วันอาทิตย์ที่ 24 เมษายน พ.ศ. 2559

Tale of the demon and god novel Chapter 56_Assassinate

Tale of the demon and god novel Chapter 56_Assassinate

นิยาย พงศาวดารภูติ ตอนที่  56 - ลอบสังหาร



บทที่ 56 - ลอบสังหาร

           เนี้ยหลี่สอนบทสวดแรกของ [เนื้อแท้แห่งจารึกสวรรค์] แก่เนี้ย หยู่ หลังจากที่เธอจดจำมันได้ เนี้ย หยู่ ก็ไปหาพื้นที่ว่างแห่งหนึ่งแล้วเธอก็เริ่มฝึกฝน



           เวลาค่ำคืนที่ล่วงเลยไป ความมืดเริ่มมีมากขึ้นและมากขึ้นเรื่อย ๆ มีซึ่งบางเงาบางสิ่งได้ก้าวอย่างรวดเร็วข้ามผ่านป่าแห่งนี้



           เนี้ยหลี่สัมผัสได้ถึงบางสิ่งจากระยะห่างที่ไกลออกไป เขาสังเกตว่ามีร่างหลายร่างกำลังเคลื่อนไหวใกล้กับหน้าผาห่างออกไปไม่กี่กิโลเมตร คิ้วเขาขมวดเข้าหากันเล็กน้อย และเคลื่อนมือขวาของเขา เงาร่างหนึ่งปรากฏอยู่ในอากาศและล่องไปยังป่าเบื้องหน้า



           เขาได้ปล่อยจิตอสูรแห่งเงาออกไปโดยมิได้รวมร่างกับมัน จิตอสูรนั้นไม่สามารถต่อสู้ได้ถ้าไม่ได้รวมร่างกับร่างของร่างทรงอสูร อย่างไรก็ตาม ร่างทรงอสูรสามารถมีสัมผัสรู้สึกได้ถึงสิ่งที่จิตรอสูรนั้นเห็นและได้ยิน ซึ่งมันเป็นประโยชน์มากในบางครั้ง



           พลังงานรอบ ๆ ของจิตอสูรทั่วไปนั้นสามารถถูกพบได้โดยง่าย แต่จิตอสูรแห่งเงานี้สามารถซ่อนพลังรอบ ๆ ตัวและร่องรอยของมันได้ ดังนั้น มันจึงเหมาะยิ่งนักสำหรับใช้ในการสอดแนมและตรวจสอบบริเวณรอบ ๆ



           ในไม่ช้าจิตอสูรแห่งเงาก็พบกับรูปร่างหลายร่างห่างไกลออกไป ผ่านสายตาของจิตอสูรแห่งเงา เนี้ยหลี่สามารถเห็นคนสามคนที่ได้สวมใส่ชุดคลุมสีดำ ที่กำลังซ่อนตัวอยู่ในป่า




           เนี้ยหลี่ควบคุมจิตอสูรแห่งเงา ซ่อนตัวอยู่หลังต้นไม้และระบุตำแหน่งที่แน่ชัดของคนทั้งสาม



           คนเหล่านั้นกำลังพูดคุยระหว่างพวกเขาเอง



           “ที่นี่คืออาณาเขตของตระกูลบันทึกสวรรค์”



           “พวกเราต้องระมัดระวังตัวให้มาก ที่นี่ยังมีผู้เชี่ยวชาญระดับทองอยู่หลายคน ถ้าพวกเราไปพบกับเจ้าพวกนั้น พวกเราต้องตายเป็นแน่”



           “พวกเจ้าแน่ใจนะว่าเจ้าหนูนั่นที่ชื่อเนี้ยหลี่ตอนนี้ได้อยู่ในบ้านเก่า ๆ หลังหนึ่งภายใต้ภูเขาแห่งนี้”



           “แน่นอน ข้าได้ไปตรวจสอบเมื่อตอนกลางวันมาแล้ว พ่อของเจ้าหนูนั่นไม่ได้ฝึกพลัง ดังนั้นพวกเราจะสามารถจัดการพวกมันโดยไม่ถูกสังเกตุได้”





           ผ่านการได้ยินจากจิตอสูรแห่งเงา เนี้ยหลี่ได้ยินการสนทนาของพวกมัน คิ้วของเขาขมวดเข้าเล็กน้อย 'พวกมันเหล่านี้มาจากตระกูลศักดิ์สิทธิ์เช่นนั้นหรือ?'





           จากการดูพวกมันแล้ว พวกคนทั้งสามเหล่านี้ตั้งใจเพื่อมาจัดการเขา อย่างไรก็ตามพวกเขาทั้งสามน่าจะอยู่แค่ระดับเงิน





           เสียงหนึ่งของบางคนรู้สึกคุ้นหูของเนี้ยหลี่เป็นอย่างมาก เขาจำมันได้ในทันที หนึ่งในสามคนนี้คือ หยุน หัวดิคอน จากสมาคมทมิฬ





           หลังจากได้พบกันที่เมืองนครกล้วยไม้โบราณ เนี่ยหลี่ก็ได้จำน้ำเสียงของคนผู้นี้ไว้เป็นที่เรียบร้อยแล้วในสมองของเขา โชคยังดี พวกมันที่มานั้นล้วนอยู่เพียงแค่ระดับเงิน จำนวนของผู้เชี่ยวชาญที่อยุ่ระดับทองมีอยู่น้อยมากในเมืองกลอรี่นี้ ทุก ๆ คนจะมีป้ายชื่อพิเศษติดอยู่ ดังนั้นมันจึงเป็นเรื่องสำคัญสำหรับผุ้เชี่ยวชาญระดับทองของสมาคมทมิฬที่จะแทรกซึมสู่เมืองกลอรี่ ผู้ที่แข็งแกร่งที่สุดในพวกมันเหล่านี้มีเพียงหยุนหัว ดิคอนเท่านั้น



           คิ้วของเนี้ยหลี่ขมวดเข้าหากันเล็กน้อยและปลดปล่อยการรับรู้แรงกล้าออกจากจิตอสูรแห่งเงา อย่างลาง ๆ เนี้ยรู้สึกได้ถึงกำลังของเหล่าผู้เชี่ยวชาญระดับเงินทั้งสามนี้ หนึ่งคนอยู่ที่ระดับเงิน 5 ดาว และอีกสองคนนั้นอยู่ที่ระดับเงิน3 ดาว



           “นี่ค่อนข้างจะเป็นเรื่องยากที่จะรับมือ” เนี้ยหลี่พึมพำ คิ้วขมวดอีกครั้ง ถ้าพวกเขาอยู่ที่ระดับเงิน 1 ดาวหรือ ระดับเงิน 2 ดาว เนี้ยหลี่จะสามารถรับมือกับพวกมันได้ และสำหรับระดับเงิน 3 ดาวแล้วเนี้ยหลี่ก็ยังสามารถหาทางที่จะจัดการพวกมันได้ อย่างไรก็ตาม พวกมันมีระดับเงิน 5 ดาวมาด้วยซึ่งนั่นค่อนข้างจะจัดการยากอยู่สักหน่อย



           ถ้าพวกมันทั้งสามได้เข้ามายังบ้านของเนี้ยหลี่ นั่นจะเป็นปัญหาอย่างมาก



           “เซี่ยวยู่ รีบไปเร็วเข้าและแจ้งพวกผู้ใหญ่ บอกพวกเขาว่ามีคนหลายคนจากสมาคมทมิฬถูกพบเห็นอยู่ในป่า!” เนี้ยหลี่คิดอยู่ชั่วครูแล้วค่อยพูดกับเนี้ย หยู่ เช่นนั้น



           “คนจากสมาคมทมิฬ?” ตาของเนี้ยอยู่ปรากฏความกลัวอยู่ภายใน ด้วยอายุเท่านี้ เธอก็เคยได้ยินเรื่องราวอันน่ากลัวของสมาคมทมิฬว่าเป็นเช่นไร “เช่นนั้นแล้ว  ท่านกำลังจะไปไหน? พี่ใหญ่เนี้ยหลี่ ไปด้วยกันเถอะ!”



           “ข้านั้นไม่เป็นไรหรอก ข้าจะไม่เข้าไปปะทะกับพวกมัน ข้าจะรอคอยจับตาดูพวกมันเอาไว้ รีบไปและแจ้งพวกผู้ใหญ่ ภายกลุ่มคนเหล่านี้ มีอยู่หนึ่งคนที่อยู่ระดับเงินห้าดาว ผู้ที่อยู่ระดับทองต้องมาที่นี่!” เนี้ยหลี่ กล่าว เพื่อป้องการการถูกโจมตีจากเหล่าสัตว์อสูร บริเวณของตระกูลบันทึกสวรรค์จะต้องมีผู้ที่อยู่ระดับทองคอยตรวจตราทุก ๆ วัน ทั้งหมดที่เธอต้องทำคือเรียกผู้ลาดตระเวนอาวุโสมายังที่แห่งนี้



           “เซี่ยวยู่ เร็วเข้า ! เจ้าไม่สามารถมัวชักช้าอยู่ได้อีกต่อไป!” เนี้ยหลี่เร่งด้วยความกังวล



           เมื่อเห็นเนี้ย หยู่ กำลังวิ่งไปไกลออกไป เนี้ยหลี่รู้สึกโล่งใจขึ้น มีอยู่สองเหตุผลที่ให้เนี้ย หยู่ ไปตามพวกผู้ใหญ่ อย่างแรกเพื่อขอความช่วยเหลือ และอีกอย่างเพื่อส่งเธอออกไปจากบริเวณนี้ ด้วยวิธีนี้เขาจะสามารถมีสมาธิไปที่การจัดการกับสถานการณ์ ณ ขณะนี้ได้



           เนี้ยหลี่ พรางตัวเขาอย่างระมัดระวัง ค่อย ๆ เข้าไปไกล้บริเวณที่พวกมันทั้งสามกำลังอยู่ในตอนนี้



           แม้ว่าความแข็งแกร่งของคู่ต่อสู้จะมากยิ่งนัก แต่ศัตรูก็อยู่ในที่โล่งซึ่งเขาสามารถรับรู้ได้ และตัวเขานั้นได้ซ่อนตัวอยู่ ดังนั้นจึงเป็นไปไม่ได้ที่จะมีการปะทะกันเข้า



           หยุนหัว ดิคอน นำนักต่อสู้ระดับเงิน 3 ดาวทั้งสองผ่านไปโดยค่อย ๆ มุ่งหน้าผ่านเหล่าต้นไม้



           “เกิดอะไรขึ้นกัน?” หยุนหัว ดิคอน รู้สึกได้ทันใดถึงบางสิ่งที่แปลกประหลาด เหมือนบางสิ่งบางอย่างกำลังอยู่ที่มุมหนึ่งตรงนั้น กำลังสอดแนมพวกเขา แม้ว่าความรู้สึกนี้จะค่อนข้างคลุมเครือ เขาก็ไม่สามารถพบสิ่งใดเกี่ยวกับมัน



           “มีอะไรผิดไปรึ ท่านหัวหน้า?” นักต่อสู้ระดับเงินทั้ง 2 ได้ถามด้วยความงุนงง



           “สัมผัสของข้าต่อสิ่งนั้นผิดไปหรือ?” หยุนหัว ดิคอนขมวดคิ้วเล็กน้อย แล้วเขาก็ได้ดีดนิ้ว เสือประกายดำร่างใหญ่ปรากฏออกมาบนอากาศ ดวงตาเย็นเฉียบของมันสอดส่องไปรอบ ๆ ต้นไม้



           เขาคือร่างทรงอสูรระดับเงิน 5 ดาวซึ่งมีจิตอสูรแห่งเสือประกายดำ!



           'นั่นมันทำให้ยิ่งจัดการยากขึ้นเข้าไปอีก!' เนี้ยหลี่ขมวดคิ้วของเขาอยู่ชั่วครู่ ซ่อนตัวภายใต้เงามืด กลั้นลมหายใจของเขาไว้ จิตอสูรแห่งเงาก็ด้วยเช่นกันได้ซ่อนตัวอยู่หลังต้นไม้ ไม่เคลื่อนไหว



           ระยะห่างของเนี้ยหลี่จากหยุน หัวดิคอนอยู่ราว ๆ ห้าสิบถึงหกสิบเมตร เจ้าจิตอสูรเสือประกายดำนั้นอยู่ที่ระดับเงินเท่านั้น มันเป็นไปไม่ได้สำหรับมันที่จะพบเขาจากระห่างที่ไกลเช่นนี้ และสำหรับจิตอสูรแห่งเงา มันซ่อนอยู่ห่างออกไปห้าเมตรจากหยุนหัว ดิคอน ร่างกายของมันเข้าสู่รูปแบบการหายหัวอย่างสมบูรณ์แบบ



           ดวงตาของจิตอสูรเสือประกายดำได้จ้องมองไปด้านบน มันกวาดตาไปทั่วสิ่งต่าง ๆ รอบตัว แต่ก็ไม่สามารถตรวจพบสิ่งใด หยุนหัว ดิคอนรู้สึกโล่งใจและกล่าวว่า “บางที ข้านั้นคงคิดมากไป”

       

           หยุนหัว ดิคอนเรียกจิตอสูประกายดำกลับ การปล่อยจิตรอสูรของตัวเองสามารถทำให้ร่างทรงอสูรผู้อื่นสามารถตรวจพบถึงพลังงานรอบตัวของจิตอสูรนั้นได้ ดังนั้น เขาจึงต้องระวังตัวให้มาก



           “พวกเราทั้งสองจะรออยู่ที่แห่งนี้ ลิ่วค่วง จงไปและตรวจสอบว่ามีผู้ใดลาดตระเวนอยู่ภายในตระกูลบันทึกสวรรค์หรือไม่และส่งสัญญาณมาให้แก่พวกเรา!” หยุนหัว ดิคอนพูดอย่างนิ่มนวล

เกี่ยวกับเรื่องนี้ มันค่อนข้างจะอันตรายอยู่บ้าง ดังนั้น เขาถึงไม่เต็มใจเสี่ยงด้วยตัวเขาเอง



           ลิ่วค่วงรู้สึกหดหู่ใจอยู่บ้าง คิดขึ้นมาว่า 'ทำไมข้าต้องไปด้วย?' อย่างไรก็ตาม เขาไม่กล้าปฏิเสธหยุนหัว ดิคอน เขาไม่มีทางเลือกทำได้เพียงแต่ก้มศีรษะของเขาและมุ่งลงไปจากยอดเขา



           หยุนหัว ดิคอนและอีกผู้หนึ่งมีนามว่า ลิ่วหยานชะลอฝีเท้าลง



           เมื่อเห็นลิ่วค่วงแยกตัวออกจาก หยุนหัว ดิคอน เนี้ยหลี่คิ้วขมวดเข้าหากันเล็กน้อย 'นั่นเป็นโอกาสที่ดีมาก'



           ซึ่งกำลังของเขาในตอนนี้นั้น การจัดการกับบุคคลทั้งสามในคราวเดียวยังคงเป็นเรื่องที่ทำได้ยาก อย่างไรก็ตาม ถ้าเป็นเพียงนักต่อสู้ระดับเงินสามดาวเพียงคนเดียวแล้วล่ะก็ มันจะเป็นเรื่องที่ง่ายอย่างมาก แม้ว่าการบ่มเพาะพลังของลิ่วค่วงนั้นสูงกว่าเนี้ยหลี่อยู่ 2 ระดับ แต่เขานั้นเป็นแค่ระดับนักต่อสู้ส่วนเนี้ยหลี่คือร่างทรงอสูร



           จิตอสูรที่เนี้ยหลี่กำลังใช้อยู่นี้ไม่เคยถูกพบเห็นมาก่อน บุคคลธรรมดาจะไม่รู้ความสามารถพิเศษของจิตอสูรแห่งเงาได้เลย



           ภายใต้การควบคุมของเนี้ยหลี่ เจ้าจิตอสูรแห่งเงาได้กลายเป็นแสงดำมืด ลอยกลับมาและผสานอย่างเร็วเข้ากับเนี้ยหลี่ ทำให้ร่างกายของเขานั้นเปลี่ยนไป



           เนี้ยหลี่มองไปยังทิศทางที่ไม่ไกลนัก เห็นลิ่วค่วงและมุมปากที่บิดเบี้ยวของเขา ด้วยความคิดหนึ่งเขาได้ซ่อนร่างของเขาและค่อย ๆ เข้าใกล้ลิ่วค่วง



           “เกิดอะไรขึ้น” หลังจากลิ่วค่วงรีบออกมาเป็นระยะทางหลายร้อยเมตร เขารู้สึกถึงพลังแปลก ๆ รอบ ๆ ได้ในทันใด เขายังคงยืนนิ่งอยู่ มองอย่างสงสัยไปยังสิ่งต่าง ๆ รอบตัว



           ภายในค่ำคืนอันมืดมิด นอกจากเสียงเสียดสีกันของเหล่าต้นไม้ผ่านสายลมนี้ ยังมีการเคลื่อนไหวอื่นอยู่อีก



           “เป็นไปได้ว่าข้านั้นคิดมากเกินไป” ลิ่วค่วงหัวเราะแก่ตัวเขาเอง และเริ่มเดินหน้าต่อไป เขาได้ชะลอฝีเท้าลง คิดกับตัวเขาเอง ว่าเขาสามารถทำการบางสิ่งอันเป็นที่พอใจแก่หยุนหัว ดิคอนแล้ว

คงไม่จำเป็นต้องมาวิตกและเสี่ยงชีวิตเช่นนี้



           เนี้ยหลี่กลั้นหายใจของเขา เข้าใกล้เงียบ ๆ ไปที่ลิ่วค่วง ด้วยทักษะการหายตัวของจิตอสูรแห่งเงา มันเป็นเรื่องยากที่บุคคลทั่วไปจะสามารถตรวจจับพลังงานของเขาได้



           5 เมตร, 3 เมตร, 2 เมตร,...................



           ลิ่วค่วงไม่ได้รู้เลยว่าเนี้ยหลี่นั้นในตอนนี้ได้อยู่ด้านหลังเขาเสียแล้ว



           ทันใดนั้น ลิ่วค่วงรู้สึกถึงจิตสังหารที่พุ่งเป้ามาที่ตัวเขา ความรู้สึกตระหนกได้ทิ่มแทงผ่านสู่หัวใจของเขา เขารู้สึกแปลกใจมาก ทันใดเขาก็ได้หันหลังกลับ และเตะเท้าออกไปหนึ่งครั้ง



           อย่างไรก็ตาม ลูกเตะของเขานั้นไม่ได้ปะทะเข้ากับสิ่งใด ไม่มีผู้ใดอยู่ด้านหลังของเขา



           “ที่จริงแล้วมันเกิดอะไรขึ้นกันแน่?” ลิ่วค่วงรู้สึกสั่นกลัวภายในใจไม่รู้จบ เขารู้สึกรับได้ถึงจิตสังหารได้อย่างชัดเจน แต่เมื่อเขาหันหลังกลับ เขากลับไม่พบสิ่งใดอยู่เลย



           เพียงเมื่อลิ่วค่วงรู้สึกโล่งใจเท่านั้น ร่างหนึ่งก็ได้ปรากฏอยู่ใกล้ตัวเขา'ฟื้ด' แสงสะท้อนเย็นเฉียบในเงามืดได้พาดผ่านคอของลิ่วค่วง



           คอของลิ่วค่วงถูกตัด ร่องรอยของเลือดสด ๆ พุ่งออก ปากของเขาเปิดอ้ากว้าง ยังไม่ทันได้พูดสิ่งใด ดวงตาของเขาค่อย ๆ มืดลง 'พล๊อบ' ศรีษะของเขาล่วงหล่นสู่พื่นดิน



           ลิ่วค่วงไม่เข้าใจได้แม้กระทั่งการตายของเขา อะไรกันแน่ที่ได้จู่โจมเขา ตั้งแต่เริ่มการบ่มเพาะพลังจนกระทั่งบัดนี้ เขาผ่านประสบการณ์มาแล้วหลายพันสิ่ง และการถูกจู่โจมนับร้อย แต่เขาไม่เคยเจอรูปแบบการโจมตีเช่นนี้มาก่อน



           อย่างไรก็ตาม เขาไม่มีโอกาสค้นหาสิ่งเหล่านั้นได้อีกต่อไป



           หลังจากเนี้ยหลี่จู่โจมสำเร็จ เขาเข้าสู่รูปแบบหายตัวอีกครั้ง กลับไปซ่อนตัวเองต่อ



           เขาพลางรอบ ๆ ศพของลิ่วค่วง และเตรียมพร้อมสำหรับการซุ่มโจมตีครั้งถัดไป



           สำหรับ การลอบจู่โจมครั้งแรกของเขานั้น เนี้ยหลี่ไม่ค่อยพอใจกับมันมากสักเท่าใดนัก ดังที่ก่อนเขาจะลงมือ จิตสังหารของเขาถูกตรวจจับได้โดยลิ่วค่วง แม้ว่าในที่สุดเขาก็จู่โจมได้สำเร็จ สำหรับเนี้ยหลี่มันยังคงเป็นความล้มเหลว



           นักลอบสังหารที่แท้จริงต้องฆ่าศัตรูได้อย่างไร้ร่องรอย



           เพราะว่าเนี้ยหลี่เพิ่งเริ่มรวมร่างกับจิตรอสูรแห่งเงา การควบคุมทักษะของจิตอสูรแห่งเงายังคงไม่เต็มที่ มีความผิดพลาดเกิดขึ้นถือเป็นเรื่องธรรมดา ในครั้งแรกของเขาก็สามารถทำสิ่งนี้ได้แล้ว ถ้าเป็นผู้อื่นแล้ว พวกเขาจะพึงพอใจเป็นอย่างมากกับผลลัพธ์เช่นนี้แล้ว อย่างไรก็ตามเนี้ยหลี่ มีข้อกำหนดที่เข้มงวดสำหรับตัวเขาเอง การค้นหาซึ่งความสมบูรณ์แบบ



           กลิ่นของเลือดลอยฟุ้งไปในอากาศภายในป่าแห่งนี้



           “เกิดอะไรขึ้น?” คิ้วของหยุนหัว ดิคอนขมวดเข้าหากัน ด้วยความรู้สึกอย่างฉลาดหลักแหลมว่ามีบางสิ่งที่ไม่ถูกต้อง เขาเร่งก้าวไปข้างหน้าและลิ่วหยานก็ตามติดมาด้านหลัง



           หลังจากรีบเร่งมาไม่กี่เมตรเบื้องหน้า พวกเขาเห็นศพของลิ่วค่วงอยู่บนพื้นดิน



           “มีใครบางคนอยู่ที่นี้!” หยุนหัว ดิคอนอ้าปากค้างและเข้าสู่สถานะเตรียมตัวสู้ 'ฝ่ายตรงข้ามฆ่านักต่อสู้ระดับเงินที่อยู่ไม่ไกลจากพวกเราโดยปราศจากซึ่งเสียงใดได้ สามารถเป็นไปได้ว่าฝ่ายตรงข้ามนั้นอยู่ที่ระดับทองเช่นนั้นรึ?'



           ลิ่วหยานตกใจกลัวเมื่อเขาเห็นภาพเหตุการณ์นี้ 'ลิ่วค่วงเพียงแค่วิ่งออกไปเพียงไม่กี่เมตรจากพวกเรา และเขาถูกฆ่าอย่างเงียบงัน ฝ่ายตรงข้ามทำสิ่งนี้ได้อย่างไรกัน?'



           พวกเขาค่อยถอยกลับ โดยหันหลังชนกัน ตรวจสอบอย่างตื่นตัวไปตามเหล่าต้นไม้รอบ ๆ



           ในค่ำคืนที่มืดมิดเช่นนี้ มีเพียงเสียงของนกร้องที่ได้ยินในป่าอันเงียบเชียบนี้ พวกเขาไม่สามารถพบผู้ใดอีกในป่าแห่งนี้ อย่างไรก็ตาม พวกเขามีความรู้สึกหวาดกลัวของการถูกจ้องมองอยู่ เป็นเหตุให้ขนต่าง ๆ ตามร่างกายของพวกเขาลุกขึ้น



           หยุนหัว ดิคอน และลิ่วหยาน ไม่ได้ขยับตัวใดๆ, เนี้ยหลี่เองก็มิได้ทำการเคลื่อนไหวใดใด และรอคอยอยู่อย่างเงียบ ๆ



           ยิ่งไปกว่านั้น การยื้อเวลาเป็นผลดีแก่ตัวเขา ยิ่งนานเท่าไหร่เนี้ย หยู่ จะสามารถเรียกผู้อาวุโสมาจากตระกูลได้ทันยิ่งขึ้น



           เวลากำลังเดินอยู่



           หลังจากเขาสังเกตว่าบางสิ่งไม่ถูกต้องแล้วนั้น หยุนหัว ดิคอนขมวดคิ้วของเขาและกล่าวว่า “ไปจากที่นี่กันเถอะ!”



           เขาเป็นชายผู้มีความรอบคอบสูง เพราะว่าเขาเผชิญเข้ากับการสูญเสียที่ไม่ได้คาดคิดมาก่อน เขาจะถอยกลับไปก่อน ไม่มีความจำเป็นที่จะต้องเสียง



           หยุนหัว ดิคอน ก้าวไป พร้อมที่จะถอยกลับ ลิ่วหยานที่อยู่ใกล้ ๆ ตัวเขาก็เตรียมที่จะตามเขาไป



           'เจ้าต้องการหนีไปรึ? ข้าไม่ปล่อยพวกเจ้าไปง่าย ๆ หรอก!'



           แสงเย็นเฉียบพุ่งผ่านดวงตาของเนี้ยหลี่ในขณะที่เขาปรากฏตัวอีกครั้ง เขายกเคียวกระดูกขึ้นและตัดผ่านไปยังลิ่วหยาน



           หลังจากที่เข้าสู่รูปแบบหายตัว เนี้ยหลี่ได้ซุ่มซ่อนอยู่ใกล้ ๆ ลิ่วหยานมาเป็นเวลานานแล้ว ระยะห่างจากลิ่วหยานจากเขามีเพียงห้าถึงหกเมตร เขาได้เร่งความเร็วขึ้นทันที



           เพียงเมื่อเนี้ยหลี่ปรากฏตัว ม่านตาของลิ่วหยานและหยุนหัว ดิคอนก็จ้องเขม็งมา



           “ใคร?”



           มีใครบางคนที่ได้ซุ่มซ่อนอยู่ใกล้ ๆ กับพวกเขา และพวกเขาไม่สามารถสัมผัสถึงเรื่องเหล่านี้ในตลอดเวลาที่ผ่านมา ได้เลย!



           “ฆ่า!” ตาของเนี้ยหลี่ค่อย ๆ หลี่ลง ปลดปล่อยจิตสังหารเลือดเย็นออกมา และฟันผ่านไปที่ลิ้วหยานด้วยความเร็วดุจสายฟ้า



           ลิ้วหยานกระโดดถอยหนี ร่างของเขาสะท้อนแสงหนึ่งออกมา ร่างของเขานั้น ได้ป้องแขนทั้งสองข้างกัน  เขายกการ์ดแขนขึ้นเพื่อป้องกันการโจมตีของเนี้ยหลี่ และในเวลาเดียวกันก็ปล่อยลูกเตะไปยังเนี้ยหลี่ หนึ่งที



           ด้วยเขาเป็นนักสู้ระดับเงิน ลิ่วหยานได้ผ่านการสู้รบมาเป็นร้อย และมีประสบการณ์มากมายนับไม่ถ้วน ภายใต้การสู้รบประชิดตัวเช่นนี้ การตอบสนองของเขารวดเร็วทีเดียว



           น่าเสียดายที่ผู้หนึ่งที่ได้จู่โจมเขานั้นไม่ใช่บุคคลธรรมดา แต่เป็นเนี้ยหลี่ที่ได้ร่วมร่างกับจิตอสูรแห่งเงา!



           เนี้ยหลี่เผชิญหน้ากับลิ่วหยานและทันใดก็ยืดแขนของเขาออก เงี่ยงหนึ่งของเคียวพุ่งไปในทันทีเข้าสู่ด้านหลังของศรีษะ ลิ่วหยาน ซึ่งเคียวอันละเมียดละไม “ฟื้ด” เงี่ยงหนึ่งทะลุผ่านด้านหลังของศรีษะ ลิ่วหยาน



           ตาของลิ่วหยานค่อย ๆ ปิดลง แม้กระทั่งตอนตาย เขายังไม่สามารถเข้าใจได้ ทำไมชายผู้นี้ที่อยู่เบื้องหน้าเขาถึงมีแขนที่ยืดยาวเช่นนี้? เขาสามารถอ้อมไปด้านหลังของศีรษะและจู่โจมเขามาได้จริง ๆ



           ภายในเวลาไม่นาน เนี้ยหลี่ก็ได้จัดการอีกคนหนึ่งแล้ว



           ถ้าเทียบด้านพละกำลังเพียงอย่างเดียว ลิ่วหยานแข็งแรงกว่าเนี้ยหลี่เล็กน้อย อย่างไรก็ตามเนี้ยหลี่ไม่ได้เผชิญหน้า ลิ่วหยาน แบบตรง ๆ โดยทีเขาจู่โจมออกไปในทันที และในเวลาเดียวกัน การโจมตีนั้นก็ไม่ถูก ลิ่วหยาน คาดว่าจะเกิดขึ้นมาก่อน ทั้งหมดนี้เกิดขึ้นในเวลาอันสั้น ไม่มีทางเลยที่ลิ่วหยานจะสามารถตอบสนองกลับได้ ดังนั้น จึงทำให้การลอบสังหารของเนี้ยหลี่ครั้งนี้สำเร็จ โดยการจู่โจมเพียงครั้งเดียว

ที่มาจาก http://www.wuxiaworld.com/


#นิยาย พงศาวดารภูติ#Tale of the demon god#นิยายแปลไทย
Author(s)


ไม่มีความคิดเห็น:

แสดงความคิดเห็น