให้กับทั้งตระกูลบันทึกสวรรค์ ดังนั้นไม่ว่าเขาจะรู้สึกหดหู่แค่ไหน เขาก็รู้ว่ามันคุ้มค่า

            เนี้ยหลี่กกระแอม หนึ่งครั้ง แล้วเบือนหน้าไป

            เมื่อเห็นฉากแบบนี้ เนี้ยอิ้งอดไม่ได้ที่จะรู้สึกขบขัน เพราะในอดีตนั้น เมื่อเนี้ยหลี่เจอกับบรรดาผู้อาวุโสในตระกูล เขามักจะกลัวจนหัวหด ไม่ต้องพูดถึงเวลาเจอเนี้ยไฮ้เลยทีเดียว แต่ในตอนนี้ สถานการณ์กลับพลิกผัน ต่อหน้าเนี้ยหลี่นั้น เนี้ยไฮ้ไม่กล้าแม้แต่จะพูดเสียงดัง และไม่หลงเหลือออร่าของความเป็นผู้นำตระกูลอยู่เลย

            การประมูลยังคงดำเนินต่อไป หลังจากที่ยาเม็ดผสานวิญญาณทั้ง 10 ชุดได้ถูกซื้อไปโดยตระกูลต่าง ๆ และพ่อค้าต่าง ๆ โดยสามารถเห็นรอยยิ้มแห่งความปีติ ได้บนใบหน้าของพวกเขาเหล่านั้น

            ในตอนนี้ เนี้ยไฮ้ และเนี้ยอิ้ง รู้สึกมีอำนาจเหนือกว่าทุกคนในที่นี้เลยทีเดียว !

            “ประมูลแข่งกันอย่างเอาเป็นเอาตาย เพื่อยาเม็ดผสานวิญญาณแค่เพียง 100 เม็ด !”

            ทั้งห้องประมูลของตระกูลฮองหยู๋  ได้ถูกควบคุมให้ได้โควตาเพียง ยาเม็ดบำรุงวิญญาณ 1000 เม็ด และยาเม็ดผสานวิญญาณ 100 เม็ดเท่านั้น แต่ยาเพียงจำนวนเท่านี้ หากเปลี่ยนเป็นเงินล่ะก็ มันจะเป็นจำนวนที่คาดไม่ถึงเลยทีเดียว นี่ยังไม่ต้องพูดถึงยาเม็ดเสริมวิญญาณอีก !

            พวกเขาอดไม่ได้ที่จะรู้สึกตื่นเต้น และรู้สึกเหมือนฝันไป เนี้ยอิ้งจับแหวนมิติของเขาเอาไว้อย่างแน่น

            มันเป็นครั้งแรกที่แหวนมิติของเขาถูกเก็บของที่สามารถกำหนดโชคชะตาเอาไว้ได้


            เขารู้สึกไม่สบายใจ และกลัวว่าจะโดนปล้น แต่เมื่อเขาเก็บมันเอาไว้ในแหวนมิติแล้ว จึงรู้สึกอุ่นใจได้ ว่ามันจะปลอดภัยอย่างแน่นอน แต่เขาก็ยังอดกังวลไม่ได้อยู่ดี



เนี้ยไฮ้ ยืนอยู่ข้างเนี้ยอิ้ง เหมือนกับผู้คุ้มครอง ถ้ามีใครสักคนกล้าที่จะขโมยยาของพวกเขาไปละก็ .. เขาจะสู้ให้ถึงที่สุดเลยทีเดียว

ที่มาจาก http://www.wuxiaworld.com/


#นิยาย พงศาวดารภูติ#Tale of the demon god#นิยายแปลไทย
Author(s)


ไม่มีความคิดเห็น:

แสดงความคิดเห็น