วันอาทิตย์ที่ 24 เมษายน พ.ศ. 2559

Tale of the demon and god novel Chapter 97_Into the Heavenly Sacred Border

Tale of the demon and god novel Chapter 97_Into the Heavenly Sacred Border

นิยาย พงศาวดารภูติ ตอนที่  97 - เข้าสู่พรมแดนสวรรค์ศักดิ์สิทธิ์


บทที่ 97 - เข้าสู่พรมแดนสวรรค์ศักดิ์สิทธิ์


"ข้าพนันว่าเจ้าไม่ได้นึกถึงแน่   หนิงเอ๋อตอนนี้ได้เข้าสู่เขตแดนสวรรค์ศักดิ์สิทธิไปแล้ว!" หลู่เพียวกล่าว  ในขณะที่เขายืนอยู่ด้านข้าง "นางเดินเข้าไปในเขตแดนสวรรค์ศักดิ์สิทธิหรือ? ทำไมนางไม่บอกข้าเกี่ยวกับเรื่องนี้? "เนี้ยหลี่ตะลึงอยู่ครู่หนึ่งก่อนที่เขาจะถามอย่างงุนงง


"เจ้ากลับไปที่ตระกูลบันทึกสวรรค์แล้วเข้าร่วมการแข่งขัน  จากนั้นเจ้าก็เข้าไปที่ตำหนักของเจ้าเมือง มันไม่ง่ายเลยนะสำหรับพวกเราในการที่จะระวังให้เจ้า!" หลู่เพียวกล่าวอย่างช่วยไม่ได้


'ด้วยความสามารถและพรสวรรค์ของ หนิงเอ๋อ คงไม่มีปัญหาใดๆ ในการเข้าสู่เขตแดนสวรรค์ศักดิ์สิทธิแต่เราก็ไม่สามารถแน่ใจได้ว่าจักไม่มีเรื่องไม่คาดฝันเกิดขึ้น! เนี้ยลี่จมอยู่ในความคิดของเขา เขายกศีรษะของเขามองไปที่หลู๋เพียวตูเซอและคนอื่น ๆ และพูดว่า "มาเถอะ, พวกเราจะเข้าไปด้วย!"



 เนี้ยหลี่มีความต้องการที่จะเข้าไปในเขตแดนสวรรค์ศักดิ์สิทธิมาตลอดเป็นเวลานานแล้ว ในเขตแดนสวรรค์ศักดิ์สิทธิ์ มีสมบัติที่เขาต้องการอยู่ ตั้งแต่เขารู้ว่า หนิงเอ๋อ ได้เข้าเขตแดนสวรรค์ศักดิ์สิทธิเนี้ยลี่เริ่มร้อนลนจนนั่งไม่ติด  หนิงเอ๋อที่เขารู้จักเมื่อชาติที่แล้ว เนี้ยหลี่รู้สึกสงสารและความนับถือในจิตใจอันแข็งแกร่งของนาง ที่ "กล้าที่จะรักและเกลียด" ด้วยบุคลิกของนาง หนิงเอ๋อ ไม่ได้ปิดบังความรู้สึกของนางต่อเขาเลย แม้ว่า เนี้ยหลี่จะมีเย่ จื้อหวิ๋นในหัวใจของเขาก็ตาม แต่หนิงเอ๋อก็ยังเป็นหนึ่งในคนที่เขารู้สึกดีด้วย


"จะเกิดอะไรขึ้นถ้าเจ้าพบปัญหาหลังจากที่ออกจากตำหนักเจ้าเมือง?" ตูเซอกล่าว" มันไม่ใช่เรื่องใหญ่ข้ามีแผนยู่แล้ว ข้าแค่ปลอมตัวเองเล็กน้อยก็ออกไปได้แล้ว เจ้าทั้งสามคอยอยู่ที่นี่และคอยดูแลน้องสาวของข้าด้วย! ห้องข้าอยู่ตรงนั้น พวกเจ้าสามารถสามารถใช้ฝึกฝนได้.




