วันอาทิตย์ที่ 24 เมษายน พ.ศ. 2559

Tale of the demon and god novel Chapter 70_Competing

Tale of the demon and god novel Chapter 70_Competing

นิยาย พงศาวดารภูติ ตอนที่ 70 - สู้ราคา


บทที่ 70 - สู้ราคา

“หกสิบล้าน เหรียญจิตมาร!” หยางซินตัดสินใจ ที่จะสู้ราคาต่อ ถึงแม้ว่านางจะกังวลเล็กน้อย.........แต่ เนี้ยหลี่ให้คนส่งสารมาว่า ไม่ต้องกังกลใดๆ ไม่ว่าราคามันจักเท่าไรข้าจะจ่ายมันเอง เพราะฉะนั้นนางมีหน้าที่เพียงประมูลหม้อหยกใบนี้ให้ได้ก็พอในเมื่อเนี้ยหลี้จะจ่ายมันเอง


                หกสิบล้านเหรียญจิตมาร ราคามันควรมากขนาดนี้จริงๆหรือนี่? หม้อหยกใบนี้แท้จริงแล้วใช้ทำสิ่งใดกันนะ? เนี้ยหลี่จะสามารถรู้วิธีที่จะใช้มันได้แน่หรือ? หยาง ซิน คิดใคร่ควร



                เนี้ยหลี่ จับจ้องไปยัง ชายลึกลับที่อยู่บริเวณชั้นล่าง เขาประหลาดใจยิ่งนักว่าชายลึกลับผู้นี้คือใคร ทำไมจึงพยามอย่างมากที่จะต้องการจะแย่งชิงสมบัติชิ้นนี้จากนางให้ได้



                “หกสิบห้าล้านเหรียญจิตมาร!” ชายลึกลับ เริ่มลังเล แต่ก็ยังคงสู้ราคาต่อไป



               “เจ็ดสิบล้านเหรียญจิตมาร!” หยางซินให้ราคาสูงมาก ราคายังคงที่จะไต่ระดับสูงขึ้นเรื่อยๆ



                 เนี้ยไฮ้ และ เนี้ยอิ้ง ตกอยู่ในอาการตะลึงจนแทบลืมหายใจ พวกเขารู้ว่าสมบัติสิ่งนี้ผู้ที่ต้องการคือเนี้ยหลี่ อย่างไรก็ตามราคาขนาดนี้มันน่าตกใจจนเกินไปแล้ว เนี้ยหลี่ดูเหมือนว่าเขาจะโคตรร่ำรวยมหาศาลเกินกว่าที่พวกเขาจะสามารถจินตนาการได้ เงินที่สมาคมนักปรุงยาให้แก่เนี้ยหลี่นั้นมากมายมหาศาลขนาดไหนกันเนี่ย?ทำไมพวกสามาคมนักปรุงยาจึงให้เงินแก่เนี้ยหลี่จำนวนมหาศาลขนาดนั้น? คำถามมากมายประดังก้องอยู่ในใจของพวกเขา





                เนี้ยหลี่ เพ่งมองไปที่ชายลึกลับที่บริเวณชั้นล่างคนนั้น เนี้ยหลี่ประหลาดใจเป็นอย่างมาก ชายผู้นี้คือใครมาจากไหน ถึงช่างกล้ามาสู้ราคาอย่างจริงจังกับสมาคมนักปรุงยานัก



                เนี่ยหลี่ คิดว่า “หรือ ลานประมูลฮ่อง หยู๋ แห่งนี้ ใช้ใครบางคนมาปั่นราคาให้สูงขึ้น?” พวกเขาไม่น่าจะกล้าทำ ถ้าพวกเขาเกิดถูกจับได้และเรื่องแดงออกมา ชื่อเสียงที่สั่งสมมาของสนามประมูลแห่งนี้จะถูกทำลายป่นปี้เป็นแน่ และสมาคมนักปรุงยาจักต้องไม่อนุญาตให้เขานำยาทิพย์ออกมาประมูลอีก พวกเขาไม่น่าจะตัดสินใจโง่ๆอย่างนั้น นอกจากนี้ ตอนนี้ราคาประมูลกำลังเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ ถ้าเกิดว่าสมาคมนักปรุงยาหยุดการสู้ราคาเอาดื้อๆ พวกเขาก็เหมือนทำร้ายตัวเอง อ๊ะ



                หรือชายลึกลับผู้นี้นั้นมาจากสมาคมทมิฬกันนะ?



