วันอาทิตย์ที่ 24 เมษายน พ.ศ. 2559

Tale of the demon and god novel Chapter 35 – Luring the trouble

Tale of the demon and god novel Chapter 35 – Luring the trouble

นิยาย พงศาวดารภูติ ตอนที่ 35 ลวงปัญหามา


บทที่ 35 ลวงปัญหามา

ความแม่นยำในการยิงธนูของเนี้ยหลี่นั้นสูงมาก เจ้าวานรยักษ์ฟ้าที่ถูกยิงโดยเขาร้องออกมาอย่างทรมาน วานรยักษ์ฟ้าไม่สามารถต้านทานต่อพิษของหญ้าหมอกม่วงได้ หลังจากพวกเขายกอาวุธขึ้นในมือ เฉิน หลิน เจียนและนักสู้ระดับเงินฟาดฟันไปที่เจ้าวานรยักษ์ฟ้าตนนั้น
         

ฟึ่บฟึ่บฟึ่บ!
         

      เลือดสาดกระเซ็นไปรอบพื้นที่ สาดใส่เฉิน หลิน เจียนและคนของเขา เปื้อนไปด้วยเลือดสีแดง

         

         เนี้ยหลี่รู้ว่านี่เป็นวิธีเฉพาะที่ส่งวานรยักษ์ฟ้ามาเพื่อตรวจสอบกำลังของกลุ่ม โดยเจ้าวานรยักษ์ฟ้าผสานวิญญาณ ความเฉลียวฉลาดของวานรยักษ์ฟ้าผสานวิญญาณนั้นน่าตกใจเป็นอย่างมาก ยิ่งไปกว่านั้น พละกำลังในการต่อสู้ของมันยังน่าหวาดหวั่นด้วย

         

      เมื่อชีวิตที่แล้วของเขา เมื่อเย่ จื้อ หวิ๋นและผู้ติดตามมาถึงนครกล้วยไม้โบราณนี้ พวกเขาไม่ได้เข้าปะทะกับพวกสัตว์อสูรผสานวิญญาณ แต่การปรากฏตัวของมันในตอนนี้ทำให้เนี้ยหลี่สับสน เนี้ยหลี่แทบหมดหวังแต่เขาก็ขับเคลื่อนพลังวิญญาณที่ได้รับมาจาก ชูหยวนอยู่ ถ้าเขาสามารถไปถึงระดับ 2 ดาวทองแดงได้ในตอนนี้ได้นั้นมันอาจจะปลอดภัยขึ้นมาบ้าง
         

           “พวกเราจะล่อมันตรงไปยังป้อมหิน!” เนี่ยหลี่พูดเสียงดัง การป้องกันของป้อมนั้นแน่นหนาและแข็งแรงกว่า นั่นจะสามารถใช้เพื่อจัดการกับเจ้าวานรยักษ์ฟ้าผสานวิญญาณนี้ได้
         

โรรรว!!
         


        เจ้าวานรยักษ์ฟ้าผสานวิญญาณกระโดดขึ้น พุ่งเข้าปะทะไปยังทิศทางของพวกเขาที่กำลังมุ่งไป มันยกแขนหนา ๆ ของมันขึ้นและพุ่งไปที่คน ๆ หนึ่งของเฉิน หลิน เจียน
         

บูม!
         




       เจ้าวานรยักษ์ฟ้าตบคน ๆ นั้นที่ท้องของเขา คน ๆ นั้นร้องโหยหวน กระเด็นไปและกระแทกกับต้นไม้ใหญ่ต้นหนึ่ง เลือดกระเด็นออกมา เมื่อเขาร่วงลงสู่พื้น
         