"เนี้ยหลี่กล่าวว่าในขณะที่เขามองไปที่เพื่อนทั้งสามคนของเขา
"ได้ ปล่อยให้เป็นหน้าที่ของพวกเราเอง!" ทั้งสามคนตอบตกลง


"เสี่ยวหยู๋ อยู่ที่นี่และขยันฝึกซ้อมด้วยล่ะ อีกไม่กี่วันพี่ก็กลับมาแล้ว. "เนี้ยหลี่กล่าวพลางเอามือลูบหัวเสี่ยวหยู๋


"เจ้าค่ะ พี่ใหญ่ เนี้ยหลี่ ก็ต้องระมัดระวังและรีบกลับมาด้วยล่ะ!" เสี่ยวหยู๋ กล่าวพร้อมพยักหน้ารับคำ


หลังให้คำแนะนำเป็นที่เรียบร้อย เนี้ยหลี่ได้ปรับเปลี่ยนรูปร่างหน้าตาของเขากลายเป็นเหว่ยหนาน ตูเซอ หลู่เพียวและพวกตกตะลึงเมื่อพวกเขาเห็น วิธีแปลงโฉมของ เนี้ยหลี่นั้นน่าตื่นตาตื่นใจมากเกินไป โดยเพียงแค่กระทำบางสิ่งบางอย่างบนใบหน้าของเขาเพื่อที่จะแปลงโฉม  นอกเหนือจากเสื้อผ้าที่ไม่เหมือนกันแล้วเขาคือเหว่ยหนานชัดๆ


"ในโลกนี้มีอะไรที่นายไม่รู้บ้าง?" ตูเซอ หัวเราะอย่างขมขื่นพลางมองไปที่เนี้ยหลี่ "ไม่เคยคิดมาก่อนเลยว่าจะมีวิธีการแบบนี้ด้วย ยอดเยี่ยมมาก! " ตาหลู่เพียว เบิกกว้าง ด้วยวิธีนี้ เนี้ยหลี่ไม่มีความจำเป็นที่จะซ่อนอยู่ภายในตำหนักเจ้าเมืองเลย แม้ว่าเขาจะเดินเล่นในถนนสายหลัก สมาคมทมิฬก็อาจจะจำเนี้ยหลี่ไม่ได้เสียด้วยซ้ำ



     "ในฐานะที่เป็นผู้เชี่ยวชาญก็ต้องมีทุกวิธีของการเอาชีวิตรอด!" เนี้ยหลี่เอ่ยวาจาเบาๆพลางหัวเราะ เป็นเรื่องง่ายมาก นี่เป็นเรื่องเล็กน้อยสำหรับเขาและไม่ได้วิธีการที่ลึกซึ้งใด ๆ ผู้เชี่ยวชาญตัวจริงสามารถรับรู้ได้จากกลิ่นอายของพวกเขา หลังจากบ่มเพาะพลังถึงระดับตำนาน จะสามารถปลอมตัวได้ยอดเยี่ยมและยังสามารถเปลี่ยนความสูงและรัศมีที่แผ่ออกมารอบตัวเช่นเดียวกับการเปลี่ยนแปลงลักษณะของพวก เขาทำให้ฝ่ายตรงข้ามไม่สามารถที่จำแนกได้


ไม่ใช่สิ่งที่อยู่เหนือการคาดหมายใดๆสำหรับเนี้ยหลี่ ว่ามันคือสิ่งพิเศษไม่สามารถเป็นไปได้ตั้งกลับชาติมาเกิดใหม่  แม้ว่าขนาดที่ต้องเผชิญหน้ากับบิดาของเย่ จื้อหวิ๋น  นั้นเนี้ยหลี่ยังจะมีวิธีการบางอย่างที่จะต่อกรกับเขา  แต่เพราะวิธีการนั้นมีความชั่วร้ายเกินไป   หากใช้ทั้งสองฝ่ายจะต้องทนทุกข์ทรมานอย่างแน่นอนซึ่ง เนี้ยหลี่ไม่ได้ต้องการที่จะเห็นภาพเหตุการณ์นั้น   ไม่ใช่เพราะสิ่งใดดอก   ก็เขานั้นเป็นบิดาของเย่ จื้อหวิ๋นถ้าไม่ใช่สาเหตุนั้นเขาจักไม่ยอมถูกทำร้ายโดยแบล๊กโกลขั้นสูงอยู่ฝ่ายเดียวอย่างแน่นนอน


"เออใช่ ชั้นลืมให้บางอย่างกับพวกนาย!" เนี้ยหลี่ ขยับมือข้างขวาหยิบเอา ดวงจิตอสูรห้าก้อนโผล่ออกมา ทั้งหมดเหล่านี้เป็นดวงจิตอสูรที่ เนี้ยหลี่ได้กลั่นออกมาจากหม้ออสูรฝันร้าย ทุกอันมีอัตราพัฒนาการระดับพระเจ้าทั้งนั้น


"นี้คืออะไร?ดวงจิตอสูรใช่ไหม? "หลู๋เพียววางมือทั้งสองข้างของเขาที่สะโพกของเขาและหัวเราะด้วยความภาคภูมิใจ" เร็ว ๆ นี้ข้าได้รับการฝึกอย่างเข้มงวดที่บ้านและผ่านระดับเงิน ตาแก่ที่บ้านดีใจมากและให้รับรางวัลข้าเป็นดวงจิตอสูรระดับโกล ซึ่งข้าได้รวมร่างไปแล้ว ดังนั้นข้าจึงไม่จำเป็นต้องใช้ดวงจิตอสูรตนอื่นอีกต่อไป! หลังจากที่ข้ารวมดวงจิตอสูรระดับโกล เร็ว ๆ นี้และจะก้าวไป ถึงจุดสุดยอดฮ่าฮ่าฮ่า! "

"ข้าได้เตรียมที่จะให้พยัคฆ์ดาราสีชาดปีศาจที่มีอัตราการเจริญเติบโตระดับพระเจ้า มันสามารถที่จะเติบโตไปถึงระดับตำนาน เนื่อง จากเจ้าไม่ต้องการมันแล้วลืมมันซะเถอะ! "เนี้ยหลี่ หยิบศิลาดวงจิตอสูรไปที่ ตูเซอ และพวก" นี่เป็นดวงจิตอสูรพยัคฆ์โลกันตร์ประเภทนักรบ   นอกจากนี้ยังมีสามวิญญาณปีศาจที่แยกต่างหากคือ  ชนิด ประเภทสิ่งศักดิ์  ประเภท เพลิงศักดิ์สิทธิ์ ประเภทน้ำศักดิ์สิทธิ์ พวกมันได้ถูกเตรียมไว้สำหรับพวกนาย. "เนี้ยหลี่มองไปที่ เหว่ยหนาน ซู่ เซี่ยงจิ้ง และซ่างหมิง


ตูเซอและพวกได้ตั้งใจแล้วว่าจะปฏิบัติตามคำสั่ง เนี้ยหลี่ ดังนั้นพวกเขาจึงไม่เกรงใจที่จะรับศิลาดวงจิตอสูรเหล่านี้ จากเนี้ยหลี่ พวกเขาอยากทราบผลการทดสอบศิลาดวงจิตอสูรเหล่านี้ พวกเขาไม่ทราบว่าดวงจิตอสูเหล่านี้นั้นแข็งแกร่งถึงเพียงไร   เป็นเนี้ยหลี่ที่อธิบายให้พวกเขาทราบ พวกเขานั้นไม่รู้ว่าอัตราพัฒนาการระดับพระเจ้านั้นเป็นเช่นไร แต่ เนี้ยหลี่กล่าวว่าพวกเขา สามารถที่จะเติบโตไปที่ระดับตำนานได้เลยทีเดียว ซึ่งมันจะทำให้พวกเขาแข็งแกร่งมาก


อัตราพัฒนาการระดับพระเจ้า? เติบโตจนถึงระดับตำนาน?
จะเป็นระดับที่ทรงพลังขนาดไหนกัน?



"เจ้าบอกว่ามันสามารถเติบโตได้ถึงระดับตำนานจริงหรือ?" ตูเซอถามอย่างไม่แน่ใจ"จริงแท้แน่นอน!" เนี้ยหลี่พยักหน้า ความจริงก็คือเนี้ยหลี่ยังไม่ได้บอกหมดทุกอย่างออกไป   ดวงจิตอสูรที่ เนี้ยหลี่ให้พวกเขาจะไม่เพียง แต่หยุดที่ระดับตำนานเท่านั้น การเจริญเติบโตของพวกมันจะคาดเดาไม่ได้ในอนาคต  อย่างไรก็ตามแม้ว่า เนี้ยหลี่บอกพวกเขาเกี่ยวกับเรื่องนี้ตอนนี้พวกเขาจะยังไม่เข้าใจมันหรอก


"อิอิ, เนี้ยหลี่ท่านเป็นพี่น้องที่แสนดีของข้าใช่ไหม? ข้าขอดูดวงจิตอสูรนี้ได้หรือไม่ "    หลู่เพียว หัวเราะและกล่าว



เมื่อเห็น หลู่เพลี่ยว, เนี้ยหลี่หัวเราะ ข้าไม่ได้เล่าเรื่องตลกใดให้เจ้าฟังดอกหลู๋เพียว จากนั้นเนี้ยหลี่ก็ขยับมือของเขาเขาโยนศิลาดวงจิตอสูรพยัคฆ์ดาราสีชาดไปให้ หลู่เพลี่ยว



       "หลู่เพลี่ยว,โยนดวงจิตอสูรระดับโกลด์ของเจ้าทิ้งไปก่อน แล้วค่อยๆรวมกับมันอย่างช้าๆในภายหลังจากที่เจ้ากลับมา ก่อนอื่นพวกเราจักไปยังสถาบันเพื่อเข้าไปยังเขตแดนสวรรค์ศักดิ์สิทธิ! "เนี้ยหลี่กล่าว ตราบใดที่หนิงเอ๋อ ยังคงอยู่ในเขตแดนสวรรค์ศักดิ์สิทธิเนี้ยหลี่ค่อนข้างมีความกังวล

     

     เนี้ยหลี่ไม่เคยเข้าเขตแดนสวรรค์ศักดิ์สิทธิมาก่อนในชาติที่แล้ว เขาไม่รู้เลยว่าด้านภายในนั้นจักมีอะไรรออยู่บ้าง เขาแค่รู้เพียงคร่าวๆว่าด้านในนั้นจักต้องมีอะไรซ่อนอยู่เป็นแน่


"ก็ได้" หลู๋เพียว และตูเซอพยักหน้า


พวกเขาทั้งสามออกจากตำหนักเจ้าเมืองและและมุ่งหน้าไปยังสถาบันกล้วยไม้ศักดิ์สิทธิ

 ณ  สถาบันกล้วยไม้ศักดิ์สิทธิ

     
    "ท่านรองอาจารย์ใหญ่ หนิงเอ๋อ เข้าไปตั้งนานแล้วทำไมยังไม่ออกมาอีก?" ครูหลายคนที่ยืนอยู่ด้านข้างถามรองอาจารย์ใหญ่อย่างกระวนกระวาย

     
     รองอาจารย์ใหญ่ หน้ามุ๋ย เวลาที่หนิงเอ๋อ ใช้ในการเข้าไปนั้นเมื่อเทียบกับคนอื่นแล้วถือว่านานกว่าคนอื่นพอดู  แต่ภายใต้สถานการณ์ปกตินั้นผู้ที่มีความสามารถสูงกว่าย่อมอยู่ได้นานกว่าผู้ที่มีความสามารถต่ำอยู่แล้ว แต่หนิงเอ๋ออยู่นานเกินไปรึเปล่า?


"รองอาจารย์ใหญ่ มีนักเรียนสามคนมาหาท่าน!" อาจารย์คนหนึ่งเดินเข้ามาจากข้างนอก

"พวกเขามาจากห้องเรียนเด็กพิเศษ!"

"ให้พวกเขาเข้ามา!" รองอาจารย์ใหญ่พยักหน้าและกล่าว



ครู่ต่อมาเนี้ยหลี่และพวกถูกนำเข้ามา. เนี้ยหลี่ คลายการปลอมแปลงบนใบหน้าออกเมื่อเห็นเนี้ยหลี่  รองอาจารย์ใหญ่หลี่ตาลง  เขามีความประทับใจมากในตัวของเนี้ยหลี่ ทั้งเรื่องการสอบประจำปี และการประลองที่ผ่านมา   ทั้งที่มีระดับเพียงทองแดง ขั้น 1ดาว แต่ไม่นานหลังจากนั้น เนี้ยลี่เข้าร่วมการแข่งขันและเผยให้เห็นถึงความแข็งแกร่งที่สามารถต่อสู้กับระดับทองได้ การเปลี่ยนแปลงที่น่าทึ่งเช่นนี้ทำให้เขารู้สึกว่ามีบางอย่างที่ไม่ธรรมดา


การทดสอบความแข็งแกร่งอาจจะเกิดความผิดพลาดได้ แต่การทดสอบพลังวิญญาณจะผิดพลาดได้อีกกระนั้นหรือ?

     
      "ท่านรองอาจารย์ใหญ่ พวกข้าต้องการที่จะเข้าสู่เขตแดนสวรรค์ศักดิ์สิทธิไม่เป็นปัญหาใด ๆ ใช่มั้ย?" เนี้ยหลี่กล่าวขณะมองไปที่รองอาจารย์ใหญ่



"ด้วยระดับความแข็งแกร่งของพวกเจ้าตอนนี้นั้นไม่มีปัญหาในการเข้าเขตแดนสวรรค์ศักดิ์สิทธิเป็นแน่" รองอาจารย์ใหญ่ พยักหน้า ในการที่จะเข้าสู่เขตแดนสวรรค์ศักดิ์สิทธิ์จักต้องเป็นนักเรียนระดับสุดยอดของชั้นเรียนพิเศษ   ซึ่งพวกเขาทั้งสามก็คือระดับดีที่สุดของห้อง


"ขอบคุณมาก ท่านรองอาจารย์ใหญ่! ตอนนี้พวกข้าจะเข้าสู่เขตแดนสวรรค์ศักดิ์สิทธิ!
"เนี้ยหลี่กล่าวพลางประสานมือคารวะรองอาจารย์ใหญ่


รองอาจารย์ใหญ่ก็รู้ว่าเนี้ยหลี่กับหนิงเอ๋อนั้นมีความสัมพันธ์ที่ดีต่อกัน ก็ดีที่จะให้เนี้ยหลี่เข้าไปหลังจากหนิงเอ๋อเข้าไปเป็นเวลานาน


พวกเขาส่ง เนี้ยหลี่ไปถึงทางเข้าเขตแดน เมื่อมองจากระยะไกลก็แลเห็นประตูปรากฏอยู่ในสายตา ของเนี้ยหลี่

ในชาติพบที่แล้วเนี้ยหลี่ไม่เคยเข้าไปในเขตแดนสวรรค์ศักดิ์สิทธิ์  ความเข้าใจของเขาที่มีต่อเขตแดนสวรรค์ศักดิ์สิทธิ  นั้นมีเพียงมาจากหนังสือที่เขาได้อ่านเท่านั้น เนี้ยหลี่ยังคงมีความอยากรู้อยากเห็นอย่างมากในเรื่องของเขตแดนสวรรค์ศักดิ์สิทธิ เขาได้ให้ตูเซอ และหลู๋เพียว รออยู่ที่บริเวณข้างนอกแล้ว  เนี้ยหลี่ก็ก้าวเข้าไปภายในเขตแดนสวรรค์ศักดิ์สิทธิเพียงลำพังผู้เดียว


ที่มาจาก http://www.wuxiaworld.com/


#นิยาย พงศาวดารภูติ#Tale of the demon god#นิยายแปลไทย
Author(s)

ไม่มีความคิดเห็น:

แสดงความคิดเห็น