                ที่บริเวณชั้นล่างนั้นมีแต่ ตระกูลที่ร่ำรวยมหาศาลและเหล่าพ่อค้า เพียงแค่ไม่กี่คนเท่านั้น น่าจะมีเพียงสมาคมทมิฬเท่านั้นที่มีความมั่งคั่งจนสามารถสู้ราคาได้ถึงเพียงนี้ สมาคมทมิฬ ได้ลักพาตัวผู้คนจากตระกูลต่างๆ เพื่อเรียกค่าไถ่จากตระกูลเหล่านั้น และยังไม่รวมถึงการปล้นและการกระทำที่เลวร้ายต่างๆอีกมากมาย



                 เนี้ยหลี่ นิ่งเงียบไปสักพักแล้วจึงกล่าวออกมาว่า “ท่านผู้นำตระกูล ข้าเจอปัญหาเข้าแล้วท่านได้โปรดช่วยข้าส่งสารมากมายเหล่านี้ไปยังผู้อำนวยการหยางด้วย คำพูดของข้านั้นยังคงเหมือนเดิมไม่ต้องกังวลใดๆ ไม่ว่าราคาจักเท่าไรให้นางสู้จนได้รับหม้อศิลาหยกดำใบนั้น ทุกราคาประมูล ภายหลังจากการประมูล ก็ให้ส่งยอดฝีมือติดตามชายลึกลับผู้นี้ไปด้วย ซึ่งยอดฝีมือที่ส่งไปติดตามจักต้องมีระดับมิต่ำกว่าระดับทอง หรือถ้าจะให้ดีก็ส่งผู้ติดตามระดับ ทองคำดำ ไปเลย แต่ระวังอย่าให้ชายผู้นั้นรู้ตัวเพราะ เขานั้นกำลังจะโผล่หางออกมาแล้ว!”



                 เนี้ยไฮ่ คิ้วกระตุกไปมาอย่างควบคุมไม่อยู่พร้อมพยักหน้ารับคำ “ตกลง” เขาคิดใคร่ครวญว่าสารที่จักต้องนำส่งให้นี้คงมิใช่เรื่องราวที่ธรรมดาอย่างแน่นนอน บุรุษลึกลับผู้ไม่ทราบที่มาที่ไปผู้นั้น ช่างเป็นผู้ที่มีสถานะทางการเงินพื้นหลังที่แข็งแกร่งเสียยิ่งกระไร จนสามารถสู้ราคากับสมาคมนักปรุงยาได้ขนาดนี้

 ณ ขณะนี้ทุกคนในลานประมูลก็ได้ เริ่มที่จะตั้งคำถามถึงที่มาที่ไปเกี่ยวกับชายลึกลับผู้นี้



                “หนึ่งร้อยล้านเหรียญจิตมาร” เมื่อสมาคมนักปรุงยาเรียกราคาออกมา เหล่าผู้เชี่ยวชาญด้านต่างๆ รวมทั้งผู้เชี่ยวชาญด้านการต่อสู้ ถึงกับต้องตกตะลึงแทบลืมหายใจกันเลยทีเดียว พวกเขาล้วนต้องการใคร่รู้ว่า สมาคมนักปรุงยานั้นสามารถล่วงรู้ว่าหม้อศิลาหยกดำใบนั้นใช้ทำสิ่งใดกัน พวกเขาจึงได้สู้ราคาสูงถึงเพียงนี้ ?



                หรือว่าสมาคมนักปรุงยานั้น ร่ำรวยมหาศาลกระทั้ง ไม่รู้จักใช้เงินไปทำอย่างอื่นกระนั้นหรือ?



                หนึ่งร้อยล้านเหรียญจิตมารช่างไร้ปราณียิ่งนัก! “หนึ่งร้อยสิบล้านเหรียญจิตมาร!” ชายลึกลับที่อยู่บริเวณชั้นล่าง ลังเลค่อนข้างนาน จนกระทั้งสาวสวยพิธีกรผู้ดำเนินรายการประมูลนั้นเกือบจะเคาะค้อนอยู่แล้ว เขาจึงเรียกราคาขึ้นสู้อีกครั้ง



                “หนึ่งร้อยยี่สิบล้านเหรียญจิตมาร!” หยางซิน เรียกราคาสูงขึ้นอีกครั้งอย่างรวดเร็ว ชายลึกลับในตอนนี้ก็เข้าใจในทันทีว่า หยางซิน นั้นได้ตัดสินใจเป็นที่แน่วแน่แล้วว่าจักต้องซื้อให้ได้ โดยนางใช้เวลาในการสู้ราคา ไม่นานทุกครั้ง นอกจากนี้ เงินในบัญชีของเขาก็มีมิเพียงพอแล้ว



                ทุกๆคนล้วนประหลาดใจยิ่งนัก เพราะเหตุใดหม้อศิลาหยกดำใบนี้ ราคาจึงพุ่งทะยานจนทะลุฟ้าได้ขนาดนี้ หนึ่งร้อยยี่สิบล้านเหรียญจิตมาร ราคานี้มันช่างน่ากลัวเสียจริงๆ มีเพียงสมาคมนักปรุงยาเท่านั้นกระมังที่สามารถจ่ายได้



                สำหรับหม้อศิลาหยกดำใบนี้มันช่างทำให้ทุกคนอยากรู้เกี่ยวกับมันมากจริงๆ



                และแล้วการประมูลก็สิ้นสุดลง



                ทุกๆคนทยอยแยกย้ายกันไปอย่างช้าๆ รวมทั้ง เนี่ยหลี่ และพวกของเขา ยังคงมีภารกิจต้องไปรวบรวมสมบัติหลังจากพวกเขาได้ซื้อมันมาแล้ว



                 ณ ห้องลับของสนามประมูลแห่งนี้ เนี้ยหลี่และหยางซินได้นัดพบกัน หยางซินถือหม้อศิลาหยกดำพร้อมทั้งยิ้มอ่อนหวาน นางจับจ้องไปที่เนี่ยหลี่และถามว่า “น้องชายตัวน้อย บางทีเจ้าจะรู้ใช่ไหมว่าของสิ่งนี้ใช้ทำอะไร?”



                ในการสั่งซื้อหม้อศิลาหยกดำใบนี้นั้น นางต้องจ่ายรวมเป็นเงินถึง หนึ่งร้อยยี่สิบล้านเหรียญจิตมาร ราคาขนาดนี้ถึงเป็นสมาคมนักปรุงยาก็กล่าวได้ว่ามันเป็นจำนวนมิใช่น้อยเลยทีเดียว ถึงแม้ว่าสมาคมนักปรุงยาจะร่ำรวยมหาศาล แต่ตอนนี้พวกเขาก็ยังไม่รวยถึงขนาดที่ว่าพวกเขาจะสามารถใช้จ่ายเงินได้อย่างอิสระโดยไม่ทราบสิ่งใด



                 “ข้าก็ยังไม่รู้วิธีการใช้ของสิ่งนี้หรอก” เนี้ยหลี่ กล่าวทั้งรอยยิ้มพร้อมยกมือของเขาส่ายไปมาทำท่าทางปฏิเสธ แกล้งทำเป็นไม่รู้



                “พี่สาว ไม่เชื่อหรอกน้องชายตัวน้อย น้องชายตัวน้อยยอมจ่ายเงินจำนวนมากเพื่อซื้อมัน ไม่มีทางไม่รู้หรอกว่ามันใช้ทำอะไร” หยางซิน กอดหน้าอกของเธอ เมื่อหน้าอกของแม่นางถูกดันขึ้นช่างดูอวบอั๋นมีเสน่ห์เป็นยิ่งนัก รอยยิ้มนางมีเสน่ห์เป็นยิ่งนัก หลังจากหยุดยิ้มนางส่งสายตานางก็จับจ้องมาที่ เนี้ยหลี่ “ถ้าน้องชายตัวน้อยไม่พูดอะไรเกี่ยวกับมัน พี่สาวก็จะนำหม้อศิลาหยกดำใบนี้กลับไปเพื่อศึกษา!”

 “นั่นเป็นเพราะว่าข้านั้นยังไม่รู้ว่ามันใช้ทำอะไรกับมันจริงๆ สิ่งสำคัญที่ทำให้ข้าซื้อมันเพราะมี รังสีอันบริสุทธิ์ที่แผ่ออกจากมัน จักต้องมิใช่สมบัติธรรมดาเป็นแน่ ท่านอาจารย์ของข้าเท่านั้นที่อาจล่วงรู้วิธีการใช้มัน” เป็นอีกครั้งที่เนี้ยหลี่กล่าวอ้างถึงความสามารถอาจารย์ของเขาซึ่งไม่มีตัวตนอยู่จริงออกมา เนี้ยหลี่ หัวเราะพร้อมทั้งพูดต่อไปอีก “ ของชิ้นนี้แม้มันใช้เงินเพียงน้อยนิด แต่ว่ามันจักต้องใช้ผู้ที่มีความสามารถในการวิเคราะห์อย่างสูงมาก”



                เมื่อได้ยินถ้อยคำของเนี่ยหลี่ หยางซินก็ พลันแปรเปลี่ยนสีหน้าอากัปกริยามานอบน้อมในทันที และยังกล่าว ต่อไปอีกว่า “ ถ้าน้องชายตัวน้อยซื้อมันไปให้อาจารย์ของเจ้า ก็รีบนำมันเข้าไปเก็บรักษายังแหวนของเจ้าเถิด มันสมควรยิ่งแล้ว” อาจารย์ของเนี่ยหลี่ ผู้เป็นถึงระดับ สุดยอดปรมาจารย์ด้านการปรุงยา ดังนั้นหยางซิน จึงมิกล้าที่จะล้อเล่นด้วยได้



                 “น่าจะมีเงิน สักหนึ่งร้อยยี่สิบล้านเหรียญจิตมารกระมังในแหวนเก็บของวงนี้” เนี้ยหลี่กล่าวพร้อมทั้งนำมันออกมา



                หยางซินส่ายหัวของนาง พร้อมทั้งผลักแหวนเก็บของกลับคืน และยังหัวเราะอย่างมีเสน่ห์ “เมื่อพิจารณาดูแล้วสมาคมนักปรุงยาขอมอบสมบัติชิ้นนี้ เป็นของขวัญแด่ท่านอาจารย์ของเจ้าเถิด!” เพราะว่า อาจารย์ของเนี้ยหลี่นั้นเป็นผู้ให้ สูตรยาทิพย์หลายสูตร กับสมาคมนักปรุงยา สามารถที่จะเรียกได้ว่ามันคือความรู้ระดับพระเจ้าเลยทีเดียว ไม่ว่าจะใช้เงินมหาศาลเท่าไรก็ไม่สำคัญเท่าเพราะมันทำให้นครศักดิ์สิทธิ์แห่งนี้แข็งแกร่งเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็วมาก สมาคมนักปรุงยายังคิดว่าจะทำเช่นไร จึงจะเป็นที่โปรดปรานแก่อาจารย์ของ เนี้ยหลี่ การให้ของนั้นขวัญ เป็นโอกาสที่ดีมากจริงๆ พวกเขาจะทำเช่นไรจึงจะไม่พลาดมัน? ถ้าเกิดอาจารย์ของเนี้ยหลี่ มีความพึงพอใจ แล้ว ให้สูตรยาทิพย์มาอีกสัก หนึ่งหรือสองสูตรแค่นั้นของขวัญชิ้นนี้มันก็นับว่าคุ้มค่ายิ่งนัก



                เนี่ยหลี่ เงียบไปชั่วขณะพร้อมทั้งหยิบ หม้ออสูรฝันร้าย และยิ้มอย่างสดใสหลังจากนั้นจึงกล่าวว่า“จากคำขอบคุณ ของพี่สาว หยาง ซิน ข้าจักนำมันไปบอกอาจารย์อย่างแน่นอน”



                “จากนั้นข้าจะมีการขอบคุณสักเล็กน้อยสำหรับสิ่งนั้น” หยางซิน ยิ้มอย่างอ่อนหวานและกล่าวต่อไป นางคิดว่าดูเหมือนยังมีเรื่องอะไรบางสิ่ง เลยกล่าวคำถามออกไป “เจ้าให้ข้าส่งยอดฝีมือ ติดตามชายลึกลับผู้สู้ราคาประมูล เจ้ามีคิดว่ามีสิ่งใดกันหรือ” ถึงเนี้ยหลี่ไม่บอก นางก็จะส่งใครบางคนติดตามเขาอยู่แล้ว ถ้าหล่อนพบว่าชายลึกลับผู้ซึ่งออกมาสู้ราคานั้น เป็นคนจากตระกลูฮ่อง   เมื่อนั้นพวกเขาจักต้องได้รับความเสียใจในสิ่งที่กระทำเป็นแน่



                เนี้ยหลี่ คิดชั่วขณะพร้อมกล่าวออกมา “ข้าสงสัยว่ามัน น่าจะเป็นใครบางคนจากสมาคมทมิฬ” “อย่างไรก็ตามมันเป็นเพียงแค่การคาดเดาจากข้อสงสัยของข้าเท่านั้น”



                ไม่มีใครรู้เรื่องราวของมัน คนที่ประมูลแข่งขันอย่างจริงจังเพื่อแย่งชิงหม้อ อสูรฝันร้าย ขนาดที่สู้ราคาสูงมาก มันไม่น่าจะสามารถกระทำเรื่องนั้นได้ด้วยตัวเขาเพียงคนเดียวหรอก จักต้องมีใครบางคนที่รู้เกี่ยวกับหม้อใบนั้นและใช้เขามาเอาหม้ออสูรฝันร้ายกระนั้นหรือ?



                “ใครบางคนจากสมาคมทมิฬ?!” หยางซิน ลดระดับสายตาของนางลง จ้องมองมาที่เนี้ยหลี่ แล้วกล่าวว่า “ถ้าข้าตรวจสอบพบว่าชายผู้นั้นมาจากสมาคมทมิฬ ชายผู้นั้นสามารถอำลาชีวิต จากนครศักดิ์สิทธิ์นี้ได้เลย! ข้าได้ดำเนินการส่งร่างทรงอสูรระดับทองดำ ติดตามหลังผู้นั้นไปเรียบร้อยแล้ว!”



                 “พี่สาว หยางซิน  จักเป็นการดีที่สุด ถ้าท่านไม่ทำให้เขาสงสัย และเราสามารถจับกุมเขาได้ ในขณะที่เขายังมีชีวิตอยู่” เนี้ยหลี่ กล่าว อาจจะมีโอกาส ที่พวกเขาสามารหาหลักฐานพบว่าตระกูลเทพศักดิ์สิทธิ์นั้นสมรู้ร่วมคิดกันกับสมาคมทมิฬก็เป็นได้



ที่มาจาก http://www.wuxiaworld.com/


#นิยาย พงศาวดารภูติ#Tale of the demon god#นิยายแปลไทย
Author(s)

ไม่มีความคิดเห็น:

แสดงความคิดเห็น