        คน ๆ นั้นอยู่ที่ระดับเงิน 2 ดาว เจ้าวานรยักษ์ฟ้าผสานวิญญาณตนนี้มีกำลังมากอย่างไม่น่าเชื่อ เพียงแค่ตบทีเดียวมันฆ่าผู้เชี่ยวชาญระดับเงิน 2 ดาวได้ ไม่เคยมีผู้ใดที่เคยเผชิญหน้ากับคู่ต่อสู้ที่แข็งแกร่งเช่นนี้มาก่อน หลังจากได้เห็นสิ่งนี้ หน้าของพวกเขาซีดเผือก หลังจากมันฆ่าได้ไปหนึ่งคน วานรยักษ์ฟ้าผสานวิญญาณตนนี้ไม่ได้รีบร้อนที่จะเข้าโจมตีอีก พวกมันกำลังรออยู่ข้างนอก เหมือนกับเสือที่กำลังเล่นอยู่กับเหยื่อของมัน กำลังมองหาโอกาสที่จะจู่โจมเหยื่อโดยไม่ให้รู้ตัว
         


           “โถ่เอ้ย เจ้าลิงหนุ่มตัวนั้นมันแข็งแกร่งเกินไป ! ยิ่งไปกว่านั้นมันยังเป็นหัวหน้าของเหล่าวานรยักษ์ฟ้าพวกนี้ เสียงคำรามของมันจะดึงดูดให้พวกวานรยักษ์ฟ้าใกล้ ๆ มาสมทบเพิ่มอีก!"


      “ เนี้ยหลี่พูดพลางขมวดคิ้ว“กลุ่มของพวกเราตกกำลังตกเป็นเป้าหมาย พวกเราจำเป็นที่จะต้องแยกกลุ่ม!”
         
         


      เฉิน หลิน เจียนขมวดคิ้วของเขาเล็กน้อย ลดเสียงของเขาต่ำลงและพูดว่า“โอเค พวกเราจะแยกไปเป็น 6 กลุ่มแล้วไปพบกันที่ป้อมหิน”
         

กลุ่มใหญ่ได้แยกตัวกันอย่างรวดเร็ว
         

          ฮูหยาน หลานเร่อและ เย่ จื้อ หวิ๋นได้ติดตามเนี้ยหลี่พร้อมกับคนอื่นอีก 2 คนพร้อมกับเพื่อนอีกคนที่สนิทของเธอ
         


           * โซวโซวโซว *  6 กลุ่มที่แยกได้ วิ่งไปในทิศทางที่ต่างกัน 6ทิศทาง
         
         


             เจ้าสัตว์อสูรวานรยักษ์ฟ้าตัวนั้นวางแผนที่จะกำจัดคณะอย่างช้า ๆ ไปทีละคน อย่างไรก็ตามมันไม่คิดว่าพวกเขาจะแยกตัวออกเป็น 6 กลุ่ม และวิ่งไปในทิศทางที่แตกต่างกัน มันหยุดชะงักชั่วขณะและได้เริ่มไล่ตามกลุ่มของเนี้ยหลี่ไป
         


             เนี้ยหลี่ยิ้มอย่างเจ็บปวด ทำไมโชคของเขาถึงได้แย่เช่นนี้ หลังจากแยกเป็น 6 กลุ่มทำไมเจ้าวานรยักษ์ฟ้าผสานวิญญาณถึงได้ไล่ตามกลุ่มของพวกเขา
         

            “พวกเจ้าไปก่อนเลย รีบไปเร็วเข้า !” เนี่ยหลี่ ตะโกน นำเอาขวดยาจำนวนหนึ่งที่ทำมาจากหญ้าหมอกม่วงออกมาจากที่เก็บต่างมิติ
            เย่ จื้อ หวิ๋นค่อย ๆ หยุดวิ่ง เมื่อมองเห็นด้านหลังของเนี้ยหลี่ เขากำลังจะเผชิญหน้ากับวานรยักษ์ฟ้าผสานวิญญาณ สิ่งนี้นั้นทำให้จิตใจของเธอรู้สึกสั่นไหว
         

           ภายในดวงตาของฮูเหยียน หลานเรอเริ่มมีน้ำตาซึมจนเป็นสีแดง ในสถานการณ์ทีเลวร้ายถึงเพียงนี้ เนี้ยลี่ไม่คิดถึงการเอาตัวรอดของเขาเพียงผู้เดียว แต่เขายังตัดสินใจที่จะอยู่คอยคุ้มกันด้านหลังให้แก่เธอ เธอรู้สึกซาบซึ้งใจในการกระทำของเนี้ยหลี่เป็นอย่างมาก
         

          “รีบไปเร็วเข้า! อย่าชักช้า! ไม่ต้องกังวลเกี่ยวกับข้า ข้ามีวิธีจัดการกับมันได้”



เนี่ยหลี่พูด “ แยกออกไปและวิ่ง ไม่อย่างนั้นเจ้าจะไม่มีทางที่จะมีชีวิตรอดไปได้“
         

         เย่ จื้อ หวิ๋นและฮูหยาน หลานเร่อกัดฟันกล้ำกลืนไปพร้อมกับน้ำตาที่เอ่อล้นจากดวงตาของพวกเธอ พวกเธอหยุดชั่วขณะมองดูที่หลังของเนี้ยหลี่ แต่สุดท้ายก็ตัดใจแล้ววิ่งเข้าไปในป่า
         

โรรวว!
         

          เจ้าวานรยักษ์ฟ้าผสานวิญญาณเหวี่ยงแขนของมันและได้กระแทกแขนไปยังเนี้ยหลี่
         

         ก่อนที่แขนของมันจะถึงตัวของเขานั้นเนี้ยหลี่ก็ได้ย่อตัวลงและได้กลิ้งตัวหลบไปบนพื้นดิน
         

บูม !!
         


           แขนอันใหญ่ของมันกระแทกไปยังจุดที่เนี้ยหลี่เคยอยู่เมื่อชั่วครู่นี้ รอยแยกปรากฏบนพื้นดินและทำให้หินข้าง ๆ แตกกระเด็นเป็นเสี่ยง ๆ ไปยังทิศทางต่าง ๆ*พูวพูว* เศษหินสองก้อนที่แตกกระเด็นมาโดนที่แขนของเนี้ยหลี่ ทำให้มีเลือดไหลกระชูด ออกมาจากแขนของเขา
         

          มันรัวกำปั้นที่อกและกระทืบเท้า และหลังจากนั้นมันเหวี่ยงแขนมาที่เนี้ยหลี่อีกครั้งและกระแทกลง
         


        เนี้ยหลี่เลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย เขาจำได้แล้วว่าจุดไหนคือจุดที่อ่อนแอที่สุดของพวกวานรยักษ์ฟ้า เมื่อพลังวิญญาณได้ถูกปล่อยออกมาจากตัวของเขาและเขาสามารถรับรู้ได้ทันทีถึงจิตวิญญาณที่อยู่ลึกข้างในความคิดของเจ้าวานรยักษ์ฟ้านี้ พลังวิญญาณของเจ้าวานรยักษ์ฟ้านี้คล้ายกับเยื่อบาง ๆ ที่ห้อหุ่มหัวมันไว้
         

       “แตกออก” เนี้ยหลี่ สั่งอย่างรุนแรง พลังวิญญาณของเขาทั้งหมดรวมตัวกันเป็นจุดเดียวและกระแทกเข้าใส่จิตของเจ้าวานรยักษ์ฟ้าผสานวิญญาณตนนี้
         

บูม !
         

       วิญญาณภายในจิตของมันนั้นสั่นไหวอย่างไม่มีที่สิ้นสุด และการเคลื่อนไหวของมันก็ถูกหยุดไปด้วย
         


         เนี้ยหลี่ รู้ชัดว่าเขาไม่ใช่คู่มือสำหรับเจ้าอสูรร้ายประเภทนี้ และอีกอย่างเขาพึ่งก้าวไปได้แค่ระดับทองแดง 2 ดาว แม้กระทั่งดาบก็ไม่สามารถที่จะทะลุผ่านผิวหนังของอสูรร้ายระดับนี้ได้ ดังนั้น เขาสามารถใช้ได้เพียงพลังวิญญาณเพื่อโจมตีมัน และอาศัยโอกาสที่เจ้าสัตว์อสูรนี้มึนงงอยู่  เนี้ยหลี่กระโดดหนีและมุ่งหน้าอย่างเร็วเข้าไปในป่า
         

        เจ้าวานรยักษ์ฟ้าผสานวิญญาณนั้นไม่ได้เตรียมตัวมาก่อน เมื่อมันยอมให้พลังวิญญาณของเนี้ยหลี่กระแทกเข้ากับเขตวิญญาณที่อยู่ในความคิดของมัน ส่งผลให้จิตใจของมันมึนงง มันพยายามสั่นหัวอย่างไม่ยอมหยุดและในท้ายที่สุดดวงตาที่สับสนของมันเริ่มชัดเจนขึ้น มันหลุดออกจากภาวะสับสนได้
         


       เมื่อมันสามารถมองได้ชัดเจน เนี้ยหลี่ก็ได้เผ่นหนีไปเป็นที่เรียบร้อยแล้ว
         


          เจ้าวานรยักษ์ฟ้าผสานวิญญาณคำรามอย่างดุร้ายและมุ่งหน้าไปยังทิศทางของเนี้ยหลี่ มันเหมือนกับสายฟ้าที่พุ่งผ่าน ต้นไม้ทั้งหมดที่ขวางทางมันถูกผลักและกระเด็นลอยไป
         

          มันวิ่งอย่างบ้าคลั่ง เมื่อเนี้ยหลี่ได้เห็นระยะห่างระหว่างเขากับเจ้าสัตว์อสูรตนนี้ใกล้เข้ามา จิตใจของเขาเริ่มเป็นกังวลมากขึ้นเรื่อย ๆ เขาพยายามอย่างดีที่สุดที่จะซ่อน ภายในบริเวณป่าหนาทึบแห่งนี้แล้ว เพียงแต่เมื่อเนี้ยหลี่กำลังจะวิ่งออกจากป่า กลุ่มของบุคคลกลุ่มหนึ่งได้ปรากฏขึ้นต่อหน้าเขา กลุ่มคนพวกนี้นั้น สวมชุดคลุมดำยาว ใบหน้าของพวกมันถูกคลุมไว้อย่างมิดชิด มีเพียงส่วนหนึ่งของคางเท่านั้นที่โผล่ออกมา สัตว์อสูรทมิฬปรากฏทีชุด ด้านหลัง ชุดคลุมนั้น ทำให้รู้สึกเหมือนเป็นลางร้ายที่น่าสะพรึงกลัวอย่างมาก
         

           ตาของพวกมันมองมาที่เนี้ยหลี่ และแปลกใจเล็กน้อย เด็กน้อยแบบนี้มาทำอะไร ณ ที่แห่งนี้กัน ยิ่งไปกว่านั้น เด็กนี่จัดการอย่างไรถึงสามารถรอดถึงที่แห่งนี้ได้ ? พวกเขาตามมาที่นี่เพราะได้ยินเสียงคำรามของวานรยักษ์ฟ้าผสานวิญญาณและกำลังค้นหาร่องรอยของคณะ เฉิน หลิน เจียน อย่างไรก็ตาม พวกเขาไม่คิดว่าจะวิ่งมาเจอ เนี้ยหลี่ ที่นี่
         

            เมื่อมองชุดที่พวกนั้นใส่ ความหวาดหวั่นปรากฏฉับพลันที่ดวงตาของเนี้ยหลี่ เขาสามารถจำกลุ่มคนที่สวมชุดคลุมดำยาวนี้ได้ พวกมัน กลุ่มนี้สร้างเรื่องเลวทรามมากที่สุดในเมืองกลอรี่ เป็นกลุ่มที่ชั่วร้ายที่สุด สมาคมทมิฬ
         

           “เจ้าเด็กน้อยคนนี้อาจเป็นลูกหลานของตระกูลชั้นสูง จับตัวมัน !”ผู้นำกลุ่มหยุนหัว ดิ คอน ตะโกนสั่ง คนสองคนในชุดคลุมดำไปอยู่รอบ ๆ ตัวเนี้ยหลี่ เมื่อมองเห็นเป็นเช่นนี้แล้ว เนี้ยหลี่แสดงท่าทียิ้มอยางมีเลศนัยน์ออกมาและเสียงดัง รอบ ๆ ก็ดังขึ้น !
         


        พื้นดินที่พวกเขายืนอยู่สั่นไหวอย่างแรง เจ้าวานรยักษ์ฟ้าผสานวิญญาณพุ่งออกมาจากป่าทึบ คำรามและพุ่งเข้ามาที่เนี้ยหลี่
         

           เนี้ยหลี่ วิ่งหลบในทันที พวกเขามุ่งหน้าไปยังทิศทางที่ซึ่งกลุ่มชายชุดคลุมดำยืนอยู่
         

        เมื่อมองเห็นวานรยักษ์ฟ้าระดับผสานวิญญาณพุ่งเข้าใส่ พวกสมาคมทมิฬ พวกเขาก็ได้จัดรูปแบบตั้งรับในทันที และเตรียมพร้อมยืนหยัดการเข้าปะทะของเจ้าวานรยักษ์ฟ้าผสานวิญญาณตนนี้
         

          เจ้าวานรยักษ์ฟ้าผสานวิญญาณคำราม มันสังเกตที่กลุ่มคนเหล่านี้และคิดว่าพวกนั้นเป็นกลุ่มที่มากับเนี้ยหลี่ เจ้าสัตว์อสูรผสานวิญญาณวานรยักษ์ฟ้ากระโดดขึ้น และจู่โจมมาที่เนี้ยหลี่ เมื่อเห็นว่ามันใกล้จะถึงตัวเขา เนี้ยหลี่รีบกระโดดไปด้านข้าง แต่อุ้งมือของมันได้ข่วนเข้าที่หลังของเขา เขารู้สึกเหมือนว่าหลังของเขากำลังลุกเป็นไฟจากอากาศที่เคลื่อนตัวอย่างรวดเร็วผ่านหลังของเขาwx
         

           โชคดีที่การตอบสนองของเนี้ยหลี่ไวพอ ดังนั้นเขาจึงไม่ถูกโจมตีตรง ๆ แต่อย่างไร ยังไงก็ตามเนี้ยหลี่ก็ได้รับบาดเจ็บอยู่
         


            เจ้าสัตว์อสูรผสานวิญญาณวานรยักษ์ฟ้าหมุนตัวไปยังกลุ่มคนชุดคลุมดำหลังจากที่มันพลาดการโจมตีเนี้ยหลี่“ฆ่ามัน” หยุนหัว ดิคอนตะโกนเสียงดัง กลุ่มคนชุดคลุมดำเงื้อดาบของเขาไปยังเจ้าวานรยักษ์ฟ้าผสานวิญญาณ
         

Bang bangbang! การต่อสู้อย่างหนักหน่วงเริ่มต้นขึ้น
         


         เมื่อได้มองเห็นการต่อสู้ระหว่างเจ้าสัตว์อสูรผสานวิญญาณวานรยักษ์ฟ้ากับพวกสมาคมทมิฬเริ่มต้นขึ้น เนี้ยหลี่รู้สึกโล่งอกและรอยยิ้มปรากฏอยู่ที่ริมฝีปากของเขา “ฉันขอมอบเจ้าสัตว์อสูรผสานวิญญาณวานรยักษ์ฟ้าให้เป็นของขวัญแก่พวกเจ้าแล้วกันนะ!


     ข้าจะขอล่วงหน้าไปก่อน”โดยที่พยายามไม่สนใจบาดแผลที่เกิดขึ้นบนร่างกายของเขา  เนี้ยหลี่กระโดดเข้าไปสู่ด้านในของป่า
         


         กำลังของเจ้าสัตว์อสูรผสานวิญญาณวานรยักษ์ฟ้านั้นแข็งแกร่งมาก กลุ่มคนที่มาจากสมาคมทมิฬนั้นไม่สามารถจัดการมันได้ในระยะเวลาอันสั้นและทำได้เพียงแต่มองไปยังเนี้ยหลี่ที่ได้วิ่งหนีไป
         

          หน้าของหยุนหัว ดิคอนเป็นสีแดง เขาได้ถูกหลอกโดยเด็กน้อยคนหนึ่ง มันเป็นเรื่องที่สุดจะทนได้
         

          ระหว่างวิ่งไปนั้น ทันใดนั้นเนี้ยหลี่ได้เห็นรูปร่างหนึ่งปรากฏขึ้นที่พุ่มไม้ ถ้ามันไม่ใช่เย่ จื้อ หวิ๋นแล้วมันจะเป็นใครกันเล่า?
         

“ทำไมเจ้าถึงยังคงอยู่ที่นี่ ?” เนี่ยหลี่ถามด้วยหน้าตาไม่พอใจ เย่ จื้อ หวิ๋นไม่ได้ฟังคำของเขาและออกมา
         

“ข้าเป็นห่วงเจ้าว่าจะตกอยู่ในอันตราย ดังนั้นข้าจึงคอยเตรียมพร้อมอยู่ข้าง ๆ เพื่อสนับสนุนเจ้า”
         


         เธอมองไปที่บาดแผลบนร่างกายของเนี้ยหลี่และใบหน้าของเธอแสดงออกถึงความรู้สึกเป็นกังวล เนี้ยหลี่รู้ดี ณ ขณะนี้ เย่ จื้อ หวิ๋นไม่ได้มีความรู้สึกต่อเขาเป็นพิเศษแต่อย่างใด อย่างไรก็ตาม เมื่อเขาต้องเผชิญหน้ากับสถานการณ์ อันตราย เธอกลับมาและไม่ได้จากไปไหน สิ่งนี้ทำให้เนี้ยหลี่ระลึกได้ถึงความหลังว่าสิ่งใดที่ได้เคยเกิดขึ้นเมื่อชีวิตที่แล้วของเขา หลังจากที่เมืองกลอรี่ถูกทำลาย เขาติดตามกองกำลังใหญ่มุ่งหน้าออกไป มีตอนหนึ่งนั้นเขาอ่อนแอมากและใกล้ที่จะตาย เป็นเย่ จื้อ หวิ๋นที่กลับมาและได้ช่วยชีวิตของเขาเอาไว้
         

          ลักษณะที่เธอปฏิบัติต่อเนี้ยหลี่แม้ว่าเป็นตระกูลชั้นสูงในตอนนั้น เป็นที่ประทับใจเนี้ยหลี่มาก
         

            หลังจากนั้น พวกเขาทั้งสองเริ่มติดต่อกันมากขึ้นและมากขึ้นเรื่อย ๆ แม้ว่าจะมีความแตกต่างระหว่างความแข็งแรงของพวกเขาอยู่มาก ทั้งคู่ต่างตกหลุมรักซึ่งกันและกัน
         

          เนี่ยหลี่ เพียงแค่ย้อนนึกถึงช่วงเวลาที่อยู่ในหัวใจของเขา แต่ก็ไม่ได้พูดอะไรออกมา
         


      “พวกเราต้องออกจากที่นี่ทันที ไม่เช่นนั้นกลุ่มคนเหล่านั้นจะจับพวกเราได้”
         
         

             “กลุ่มคนเหล่านั้น ?” เย่ จื้อ หวิ๋นนิ่งไปชั่วขณะ
         

            “มันคือสมาคมทมิฬ พวกมันกำลังจัดการกับเจ้าสัตว์อสูรวานรยักษ์ฟ้า” เนี้ยหลี่พูดในขณะที่จับมือของเย่ จื้อ หวิ๋นและวิ่ง
         


             พวกเขาทั้งสองกำลังวิ่งเข้าสู่ป่า โดยมือเธอถูกดึงโดยเนี้ยหลี่ แก้มของเย่ จื้อ หวิ๋นเป็นสีแดงระเรื่อ เธอพยายามที่จะสลัดมือแต่ไม่สามารถที่จะสลัดให้หลุดได้ ดังนั้นเธอจึงทำได้เพียงแค่ยอมให้เนี้ยหลี่ทำในสิ่งที่เขาต้องการ


           เย่ จื้อ หวิ๋นเงยหน้าขึ้นและมองไปที่หน้าของเนี้ยหลี่ เธอไม่รู้ว่าเนี้ยลี่นั้นจับมือเธอโดยคิดอะไรอยู่หรือไม่ ตั้งแต่เด็ก  นี่เป็นครั้งแรกที่มือของเธอถูกจับและจูงโดยผู้ชาย ความร้อนที่ฝ่ามือของเนี้ยหลี่ทำให้เธอรู้สึกได้ถึงความปลอดภัย
         


           ทั้งสองยังคงวิ่งต่อไปและมุ่งไปสู่สถานที่ซึ่งเป็นจุดนัดพบ ตอนนี้ฟ้าเริ่มมืดลง เสียงคำรามของสัตว์อสูรยังคงได้ยินเป็นบางครั้งคราว จากส่วนที่ลึกเข้าไปภายในป่า ทำให้สถานที่แห่งนี้มีบรรยากาศที่น่ากลัว ณ ตอนนี้ ภายในป่าที่ไกลออกไป


       
         น้ำตาของฮูหยาน หลานเร่อไหลร่วงลง เธอหันหลังกลับและตามหาเนี้ยหลี่อยู่เป็นชั่วโมง แต่อย่างไรก็ตามเธอไม่สามารถหาร่องรอยของเขาได้เลย เมื่อฟ้าเริ่มมืดลง เธอสามารถทำได้เพียงตามกลุ่มคนที่จะมุ่งหน้าไปยังสถานที่นัดพบ
         

            ก่อนหน้านี้เมื่อเธอประกาศว่าเธอต้องการจะไล่ตามจับเนี้ยหลี่ มันเป็นเรื่องปรกติเพราะเธอไม่เชื่อว่าเนี้ยลี่จะไม่ชอบเธอและไม่ต้องการรู้สึกเหมือนเป็นผู้แพ้ เธอคิดแม้กระทั่งว่าเธอจะโยนเนี้ยลี่ทิ้งหลังจากที่เขาตกหลุมรักเธอแล้ว เธอจะทิ้งให้เขาร้องไห้และอ้อนวอนต่อเธอ จนกระทั่ง...


           เนี้ยหลี่ได้สละชีวิตของตัวเขาเองเพื่อคอยระวังหลังให้แก่เธอ หลังจากนั้นเธอตระหนักได้ว่าเธอไม่มีความตั้งใจเกี่ยวกับความคิดเหล่านั้นของเธออีกต่อไป ตอนนี้เธอต้องการเพียงให้เนี้ยหลี่ปลอดภัยกลับมา
         


             อย่างไรก็ตาม เนี้ยหลี่นั้นได้สละชีวิตของเขาเองนั้นเพื่อปกป้องไม่ใช่เฉพาะเธอคนเดียว แต่รวมถึง เย่ จื้อ หวิ๋นด้วย แต่ฮูหยาน หลานเร่อก็ไม่ได้คิดถึงเรื่องนั้นแม้แต่น้อย


ที่มาจาก http://www.wuxiaworld.com/


#นิยาย พงศาวดารภูติ#Tale of the demon god#นิยายแปลไทย
Author(s)


1 ความคิดเห็น: