วันอาทิตย์ที่ 24 เมษายน พ.ศ. 2559

Tale of the demon and god novel Chapter 46 – Nie Li’s master?

Tale of the demon and god novel Chapter 46 – Nie Li’s master?

นิยาย พงศาวดารภูติ ตอนที่ 46 อาจารย์ ของเนี้ยหลี่



บทที่ 46 อาจารย์ของเนี่ยหลี่


สำหรับตอนนี้นั้น มีเพียงยาที่ช่วยเสริมพลังวิญญาณเท่านั้นที่กู้เหยียนและกลุ่มของเขาสามารถปรุงได้โดยยานั้นถูกเรียกว่า ยารวมวิญญาณ และผลที่ได้จากตัวยานี้ไม่มากเท่าใดนัก ตัวยาเสริมพลังวิญญาณทั้งสามที่เนี้ยหลี่เพิ่งไล่ชื่อนั้นได้สูญหายมาเป็นระยะเวลานานมากแล้ว ผลลัพธ์ของมันนี้พวกนี้มากกว่า 10 เท่าหรืออาจจะมากกว่า 100 เท่าของตัวยารวมวิญญาณ



           ในยุคของอาณาจักรศักดิ์สิทธิ์นั้น ยารวมวิญญาณเป็นยาทิพย์คุณภาพต่ำตัวหนึ่ง ส่วนยาหล่อเลี้ยงวิญญาณเป็นยาทิพย์อยู่ที่ระดับปานกลาง มันให้ผลลัพธ์ได้มากกว่ายารวมวิญญาณถึง 10 เท่า และสำหรับตัวยาสงบวิญญาณนั้นเป็นตัวยาขั้นสูงสุด ผลลัพธ์ของมันอย่างน้อยมีมากกว่าหนึ่งพันเท่าของตัวยารวมวิญญาณ แม้กระทั้งร่างทรงอสูรระดับตำนานยังคงสามารถรับผลลัพธ์จากตัวยาได้



           สำหรับยาเสริมพลังกายสีชาติก็ยังเป็นยาทิพย์ล้ำค่าตัวหนึ่ง มันสามารถทำให้ร่างกายดีขึ้นได้โดยเพิ่มความสามารถพิเศษของการต่อสู้ในร่างกายได้เป็นอย่างมาก ในช่วงยุคอาณาจักรศักดิ์สิทธิ์นั้นนักต่อสู้มากมายก้าวไปสู่ระดับตำนานได้โดยต้องขอบคุณผลลัพธ์ของยาเสริมพลังกายสีชาติ และในตอนนี้? ไม่ต้องกล่าวถึงเลยว่านักต่อสู้ในระดับตำนานและระดับแบล็คโกลนั้นหาได้ยากยิ่งภายในเมืองกลอรี่นี้



           สำหรับตัวยาเปลี่ยนรูปทั้งเก้า มันเป็นยิ่งกว่าตัวยาในตำนาน ตราบเท่าที่ผู้ใดมีตัวยาเปลี่ยนรูปทั้งเก้านี้อยู่ เมื่อพวกเขาได้รับบาดเจ็บสาหัส ผู้นั้นเมื่อได้กินซึ่งยาเปลี่ยนรูปทั้งเก้านี้แล้วแผลของพวกเขาจะค่อยถูกรักษาอย่างช้า ๆ ในทันที ดังนั้นมันคือยาทิพย์ช่วยชีวิตตัวหนึ่ง



           ทุก ๆ ปีนักต่อสู้จำนวนนับไม่ถ้วนและร่างทรงอสูรจะต้องรับมือกับสัตว์อสูรในสงครามแห่งชีวิต ด้วยตัวยาเปลี่ยนรูปทั้งเก้านี้พวกเขาจะสามารถช่วยไว้ซึ่งหลายชีวิต



           “อาจารย์ผู้ทรงเกียรติของท่านมีสูตรของยาทิพย์ทั้งห้าเหล่านั้นหรือ?” เสียงของกู้เหยียนสั่นเครือ เขารู้ชัดถึงความสำคัญของสูตรตัวยาทั้งห้าเหล่านั้นว่ามีความสำคัญมากเพียงไรต่อเมืองกลอรี่




           “แน่นอน อาจารย์ของข้าได้ท่องเที่ยวไปทั่วดินแดนแห่งพระเจ้า ความรู้ของเขามีเหลือคณานับ เขาได้มายังเมืองกลอรี่เมื่อไม่กี่ปีที่แล้ว อย่างไรก็ตาม เขาไม่ต้องการเปิดเผยตัวของเขาเอง ดังนั้นเขาจึงได้ส่งข้ามาเป็นดั่งตัวแทนของเขา สำหรับยาทิพย์ทั้งห้านี้ ยาหล่อเลี้ยงวิญญาณสามารถปรุงแต่งได้โดยนักปรุงยาระดับฝึกหัดขั้นกลาง ส่วนตัวยาผสานวิญญาณสามารถปรุงแต่งได้โดยนักปรุงยาระดับฝึกหัดขั้นสูง และสำหรับยาสงบวิญญาณและยาเสริมพลังกายสีชาดมีเพียงแต่นักปรุงยาระดับผู้รอบรู้ขั้นต้นขึ้นไปเท่านั้นที่สามารถปรุงแต่งได้ สุดท้ายแต่ไม่ท้ายที่สุดตัวยาเปลี่ยนรูปทั้งเก้าสามารถปรุงแต่งได้เพียงนักปรุงยาระดับผู้รอบรู้ขั้นสูงเท่านั้น” เนี้ยหลี่กล่าว



           “ท่านอาจารย์อันทรงเกียรติของท่านได้ท่องเที่ยวไปทั่วดินแดนแห่งพระเจ้าและมายังเมืองกลอรี่เมื่อไม่กี่ปีมานี้รึ? ” กู้เหยียนชะงักไป ไม่ต้องสงสัยเลยว่าทำไมเขาถึงไม่เคยได้ยินเรื่องราวของท่านผู้นี้ในเมืองกลอรี่มาก่อน ถ้าหากคนอย่างท่านผู้นี้ยังคงได้อาศัยอยู่ในเมืองกลอรี่ต่อไปแล้วละก็จะเป็นเรื่องที่โชคดีอย่างมหาศาล!



           “อาจารย์ของข้าต้องการบริจาคซึ่งสูตรยาทิพย์ทั้งห้าเหล่านี้ให้แก่สมาคมปรุงยา แต่อย่างไรก็ตาม...” เนี้ยหลี่หยุดพูดเล็กน้อย



           “อย่างไรกันเล่า?” กู้เหยียนมีความกังวลเล็กน้อย เขาลูบมือทั้งสองไปด้วยอย่างไม่รู้สึกตัว เขารู้ชัดถึงความสำคัญของสูตรตัวยาทั้งห้าเหล่านั้นว่าจักส่งผลกระทบต่อเมืองกลอรี่เพียงใด สถานการณ์ในขณะนี้ของเมืองกลอรี่ไม่ค่อยดีนัก สัตว์อสูรมีอยู่ทั่วเทือกเขาบรรพบุรุษ โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อมีอสูรหิมะเหมันต์ระดับตำนานทั้ง 3 อยู่ แม้กระทั่งลอร์ดเย่ โม่ ก็ไม่สามารถสู้กับพวกมันได้ แต่โชคยังดีที่เหล่าอสูรทั้งสามนั้นยังคงอยู่ในภาวะจำศีล แต่เมื่อใดที่พวกมันตื่นขึ้นมา เมืองกลอรี่นั้นจะอยู่ในสถานะสิ้นหวังอย่างมาก



           ในอดีตที่ผ่านมาของเมืองกลอรี่ เมืองกลอรี่นั้นเกือบจะถูกทำลายลงไปแล้วหลายครั้ง และลอร์ดเย่ โม่ก็กำลังแก่ขึ้นเรื่อย ๆ ตามเวลาที่ผ่านไป ปัจจุบันยังไม่มีซึ่งร่างทรงอสูรในระดับตำนานคนใหม่ปรากฏขึ้นภายหลังจาก ลอร์ดเย่ โม่เลย



           “อาจารย์ข้านั้นต้องการค้นคว้าการปรุงยาของเขาต่อไป แต่เขาต้องการทรัพยากรเป็นจำนวนมาก” เขาจำเป็นต้องใช้เหรียญจิตมารเป็นจำนวนมหาศาล ดังนั้น สูตรของตัวยาทิพย์ทั้งห้าเหล่านั้นไม่สามารถให้แก่สมาคมนักปรุงยาฟรี ๆได้ จากบัดนี้เป็นต้นไปเหล่ายาทิพย์ทั้งห้าที่ถูกทำขึ้นโดยสมาคมนักปรุงยาและได้ถูกขายไป เงินที่ได้จากการขายมันนั้นอาจารย์ของข้าต้องการจำนวนเงิน 30 % ของเงินทั้งหมด ข้าสงสัยว่าท่านประธานกู้เหยียนจะสามารถทำกำไรได้มาก 30 % หรือไม่” เนี้ยหลี่กล่าว ที่จริงแล้วผลกำไรจากการปรุงยานั้นสูงเป็นอย่างมาก การได้กำไร60% นั้นถือเป็นเรื่องเล็กน้อย ยาบางตัวนั้นสามารถทำกำไรได้มากกว่า 90 % เสียอีก



           “แน่นอนเลย อย่างแน่นอน!” กู้เหยียนรีบตอบกลับอย่างรวดเร็ว “สมาคมปรุงยานั้นเต็มใจที่จะเสนอส่วนแบ่งให้อาจารย์ผู้ทรงเกียรติของท่านถึง 50 % !”



           สูตรของยาทิพย์ทั้งห้านี้ได้สูญหายมาเป็นระยะเวลายาวนานแล้ว ถ้าพวกมันได้ถูกปรุงขึ้นและได้นำไปสู่การประมูล หนึ่งในสูตรทั้งหมดนั้นสามารถจะขายได้ในราคาสูงเสียดฟ้าเลยทีเดียวและกำไรของมันจะมากจนน่าตกใจอย่างแน่นนอน ดังนั้นแม้กระทั่งให้ส่วนแบ่งไปแล้ว 50 % พวกเขาก็ยังสามารถทำกำไรได้มากจากมันอยู่ดี



           ถ้าพวกเขาสามารถปรุง ยาสงบวิญญาณ ยาเสริมพลังกายสีชาติและยาเปลี่ยนรูปทั้งเก้าเหล่านี้ได้แล้วล่ะก็ แม้กระทั่งลอร์ดเย่ โม่ก็จะมาหาพวกเขาและได้ซื้อซึ่งพวกมันไปบ้าง ไม่ต้องคิดเลยเกี่ยวกับพวกตระกูลหลักและตระกูลชั้นสูง ! ความมั่งคั่งของพวกชนชั้นสูงไม่ใช่อะไรที่ตระกูลธรรมดาจะสามารถจิตนการได้



           เนี้ยหลี่ยิ้มเล็กน้อยและพูดว่า “อาจารย์ข้านั้นต้องการส่วนแบ่งเพียง 30 % เท่านั้น ถ้าประธานกู้เหยียน มีความเต็มใจ ท่านประธานกู้เหยียนสามารถนำเงินบางส่วนออกไปช่วยเหลือเหล่าสามัญชนผู้ที่เต็มใจเข้ามาร่วมไปบนเส้นทางของนักปรุงยานี้ได้”



           เมื่อได้ยินคำพูดของเนี้ยหลี่ การแสดงออกของกู้เหยียนชะงักไปเล็กน้อย แต่ทันใดก็แสดงออกซึ่งความชื่มชม “อาจารย์ผู้ทรงเกียรติของท่านเป็นผู้อาวุโสที่น่านับถือยิ่งนัก ไม่ต้องกังวล ท่านสามารถวางใจปล่อยเรื่องเหล่านี้ไว้แก่ข้าได้ การสนับสนุนให้แก่การศึกษาในศาสตร์การปรุงยาต่อพวกเขา ก็ส่งผลต่ออำนาจของสมาคมปรุงยาด้วยเช่นกัน!”



           กู้เหยียนยังต้องการที่จะฟื้นคืนอิทธิพลของพวกเขาภายในเมืองกลอรี่และพาสมาคมออกจากการเสื่อมถอย อย่างไรก็ตามเขาหมดหวังเนื่องด้วยกำลังคนและทรัพยากรทางเงินนั้นไม่เพียงพอ ถ้าเขาสามารถได้มาซึ่งสูตรของยาทิพย์ทั้งห้าที่ได้รับมาจากเนี้ยหลี่ และเมื่อพวกเขานั้นได้รับกำไรมหาศาลกลับมาในอนาคต พวกเขาจะมีกำลังพอที่จะทำสิ่งเหล่านั้นได้



           “และสำหรับกระบวนการขายนั้น อาจารย์ผู้ทรงเกียรติของท่านสามารถส่งบางคนมาคอยดูแลได้ ถ้ามีสิ่งใดที่ทำให้เขาไม่ได้รับความพอใจ พวกเราจะปรับปรุงแก้ไขในทันที!” กู้เหยียนได้กล่าวขึ้น การทิ้งไว้ซึ่งธุรกิจที่ใหญ่โตให้แก่สมาคมนักปรุงยา มันเป็นเรื่องธรรมดาที่อาจารย์ของเขานั้นจะมีซึ่งความกังวล



           ทุก ๆ สิ่งจะถูกทิ้งไว้ให้ท่านประธานกู้เหยียนและผู้อำนวยการหยางเป็นผู้จัดการ อาจารย์ของข้านั้นเชื่อถือในตัวของพวกท่านทั้งสอง ยิ่งไปกว่านั้นข้าเชื่อว่าพวกท่านทั้งสองไม่ได้เป็นผู้มองการณ์ใกล้แต่อย่างใด” เนี้ยหลี่หัวเราะเล็กน้อย



           “อย่างแน่นอน!” กู้เหยียนรีบผงกศรีษะรับ นี่เป็นเรื่องตลกหรือเปล่า? นักปรุงยาระดับผู้เชี่ยวชาญผู้หนึ่งได้มอบธุรกิจให้แก่พวกเขาดูแล?แน่นอนเลยว่าพวกเขาจะทำมันอย่างสุดความสามารถ! ยิ่งไปกว่านั้นผู้เชียวชาญผู้นี้ยังมีสูตรยาอีกมากอยู่ในมือของเขาอย่างแน่นอน!



           “ตกลง นี่คือสูตรของยาทิพย์ทั้งห้านั้น เชิญดูได้เลยท่าน” เนี้ยหลี่กล่าวขณะกำลังมอบสูตรยานั้นให้แก่กู้เหยียน



           เมื่อได้เห็นซึ่งสูตรยาแล้ว กู้เหยียนได้ตัวแข็งทื่อไปชั่วขณะ เขาไม่คิดมาก่อนเลยว่าสมุนไพรที่ใช้ในปรุงยาทิพย์นี้จะเป็นสิ่งที่ธรรมดาและสามัญเป็นอย่างมาก! ค่าใช้จ่ายที่เกิดขึ้นจะน้อยมากจนน่าตกใจ กู้เหยียนผุดบางสิ่งในความคิดของเขาออกมาชั่วครูและคิดมันออก สิ่งนี้นั้นเหมือนกับหญ้าหมอกม่วงก่อนหน้านี้ที่เนี้ยหลี่ได้ส่งซึ่งบทความนั้นให้แก่พวกเขา ใครจะสามารถคิดได้ว่าสิ่งซึ่งมีราคาถูกเช่นหญ้าทะเลม่วงจะมีผลลัพธ์ที่มากมายถึงเพียงนี้?



           เมื่อได้กวาดสายตามองสมุนไพรทั้งหลายเหล่านี้ กู้เหยียนเข้าใจถึงสิ่งแรกที่สมาคมนักปรุงยาจำเป็นต้องทำทันทีในขณะนี้ ซึ่งก็คือต้องรวบรวมสมุนไพรเหล่านี้ให้มากที่สุด ในระยะเวลาที่เร็วที่สุดที่สามารถเป็นไปได้ อย่างไรก็ตามสมาคมปรุงยาไม่ได้รวมตัวเป็นอันหนึ่งอันเดียวกัน เหล่าอาวุโสมักจะต่อสู้เพื่ออำนาจของตัวเองอยู่เสมอ ตราบเท่าที่กู้เหยียนมีซึ่ง ยาสงบวิญญาณ ยาเสริมพลังกายสีชาติและยาเปลี่ยนรูปทั้งเก้าไว้ในครอบครอง เขาจะสามารถทำให้สมาคมปรุงยากลายมาเป็นสมาคมที่มีความเป็นอันหนึ่งอันเดียวกันได้มากยิ่งขึ้น



           หลังจากนั้นชั่วครู่ หยางซิน ได้นำหนังสือนักปรุงยาระดับผู้รอบรู้ขั้นสูง เหรียญตราและชุดคลุมเข้ามา



           “นับจากนี้ต่อไป ถ้าท่านมีปัญหาซึ่งสิ่งใด ท่านสามารถเข้ามาหาผู้อำนวยการหยางได้โดยตรง เธอจะช่วยเหลือท่านอย่างดีที่สุดเท่าที่เธอจะสามารถทำได้อย่างแน่นอน” กู้เหยียนกล่าว ในระหว่างนี้ตัวเขานั้นจะต้องมุ่งไปที่การปรุงแต่งตัวยาเหล่านี้



           “ตกลง” เนี้ยหลี่พยักศรีษะ



           “ชุดคลุมนี้ค่อนข้างจะใหญ่เกินไปสำหรับเจ้า โปรดรอสักครู่สำหรับเสื้อคลุมตัวใหม่ ข้าจะเป็นผู้นำไปมอบให้แก้เจ้าด้วยตัวข้าเอง แต่ข้าสงสัยว่าท่านอยู่ที่แห่งใดกัน? ข้าสามารถติดต่อท่านได้อย่างไรในวันข้างหน้า?” หยางซิ่นมองไปที่เนี้ยหลี่และถามขึ้น



           “ข้าอยู่ในชั้นเรียนนักต่อสู้ฝึกหัดที่สถาบันกล้วยไม้ศักดิ์สิทธ์ ท่านสามารถไปหาข้าได้ที่แห่งนั้นในวันข้างหน้า”



           เมื่อได้ยินคำพูดของเนี้ยหลี่ หยางซิ่นอ้าปากกว้าง ใครจะคิดว่าเนี้ยหลี่จะเป็นนักเรียนของชั้นเรียนนักต่อสู้ฝึกหัด? เมื่อคิดถึงความรู้อันน่าตกใจของเนี้ยหลี่ หยางซินไม่รู้เลยว่าจะหัวเราะหรือร้องไห้ดี เนี้ยหลี่ที่ยังคงอยู่ในชั้นเรียนนักต่อสู้ฝึกหัดดูเหมือนจะอยู่ผิดที่ไปเล็กน้อย



           “น้องชายเนี้ยหลี่ ถ้าท่านต้องเข้าไปสู่ชั้นเรียนของผู้อัจฉริยะในสถาบันกล้วยไม้ศักดิ์สิทธิ์แล้วล่ะก็ ข้าสามารถไปพูดกับอาจารย์ใหญ่ของสถาบันเป็นการส่วนตัวให้ได้ท่านได้! ” หยางซิ่นกล่าวด้วยเธอเป็นผู้อำนวยการของสมาคมนักปรุงยา ตำแหน่งของเธอภายในเมืองกลอรี่นั้นจัดว่าเป็นตำแหน่งที่สูงเลยทีเดียว และสถาบันกล้วยไม้ศักดิ์สิทธ์จะต้องส่งนักเรียนบางคนมาที่สมาคมนักปรุงยาในทุก ๆ ปี



           “ไม่มีความจำเป็นสำหรับเรื่องนั้นหรอก” เนี้ยหลี่พูดและยิ้มเล็กน้อย เขามีแผนการเป็นของตัวเองแล้ว พวกเหล่าอาจารย์ในสถาบันไม่ได้ดึงดูดความสนใจของเขาแม้แต่น้อย เหตุผลที่เขายังคงอยู่ภายในสถาบันกล้วยไม้ศักดิ์สิทธิ์นี้เป็นเพราะเย่จื้อ หวิ๋น และสิ่งอื่นซึ่งน่าจะเป็นเพราะของล้ำค่าที่อยู่ภายในสถาบันกล้วยไม้ศักดิ์สิทธิ์นี้



           เมื่อได้ยินคำของเนี้ยหลี่ หยางซิ่นเข้าใจถึงสิ่งที่เนี้ยหลี่พยายามจะทำ เนี้ยหลี่ที่ยังคงอยู่ในชั้นเรียนนักต่อสู้ฝึกหัดก็เพื่อหลบซ่อนตัวเขาจากฝูงชน เขาต้องมีเหตุผลอย่างแน่นอนที่จะทำเช่นนั้น



           “ในเมื่อไม่มีเรื่องอันใดแล้ว ข้าจะขอตัวไปก่อน ถ้ามีสิ่งอื่นใดอีกข้าจะมายังสมาคมนักปรุงยาแห่งนี้อีกครั้ง” เนี้ยหลี่กล่าวกับกู้เหยียนและหยางซิ่น



           “ได้เลยไม่เป็นปัญหา ผู้อำนวยการหยาง ส่งท่านเนี้ยหลี่กลับด้วย!” กู้เหยียนกล่าว



           “ตกลง” หยางซินผงกศรีษะ



           ภายใต้กิจการของหยางซิ่น เนี้ยหลี่ได้เดินตรงไปยังทางออกของสมาคมปรุงยา หลังจากมองที่ด้านหลังของเนี้ยหลี่ที่ได้หายเข้าไปในทางเข้าแล้ว เขาก้มมองดูที่สูตรยาทิพย์ในมือของเขาและได้มองไปที่วิธีแก้ปัญหาของเนี้ยหลี่ที่ได้เขียนไว้บนกำแพง กู้เหยียนแน่ใจแล้วว่าตัวเขานั้นไม่ได้ฝันไป หัวใจของเขาไม่สามารถจะสงบลงได้เป็นเวลาสักพักใหญ่



           เมื่อเนี้ยหลี่ออกไปแล้วนั้น ภายในสมาคมปรุงยาทั้งหมดต่างพลุ้งพล่าน



           คนกลุ่มหนึ่งที่เป็นนักปรุงยาระดับผู้รอบรู้ขั้นต้นได้สังเกตเห็นถึงปัญหาทั้งหลายที่พวกเขาได้เขียนไว้บนกำแพงได้ถูกไขปัญหาแล้วโดยใครบางคน พวกเขาทั้งหมดต่างกลับไปเพื่อทำการพิสูจน์ และผลลัพธ์ที่ได้นั้นทำให้พวกเขาหัวใจเกือบหยุดเต้น วิธีการแก้ปัญหานั้นดีกว่าที่พวกเขาคาดคิดไว้เป็นอย่างมาก ทุก ๆ คนรู้สึกตกใจ สามารถเป็นไปได้ไหมว่าภายในช่วงเวลาที่ยากลำบากเช่นนี้ ท่านประธานกู้เหยียนสามารถก้าวไปถึงระดับผู้เชี่ยวชาญได้ ? ผู้ใดที่รู้ถึงคำถามมากมายเหล่านี้ก็ไม่สามารถจะตอบได้แม้กระทั่งท่านประธานกู้เหยียนเอง แต่เป็นไปได้อย่างไรที่คำถามเหล่านี้กลับได้ถูกตอบทั้งหมดแล้วในทันใด?



           พวกเขาต่างต้องการเข้าพบประธานกู้เหยียนเพื่อพิสูจน์ขอ้สงสัยของพวกเขา แต่พวกเขากลับต้องผิดหวัง ประธานกู้เหยียนได้เริ่มต้นปรุงยาอย่างกระทันหันและไม่ต้อนรับผู้ใดทั้งสิ้น แม้กระทั่งผู้อำนวยการหยาง ผู้ซึ่งเป็นผู้รับผิดชอบกิจการทั่วไปภายในสมาคมปรุงยาก็ทำการที่น่าประหลาดอย่างกระทันหันขึ้น เช่นกัน เธอเริ่มต้นเคลื่อนย้ายเงินทุนจำนวนมากของสมาคมปรุงยาเพื่อครอบครองสมุนไพรหลายชนิด สมุนไพรบางชนิดเหล่านี้ไม่ใช้ถูกใช้แต่อย่างใดในการปรุงยา ดังนั้นพวกเขาจึงไม่สามารถเข้าใจว่าทำไม ผู้อำนวยการหยางถึงได้ส่งกลุ่มคนไปรวบรวมพวกมันมา



           สมาคมปรุงยาต้องการสมุนไพรที่หาประโยชน์อันใดมิได้เป็นจำนวนมากทำให้ชาวเมืองกลอรี่รู้สึกตื่นเต้นอีกครั้ง ทุก ๆ วันผู้คนมากมายจะเข้าไปยังป่าเพื่อหาสมุนไพรทั้งหลายเหล่านั้น แม้ว่าราคารับซื้อจะค่อนข้างต่ำ พวกเขาก็ยังได้รับอะไรจากมันอยู่ดี


ที่มาจาก http://www.wuxiaworld.com/


#นิยาย พงศาวดารภูติ#Tale of the demon god#นิยายแปลไทย
Author(s)


1 ความคิดเห็น: